Ta, która zawiniła

Moja tematyka ale napisana w sposób, który mi nie podszedł

Moja tematyka ale napisana w sposób, który mi nie podszedł

Właściwie to pozycja obyczajowa, z delikatnym wątkiem kryminalnym oraz z przesłaniem społecznym. Dobrze się czyta,choć nie tego typu literatury się spodziewałem biorąc książkę Corry do rąk. Ale polecam.

Właściwie to pozycja obyczajowa, z delikatnym wątkiem kryminalnym oraz z przesłaniem społecznym. Dobrze się czyta,choć nie tego typu literatury się spodziewałem biorąc książkę Corry do rąk. Ale polecam.

" Kiedy człowiek zrobi coś złego, próbuje zrzucić winę na innych." (str. 158)

Jest to thriller psychologiczny bardzo smutny i dołujący. Bohaterkami są dwie kobiety, których wydarzenia z przeszłości odcisnęły się mocnym piętnem na późniejszym życiu. Lektura trzyma w napięciu i zmusza do zastanowienia się, jak cienka bywa granica między winą a przypadkiem, miedzy intencją a konsekwencją. Bohaterki są niejednoznaczne, pełne sprzeczności.

Dzieciństwo Jo było koszmarem. Znęcał się nad nią ojciec. W wieku 10 lat wylądowała w domu dziecka, skąd często uciekała. Nikt nie chciał jej adoptować. Związała się ze starszym facetem, z którym miała dwójkę dzieci. Alkohol męża zniszczył małżeństwo. Wylądowała w więzieniu. Straciła wszystko, dom, dzieci. Później wylądowała na ulicy, jako bezdomna. Życie na ulicy, to była ciągła walka.

Ellie straciła matkę, którą bardzo kochała kiedy miała sześć lat. Jej ojciec ożenił się ponownie. Macocha z początku była miła dla dziewczynki, choć ta bardzo tęskniła za matką. Jej życie zmieniło się diametralnie, kiedy macocha urodziła syna. Ellie kochała braciszka i często się nim zajmowała. Ellie dobrze dogadywała się z przyszywaną babcią.

Macocha robiła wszystko by zatruć życie jednej i drugiej. Najpierw pozbyła się matki umieszczając ją w domu starców, oskarżając o rzeczy, których ta nie zrobiła. Później wymogła na mężu by wysłać Ellie do szkoły z internatem. Ellie miała dobre relacje z ojcem, lecz macocha robiła wszystko by je ograniczyć. Ellie coraz bardziej nienawidziła macochy. Ta celowo niszczyła rzeczy należące do matki dziewczynki, które miały dla niej dużą wartość. Szkoła z internatem nauczyła Ellie skrywać emocje.

Kiedy zdarzył się wypadek Ellie znalazła się w szpitalu psychiatrycznym, gdzie poddawana była terapii wstrząsowej. Żyła w ciągłym strachu, że popełni błędy z przeszłości. Na studiach poznała wykładowcę, który był świeżo po rozwodzie i był zainteresowany studentką. Wkrótce zostali małżeństwem. Mieli dwójkę dzieci. Mąż notorycznie zdradzał żonę, zostawiał ją samą z dziećmi. Manipulował nią i wręcz terroryzował. Ellie całkowicie mu się podporządkowała i nigdy nie sprzeciwiała. Mimo ciągłych kłamstw męża, byli razem bo dla niej najważniejsza była rodzina.

Każdy z bohaterów skrywał tajemnice, a niektórzy mroczną przeszłość. Motyw rodzinnego sekretu kładzie się cieniem na życiu bohaterek. Jedna żyje z poczuciem winy, która przenika każdy aspekt jej dorosłości. Druga nosi w sobie żal, stratę i przekonanie, że ktoś powinien ponieść konsekwencje. Usiłowały ułożyć sobie życie, lecz przeszłość nie pozwalała im o sobie zapomnieć. Jest to historia pełna emocjonalnych niuansów, w której nie ma jednoznacznych winnych czy niewinnych.

To także historia o tym jak można zniszczyć dziecięcą psychikę i doprowadzić do tego, że zawsze będzie się żyło z poczuciem winy i zespołem stresu pourazowego. O manipulacji drugim człowiekiem, by zaspokoić swoje pragnienia i żądze. Autorka ukazała nam jak trudno żyje się bezdomnym. Brudni, głodni, często sięgający po alkohol i używki. Mieszkający na ulicy lub w opuszczonych budynkach. I zachowanie społeczeństwa w stosunku do nich. Jedni okazywali im serce i wsparcie, drudzy wręcz przeciwnie.
" Odkryte sekrety bywają najbardziej bolesne." (str.455)

" Kiedy człowiek zrobi coś złego, próbuje zrzucić winę na innych." (str. 158)

Jest to thriller psychologiczny bardzo smutny i dołujący. Bohaterkami są dwie kobiety, których wydarzenia z przeszłości odcisnęły się mocnym piętnem na późniejszym życiu. Lektura trzyma w napięciu i zmusza do zastanowienia się, jak cienka bywa granica między winą a przypadkiem, miedzy intencją a...

Taka sobie.

Taka sobie.

Podzielam opinię, że nie jest to thriller a stawianie tej pozycji obok pozycji B.A. Paris jest niestety nietrafione. Na pewno na plus, prowadzenie w inny sposób narracji i przedstawienie historii z dwóch perspektyw. Jednak mnie ta książka trochę zmęczyła, opisy bezdomności momentami omijałam… spodziewałam się lepszej pozycji, także ode mnie 6/10 :)

Podzielam opinię, że nie jest to thriller a stawianie tej pozycji obok pozycji B.A. Paris jest niestety nietrafione. Na pewno na plus, prowadzenie w inny sposób narracji i przedstawienie historii z dwóch perspektyw. Jednak mnie ta książka trochę zmęczyła, opisy bezdomności momentami omijałam… spodziewałam się lepszej pozycji, także ode mnie 6/10 :)

Początek stasznie mnie drażnił i już miałam ją odłożyć jednak dałam jej szansę i było warto.

Początek stasznie mnie drażnił i już miałam ją odłożyć jednak dałam jej szansę i było warto.

Na pewno nie jest to książka formatu B.A. Paris (tak jak jest reklamowana).
Nie jest to też thriller ani sensacja - jest to książka obyczajowa.
Czyta się w miarę dobrze, chociaż bywają momenty że się dłuży.
Składa się z trzech części, w dwóch pierwszych akcja toczy się dwutorowo, a czasami nawet trzytorowo i przez dwie części nie są one ze sobą w jakikolwiek sposób powiązane więc lepiej czytać oddzielnie; najpierw wszystkie rozdziały "Ellie", a potem rozdziały "Jo". Trzecia (najnudniejsza, najbardziej rozwlekła) część nie ma już podziałów ale są w niej wyjaśnione pewne sprawy z dwóch poprzednich części.
Ogólnie polecam przeczytać, ale bez nastawienia, że będzie to pozycja lotów B.A. Paris czy Jenny Blackhurst - bo można się nieprzyjemnie zawieść.
Książkę trzeba traktować, jako w miarę dobry obyczaj i nie porównywać z w/w autorkami.
Ja dałem gwiazdkę mniej właśnie dlatego, że zostałem wprowadzony w błąd przez reklamę i się zawiodłem bo spodziewałem się czegoś zupełnie innego

Na pewno nie jest to książka formatu B.A. Paris (tak jak jest reklamowana).
Nie jest to też thriller ani sensacja - jest to książka obyczajowa.
Czyta się w miarę dobrze, chociaż bywają momenty że się dłuży.
Składa się z trzech części, w dwóch pierwszych akcja toczy się dwutorowo, a czasami nawet trzytorowo i przez dwie części nie są one ze sobą w jakikolwiek sposób...

Książka napisana bardzo fajnym stylem, dobrze się czyta ale na początku trochę ciężko mi było się wciągnąć, po kilkunastu stronach straciłem zainteresowanie, następnego dnia jednak wróciłem. W sumie od początku rozgryzłem bohaterki, moje podejrzenia się sprawdziły, ale byłem ciekawy jak się potoczy wszystko dalej, zanim się obejrzałem przeczytałem ponad 350 stron "na jednym tchu" i chciałem więcej. Bardzo polecam.

Książka napisana bardzo fajnym stylem, dobrze się czyta ale na początku trochę ciężko mi było się wciągnąć, po kilkunastu stronach straciłem zainteresowanie, następnego dnia jednak wróciłem. W sumie od początku rozgryzłem bohaterki, moje podejrzenia się sprawdziły, ale byłem ciekawy jak się potoczy wszystko dalej, zanim się obejrzałem przeczytałem ponad 350 stron "na...

Na początku nie rozumiałam, czemu opowieści są o dwóch różnych kobietach, albo inaczej... Rozumiałam, póki się nie skomplikowało. Przeczytana na jednym oddechu. Po prostu świetna, dla osób które uwielbiają thrillery psychologiczne.

Na początku nie rozumiałam, czemu opowieści są o dwóch różnych kobietach, albo inaczej... Rozumiałam, póki się nie skomplikowało. Przeczytana na jednym oddechu. Po prostu świetna, dla osób które uwielbiają thrillery psychologiczne.

muszę przyznać, że naprawdę trzymało mnie w ogromnym napięciu i nie mogłam oderwać się od czytania bo tylko chciałam wiedzieć co dalej! Porusza dużo ważnych kwestii i robi to naprawdę w sposób inteligentny
ale niestety - dla mnie zakończenie trochę rozczarowujące

muszę przyznać, że naprawdę trzymało mnie w ogromnym napięciu i nie mogłam oderwać się od czytania bo tylko chciałam wiedzieć co dalej! Porusza dużo ważnych kwestii i robi to naprawdę w sposób inteligentny
ale niestety - dla mnie zakończenie trochę rozczarowujące