Wiek czerwonych mrówek

Wielki Głód w Ukrainie w latach 1932-1933 nie był klęską żywiołową ale precyzyjnie zaplanowaną zbrodnią polityczną, która miała na celu złamanie oporu ukraińskiego chłopstwa i narzucenie mu kolektywizacji. Szacuje się, że Hołodomor, według najnowszych szacunków, pochłonął blisko 4 miliony ofiar. Określany jako zbrodnia ludobójstwa jest jedną z najmroczniejszych kart XX wieku.

Tanja Pijankowa w swojej książce "Wiek czerwonych mrówek" podejmuje się zadania niemal niemożliwego nadając tej masowej zbrodni ludzką twarz. Wielką historię zamyka w losach trójki bohaterów rzucając czytelników w sam środek tego piekła. Buduje opowieść o granicach ludzkiej wytrzymałości i moralności w czasach, gdzie ideologia staje się ważniejsza od ludzkiego życia. Książka jest lekturą wstrząsającą, brutalnie naturalistyczną a poszczególne sceny zostają w głowie długo po odłożeniu lektury.
Autorka kontrastuje ze sobą dwa skrajnie odmienne światy: umierającą z głodu wieś i partyjne elity żyjące w dostatku i traktujące chłopów z pogardą i obrzydzeniem.

Główna oś fabularna skupia się na losach postaci, których tragedie wzajemnie się dopełniają. Historia Jawdochy, młodej wiejskiej dziewczyny, jest naznaczona głodem i walką o przetrwanie każdego kolejnego dnia. To tutaj Tanja Pijankowa nie szczędzi czytelnikowi scen i opisów, które porażają: puchnących ciał, jedzenia rzeczy niejadalnych czy aktów kanibalizmu.
Z kolei postać Swyryda, przedstawiciela wiejskiej władzy to ucieleśnienie człowieka złamanego przez system, któremu sam służył. Jako lojalny aparatczyk jest trybikiem w tej maszynie. Jego lojalność wobec partii i ślepe posłuszeństwo powodują, że traci on resztki człowieczeństwa, pokazując jak ideologia potrafi zaślepić człowieka.
Mnie najbardziej poruszył jednak wątek Soli, żony radzieckiego komisarza, która zostaje wysłana do zamkniętego sanatorium dla elit aby przejść kurację odchudzającą. Ironia jest tu porażająca: gdy miliony ludzi marzą o choćby o kromce chleba, ona zmaga się z otyłością, która jednak nie jest wynikiem zwykłego łakomstwa a formą ucieczki. Kobieta zajada ból po stracie dziecka. Jedzeniem wypełnia emocjonalną pustkę. Ta historia unaocznia jak totalitaryzm izoluje elity od rzeczywistości.

"Wiek czerwonych mrówek" to proza gęsta, mroczna i duszna. Tanja Pijankowa udowadnia, że o tragedii narodu można pisać używając do tego nie statystyk a historii pojedynczych bohaterów. Jedzenie w tej powieści to nie paliwo dla organizmu a narzędzie władzy.
Książka ta to wstrząsające świadectwo tamtych wydarzeń, pozwalająca zrozumieć skalę okrucieństwa, jakie człowiek potrafi zgotować drugiemu człowiekowi.
Choć ta lektura bolała, nie mogłam się od niej oderwać. Polecam!

Audiobook (czytali: Hanna Chojnacka, Kim Grygierzec oraz Maciej Jabłoński)

Wielki Głód w Ukrainie w latach 1932-1933 nie był klęską żywiołową ale precyzyjnie zaplanowaną zbrodnią polityczną, która miała na celu złamanie oporu ukraińskiego chłopstwa i narzucenie mu kolektywizacji. Szacuje się, że Hołodomor, według najnowszych szacunków, pochłonął blisko 4 miliony ofiar. Określany jako zbrodnia ludobójstwa jest jedną z najmroczniejszych kart XX...

No wali tym kontrastem jak cepem. Trudno krytykować, bo tragedia, ale strasznie siermiężne, nawet pomimo poetyckiego języka.

No wali tym kontrastem jak cepem. Trudno krytykować, bo tragedia, ale strasznie siermiężne, nawet pomimo poetyckiego języka.

Książka, po przeczytaniu której trudno wrócić do znanej nam codzienności. W mojej pamięci zostanie na długo, o ile nie na zawsze. Choć to fikcja literacka, trafnie obrazuje rzeczywistość tamtych czasów i tamtego miejsca. Niewyobrażalne okrucieństwo opowiedziane pięknym językiem. Jest mi niekomfortowo z uczuciem, że jestem zachwycona jakością powieści mówiącej o nieludzkim bestialstwie, ktore nigdy nie powinno mieć miejsca.

PS Tylko dla ludzi o mocnych nerwach: W trakcie lektury zaczęłam weryfikować i zagłębiać temat. Kiedy zobaczyłam w internecie zdjęcia przedstawiające Hołodomor, nie potrzebowałam już żadnych wyjaśnień.

Książka, po przeczytaniu której trudno wrócić do znanej nam codzienności. W mojej pamięci zostanie na długo, o ile nie na zawsze. Choć to fikcja literacka, trafnie obrazuje rzeczywistość tamtych czasów i tamtego miejsca. Niewyobrażalne okrucieństwo opowiedziane pięknym językiem. Jest mi niekomfortowo z uczuciem, że jestem zachwycona jakością powieści mówiącej o nieludzkim...

Przerażająca, porażajaca historia o okrucieństwie ludzi,wobec ludzi. Język powieści trudny, pełen porównań, obrazów, które działają na wyobraźnię. Porównanie głodu Soli i Duśki jest opisany po mistrzowsku. Książka nie pozwoli o sobie zapomnieć. Gorąco polecam.

Przerażająca, porażajaca historia o okrucieństwie ludzi,wobec ludzi. Język powieści trudny, pełen porównań, obrazów, które działają na wyobraźnię. Porównanie głodu Soli i Duśki jest opisany po mistrzowsku. Książka nie pozwoli o sobie zapomnieć. Gorąco polecam.

★★★☆ Styl i narracja
★★★★ Historia, fabuła, temat
★★★★ Postacie i dialogi
★★★★ Antagoniści
★★★★ Motywacje i psychologia
★★★★ Budowa świata
★★★★ Klimat i atmosfera
★★★★ Fun i przyjemność z czytania
★★★★ Satysfakcja z zakończenia
★★★★ Warta polecenia

★★★☆ Styl i narracja
★★★★ Historia, fabuła, temat
★★★★ Postacie i dialogi
★★★★ Antagoniści
★★★★ Motywacje i psychologia
★★★★ Budowa świata
★★★★ Klimat i atmosfera
★★★★ Fun i przyjemność z czytania
★★★★ Satysfakcja z zakończenia
★★★★ Warta polecenia

Mam problem co napisać !
Książka opisuje jedno z tragiczniejszych wydarzeń w dziejach Ukrainy, Wielkiego Głodu w latach 1932/33.
Niektóre szacunki mówią o 10 milionach ofiar.
Wydarzenia te są uznawane za ludobójstwo i zbrodnię przeciwko ludzkości.
Oczywiście Rosja uznała to tylko za wypadek w procesie uszczęśliwianiu swoich obywateli !!!
Ważny temat, wymagający dobrego pióra i wyczucia.
Czy autorka sprostała temu zadaniu ?
No, właśnie nie wiem !!!
Nie wiem, to nie jest literatura kobieca, przynajmniej nie powinna nią być, ale... sprawdź sam/a.
Mimo wszystko POLECAM !!!

Mam problem co napisać !
Książka opisuje jedno z tragiczniejszych wydarzeń w dziejach Ukrainy, Wielkiego Głodu w latach 1932/33.
Niektóre szacunki mówią o 10 milionach ofiar.
Wydarzenia te są uznawane za ludobójstwo i zbrodnię przeciwko ludzkości.
Oczywiście Rosja uznała to tylko za wypadek w procesie uszczęśliwianiu swoich obywateli !!!
Ważny temat, wymagający dobrego...

Przemawia pokazanie różnych perspektyw trzech różnych osób, które dotknął Wielki Głód, a także poetycki język chwytający za serce.

Przemawia pokazanie różnych perspektyw trzech różnych osób, które dotknął Wielki Głód, a także poetycki język chwytający za serce.

Książka, która niesie ze sobą ogromny ciężar podjętego w niej tematu. Trzy narracje, trzy perspektywy i trzy oblicza głodu. Niestety mi osobiście strasznie przeszkadzał poetycki styl. Wzniosłe, liryczne i nieuchwytne opisy sprawiły, że nie mogłam w pełni uwierzyć w bohaterów. Byli oni dla mnie kukiełkami w teatrze, a nie postaciami z krwi i kości. Sięgając po historię osadzoną w historycznych realiach liczyłam właśnie na bezkompromisowe ukazanie losów bohaterów. Dla pisarki ważniejszy jednak był piękny język niż zbudowanie relacji między czytelnikiem a jej bohaterami. Może do tych odczuć przyczyniła się narracja pierwszoosobowa, bo jakoś trudno mii uwierzyć, że nastoletnia dziewczyna na skraju śmierci głodowej prawi niemal poematy na temat przyrody, władzy i własnej śmiertelności. Dla mnie było to po prostu sztuczne i patetyczne. Gdyby pominąć styl i rozbudować fabułę to myślę, że tytuł doceniłabym bardziej i z pewnością zostałby ze mną na długo ze względu na ciężar tematu. A tak nie mogłam ani się utożsamić z żadnym z bohaterów, lektura nie wywołała we mnie niemal żadnych emocji i zamiast autentyczności poczułam sztuczność. Tak jakby autorka sama umniejszała temu co wydarzyło się w przeszłości. Ciężko też stwierdzić ile w książce prawdziwych zdarzeń, a ile własnej interpretacji pisarki. Obiecywałam sobie dużo więcej po tej książce.

Książka, która niesie ze sobą ogromny ciężar podjętego w niej tematu. Trzy narracje, trzy perspektywy i trzy oblicza głodu. Niestety mi osobiście strasznie przeszkadzał poetycki styl. Wzniosłe, liryczne i nieuchwytne opisy sprawiły, że nie mogłam w pełni uwierzyć w bohaterów. Byli oni dla mnie kukiełkami w teatrze, a nie postaciami z krwi i kości. Sięgając po historię...

W latach 1932-1933 na Ukrainie panował przeraźliwy głód nazwany później przez historyków – Hołodomorem. Chłopi masowo umierali z niedożywienia pomimo tego, że tak naprawdę jedzenia nie brakowało, a elity rządzące ucztowały przy pełnych stołach. Za główną przyczynę głodu wśród ludności uważa się politykę stalinowską, która nakładała na Ukrainę nierealistyczne cele co do eksportu zbóż na tereny Rosji. W rezultacie chłopi zmuszeni byli oddawać rządowi całość swoich zbiorów, a dodatkowo organy państwowe wielokrotnie przeszukiwały ich domy w poszukiwaniu ukrytego ziarna, aby mieć zupełną pewność, że chłopom absolutnie nic nie zostało. Dzisiaj wiele krajów uznaje Hołodomor za ludobójstwo na narodzie ukraińskim dokonane przez władze stalinowskie i sowiecki reżim komunistyczny.

Tania Pijankowa w „Wieku czerwonych mrówek” opisuje równolegle historię trzech bohaterów, którzy zamieszkują wieś Macochy i jej okolice. Pierwszą z nich jest nastoletnia Jawdocha, która w rodzinie widzi swoją największą siłę. Potem poznajemy Swyryda, który od lat podkochuje się w matce wyżej wspomnianej bohaterki, ta jednak nie chce mieć z nim nic wspólnego i pogardza jego powiązaniami z partią rządzącą. Ostatnią z postaci jest Sola - żona radzieckiego komisarza Sołomija, która nieświadoma sytuacji w kraju zajada swój smutek po stracie córki.

Tak samo jak temat, który porusza książka, treść powieści jest brutalna i wstrząsająca. Autorka nie boi się opisywać przerażających zdarzeń, jakie mają miejsce we wsi Macochy i czynów, jakich dopuszczają się mieszkańcy wsi byle by zaspokoić głód bądź ratować siebie lub swoją rodzinę. Byłam zaskoczona jak poetycko i wręcz romantycznie autorka była w stanie opisywać tragiczne wydarzenia przedstawione w książce, ponieważ sporo z opisanych incydentów wywołało u mnie ciarki na plecach. Cieszę się, że autorka zdecydowała się na przedstawienie fabuły z perspektywy trzech zupełnie odmiennych bohaterów. Osobiście, najlepiej czytało mi się historię Jawdochny, aczkolwiek dzieje Swyryda i Soli otworzyły mi oczy na to jak odmienny był los ludzi w zależności od tego, z kim się zadawali i jak blisko partii rządzącej byli.

Przed lekturą tej książki nie wiedziałam praktycznie nic o klęsce jaką był Hołodomor. Powieść Tani Pijankowej nie jest reportażem czy książka historyczną, lecz utworem fabularyzowanym, gdzie głód na Ukrainie z 1932-1933 stanowi tylko tło dla wydarzeń przedstawionych w książce. Mimo wszystko czytelnik jest w stanie dowiedzieć się mnóstwa faktów historycznych, a do tego poznać codzienność człowieka mającego nieszczęście przebywać na danych terenach w tym brutalnym czasie. Według mnie powinno szerzyć się wiedzę na temat tego okresu z historii Ukrainy, tym bardziej w świetle, tego co w obecnym momencie doświadcza ten kraj ponownie z rąk Rosji.
www.public-reading.pl

W latach 1932-1933 na Ukrainie panował przeraźliwy głód nazwany później przez historyków – Hołodomorem. Chłopi masowo umierali z niedożywienia pomimo tego, że tak naprawdę jedzenia nie brakowało, a elity rządzące ucztowały przy pełnych stołach. Za główną przyczynę głodu wśród ludności uważa się politykę stalinowską, która nakładała na Ukrainę nierealistyczne cele co do...

Sam koncept fabuły bardzo ciekawy i życiowy, oparty o trudną historię głodu na ukrainie. Autorka pokazuje różnice i niesprawiedliwe skrajności - podczas gdy lud umierał z głodu, partyjni bogacze stosowali głodówki na leczenie obżarstwa. Bardzo nie podobał mi sie styl, słownictwo, czytało sie trudno, niezrozumiale. Męczyłam się tą książką.

Sam koncept fabuły bardzo ciekawy i życiowy, oparty o trudną historię głodu na ukrainie. Autorka pokazuje różnice i niesprawiedliwe skrajności - podczas gdy lud umierał z głodu, partyjni bogacze stosowali głodówki na leczenie obżarstwa. Bardzo nie podobał mi sie styl, słownictwo, czytało sie trudno, niezrozumiale. Męczyłam się tą książką.