Strzały w Stonygates

Przyznam szczerze, że mimo mojego zadowolenia z lektury tej książki wole historie które mają miejsce na terenie St Mary Mead. Polubiłam tamto miasteczko.

Przyznam szczerze, że mimo mojego zadowolenia z lektury tej książki wole historie które mają miejsce na terenie St Mary Mead. Polubiłam tamto miasteczko.

To moje kolejne spotkanie z panną Marple - tym razem trafia ona na angielską wieś, by odwiedzić dawną znajomą i sprawdzić, czy wszystko u niej w porządku. Szybko jednak okazuje się, że starsza pani znalazła się w samym środku zbrodni. W domu dochodzi do morderstwa, a dowody są zbyt słabe, by policja mogła komukolwiek udowodnić winę.

Jak to zwykle bywa, panna Marple po cichu, z typową dla siebie przenikliwością, prowadzi własne śledztwo. Uważnie obserwuje domowników, analizuje drobiazgi, na które inni nie zwracają uwagi. Krok po kroku zbliża się do prawdy. Bardzo spodobał mi się sposób, w jaki rozwiązuje zagadkę - wykorzystuje bowiem pewną sprytną sztuczkę, co dodatkowo uatrakcyjnia zakończenie. A to z kolei naprawdę mnie zaskoczyło, w ogóle nie typowałam tej osoby!

Momentami fabuła nieco mi się dłużyła, napięcie bywało nierówne, ale mimo to całość oceniam bardzo dobrze. Strzały w Stonygates to klasyczny, nastrojowy kryminał w stylu Agathy Christie - idealny wybór na zimowy wieczór.

To moje kolejne spotkanie z panną Marple - tym razem trafia ona na angielską wieś, by odwiedzić dawną znajomą i sprawdzić, czy wszystko u niej w porządku. Szybko jednak okazuje się, że starsza pani znalazła się w samym środku zbrodni. W domu dochodzi do morderstwa, a dowody są zbyt słabe, by policja mogła komukolwiek udowodnić winę.

Jak to zwykle bywa, panna Marple po...

Styl nie do podrobienia.

Styl nie do podrobienia.

Zamożna dama Ruth van Rydock zwraca się do swej wieloletniej przyjaciółki, detektyw amator, panny Jane Marple z prośbą o wizytę w domu swojej siostry, Caroline Serrocold – przed laty również przyjaciółki panny Marple. Chcąc spełnić prośbę przyjaciółki, panna Marple odnawia znajomość z podstarzałą już Caroline, zwaną niegdyś Carrie-Louise.

Spotykamy się z gronem ludzi, którzy są jednocześnie normalni i nienormalni. A dziwna atmosfera komplikuje się, gdy padają strzały i na horyzoncie pojawia się trup. O dziwo, ofiara jest zupełnie niespodziana. „Strzały w Stonygates” to kryminał Agathy Christie, który ma w sobie zagadkę, drugie dno i sporo podejrzanych.

I co najważniejsze mamy pannę Marple, spokojne tempo oraz dedukcję. To, co z pozoru jest czarne, może okazać się białe. Z kolei morderca jak iluzjonista manipuluje swoimi widzami. Polecam.

Zamożna dama Ruth van Rydock zwraca się do swej wieloletniej przyjaciółki, detektyw amator, panny Jane Marple z prośbą o wizytę w domu swojej siostry, Caroline Serrocold – przed laty również przyjaciółki panny Marple. Chcąc spełnić prośbę przyjaciółki, panna Marple odnawia znajomość z podstarzałą już Caroline, zwaną niegdyś Carrie-Louise.

Spotykamy się z gronem ludzi,...

Fajna książka dla fanów klasyki kryminału. Ciekawy obrót spraw i typowa dla Agathy Christie atmosfera tajemnicy. Idealna lektura na spokojne, jesienne posiedzenie z herbatą przy aktualnej aurze ;)

Fajna książka dla fanów klasyki kryminału. Ciekawy obrót spraw i typowa dla Agathy Christie atmosfera tajemnicy. Idealna lektura na spokojne, jesienne posiedzenie z herbatą przy aktualnej aurze ;)

Czym właściwie są dobro i pokora? Czy człowiek dobry może jednocześnie skrywać zło? Czy pokora zawsze idzie w parze z dobrocią?

„Strzały w Stonygates” to prawdziwa pointa w dorobku Agathy Christie, a jednocześnie subtelna refleksja nad tymi pytaniami. Autorka w mistrzowski sposób splata emocje, psychologiczne rozważania i klasyczny kryminał, oddając w ręce starszej panny Marple zagadkę zbrodni niemal doskonałej.

Piękna, choć zaniedbana posiadłość, barwna mieszanka mieszkańców oraz ośrodek dla małoletnich przestępców tworzą jedynie tło dla iście oscarowej roli mordercy, który nie przewidział jednak, że Jane Marple ma w zanadrzu broń ostrzejszą niż sztylet – przenikliwe zrozumienie ludzkiej natury.

Christie udowadnia, że najgroźniejsze są nie rewolwery ani noże, lecz ludzkie serce zdolne do ukrywania najciemniejszych zamiarów. To kryminał, który wciąga nie tylko intrygą, ale i pytaniami o to, jak daleko może posunąć się człowiek w imię dobra...

Czym właściwie są dobro i pokora? Czy człowiek dobry może jednocześnie skrywać zło? Czy pokora zawsze idzie w parze z dobrocią?

„Strzały w Stonygates” to prawdziwa pointa w dorobku Agathy Christie, a jednocześnie subtelna refleksja nad tymi pytaniami. Autorka w mistrzowski sposób splata emocje, psychologiczne rozważania i klasyczny kryminał, oddając w ręce starszej panny...

O tym czy da się pomóc młodocianym przestępcom zejść ze złej drogi.
Panna Marple na prośbę dawno nie widzianej przyjaciółki, targanej niesprecyzowanym niepokojem, odwiedza jej siostrę, która prowadzi wraz z mężem coś pomiędzy poprawczakiem a ośrodkiem terapeutycznym dla zdemoralizowanych chłopców.
To, co uderza przede wszystkim, to naprawdę świetnie wykreowani bohaterowie. Lewis - bez reszty oddany dla idei, Carrie-Louise - sprawiająca wrażenie obojętnej i oderwanej od rzeczywistości, Mildred - odsunięta nieco na boczny tor mniej kochana córka, Gina - kokietująca mężczyzn dla zabawy, znudzony prowincją Walter i niepokojący, balansujący na granicy obłędu Edgar. Fantastycznie budowane jest też napięcie w pierwszej połowie książki, na czele z kulminacyjną sceną tuż przed morderstwem. Wszystko tu jest świetne, aż do zaskakującego i dosyć smutnego zakończenia. Jedna z lepszych książek z panną Marple.

O tym czy da się pomóc młodocianym przestępcom zejść ze złej drogi.
Panna Marple na prośbę dawno nie widzianej przyjaciółki, targanej niesprecyzowanym niepokojem, odwiedza jej siostrę, która prowadzi wraz z mężem coś pomiędzy poprawczakiem a ośrodkiem terapeutycznym dla zdemoralizowanych chłopców.
To, co uderza przede wszystkim, to naprawdę świetnie wykreowani bohaterowie....

Ze wszystkich moich dotychczasowych trzech spotkań z panną Marple to właśnie to okazało się chyba najciekawsze. Największą zasługę ma w tym klimat i lokalizacja całej historii. Akcja rozgrywa się w ośrodku zajmującym się pomocą młodzieży z trudną przeszłością, co od razu wyróżnia tę opowieść na tle innych kryminałów Christie. To nietypowe miejsce daje autorce wiele nowych możliwości – i Christie potrafi z nich skorzystać w stu procentach.

Sama zagadka kryminalna jest wyjątkowo wciągająca. Christie umiejętnie łączy wątki obyczajowe z intrygą, a sposób, w jaki panna Marple rozwiązuje tę sprawę, to prawdziwy majstersztyk. Mimo że detektyw z St. Mary Mead nie jest w centrum wydarzeń przez cały czas, to jej przenikliwość i subtelne obserwacje prowadzą do finału, który trudno przewidzieć.

Dla mnie – zdecydowanie jedna z ciekawszych książek o pannie Marple i świetny dowód na to, że nawet po wielu latach od napisania te historie potrafią zaskoczyć świeżością.

Ze wszystkich moich dotychczasowych trzech spotkań z panną Marple to właśnie to okazało się chyba najciekawsze. Największą zasługę ma w tym klimat i lokalizacja całej historii. Akcja rozgrywa się w ośrodku zajmującym się pomocą młodzieży z trudną przeszłością, co od razu wyróżnia tę opowieść na tle innych kryminałów Christie. To nietypowe miejsce daje autorce wiele nowych...

Dlaczego tak właściwie okrzyknięto Agathę Christie królową kryminału? Myślę, że nadanie jej tego miana miało związek między innymi z umiejętnością przedstawienia podanych wydarzeń z różnych, kompletnie odmiennych perspektyw, które po raz kolejny zmieniały znaczenie podanych faktów.

I tak właśnie można opisać tę pozycję. "Strzały" raz po raz zmieniają narrację punktu widzenia, z którego korzysta czytelnik. Od, zdawać by się mogło, zwyczajnego śledztwa po kulisy wstrząsającego spektaklu rozgrywającego się na oczach bohaterów i samego czytelnika.

Każdy bowiem widzi tylko to, co chce zobaczyć lub to, co może zobaczyć. No, może prócz doświadczonej w demaskowaniu zasłon dymnych, niepozornie wyglądającej Panny Marple i jeszcze jednej osoby, która zdaje się być równie, a nawet bardziej mało znacząca od naszej głównej protagonistki.

Czy domyślasz się, kim może być ta druga osoba?

Dlaczego tak właściwie okrzyknięto Agathę Christie królową kryminału? Myślę, że nadanie jej tego miana miało związek między innymi z umiejętnością przedstawienia podanych wydarzeń z różnych, kompletnie odmiennych perspektyw, które po raz kolejny zmieniały znaczenie podanych faktów.

I tak właśnie można opisać tę pozycję. "Strzały" raz po raz zmieniają narrację punktu...

Zamknięty krąg podejrzanych, szukania motywu, jak to u Christie. Jak zwykle ukrycie kilku rzeczy na sam koniec, aby nie było za łatwo z motywem.
Z mojego punktu widzenia brakowało kogoś z dobrym motywem, bo mi od początku przyszedł na myśl mąż, który w spółce z Edwardem zaplanował tą kłótnię zaprzątającą uwagę wszystkich by móc wyjść i zabić... Zgrywało się nawet z truciem, które miało być zmyłką. No w każdym razie przez połowę książki słuchałem jak odtwarzają zabójstwo i przesłuchują wszystkich tylko po to by na koniec okazało się, że miałem rację co do zabójcy.

Zamknięty krąg podejrzanych, szukania motywu, jak to u Christie. Jak zwykle ukrycie kilku rzeczy na sam koniec, aby nie było za łatwo z motywem.
Z mojego punktu widzenia brakowało kogoś z dobrym motywem, bo mi od początku przyszedł na myśl mąż, który w spółce z Edwardem zaplanował tą kłótnię zaprzątającą uwagę wszystkich by móc wyjść i zabić... Zgrywało się nawet z...