Fairy Tail tom 28

Tom piąty uchyla nam rąbka tajemnicy, to znaczy tłumaczy jak spotkali się Strażnik Lasu i ludzkie dziecko. Dowiemy się, kto nadał imię dziewczynce i dlaczego podróżują razem. Oprócz tego nie ominą nas również aktualne wydarzenia. Golem wraz z przyjacielem małego chochlika pracują w gospodzie. Tymczasem dzieci przebywające w chacie na skraju miasteczka odwiedza… No przecież nie będę wam streszczać całego komiksu. Historia opowiedziana jest w zacnym stylu. Naprawdę ciężko się nudzić podczas lektury. A gdy już przyzwyczaimy się do charakterystycznych osobliwości mangi, to nawet one nie będą nam przeszkadzać. Zatem jeśli już przeczytaliście poprzednie tomy, to nie wahajcie się i zabierzcie się za ten. Nie będziecie żałować. Poza tym szkoda by było nie dowiedzieć się, jak zakończy się wędrówka Somali i jej przyjaciół. Polecam.

Świetna Manga, fabuła od początku zaskakuje I wciąga przez co nie mogę oderwać się od czytania. Jestem szczerze ciekaw jak dalej się to potoczy, co autor nam zaprezentuje i jak rozwinie cały świat Przedstawiony. Zapraszam też na swojego bloga https://okonapopkulture.blogspot.com/

Recenzja całości Szczerze mówiąc to nie wiem co myśleć o mandze bo podobała mi się, ALE w ostatnim tomie wszystko zaczęło się sypać. Więc może zaczniemy od najważniejszego pytania. Czy warto zaopatrzyć się w ten tytuł? Moim zdaniem, nie. Dlaczego? Bo manga opiera się TYLKO na dwóch tomach novelki z dziesięciu. Więc mówi to już samo za siebie 🙂 W ostatnim tomie szczególnie razi to w oczy. Akcja nagle przyspiesza i tylko niektóre wątki zostają zamknięte. Jeszcze te nieszczęsne sceny erotyczne z udziałem wiedźmy, które były całkowicie zbędne. Naprawdę te osiem stron było można wykorzystać lepiej... Fakt fabuła sama w sobie jest cudowna. W szczególności kiedy doszły wilkołaki i wampiry. Bohaterowie nie walczą na ślepo, a używają mózgu. Znajdziemy tutaj też dużo silnych żeńskich postaci. Co jest dodatkowym plusem. (Aishela patrzę na ciebie 👀) Chociaż Silucia została poszkodowana. Mimo tego, że każdy trąbił jakim to ona jest potężnym magiem to ani razu się nie wykazała. Lepiej jej szło obmyślanie planów niż sama walka. Jak widać los nie tylko obdarzył ją małym biustem ale i siłą. Od większości postaci bije takie ciepło, które jest w stanie rozgrzać nasze serce. Nie wspomnę już o kresce, która jest PRZEPIĘKNA ✨ Właśnie dla niej zdecydowałam się na kupno mangi. Podoba mi się też przedstawienie demonów, które zamiast strachu, wzbudzają w nas zachwyt. Pomimo tych wszystkich plusów, całość skreśla ilość tomów, a raczej skrócenie całej historii I niewyjaśnione sprawy. Kto wie może anime wypada lepiej 🤷🏻‍♀️

Polityka, intrygi, wojny, magia i Chaos zagrażający całemu kontynentowi. Wszystko to można znaleźć w mandze Kronika wojny o Świętą Pieczęć #3 – #4. Miłośnicy klimatów fantasy i dobrze napisanej dynamicznej historii, na pewno znajdą tutaj coś dla siebie. Teo Cornaro i jego świeżo upieczona magiczna towarzyszka Siluca, zjednują sobie coraz większe uznanie pośród zwykłych ludzi i mniejszych lordów. To musiało zwrócić uwagę władcy Servisse, który niezbyt przychylnym okiem patrzy na rosnącego w siłę potencjalnego rywala. Najlepiej początek problemu zdusić, zanim on w ogóle powstanie, dlatego natychmiast zwołuje on podległych sobie wasali i wyrusza na kolejny podbój. Potężny przeciwnik z przeważającymi siłami wojskowymi i równie niebezpiecznymi sojusznikami, będzie dla Teo prawdziwym wyzwaniem. Siluca zdaje sobie sprawę z tego, że tym świecie nikt nie wygrywa walk samotnie, dlatego konieczne są „rozmowy” z innymi władcami i działanie na zasadzie „wróg mojego wroga jest moim przyjacielem”. Umiejętne lawirowanie w zagmatwanej polityce, nigdy nie było nazbyt łatwe i zmusi urokliwego maga do wspięcia się na wyżyny swoich zdolności. Nie wszystko idzie jednak tak, jak było zakładane i wątłe siły nowego młodego lorda, muszą stanąć naprzeciwko prawdziwej potęgi, jaką jest Vardlind. W tej potyczce nie będą liczyć się nawet więzy rodzinne, zwycięzca będzie mógł być tylko jeden. Cała recenzja na: https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-mangi-kronika-wojny-o-swieta-pieczec-3-4/

Trochę już mnie nudzi ta seria. Główny bohater zbyt szybko stał się OP, przez co nie ma żadnego realnego zagrożena, bo i tak oczywiście Rimuru wszystkich pokona bez problemu. Poza tym to dopiero 5ty tom, a galareta tyle się dorobiła w tak krótkim czasie, że to niepojęte.

W końcu prawie wszystkie wątki przewijające się w Dimension W łączą się w jedną całość. Świat mangi zbliża się nieubłaganie do końca. Wykorzystanie tajemniczej energii z innego wymiaru i oparcie na niej technologii stało się wyrokiem śmierci. Jedna trzecia świata już tak naprawdę została przejęta przez pustkę, ale ludzie nie zdawali sobie z tego sprawy. Aż do momentu, gdy na całym świecie zaczęły masowo występować kataklizmy i rozpoczął się koniec ludzkości. Niektórzy jednak się na to szykowali i powstała arka, która ma wybawić wybranych i pozwolić im trafić na niezamieszkałą planetę. Syndyk od lat szkolił jednostki w podziemnym świecie a na dokładkę jednostka Mabuchiego podobno też została stworzona po to, by zbudować grupę wojowników zdolnych do przetrwania na nowej planecie. Za tym wszystko stoi ojciec Miry, a ona ma być kluczem do całego projektu ratunku dla nielicznych. Czy to możliwe, ze jej stwórca, który miał być tak dobrym człowiekiem, tak naprawdę stoi za cierpieniem tak wielu ludzi i na dodatek współpracował z organizacją działająca po to, by zakończyć nasz gatunek? Co w tej sytuacji zrobi Mira? Czy wypełni ona swoje przeznaczenie, czy też moze wybierze inną ścieżkę?

Tomy 4- 6 kontynuują naprawdę fajną formułę serii. Warto odnotować, ze w kolejnych rozdziałach pojawia się rodzinka Nozakiego. Jest okazja poznania, dlaczego uczeń wyprowadził się z domu i mieszka w pojedynkę z dala od rodziców. Młodszy brat tytułowego bohatera ma okazję zabłysnąć i sporo rozdziałów na przestrzeni trzech recenzowanych tomów, poświęcone jest właśnie jemu. Postać ta nie może zbytnio odbiegać od reszty paczki bohaterów, dlatego braciszek też jest bardzo unikatową postacią.

Tak samo jak tom pierwszy - bardzo dobrze czytało mi się tom drugi. Osobiście wolę czytać główną fabułę i "Dziennik z obserwacji galarety pióra Veldory" na przemian. Mocno byłam ciekawa jakiej płci będzie główny bohater, ale taka decyzja jaka ostatecznie padła jest do zaakceptowania. Nie mogę skojarzyć skąd on wziął tą moc duplikowania siebie, ale pewnie w przyszłości do tego dojdę jeśli będę robić reread. Fajnym było też to, że mógł on lekko modulować wygląd swojego klona - super rzecz. Czytam dalej tą serię. Mam nadzieję, że będzie coraz lepiej.

To piąty już tomik o przygodach Siedmiu Grzechów Głównych. Nasi bohaterowie stają w szranki w turnieju, aby wygrać święty skarb Diane. Dowiadujemy się również skąd pochodzi niezwykła siła Świętych Rycerzy. Polubiłam tą serię i z niecierpliwością czekam na więcej :)

Ciąg dalszy przygód naszej przesympatycznej paczki przyjaciół. Narumi i Hirotaka w końcu dochodzą do wniosku, że po co mają udawać ,,normalną” randkę, skoro oboje dzielą podobne zainteresowania i nie muszą się przed sobą ukrywać. Choć jest coś uroczego w tym, jak oboje starają się udawać ,,normalnych”, ale po co? Czy w związku nie chodzi o to, aby dobrze czuć się w swoim towarzystwie? I bycie parą to nie same kwiatki i słodkie słówka. To czasem też coś tak trywialnego, jak proszenie o kupienie srajtaśmy po drodze… Taro z Hanako to taka para ze stażem i to widać. Choć w ich przypadku i tak nie jestem w stanie wyobrazić sobie, by początek ich relacji był ,,uroczy” i ,,słodki”... To dwa trudne charaktery, które zdążyły już nauczyć się żyć ze sobą – nauczyły się tej drugiej strony, kiedy iść na ustępstwa, a kiedy mogą się dogadać. Miłość i uczucie potrafi przybrać różne formy – tak jak różni są ludzie. Nawet brat Hirotaki, Naoya znalazł kolegę! A może koleżankę? Totalnie naiwna, przeurocza buba i ekstremalna introwertyczka, która nie potrafi wypowiedzieć jednego pełnego zdania bez pięciu zwałów po drodze… to też może być ciekawa para.

Ogromne zaskoczenie - tom drugi jest o niebo lepszy od ledwo poprawnej jedynki. Fabuła w teraźniejszości co prawda nie rusza zbytnio do przodu, ale dostajemy doskonale przemyślany flashback, który w satysfakcjonujący sposób rozbudowuje świat przedstawiony. Tajemnice mnożą się w zawrotnym tempie i nie ukrywam, że zaczynam być zaintrygowany. instagram.com/polishpopkulture

W tym tomie dowiadujemy się co tak naprawdę wydarzyło się między Banem a Elaine, przyglądamy się rozgrywce świętego rycerza Gulii z Meliodasem, Banem i Diane oraz dowiemy się po czyjej stronie stanie King. Pojawi się też nowy bohater, który sporo zamiesza w historii ;) Tomik jak najbardziej na +, kończy się rubryczką pełną fanartów zatytułowaną ,,Rycerze Rysunkowego Stołu" oraz zapowiedzią wydarzeń z nadchodzącego tomiku :)

Tytuł zaczyna się od relacji pomiędzy Chiyo, a tytułowym Nozakim. Mamy pełno nieporozumień i niedomówień, przez które dziewczyna nie jest w stanie dobrze przekazać swoich uczuć. Jednak wraz z kolejnymi stronami mangi zaczynają się pojawiać inne, barwne postacie. Większość z nich bierze udział przy powstawaniu mangi, która jest sekretem młodzieńca. Dalej pojawiają się jednak też kolejni bohaterowie, w tym koleżanki Chiyo. Nowe postaci poznajemy na terenie szkoły. Każda nowo poznana postać jest zakręcona i odpowiednio dziwna, tak by powodować uśmiech na twarzy czytelnika.

Fire Force to manga autorstwa Atsushi Ohkubo, który ma w swoim dorobku już inny hit typu shonen-Soul Eater. Historia o nietypowym zastępie strażaków trafiła w gusta wielu miłośników japońskiego komiksu. Tytuł doczekał się nawet dwóch sezonów adaptacji anime, a prace nad trzecim sezonem już trwają. W Polsce Fire Force wydawane jest przez Waneko. Na rynku pojawiło się już kilkanaście tomów tej mangi. Ja miałem okazję przeczytać pierwsze trzy i jestem całkiem miło zaskoczony przez tą oryginalną historię o straży pożarnej. Głównym bohaterem mangi jest młodzieniec Shinra Kusakabe. Chłopak nazywany przez wielu demonem ze względu na swoją tragiczną przeszłość i potężną moc marzy, by zostać bohaterem. W tym celu Shina dołącza do Specjalnych Sił Przeciwpożarowych. Bohater jako strażak nie będzie gasił pożarów, lecz zajmował się walką z potworami i ofiarami dziwnego zjawiska, jakim jest spontaniczny samozapłon. Na dokładkę część ze strażaków posiada nadprzyrodzone moce, czyniąc z nich swego rodzaju superbohaterów wykorzystujących ogień do walki ze złem.

I kolejna seria zakończona. Na pewno do niej nie wrócę, ale na raz była godna uwagi. Zawsze to coś innego, nowego, choć nie pod każdym względem. Iskierka/światło nadziei kojarzy mi się z "Sailor Moon",( bo czym żeby innym?). Roboty, androidy, cyborgi lub temu podobne już też się wiele razy powtarzały. Wymiary, portale, inne rzeczywistości itp, też już wątek wielokrotnie powtarzany. Emocje, chyba nie ma mangi w której by nie było o nich mowa. Komu polecić? Raczej panom, ewentualnie komuś kto lubi takie klimaty, lub jest otwarty na coś spoza swojego kanonu gatunku.

Muszę przyznać, że byłem nieźle zaskoczony. W Plunderer dzieje się bardzo dużo i mamy sporo ciekawych i niezwykle mrocznych wątków. Globalna wojna, kryzys, wyniszczenie planety i surowców, wykorzystywanie dzieci jako żołnierzy na wojnie. Wszystko to jest bardzo ponure. Zwłaszcza w kontekście tego, że wszelkie poświęcenia bohaterów nie mają znaczenia i nowa rzeczywistość wcale nie jest dużo lepsza od tej starej. Brutalna dyktatura niesie za sobą równie wiele cierpienia. Obok tego wszystkiego mamy całą maskę humoru i ecchi, które razem dają trochę dziwną i unikatową mieszankę.