Kryzys klimatyczny? Prawdy, półprawdy i kłamstwa - co wiemy, czego nam się nie mówi i jaka naprawdę czeka nas przyszłość

Ogólnie stanowisko autora w kwestii klimatu można streścić następująco:

● Zmiana klimatu następuje, ale wiele z niej wynika z naturalnych cykli w przyrodzie i atmosferze, które powtarzają się już od setek tysięcy lat.

● Ingerencja człowieka w klimat Ziemi jak najbardziej ma miejsce. Jak najbardziej należy się z nią liczyć i brać na nią poprawkę. Bezdyskusyjnym przykładem jest zwiększenie ilości dwutlenku węgla w atmosferze.

● Główny problem w całej dyskusji o zmianach klimatycznych polega na tym, że trudno jest określić, które elementy zmiany klimatu faktycznie wynikają z działalności człowieka (czyli mają antropogeniczne pochodzenie),a które są elementem naturalnych cykli, na które nie mamy większego wpływu.

● Jeszcze trudniejsze jest dokładne określenie, jak następujące zmiany (czy to naturalne, czy antropogeniczne) będą miały wpływ na codzienne życie za kilkadziesiąt czy kilkaset lat.

● Ustalenie tego, które zmiany klimatyczne są częścią naturalnych cykli, a które są wynikiem działalności człowieka, jest kluczowe, jeżeli chcemy skutecznie przygotować się na tak czy inaczej zachodzące zmiany.

Przyznam, że jest to moja pierwsza książka na temat globalnego ocieplenia. Dotychczas moje stanowisko pokrywało się z tą standardową naukową narracją, a mianowicie, że mamy mocno przerąbane i planeta za kilkadziesiąt, a na pewno kilkaset lat się ugotuje. Jeszcze nie jestem gotów wyrobić sobie pełnego stanowiska, gdyż nie czytałem książek z tej „drugiej strony". Sam Steven Koonin nie jest na pewno zatwardziałym denialistą klimatycznym, ale na pewno bliżej mu narracji tego, że „nie jest i nie będzie aż tak źle".

Kilka uwag odnośnie do samej książki:

● Na pewno podejrzenia powinien wzbudzić fakt, że sam autor nie jest naukowcem klimatycznym (choć ma wiele innych, nazwijmy to, kompetencji).

● Druga kwestia jest taka, że pracował na bardzo wysokim stanowisku dla koncernu BP, a firmy petrochemiczne na pewno nie mają interesu w tym, żeby dbać o środowisko. Ten fakt powinien na pewno wzbudzić sporo podejrzeń.

● Całą książkę dobrze się czyta, choć na pewno wiele początkowych rozdziałów dotyczy bardzo naukowych, statystycznych i złożonych kwestii, dlatego na pewno trzeba czytać ją w skupieniu.

● Choć autor wskazuje, że chce zajmować neutralne i spokojne stanowisko, to jednak już na pierwszych stronach buduje „stracha na wróble", przedstawiając naukę jako dogmatyczną i nieskłonną do dyskusji. Używa też terminów takich jak „alarmizm klimatyczny", które na pewno do neutralnych nie należą...

● Ten właśnie element książki mnie niepokoi, bo wiem, że wiele osób nie do końca rozumiejących, jak działa nauka, ma tendencję do tego, aby nadmiernie demonizować stanowiska zajmowane przez naukowców i ich sposób pracy.

Trudno mi się odnosić do wielu kwestii oceny dowodów na zmiany klimatu. Nie mam w tym wielkich kompetencji. Główna rzecz która zwróciła moją uwagę w książce, dotyczyła problemów narracji medialnej na temat klimatu.

Nawet jeżeli naukowcy przekazują wyważone i rzetelne raporty oraz wskazują na niuanse, to jednak liczne media czy „edukatorzy", dążąc za sensacją, będą nieumiejętnie przedstawiać faktyczne wnioski, jakie wynikają z danych.

Przykładowo łatwo jest rzucić hasłem „największe burze od 80 lat". Jeśli jednak będziemy mieć „najmniej intensywne burze od 80 lat", to dam sobie rękę uciąć, że nikt nie zrobi z tego gorącego newsa. W ten sposób narracja medialna skupiona na kliknięciach i sensacjach nie daje pełnego obrazu statystyk.

Na pewno nie zgodzę się z autorem w kwestiach oceny pobudek i interesów „alarmistów klimatycznych". Na plus jednak zaznaczę, że sam autor nie twierdzi, że ma miejsce jakaś wielka konspiracja, która każe przejmować się zmianą klimatu. Według Koonin'a ma miejsce raczej niezrozumienie pewnych procesów.

Wracając jednak do meritum – owszem, można zarabiać na zielonej energii. Ale mówimy tu o interesach rzędu kilkudziesięciu miliardów.

Tymczasem koncerny paliwowe to interesy rzędu bilionów, budowane przez stulecia, z ogromnymi wpływami politycznymi i lobbystycznymi na każdym szczeblu władzy. Do tego dochodzi cały model dzikiego kapitalizmu oparty na nieograniczonym wzroście i konsumpcji – system, który po prostu wymaga spalania coraz większych ilości paliw kopalnych, żeby funkcjonować. Mówimy o całych sieciach władz, wpływów i zależności ekonomicznych rozciągnięte na cały świat.

Gdzie są większe pieniądze i władza? W nacisku na zieloną energię i mądre gospodarowanie zasobami, czy w zaprzeczaniu zmianom klimatu, lub twierdzeniu, że nie jest i nie będzie tak źle (gdzie do łagodniejszego wariantu skłania się autor...)? Hmm, trudna zagadka XD.

Jak wspomniałem, zanim wyrobię sobie finalne stanowisko, chcę przeczytać konkretne książki z obozu „mamy bardzo przerąbane”.

Uważam jednak, że zawsze należy dać się wypowiedzieć obu stronom, i myślę, że właśnie książka Koonina tak czy inaczej jest dobrym wyborem, jeśli ktoś chce się zapoznać z tym bardziej sceptycznym (ale nie skrajnie "prawackim") podejściem do kwestii zmian klimatu.

Dziękuję Wydawnictwu MT Biznes za udostępnienie egzemplarza recenzenckiego.

Ogólnie stanowisko autora w kwestii klimatu można streścić następująco:

● Zmiana klimatu następuje, ale wiele z niej wynika z naturalnych cykli w przyrodzie i atmosferze, które powtarzają się już od setek tysięcy lat.

● Ingerencja człowieka w klimat Ziemi jak najbardziej ma miejsce. Jak najbardziej należy się z nią liczyć i brać na nią poprawkę. Bezdyskusyjnym przykładem...

Wszystkie wątpliwości wokół kryzysu klimatycznego, a zwłaszcza działań mających go powstrzymać, są na ogól zbywane jako "foliarstwo" i negowanie "faktów naukowych". Tymczasem w rzeczywistości dyskusja na ten temat wciąż toczy się wśród naukowców i to na łamach uznanych pism pokroju "Nature", a nie w pismach wydawanych przez "negacjonistów klimatycznych".

Steven Koonin jest jedną z osób, które trudno zaliczyć do grona osób niemających pojęcia o nauce. Ten były doradca Baracka Obamy nie tylko reprezentuje poglądy sprzeczne z narracją dominującą w jego własnym środowisku politycznym, ale dodatkowo od dziesięcioleci zajmuje się fizyką oraz modelowaniem komputerowym. Pokazuje więc, jak można dobierać dostępne dane pod tezę oraz za pośrednictwem medialnych manipulacji można budować wśród społeczeństwa histerię, która nie jest uzasadniona obecną sytuacją.

Książkę czyta się bardzo dobrze, choć dotyczy ona specjalistycznej tematyki. Autor postarał się jednak, żeby w sposób jak najbardziej klarowny wytłumaczyć sprawy (nie)kompletnym laikom. Oczywiście w przypadku osób mających niewielką styczność z naukami ścisłymi konieczne będzie odświeżenie podstawowej wiedzy wyniesionej ze szkoły, tym niemniej każdemu wyjdzie to tylko na zdrowie.

Wszystkie wątpliwości wokół kryzysu klimatycznego, a zwłaszcza działań mających go powstrzymać, są na ogól zbywane jako "foliarstwo" i negowanie "faktów naukowych". Tymczasem w rzeczywistości dyskusja na ten temat wciąż toczy się wśród naukowców i to na łamach uznanych pism pokroju "Nature", a nie w pismach wydawanych przez "negacjonistów klimatycznych".

Steven Koonin...

Pokazuje inną interpretację danych niż główny nurt

Pokazuje inną interpretację danych niż główny nurt

Steven E. Koonin przeprowadza rewolucję w sposobie myślenia o klimacie, dostępnych danych, oraz pewności i niepewności związanych z ich interpretacją.

Obiektywne, i bardzo skrupulatne omówienie wszystkich istotnych czynników wpływających na klimat, co pozwala szerzej zrozuwieć tą dyscyplinę, przytaczane fakty i skutki podejmowanych działań. 

Książka nie tylko łamie stereotypy, ale odsłania powody dla których kłamstwa zostają przemilczane.

Bardzo wartościowa lektura, którą powinien przeczytać każdy, kto martwi się o wpływ człowieka na klimat, i klimatu na życie ludzi. .

Steven E. Koonin przeprowadza rewolucję w sposobie myślenia o klimacie, dostępnych danych, oraz pewności i niepewności związanych z ich interpretacją.

Obiektywne, i bardzo skrupulatne omówienie wszystkich istotnych czynników wpływających na klimat, co pozwala szerzej zrozuwieć tą dyscyplinę, przytaczane fakty i skutki podejmowanych działań. 

Książka nie tylko łamie...

Wiem, że niewiele wiem- tak mógłbym to podsumować. Ciekawe, inne spojrzenie, ale momentami ciężko się to czytało.

Wiem, że niewiele wiem- tak mógłbym to podsumować. Ciekawe, inne spojrzenie, ale momentami ciężko się to czytało.

Wartościowe przedstawienie stanu wiedzy o zmianach klimatu.

Wartościowe przedstawienie stanu wiedzy o zmianach klimatu.

Świetna książka, ale brakuje jej rozprawienia się z kilkoma dogmatami klimatycznymi

Świetna książka, ale brakuje jej rozprawienia się z kilkoma dogmatami klimatycznymi

Bardzo dobra książka opisująca dość szczegółowo zmiany klimatyczne zachodzące na Ziemi na przestrzeni nie tylko ostatnich dziesięcioleci ale nawet setek lat. Załączonych jest sporo wykresów i opisów badań wykonywanych w tym zakresie. Książka, nad którą warto się pochylić każdemu, który chce poszerzyć swoją wiedzę o zmianach klimatu, wiedzę która przez media podawana jest nam w sposób skrajnie niepełny, skrótowy, prymitywnie uproszczony i w sposób nadmiernie alarmistyczny. Całość treści orbituje wokół rozważań o wpływie człowieka na klimat, skali tego zjawiska, ewentualnych i realnych sposobach radzenia sobie z przyszłymi zmianami. Całość jest wymagająca skupienia myśli ale na pewno warto po tę książkę sięgnąć.

Bardzo dobra książka opisująca dość szczegółowo zmiany klimatyczne zachodzące na Ziemi na przestrzeni nie tylko ostatnich dziesięcioleci ale nawet setek lat. Załączonych jest sporo wykresów i opisów badań wykonywanych w tym zakresie. Książka, nad którą warto się pochylić każdemu, który chce poszerzyć swoją wiedzę o zmianach klimatu, wiedzę która przez media podawana jest...

Autor stara się przybliżyć dane dot. poszczególnych czynników wpływających na klimat - długo szukałam ksiązki, która będzie się odwoływać do wielu elementów składowych naszego świata - przez zjawiska fizyczne, geologie, fizykę, historię naturalną po gospodarkę światową. Analizuje też sposób interpretacji danych dotyczących różnych zjawisk powiązanych z klimatem, zachęcając czytelnika do krytycznego myślenia i zadawania pytań.

Natomiast ma minus jest tendencja do częstego odwoływania się do braku kompletnych danych (dot. poszczególnych zjawisk atmosferycznych) z dawnych lat (ponieważ nie prowadzono wtedy pomiarów/metody retrospektywne są niedokładne) - co ma uniemożliwiać rzetelną ocenę stanu aktualnego- równocześnie nie proponuje żadnej alternatywnej metody uzupełnienia tej luki, a w jakiś sposób musimy sobie radzić bez tych danych a szacowanie to jedyne co nam pozostaje.

Autor nie zaprzecza, że temu klimat się zmienia, punktuje, natomiast to, że w mediach problem ten jest nieraz wyolbrzymiony a uzyskane dane są przekazywane w sposób tendencyjny lub z nieprawidłowymi wnioskami.
Równocześnie, mam odczucie, że w podawanych przez autora przykładach dominują te, które związane są z umniejszeniem wpływu człowieka na klimat.

Autor pracował do BP czy prezydenta USA - trzeba mieć to na uwadze czytając tę książkę. Jednakże, autor silnie stara się podkreślić konieczność przekazywania przez naukowców całej prawdy, istotny jest dla niego etos w kontekście badań naukowych.

Autor stara się przybliżyć dane dot. poszczególnych czynników wpływających na klimat - długo szukałam ksiązki, która będzie się odwoływać do wielu elementów składowych naszego świata - przez zjawiska fizyczne, geologie, fizykę, historię naturalną po gospodarkę światową. Analizuje też sposób interpretacji danych dotyczących różnych zjawisk powiązanych z klimatem, zachęcając...

na stronie ambitnego wydawnictwa "Prześwity", które postanowiło książkę wydać jest - uczciwie - link do podstrony portalu "Nauka o klimacie', na której znajduje się, będące pośrednią recenzją książki, cierpliwe rozsupływanie najgorszej, w mojej ocenie, dezinformacji, jaka pojawia się w przestrzeni publicznej komunikacji; jest to sytuacja, tak jak w przypadku autora tej książki i treści w niej zawartej, gdy autorytet naukowy wyposażony nie tylko w doświadczenie, wiedzę i pozycję w środowisku, ale i irracjonalne uprzedzenia pisze o czymś, co znajduje się choćby i dwa milimetry, ale jednak poza granicami jego rzetelnej wiedzy związanej z uprawianą przez niego działką naukową; wtedy bowiem gąszcz faktów z domieszką przeinaczeń, skompilowany erudycyjnie i zręcznie przez umysł wysokiej klasy staje się dla ufnego laika zatrutym źródełkiem wiedzy i pseudowiedzy jednocześnie, prowadząc go w stronę fałszywych wniosków odnośnie do interesującego go tematu; a jeśli temat - jak katastrofa klimatyczna - jest ważny, a może najważniejszy, wtedy szkody społeczne wynikające z umiejętności czytania mogą być poważne;

na stronie ambitnego wydawnictwa "Prześwity", które postanowiło książkę wydać jest - uczciwie - link do podstrony portalu "Nauka o klimacie', na której znajduje się, będące pośrednią recenzją książki, cierpliwe rozsupływanie najgorszej, w mojej ocenie, dezinformacji, jaka pojawia się w przestrzeni publicznej komunikacji; jest to sytuacja, tak jak w przypadku autora tej...