Sherlock: Skandal w Belgrawii #1

Była okej ale nie najlepsza. Może to dlatego że nie czytam zbyt dużo mang i wsumie żadna z mang które przeczytałam mi nie podeszła więc jeśli kochasz mangi w tym temacie to gorąco polecam. Daję 6 gwiazdek: nie dlatego że jest zła tylko dla tego że mi osobiście nie podeszła

Trzeci tom kontynuuje opowieść o gangsterze Tatsu, który zrezygnował z członkostwa w yakuzie by móc żyć spokojnie że swoją żoną. Niegdyś przerażający kat nadal rozwija swoje umiejętności jako gosposia domowa, zdobywając kolejnych przyjaciół w kole gospodyń wiejskich. Wraz z rozwojem serii coraz bardziej widoczne jest przejście z tematyki typowo ,,domowej", skupiającej się na pracach domowych, walkach w sklepach o przecenione towary czy uczenia pozostałych postaci o różnych trikach japońskich gosposii. Autor stara się tutaj rozszerzać też charakter i historię postaci pobocznych: żony Tatsu - pracownicy biurowej Miku, Masy - kumpla Tatsu czy chociażby ich kota. Zauważyłam też że rozwijane są bardzo mocno postacie pobocznych gangsterów, gdzie jest już totalna gra z konwencją, stereotypami i komedią przypadków. Takie zabiegi dają nam, czytelnikom, mocno odetchnąć od postaci głównego bohatera. A przy okazji dostarczają nowe powody do śmiechu ;)

Manga magiczna, małą czarownica, i duża czarownica jej mama, i jeszcze masa innych magicznych postaci. Ale pod tą otoczką uroczej mangi dla dzieci, z dziećmi i miłej sympatycznej kreski, kryje się taki rodzaj zboczeństw i deprawacji.. albo za dużo ero-mang czytam. No, ale mała dziewczynka a nagle, laska taka, że szprycha że hej! No to samo to o czymś świadczy.

Wracam do tej mangi i nie żałuję! Wspaniali bohaterowie, wyjątkowe poczucie humoru i wyśmienite tłumaczenie Amelii Lipko. 🔎 Zarys fabuły: Szpieg o pseudonimie Zmierzch musi pilnie zdobyć rodzinę jako przykrywkę do tajnej misji. Płatna zabójczyni pracująca na co dzień jako urzędniczka potrzebuje męża, aby utrzymywać pozory, że wiedzie przeciętne życie przykładnej obywatelki. Mała osierocona dziewczynka (która na skutek eksperymentów zyskała zdolność czytania w myślach) pragnie kochającego domu. Ta niezwykła trójka z dnia na dzień staje się rodziną, w której każdy stara się ukryć swoje sekrety przed pozostałymi... 🔎 Ostrzeżenie: W komiksie pojawiają się brutalne sceny i wulgaryzmy, dlatego nie polecam go młodszym czytelnikom.

Bardzo udana historia licealistów, dwóch niezrozumianych, jeden ukrywający swoje prawdziwe uczucia, chcąc 'przynależeć' do reszty grupy oraz drugi, który ma złą reputację i wygląd przez który wszyscy się go boją, choć ma w sobie delikatną stronę. Nawzajem się odnajdują i wydobywają to co jest najlepsze od tego drugiego. Jest to piękna manga z uroczymi momentami, na szybkie przeczytanie.

Drugi tom jest lepiej dopracowany graficznie od pierwszego i to widać gołym okiem. Lepsza saturacja kolorów, znacznie ładniejsze czcionki przy didaskaliach. Po prostu przyjemniej się to czyta, bo nie kłuje po oczach jak przy pierwszym tomie. W drugim tomie Kodeksu Perfekcyjnego Pana Domu nasz były gangster Tatsu kontynuuje swoje życie jako gosposia domowa. Pojawia się w tym tomie więcej interakcji z Masą, drugoplanową postacią i kolegą głównego bohatera. Poza tym wprowadzone zostają nowe postacie z gangsterskiego półświatka, typowo pod komediowy sztych. Wymieszanie komedii pomyłek i nieporozumień z typowo azjatyckimi gagami świetnie się tu sprawdziło. Uśmiałam się do łez przez większość lektury.

"Badaczka mitycznych bestii" to bardzo przyjemna manga o relacji głównej bohaterki o imieniu Ferry z istotą o imieniu Kuushuna. Ferry jest tytułową badaczką, która podróżuje w poszukiwaniu mitycznych bestii, które mogłaby opisać w swojej książce, a równocześnie pomaga w rozwiązywaniu kłopotów, jakie miejscowa ludność ma w związku z ich obecnością. Towarzyszy jej istota z cienia, przybierająca postać wysokiego, dystyngowanego królika, o imieniu Kuushuna. Jest on najczęściej niewidoczny, ale na najmniejszą oznakę niebezpieczeństwa staje w obronie Ferry, którą nazywa kwiatem. Cała manga składa się z osobnych opowieści, które w większości rozgrywają się według podobnego schematu polegającego na pomocy w uporaniu się z mitycznymi stworami. Z początku czułam się trochę zagubiona w przedstawionym świecie i w stosunkach między głównymi bohaterami (czułam niedosyt, bo chciałam poznać historię ich poznania),w drugiej części mangi jednak wszystko jest wyjaśnione. Dobrze mi się ją czytało. Polecam :)

Bardzo przyjemnie prowadzona narracja obrazem podkręcona przez ekspresyjność postaci. Serial Sherlock był przyjemnym doświadczeniem, a powrót do tego uniwersum w wersji semirealistycznej podkręcał przywiązanie do serialu. Śmieszny i dwuznaczny. Trochę ubolewam nad brakiem adnotacji o chronologiczności części, bo mimo iż każda z nich jest napisana jako odrębny tom, miło jest przechodzić przez nie po kolei. Gdyby ktoś szukał informacji o chronologii czytania - zamieszczam poniżej: 1. Studium Różu 2. Niewidomy Bankier 3. Wielka Gra 4. Skandal w Belgrawii cz.1 5. Skandal w Belgrawii cz.2

Bardzo przyjemnie prowadzona narracja obrazem podkręcona przez ekspresyjność postaci. Serial Sherlock był przyjemnym doświadczeniem, a powrót do tego uniwersum w wersji semirealistycznej podkręcał przywiązanie do serialu. Śmieszny i dwuznaczny. Trochę ubolewam nad brakiem adnotacji o chronologiczności części, bo mimo iż każda z nich jest napisana jako odrębny tom, miło jest przechodzić przez nie po kolei. Gdyby ktoś szukał informacji o chronologii czytania - zamieszczam poniżej: 1. Studium Różu 2. Niewidomy Bankier 3. Wielka Gra 4. Skandal w Belgrawii cz.1 5. Skandal w Belgrawii cz.2

ZDECYDOWANIE JEDNA Z MOICH ULUBIONYCH SERII, nazywana przeze mnie arcydziełem nie jeden raz (mam do niej ogromny sentyment) Wprawdzie dopiero wdrażam się w mangę, tak do tej pory podoba mi się tak samo jak anime. Jest to historia, która bardzo skłania do refleksji, a przy tym opowiada niesamowitą i wciągającą historię z postaciami, które są napisane rewelacyjnie.

Osobiście nie mam żadnych sentymentalnych wspomnień z okresu dzieciństwa, które wiązałabym z Jetixową, ugrzecznioną wersją Shaman Kinga. Kilka lat temu postanowiłam nadrobić tę poniekąd klasykę gatunku. Zdecydowanie nie zaliczałam się już wtedy do grupy wiekowej, do której serial był kierowany, więc szczególnie mnie do siebie nie przekonała. W ubiegłym roku zapoznałam się z netflixową adaptacją - i tu już było dużo lepiej. Historia była dużo ciekawsza, mniej naiwna i przekonała mnie na tyle, że gdy zobaczyłam w kiosku pierwszy tom "Shaman Kinga" bez namysłu go kupiłam i nie żałuję. Super historia, idealna do zabrania w pociąg i pewnie całkiem niedługo sięgnę po kolejne ;)

Ta książka opisuje zakochanie dwóch najinteligentniejszych osób w szkole. Nigdy nie widziałam tak skomplikowanej książki jak ta. Musiałam przeczytać ją aż trzy razy żeby zrozumieć ten tekst. Szybko się czyta i jest dobra na podróże. Kiedyś na pewno chętnie powrócę do tej mangi.

"Spy x family" zazwyczaj jest słodkie i dziwne, ale już w tym tomie czarno-białe rysunki przebijają się przez to przyzwyczajenie. Anime ujawniło dopiero swój mrok w tym sezonie (3). A w tym tomie mamy choćby demoniczną minę Yor, która w kolorze nie wygląda chyba tak przerażająco. Ogólnie miny i warstwa wizualna (sic!) bardziej przemawia do mnie w mandze. Dramatyzm przedstawienia potencjalnej śmierci Loida, czy groźby terrorystów są w nieco mniej ocenzurowanej wersji. To wszystko nie wybija z dotychczasowej słodkości serii, a podbudowuje jej akcyjny charakter. Ogólnie normalnie mangę "Spy x family" traktuje jako odmóżdżacz, o którym możnaby coś napisać, ale po co? Tak dla tych min można było zrobić wyjątek. Komiks czytany dzięki życzliwości Biblioteki na Koszykowej (Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego).

Protagonista zdający sobie sprawę z tego, że żyje w świecie rządzącym się prawami BL, sporo celnych pstryczków dla schematów rządzących się tym gatunkiem to... Jednak brak tutaj czegoś co dałoby smak, a kończymy na "nie dosolonej zupie". Bohater "Nornik" snuje się pomiędzy kliszami, by uniknąć, czy wręcz zostać przez nie ominiety. Wypada to jak odhaczanie punktów na liście klisz- par, a Protagonista na tło. Za celność sztamp daje gwiazdkę wyżej i szansę na tom następny.

Mangi to nie powieści (przepraszam za oczywistość tego zdania). Zawsze oceniając jakąkolwiek mangę starałam się nie porównywać danej historii do przeczytanych wcześniej książek. Dla mnie było oczywiste, że z 250 stronicowej mangi nie dowiem się o bohaterach tyle samo co z 500 stronicowej powieści. Zwłaszcza jednotomowe mangi stanowiły dla mnie przyjemną rozrywkę, ale bohaterowie zwykle nie zostawali ze mną na dłużej. W przypadku "Rozmytego zmierzchu" miałabym ochotę powiedzieć, że jest to coś wręcz niesamowitego. Bohaterowie byli dla mnie tak realni jakby stali tuż obok. Pięknie narysowana opowieść przesuwała mi się przed oczami niczym świetny film. Zdecydowanie polecam <3

Szlakiem chmur na północny zachód #1 to kolejny mocno intrygujący tytuł, który znalazł niedawno w ofercie wydawnictwa Studio JG. Manga ma ogromną szansę mocno namieszać na rynku i stać się jedną z tych pozycji, które zostaną zapamiętane na długie lata. Autorka komiksu przenosi czytelnika do dość nietypowego jak na mangę rejony świata – Islandii. To właśnie tam zaczyna się cała akcja, która początkowo jest dość enigmatyczna. Na pierwszych stronach tytułu mamy okazję obserwować przepiękne pustkowia malowniczej i mroźnej wyspy. To właśnie w takiej scenerii znalazł się kierowca pewnego samochodu, który zaliczył „mały” wypadek. Nieprzewidziane zdarzenie drogowe przerwało jego ważne „zadanie”. Minie kilka stron, zanim otrzymamy informację, że owym pechowcem jest Kei, nastoletni Japończyk, który przeprowadził się na Islandię do swojego dziadka i dorabia on jako „detektyw” specjalizujący się w odnajdywaniu przeróżnych rzeczy. Wielce pomocna w tego rodzaju „pracy” okazuje się jego ponadprzeciętna i ponadnaturalna zdolność rozumienia rzeczy martwych. Dzięki możliwości słyszenia wspomnień maszyn/przedmiotów jest on, wstanie wykonać naprawdę wiele powierzonych mu zadań. Pierwsza połowa mangi skupia się głównie właśnie na takich czynnościach, które nie zawsze są mocno ekscytujące. Później robi się jednak o wiele bardziej tajemniczo i ciekawie. Ma to związek z jego młodszym bratem, który pozostał w Japonii i nagle przestał się z nim kontaktować (tak samo, jak pozostała część rodziny). Kei musi rozwiązać tę zagadkę, która z każdą kolejną chwilą i nowo odkrytymi faktami, staje się mroczniejsza, bardziej tajemnicza i zwiastująca poważne problemy. Mamy tutaj do czynienia, z którego tytułem pierwsza część jest swoistym połączeniem sensacji i okruchów życia. Nie zachodzi tutaj jednak do mocniejszego wymieszania owych gatunków. Początek mangi to bardzo powolna narracja, która swoim stylem przypomina wiele innych „okruchów życia”. Stopniowo poznajemy głównego bohatera, kolejne zadania. Na drugim planie mamy okazję obserwować jego dziadka, który pomimo swojego wieku nadal mocno zainteresowany jest młodymi pięknymi kobietami, jego młodą ukochaną oraz jej nastoletnią siostrzenicę, której serce jest równe mroźne jak okoliczne tereny. Do tego dochodzi pewna dawka humoru (czasem z podtekstem),rodzinne perturbacje i gdzieś daleko w tle być może rodzący się „romans”. W drugiej części manga przeradza się w rasową sensację, gdzie akcja jest mocno wartka i zaskakująca. Kolejne pojawiające się wątki, które potęgują wielką tajemnicę, dużo bardziej wyrazisty klimat i nowi intrygujący bohaterowie. Po przekroczeniu pewnej bariery tytuł staje się naprawdę mocno ciekawy i potrafi utrzymać odbiorcę w napięciu, zaskakując go nowymi wydarzeniami. Cała recenzja na: https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-mangi-szlakiem-chmur-na-polnocy-zachod-1/

Świetna Manga, fabuła od początku zaskakuje I wciąga przez co nie mogę oderwać się od czytania. Jestem szczerze ciekaw jak dalej się to potoczy, co autor nam zaprezentuje i jak rozwinie cały świat Przedstawiony. Zapraszam też na swojego bloga https://okonapopkulture.blogspot.com/

Historia cywilizacji zamienionych w kamień. Główny bohater Senku budzi się i postanawia, że odrodzi całą skamieniałą ludzkość! Historia faktycznie zaczęła się bardzo ciekawie. Nowi obudzeni towarzysze, nowe pomysły to tworzenia dawnych wynalazków, które dziwnym trafem Senku wszystko potrafił stworzyć! I tak to leciało cały czas, ale od troche dalej jak połowy magi historia już nakreślona wiadomo co chcieli zrobić, niestety fabuła i rozmach zaczynały przynudzać powtarzalnym schematem i trochę męczyły. Owszem były twisty różnych zdarzeń co podnosiło trochę napięcie, ale nie na tyle, żeby znów popaść w ciekawy zamysł historii z początku mangi. Sama końcówka czego zacząłem się spodziewać zaczęła niezwykle przyspieszać, wszystko tworzyli już bardzo szybko, wiele wątków dokończonych po łebkach, aby były bez szerszego wyjaśnienia. Znowu odnoszę wrażenie, że twórcy mangi zabrakło pomysłu jak ją skończyć z sensem. Widać, że wiedział jak według jego zamysłu ma koniec wyglądać, ale nie potrafił za bardzo dobrze to rozwinąć i wyjaśnić dlaczego tak wyszło. Manga pełna gagów i humoru w końcu to shonen. Koniec końców to dobra manga, ale dla mnie tylko dobra z fajnym pomysłem "innej" apokalipsy, ale wykonanie już nie tak dobre. Kreska bardzo fajna Boichi się spisał znam jego inne dzieła i jest dobry.

W drugim tomie serii o profesorze Moriartym zostaje wprowadzona postać Sherlocka Holmesa, genialnego detektywa i największego rywala naszego Króla Zbrodni. Podczas rejsu na Noahticu dochodzi do brutalnego morderstwa, które Sherlock stara się rozwiązać, nie mając pojęcia że wszystko jest częścią planu Williama Moriarty'ego i jego dwóch braci. Detektyw daje się wplątać w wielką inscenizację mającą na celu ukaranie szalonego szlachcica, który uwielbia torturować ludzi niższej klasy społecznej. Działaniom detektywa z boku przygląda się właśnie William, który zaczyna widzieć w Holmesie człowieka godnego roli w jego planie. Pierwsze spotkanie dwóch arcywrogów przebiegło genialne, a cała intryga na statku została ciekawie i konsekwentnie skonstruowana, wciągając czytelnika w grę pozorów i niedomówień. Autor świetnie zna lore świata Baker Street i bawi się konceptami jak zawodowy żongler, co chwila dając nam pstryczka w nos, kiedy mamy wrażenie że wiemy już wszystko. Uwielbiam tę serię niemal tak bardzo jak ekranizację Sherlocka w wersji z Cumberbatchem, a może nawet bardziej. Zdecydowanie jedna z lepszych mang adaptujących klasyki literatury!

Pierwszy raz zetknęłam się z tą mangą online, a jej fabuła urzekła mnie tak bardzo, że postanowiłam kupić fizyczny egzemplarz. Jest to zdecydowanie przezabawna i przede wszystkim pozbawiona toksyczności opowieść. Fabuła jest oryginalna, a za razem bardzo komfortowa. Minusem tej mangi jest to, że akcja rozwija się zbyt szybko. Czuję, że gdyby autorka chciała, z łatwością mogłaby rozbić wydarzenia w pierwszego tomu na kilka osobnych, nie gubiąc przy tym na polocie, a dodając szczegółów, które mogłby zbliżyć czytelnika do bohaterów. Charakter So Izuhary jest tak oryginalny, że aż szkoda zamknąć go w dwóch, krótkich tomach. Pomimo wszystko, polecam, bo manga zdecydowanie ma TO COŚ.