Świat pani Malinowskiej

Niestety, jest to kolejna książka Dołęgi-Mostowicza, przy czytaniu, której krew się we mnie gotowała, chociaż nie tak jak przy Karierze Nikodema Dyzmy, ale jednak. Ktoś się zapyta, dlaczego, przecież to dobra książka - owszem, czytało się ją lekko, bardzo obrazowo przedstawia czasy międzywojenne, tamtejsze konwenanse, klasy społeczne, które powoli zaczynały się zacierać, jednak cierpkości nadawała postać Ewarysta Malinowskiego. Ta postać na początku była dla mnie zagadką - przez jednych znienawidzony, a przez innych lubiany i szanowany, ale już wiedziałam z kim mam do czynienia w momencie, gdy ze Stefanem Borowiczem omawiał kwestię zaręczyn z Bogną Jezierską. Gdy tylko ten gad poruszył kwestię skromnego posągu wybranki, która względem niego pochodziła z wyższych sfer, zaczęłam dostrzegać w nim Dyzmę - bardziej wykształconego, ale jednak gbura i prostaka - nie myliłam się.
Bogna (Jezierska) Malinowska była kobietą wykształconą, potrafiącą zachować wysoce odpowiednio się w każdej sytuacji, bardzo lubianą i szanowaną, ale jako osoba, która nie zaznała nigdy namiętności i miłości mężczyzny, bardzo szybko poddała się czarowi przystojnego Malinowskiego.
A pomiędzy tym wszystkim był Borowicz, który nad wyraz szanował Bognę, może nawet szczerze kochał, ale nie potrafił nazwać i wyrazić swoich uczuć - możliwe, że przez naturę introwertyka; niestety czuję niedosyt w prezentacji tego bohatera, żeby więcej powiedzieć.
Wracając do mojego wzburzenia przy czytaniu powieści - gdy się połączy naiwną i wierną kobietę z wyższych sfer z gburowatym karierowiczem, który uważa się za pępek świata, to człowieka (...) zalewa.
Uważam, że jest to pozycja literacka, z którą warto się zaznajomić, gdyż problemy bohaterów wcale nie są tak odległe od teraźniejszych.

Niestety, jest to kolejna książka Dołęgi-Mostowicza, przy czytaniu, której krew się we mnie gotowała, chociaż nie tak jak przy Karierze Nikodema Dyzmy, ale jednak. Ktoś się zapyta, dlaczego, przecież to dobra książka - owszem, czytało się ją lekko, bardzo obrazowo przedstawia czasy międzywojenne, tamtejsze konwenanse, klasy społeczne, które powoli zaczynały się zacierać,...

Super mądrości....
Rzecz jest w tym, że Jezierski był psychologiem, czyli człowiekiem nie mającym niejako z urzędu żadnego pojęcia o psychice ludzkiej. Ciekawa rzecz. Znałem tylko jednego prawdziwego psychologa, a był to weterynarz 🤣🤣🤣
I kolejny cytat: indywidualności powstają z dwóch przyczyn: albo dany człowiek wyrasta ponad otoczenie, albo nie może w nie wrosnąć.
Choćby dla tych zdań warto przeczytać.

Super mądrości....
Rzecz jest w tym, że Jezierski był psychologiem, czyli człowiekiem nie mającym niejako z urzędu żadnego pojęcia o psychice ludzkiej. Ciekawa rzecz. Znałem tylko jednego prawdziwego psychologa, a był to weterynarz 🤣🤣🤣
I kolejny cytat: indywidualności powstają z dwóch przyczyn: albo dany człowiek wyrasta ponad otoczenie, albo nie może w nie wrosnąć.
Choćby...

Mostowicz pięknie operował słowem.Cudowny klimat międzywojennej Warszawy oraz doskonała analiza ludzkich zachowań.Serdecznie polecam nie tylko ten tytuł,ale również inne Mostowicza;)

Mostowicz pięknie operował słowem.Cudowny klimat międzywojennej Warszawy oraz doskonała analiza ludzkich zachowań.Serdecznie polecam nie tylko ten tytuł,ale również inne Mostowicza;)

Klasyka polskiej literatury, którą z czystym sumieniem mogę polecić. Tytułowa pani Malinowska jest młodą inteligentną wdową, która postanawia ponownie wydać się za mąż, tym razem z czystej, pierwotnej miłości, a wbrew zdrowemu rozsądkowi. Jej wybrankiem jest przystojny karierowicz, którego główną ambicją jest zdobycie władzy i uznania wśród warszawskiej socjety.

Autor wspaniale przedstawił upadek moralny pana Malinowskiego. Obnażył przy tym płytki świat bogatych elit, gdzie najcenniejszą wartością są władza i pieniądze. Główna bohaterka, wbrew wszelkiej logice, tym większą miłością darzy swojego męża, i jest zdolna do tym większych poświęceń, im jego nikczemna natura bardziej się ujawnia.

To, co mnie urzekło w tym dziele, to sposób, w jaki autor przedstawił liczne dylematy moralne i rozterki bohaterów. Książka aż kipi od bogactwa emocji – postaci są barwne i wielowarstwowe. Czytelnik ma wiele okazji do refleksji podczas lektury.

Klasyka polskiej literatury, którą z czystym sumieniem mogę polecić. Tytułowa pani Malinowska jest młodą inteligentną wdową, która postanawia ponownie wydać się za mąż, tym razem z czystej, pierwotnej miłości, a wbrew zdrowemu rozsądkowi. Jej wybrankiem jest przystojny karierowicz, którego główną ambicją jest zdobycie władzy i uznania wśród warszawskiej socjety.

Autor...

Mam sentyment do książek Tadeusza Dołęgi -Mostowicza, może dlatego, że uwielbiam czasy międzywojenne, a Mostowicz w swoich na pozór błahych powieściach raczy nas obrazami przedwojennego życia . Każda książka Dołęgi -Mostowicza piętnuje ludzkie przywary i złe skłonności. W przypadku,,Świata pani Malinowskiej'' nakreślony jest portret psychologiczny Ewarysta Malinowskiego, birbanta i lekkoducha, który za sprawą dobrego ożenku z hrabianką Bogną wchodzi do świata ludzi zamożnych i wpływowych.
Bogna kocha męża ponad wszystko, dzięki niej z referenta awansuje na dyrektora Banku Budowlanego, ale że jest człowiekiem zarozumiałym i bezczelnym cały sukces przypisuje sobie. Nie będę dalej zdradzać fabuły, jedynie wspomnę,że zachłanność i chciwość Ewarysta sprowadza na niego kłopoty. Według mnie autor po raz kolejny, podobnie jak w ,, Karierze Nikodema Dyzmy '' skrytykował ludzi za wszelką cenę dążących do sukcesu, wygodnego, beztroskiego życia, egoistycznych i zadufanych w sobie. Ciekawa książka, akcja toczy się nieco wolnym tempem, ale ja to lubię, przeczytałam ją z przyjemnością 👍

Mam sentyment do książek Tadeusza Dołęgi -Mostowicza, może dlatego, że uwielbiam czasy międzywojenne, a Mostowicz w swoich na pozór błahych powieściach raczy nas obrazami przedwojennego życia . Każda książka Dołęgi -Mostowicza piętnuje ludzkie przywary i złe skłonności. W przypadku,,Świata pani Malinowskiej'' nakreślony jest portret psychologiczny Ewarysta Malinowskiego,...

Do "Znachora" czy "Profesora Wilczura" daleko jeśli idzie o wciągającą i bogatą fabułę, styl i błyskotliwość. Przez pierwszą połowę- mało zajmująca książka. W drugiej połowie znacznie lepiej.

Historia zakompleksionego faceta z wybujałymi aspiracjami, zdecydowanie przewyższającymi jego zdolności i obycie towarzyskie i zaślepionej, spragnionej miłości kobiety, gotowej do wielkich poświęceń, przymykania oka na liczne ekscesy jej kochanego "chłopca".

Bywa zabawnie, choć zdecydowanie częściej postawa bohaterów jest smutna i irytująca.

Do "Znachora" czy "Profesora Wilczura" daleko jeśli idzie o wciągającą i bogatą fabułę, styl i błyskotliwość. Przez pierwszą połowę- mało zajmująca książka. W drugiej połowie znacznie lepiej.

Historia zakompleksionego faceta z wybujałymi aspiracjami, zdecydowanie przewyższającymi jego zdolności i obycie towarzyskie i zaślepionej, spragnionej miłości kobiety, gotowej do...

Mostowicz nie zawodzi! Tak bardzo mnie zdenerwował Ewaryst, że miałam ochotę kark mu skręcić! A najgorsze, że tacy ludzie istnieją naprawdę i Mostowicz ich tylko, niestety bardzo wiernie i trafnie, opisuje. Ta prawda o nich jest wręcz zatrważająca... Szkoda, że skończyło się, jak się skończyło, choć przez to jest bardziej życiowo.

Mostowicz nie zawodzi! Tak bardzo mnie zdenerwował Ewaryst, że miałam ochotę kark mu skręcić! A najgorsze, że tacy ludzie istnieją naprawdę i Mostowicz ich tylko, niestety bardzo wiernie i trafnie, opisuje. Ta prawda o nich jest wręcz zatrważająca... Szkoda, że skończyło się, jak się skończyło, choć przez to jest bardziej życiowo.

108/2025 (S)

108/2025 (S)

Takie przedwojenne czytadło.

Takie przedwojenne czytadło.

Rewelacyjna dlatego, że wyraziście potrafi nakreślić postacie i sposoby rozumowania. Czasy się zmieniają, ale ludzie nie. Znam kilku takich Malinowskich, Borowiczów, Schubertów... i kobiet, które biorą na klatę słabych mężczyzn.

Rewelacyjna dlatego, że wyraziście potrafi nakreślić postacie i sposoby rozumowania. Czasy się zmieniają, ale ludzie nie. Znam kilku takich Malinowskich, Borowiczów, Schubertów... i kobiet, które biorą na klatę słabych mężczyzn.