Amazing Spider-Man Epic Collection. Plaga pająkobójców

Siła nostalgii przy tym albumie sięgnęła niemal zenitu. Bardzo dobrze wspominałem event "Maximum Carnage", który pierwszy raz czytałem będąc młodym nastolatkiem za czasów świetności TM-Semic. Ależ to były emocje! Spider-man staje przed ciężką decyzją - czy sprzymierzyć się z moralnie wątpliwymi postaciami i razem z nimi powstrzymać Carnage'a i jego "rodzinę", czy też próbować walki w pojedynkę? Sporo w tym albumie akcji, praktycznie sama akcja, która czasami jest przerywana pogawędkami bliskich Petera Parkera kryjących się przed chaosem panującym w Nowym Jorku. No właśnoe, ta ciągła akcja. Jakoś inaczej to pamiętałem. Owszem, jest tutaj wielu super bohaterów, jak i wielu super złoczyńców. Ale dość szybko przedzierając się przez kolejne strony odniosłem wrażenie, że akcja kręci się trochę w kółko, a kolejne potyczki są tylko pretekstem do chociażby symbolicznego udziału pojawiających się w tym evencie gości. I chociaż cała historia szaleństwa Carnage'a mogłaby być nieco krótsza, a dzięki temu też bardziej emocjonująca, to muszę przyznać, że bardzo dobrze mi się czytało to wydanie zbiorcze. I nie wiem na ile to zasługa nostalgii, a na il3 mimo wszystko w miarę sprawnie poprowadzony event, a raczej crossover, w którym pojawia się sporo znanych twarzy.

Długo przekonywałem się żeby kupić tego Spider-Mana. Obejrzałem sporo recenzji. Najbardziej obawiałem się rysunków JRJR. Błędem było to, że tak długo zwlekałem bo finalnie jest to jeden z najlepszych pająków w historii. Dwa minusy. Historia z Shadem a głównie sposób jej zakończenia. Drugi minus to graficzne przedstawienie Dr Octopusa .

Drugi z epic collection o Punisherze. Opisujące historie z lat 1988-1990 w scenariuszu Mike Barona oraz kilku rysowników jak Portacio, Larsen czy Texeira. Część z tych zeszytów wydano w latach 90 w Polsce przez wydawnictwo TM Semic. Czytając przypominają się filmy z lat 90 które oglądało się na kasetach wideo. Naprawdę dobre nostalgiczny powrót do lat 90 jak dla mnie.

Pierwszy album zbiorczy pełen był emocji, ciekawych pojedynków, trochę zaskakujących rozwiązań. I też rozbudziło moje oczekiwania odnośnie drugiego albumu. I są tutaj momenty lepsze, nie twierdzę, że nie, ale spora część tego wydania jest najzwyczajniej w świecie koszmarnie przegadana. Dość obszerny segment z poszukiwaniem brata jednej z uczennic Petera wiał straszliwą nudą i ciągnął się w nieskończoność. I niestety to nie jest jedyny nudny fragment. Pozostaje mi mieć nadzieję, że kolejne przygody Spider-mana ze scenariuszem Straczyńskiego będą chociaż odrobinę lepsze.

Sięgając po "Epidemię" liczyłem po cichu, że wrażenia z lektury będą takie same, jak podczas zapoznawania się z sagą Knightfall. Nie myliłem się – schyłek XX wieku wprowadził taką modę na Batmana, że w komiksowych odsłonach Mroczny Rycerz przeżywał swój prime. Oczywiście, może recenzowany crossover nie zestarzał się najlepiej, bo kolory są kreskówkowe, a rysunki nie takie efektowne i realistyczne, jak obecnie. Trzeba jednak przyznać, że fabularnie "Epidemia" znajduje się na przyzwoitym poziomie. Batman ma pełne ręce roboty, bo w jego mieście szaleje śmiertelny wirus, który dotyka nawet najbliższych towarzyszy Mrocznego Rycerza. W trudnych chwilach obrońca Gotham może liczyć na wsparcie Nightwinga oraz niedawnego przeciwnika... Azraela. Pewne role w komiksie odgrywają również Oracle, Huntress i Catwoman. Dochodzi zatem do kilku nieoczywistych kolaboracji, np. Kotki z Robinem. Próżno szukać tu łotrów na miarę Jokera, Killer Croca czy Two-Face'a – główni bohaterowie muszą stawić czoła niewidzialnemu zagrożeniu. Dopiero ostatnie zeszyty albumu wprowadzają ciekawą postać Narcosisa, który zamierza poskromić Batmana i zemścić się na Gotham City. Nowego złoczyńcę potraktowano jednak po macoszemu – mam nadzieję, że jego wątek jeszcze wróci w "Ziemi Niczyjej", do której prowadzi nas m.in. omawiana tu "Epidemia". Do czego mógłbym się przyczepić? Ano do zbyt uproszczonego odnalezienia antidotum na tytułową epidemię. Sam proces pojawiania się i rozwoju wirusa w Gotham City jest pokazany fantastycznie i obszernie – widać, jak miasto dosłownie płonie z powodu tajemniczej i szybko rozprzestrzeniającej się epidemii. Opracowanie lekarstwa na wirusa zajęło trochę czasu, ale okazało się, że rozwiązanie było pod ręką, co ma nieco naiwny wydźwięk. Osobno jeszcze chciałbym poruszyć temat rysunków Kelleya Jonesa. Jego Batman to upiór, demon, nawiedzony czarnoksiężnik – każde z tych określeń pasuje! Nieprawdopodobnie podobają mi się te długie spiczaste uszy i peleryna, którą Mroczny Rycerz dosłownie się owija. Wygląda to groteskowo, ale też jakże gotycko, jak na Gotham City przystało.

Polska premiera w kwietniu 2024 ale znam zawartość. Zawiera polskie 12/93, 4/94, 5/94. W tym absolutnie kluczowe zeszyty o Carnage, Bagley w wysokiej formie a także Zeck znany z Łowów Kravena. Na minus jest dużo promowanych wówczas New Warriors. Tom wart przeczytania i zakupu.

Zaskakująco pozytywne doświadczenie komiksowe, wprowadzające powiew (nie)świeżości do świata Marvela. Upychanie zombie w różnych uniwersach nie jest dla mnie czymś nęcącym, ale w tym przypadku wyszło naprawdę porządnie. W głównej mierze to chyba zasługa Kirkmana, który umiejętnie balansował na granicy humoru i napięcia w swojej części tego tomu. Niestety, pozostałe rozdziały innych autorów wyraźnie odstają i trochę nie wiedzą co zrobić z tymi zombie, oferując przy tym nieprzystająco mroczny poziom żartów. Ostatecznie jednak to dobry tom, który motywuje do sięgnięcia po kolejne części.

Bardzo dobry album. Zeszyty o Gwen absurdalne, ale "Za skórę" to absolutnie fenomenalna historia, w której Parker do zwycięstwa bardziej wykorzystuje mózg niż mięśnie, a antagonista budzi prawdziwe współczucie i jest postacią, w którą można uwierzyć, jak i w jego motywacje. Na plus jak zawsze dobry humor pajączka, oddany przez zgrabne tłumaczenie.

Pierwsza połowa tego wydania to jest jakiś koszmar - poszatkowane historie, mało Spider-mana, za to dużo nijakich bohaterów. Do tego kompletnie nieciekawe historie nie wnoszące absolutnie nic do serii. Na szczęście druga połowa tego wydania trochę nadrabia. Historia z udziałem Tajnego Imperium daje radę, zamykająca ten album opowieść z udziałem Silver Sable również. Oczywiście zebrane tutaj zeszyty mają w sobie wszystkie plusy, jak i minusy superbohaterszczyzny z lat 90tych - mnóstwo głupiutkich dialogów (również tych wewnętrznych),fabuła trzymająca się na cienkiej nitce pajęczyny i duuużo akcji. Mimo dużej ilości mankamentów i zbędnych przerywników czytało mi się ten album całkiem nieźle, zdecydowanie lepiej niż "Kosmiczne przygody", czy "Inferno".

Łowy bardzo fajne. Mroczne, trochę psychodeliczne. Kraven nieźle przeorał Petera. Pod względem psychologicznym komiks podobny do Trybunału Sów. Natomiast wszystko przed to taki typowy spajdi tamtych lat. Niektóre historie się zestarzały, a niektóre nadal fajnie się czyta. Dla samych łowów Kravena kupować, nie polecam. Trzeba być jakkolwiek zainteresowanym poprzednimi wydarzeniami

"Dziedzictwo" to kontynuacja głównego wątku z albumu "Epidemia", dlatego trzeba sięgnąć po ten drugi komiks, by w pełni zrozumieć pierwszy (znajomość epopei "Knightfall" również mile widziana). Mroczny Rycerz uświadamia sobie, że zaraza trapiąca jego rodzinne miasto może powrócić i to ze zdwojoną siłą rażenia. Batman musi zatem poznać genezę koszmarnego wirusa i dotrzeć do osoby odpowiedzialnej za jego rozprzestrzenianie. Komiks mocno uwypukla detektywistyczne umiejętności głównego bohatera, który przy pomocy Nightwinga, Robina, Huntress i Oracle, krok po kroku odkrywa kolejne elementy skomplikowanej układanki. Wątek detektywistyczny ładnie łączy się tu z motywem Batmana działającego nie tylko w Gotham (znamy to z "Knightfall") – Zamaskowany Krzyżowiec ma do wykonania swoje zadania w Sudanie, w Szkocji, w Indiach, czyli nie licząc jego rodzinnej Ameryki, pojawia się na trzech kontynentach. Paradoksalnie Batman często opuszcza Gotham, by je ocalić. Przeciwnicy Mściciela, choć nie ma ich wielu, robią w tym albumie robotę. Nieśmiertelny Ra's Al-Ghul swoimi działaniami pokazuje tylko, że gothamscy złoczyńcy to dla Batmana kaszka z mleczkiem. Zaś obecność Bane'a, tym razem nie nafaszerowanego Venomem, doprowadza nas do rewanżu tysiąclecia (by to zrozumieć, znów odsyłam do jednego z numerów "Knightfall") w uniwersum DC. Jeśli coś budzi zastrzeżenia, to na pewno fakt, że Batman chyba zbyt łatwo neutralizuje kolejne zagrożenia generowane przez Al-Ghula, będąc ciągle krok przed nim. Można to oczywiście wytłumaczyć sztabem ludzi wspierających Batmana w działaniach, ale... trochę trudności w tych questach nie zaszkodziłoby Mrocznemu Rycerzowi i spółce. Na koniec, tradycyjnie, odniosę się do warstwy graficznej, która prezentuje bardzo równy poziom, mimo różnych rysowników. Poza ostatnim zeszytem, bardzo brzydko przedstawiającym pojedynek Bane'a z Batmanem, całość wygląda naprawdę solidnie i estetycznie. Dwa nazwiska robią tu robotę – Graham Nolan i Jim Aparo. "Ziemia Niczyja" is coming...

Siedmiotomową sagę o upadku Gotham rozpoczyna komiks bardzo nierówny, tak pod względem fabularnym, jak i przede wszystkim graficznym. Tom zaczyna się od bardzo mocnego uderzenia, bo oto bowiem Azrael, próbujący wkupić się w łaski Bruce'a, wyrusza schwytać Bane'a. Wraca więc bestia, która złamała Mrocznego Rycerza, a wraz z nim szprycowanie Venomem. Pojedynek Azraela z Banem to nie tylko klasyczne komiksowe mordobicie – oni toczą ze sobą starcie psychologiczne, które kończy się dość nieoczekiwanie, ale nie zamierzam tu spoilerować. Dalej lwia część albumu przedstawia potworną katastrofę w Gotham – trzęsienie ziemi, które równa niemal całe miasto równa z ziemią. Batman więc, wraz ze swoimi kompanami, ponownie musi się mierzyć z wrogiem niewidzialnym, ale jakże potężnym. Na kartach różnych zeszytów rysownicy świetnie pokazali, jakim gruzowiskiem stało się momentalnie Gotham City. Wstrząsy w mieście możemy obserwować z perspektywy wielu postaci, m.in. Oracle, Huntress, Catwoman, Nightwinga, czy wracającego do ojczyzny Robina. Jak to bywa w przypadku crossoverów, niektóre zeszyty fabularnie po prostu nużyły (historyjka z Catwoman i Poison Ivy),na co wpływ miała nie tylko jałowa fabuła, ale też kiepskie dialogi. Miałem momenty, kiedy tom pierwszy "Ziemi Niczyjej" czytałem trochę na siłę. Ostatnie karty komiksu pokazują, że sytuacja w Gotham w jakimś stopniu została opanowana, lecz podnoszenie się z kolan miasta będzie niewątpliwie procesem żmudnym i długotrwałym.

Komiks oceniłem na 7, ale bliżej mu 6 niż do 8. Na ocenie zaważył ogromny sentyment do postaci. Daredevil to jeden z moich ulubionych komiksowych bohaterów (obok Batmana i Spider-Mana). Niestety run Marka Waida na razie mnie rozczarował. Żadna z opowieści nie została ze mną na dłużej. Podobały mi sie jedynie pojedyńcze momenty (np. lot Matta na desce Silver Surfera). Szkoda bo Waid to naprawdę utalentowany scenarzysta. Czekam na kolejny tom (tomy?),ale bez takiej niecierpliwości i emocji, jakie towarzyszyły mi oczekując na kolejne części runu Bendisa i Brubakera.

Pierwsze samodzielne serię o Punisherze z 1986 r wydane przez wydawnictwo Egmont. Są to dwie serię i jedna opowieść graficzna. Jest dobrze czasami bardzo dobrze. Wcześniej postać Punishera nie była moja ulubiona ale dzięki tej serii można poznać go bliżej i poznać jego motywy a najlepsze jest połączenie dwóch zeszytów z Punisherem i Daredevilem widziane ich oczami ta sama akcja i tutaj widać różnicę w pojmowaniu świata przez obu bohaterów i ich rozterki. Fajny zbiór zeszytów o tym bohaterze które warto przeczytać przez wielbicieli Marvela.

Ciekawa i bardzo angażująca historia z kilkoma nieoczywistymi pomysłami i twistami fabularnymi. Życie i osobowość Marca Spectora ukazane trafnie i ze sporą dawką humoru. Nie zabrakło też porządnej akcji a całość jest spójna i satysfakcjonująca. Na duży plus też warstwa wizualna, z jednej strony dość mroczna ale jednocześnie odpowiednio klimatyczna. Zdecydowanie warto sprawdzić.

Sprawnie poprowadzona historia, wysoka stawka, świetna kreska i kolory. To zdecydowanie jeden z lepszych tytułów od Marvela, jakie dane mi było przeczytać - a tom jest całkiem pokaźny. Venom i Knull + cały panteon superbohaterów, którzy naprawdę dowożą konkretnie. Polecam.

Komiks typu przytulającego, bo chociaż dzieją się rzeczy dramatyczne i czasami o dużej stawce dla tytułowego bohatera (a raczej jego prawdziwej tożsamości),to jednak całość jest mocno wholesome i nie ma na poziomie relacji wydziwiania. Do tego całość jest spójna ze znakomitym tempem i lektura również dzięki przyjaznej formie, wypada niezwykle smakowicie i ekspresowo.

Bardzo lubię serię "Injustice", chociaż zdaję sobie sprawę z tego, że to seria bardzo nierówna i nie wszystkie pomysły wykorzystane w tej dość długiej i rozbudowanej historii były dobre. Finalny album zbiorczy jest naprawdę dobry, trzyma w napięciu i już czuć, że jest coraz bliżej rozwiązania problemu z reżimem Supermana. I im bliżej końca tej opowieści byłem tym bardziej rosła obawa, że scenarzyści ten finał koncertowo zepsują. Już tyle razy w "Injustice" było blisko zamknięcia tej historii, że ciężko mi było sobie wyobrazić, żeby odpowiedzialni za tę serię twórcy wznieśli się na wyżyny kreatywności i zaserwowali finał, który zwaliłbym mnie z nóg. I niestety mój niepokój okazał się być zasadny. O ile cały album jest naprawdę dobry, akcja jest wartka, są szokujące momenty, epickie pojedynki i cała masa dylematów moralnych, to finał jest...no pozostawię to w sferze domysłów. Ale nie obiecujcie sobie zbyt wiele. I tylko za ten finał obniżam ocenę, bo innym wypadku dałbym temu wydaniu zbiorczemu 8/10.

Bardzo dobre dopełnienie przygód Spider-Mana wydawanych w epickach Egmontu. Jest to zbiór komiksów z cyklu Peter Parker The Spectacular Spider-Man czyli jednej z trzech serii wydawanych przez Marvela w latach 80. Jest trochę psychologi, kryminału i nasi bohaterowie najbliżsi przyjaciele Pająku w tym jego niedawno poślubiona żona MJ Watson. Naprawdę dobra seria 6 zeszytów która od początku do końca opowiada jedna z przygód Spidera. Mimo niewielkiej ilości zeszytów ten zestaw uważam za udany i śmiało mogę polecić wielbicielom Pajak szczególnie, iż jest to narazie jedyne wydanie w Polsce tych zeszytów wcześniej nigdzie nie drukowane. Brawo Mucha Comics. Oczekuje kolejnych takich wydan komiksów Marvela.