Mam na ciebie oko

Zostaje zamordowana Wasza siostra, a Wy już następnego dnia umawiacie się na randkę, co nie? Oczywiście można sobie zadać pytanie, co za świr zaprasza nas na randkę dzień po śmierci naszej siostry? Eee tam, kto by takie pytania zadawał. Ważne, że zaraz po pierwszych facecie na randkę zaprasza nas ten przystojny detektyw, który prowadzi sprawę naszej siostry. Żyć nie umierać! Ups, sorry siostra...

No dobra, ale porzućmy te głupie przytyki. Przejdźmy do mniej emocjonalnych zarzutów wobec tej...no powiedzmy książki. Choć dla mnie to taka bardziej przydługawa notatka prasowa. Tyle, że za notatkę prasową płaci się autorowi kilkanaście złotych. Ta Pani zarobiła na tym dziele pewnie grube miliony, a słownictwem, stylem pisarskim oraz strukturą niczym to się nie różni od wypocin stażysty w prowincjonalnej redakcji. Sama historia morderstwa Kerry niczym nie zaskakuje, w zasadzie jest bardzo przyziemna i realistyczna - co wcale nie zapisywałbym jako minus, gdyby nie to, że wykonanie jest tak okropnie amatorskie, bo jeśli jesteśmy już przy dziennikarskich porównaniach, to zwyczajne morderstwo, w zwyczajnej społeczności, ze zwyczajnym ludzkim kontekstem, można czytać z wypiekami na policzkach chociażby w emocjonalnie napisanych reportażach, gdzie autor mógłby się wgłębiać w psychologiczne rozważania tego co zachodzi w głowach osób dotkniętych tym morderstwem. "Mam na Ciebie oko" to jak napisałem , ale powtórzę jeszcze raz - to nawet nie reportaż - to notatka prasowa, więc zapomnijcie o jakichkolwiek wejrzeniach w psychikę postaci z książki. Moim zdaniem trochę wstyd takie coś wydawać, wstyd płacić za to grube pieniądze...ale widocznie jestem w mniejszości.

Zostaje zamordowana Wasza siostra, a Wy już następnego dnia umawiacie się na randkę, co nie? Oczywiście można sobie zadać pytanie, co za świr zaprasza nas na randkę dzień po śmierci naszej siostry? Eee tam, kto by takie pytania zadawał. Ważne, że zaraz po pierwszych facecie na randkę zaprasza nas ten przystojny detektyw, który prowadzi sprawę naszej siostry. Żyć nie...

Ciekawy kryminał.

Ciekawy kryminał.

Osiemnastoletnia Kerry Dowling zostaje znaleziona martwa w basenie przy domu.

Pierwszym zatrzymanym jest chłopak Kerry, z którym pokłóciła się podczas imprezy zorganizowanej pod nieobecność rodziców.
Dla wielu mieszkańców Saddle River wina Alana jest wręcz oczywista.

„Mam na ciebie oko” to klasyczny kryminał bez krwawych i drastycznych opisów.

Ta powieść w dorobku pisarki to zgrabna synteza wszystkiego tego, za co można cenić jej twórczość i przypadnie do gustu jej wiernych czytelników. Jednym słowem ciekawa i wielowątkowa. Polecam.

Osiemnastoletnia Kerry Dowling zostaje znaleziona martwa w basenie przy domu.

Pierwszym zatrzymanym jest chłopak Kerry, z którym pokłóciła się podczas imprezy zorganizowanej pod nieobecność rodziców.
Dla wielu mieszkańców Saddle River wina Alana jest wręcz oczywista.

„Mam na ciebie oko” to klasyczny kryminał bez krwawych i drastycznych opisów.

Ta powieść w dorobku...

Całkiem lekki kryminał. Przewidywalny, jednak mimo to nie mogłam oderwać się od książki i przeczytałam ją w jeden wieczór. Jeżeli lubicie kryminały bez makabry to jak najbardziej sięgnijcie po książkę.

Całkiem lekki kryminał. Przewidywalny, jednak mimo to nie mogłam oderwać się od książki i przeczytałam ją w jeden wieczór. Jeżeli lubicie kryminały bez makabry to jak najbardziej sięgnijcie po książkę.

Osiemnastoletnia Kerry Dowling zostaje znaleziona martwa w basenie przy domu, a jej zrozpaczona rodzina musi stawić czoła przerażającemu przypuszczeniu, że mogła zostać zamordowana przez kogoś, kogo kochała.
Pierwszym zatrzymanym jest chłopak Kerry, z którym pokłóciła się podczas imprezy zorganizowanej pod nieobecność rodziców. Podejrzenie pada też na sąsiada Dowlingów, upośledzonego umysłowo dwudziestolatka. Czy brak zaproszenia na imprezę spowodował, że Jamie stracił panowanie nad sobą? I czy mokre ubranie znalezione przez matkę w jego pokoju może stanowić dowód winy?
Pogrążona w żałobie starszna siostra Kerry, Aine, pracująca jako pedagog szkolny w miejscowym liceum, stara się odkryć prawdę. Współpracując z detektywem prowadzącym sprawę, zdobywa pomocne dla śledztwa informacje. Jednak im głębiej zaczyna drążyć, tym większe grozi jej niebezpieczeństwo.

Osiemnastoletnia Kerry Dowling zostaje znaleziona martwa w basenie przy domu, a jej zrozpaczona rodzina musi stawić czoła przerażającemu przypuszczeniu, że mogła zostać zamordowana przez kogoś, kogo kochała.
Pierwszym zatrzymanym jest chłopak Kerry, z którym pokłóciła się podczas imprezy zorganizowanej pod nieobecność rodziców. Podejrzenie pada też na sąsiada Dowlingów,...

Lekka i łatwa do przewidzenia, ale podobała mi się.

Lekka i łatwa do przewidzenia, ale podobała mi się.

Lekko i szybko przeczytana, chociaz kryminał;) napisana rzeczowo ale ciut infantylna

Lekko i szybko przeczytana, chociaz kryminał;) napisana rzeczowo ale ciut infantylna

#71/52 #wdowaczyta #mamnaCiebieoko #MaryHigginsClark
Co to była za dobra książka! Autorka świetnie zwodzi czytelnika i mimo, iż przypuszczałam kto kto był winny śmierci Kerry to nie miałam 100% pewności. Świetny kryminał bez zbędnych, drastycznych i krwawych opisów. Naprawdę przyjemna lektura i nie mogę uwierzyć, że to 51 książka tej autorki, a ja nigdy wcześniej na nią nie trafiłam. Mam zamiar nadrobić braki jak najszybciej.

#71/52 #wdowaczyta #mamnaCiebieoko #MaryHigginsClark
Co to była za dobra książka! Autorka świetnie zwodzi czytelnika i mimo, iż przypuszczałam kto kto był winny śmierci Kerry to nie miałam 100% pewności. Świetny kryminał bez zbędnych, drastycznych i krwawych opisów. Naprawdę przyjemna lektura i nie mogę uwierzyć, że to 51 książka tej autorki, a ja nigdy wcześniej na nią...

To ostatnia powieść Mary Higgins Clark – zarówno w jej bogatym pisarskim dorobku, jak i na mojej prywatnej, czytelniczej liście. Na poczet tej niezwykłej okoliczności postanowiłam więc dyplomatycznym milczeniem zbyć wszystkie słabostki, charakterystyczne dla jej twórczości, i skupić się na walorach, którym „królowa suspensu” zawdzięcza swą niesłabnącą poczytność. Sprawę poniekąd ułatwia mi fakt, iż „Mam na ciebie oko” – powieściowe zwieńczenie kariery, która zasługuje na podziw ze względu na długowieczność i produktywność autorki, to bynajmniej nie hańba czy ujma w jej literackim dossier, ale całkiem przyzwoita obyczajówka z elementami kryminału.
Rzecz nietypowa dla Higgins Clark – tym razem opuszczamy jej ukochany Nowy Jork i przenosimy się na przedmieścia w New Jersey, bo właśnie tam dochodzi do tragicznego wypadku. 18-letnia Kerry Dowling zostaje znaleziona martwa w przydomowym basenie, a sekcja zwłok niezbicie wykazuje, że przyczyną śmierci jest uderzenie w głowę kijem golfowym. Czy mordercą nastolatki jej jej zazdrosny chłopak? A może do tragedii przyczynił się Jamie, upośledzony intelektualnie sąsiad ofiary? Nadużyciem byłoby stwierdzeniem, że pani Higgins Clark co rusz myli tropy i zmusza czytelnika do wzniesienia się na wyżyny detektywistycznej wyobraźni, ale obyci z jej twórczością dostaną to, do czego ich przyzwyczaiła: kryminalną zagadkę, którą da się logicznie rozwikłać.
Istota zła fascynuje nieomal wszystkich, którzy sięgają po powieściowe dreszczowce, ale całkiem spory odsetek z nich nie ma ochoty na zaznajamianie się z brutalnymi i turpistycznymi szczegółami zbrodni. To właśnie naprzeciw takim czytelnikom całą swoją twórczością wychodziła Mary Higgins Clark. Morderstwa popełniane w jej utworach to bowiem przestępstwa dostojne i eleganckie, a światami przez nią przedstawionymi rządzą zawsze dość staromodne i sielskie prawidła: każdą zbrodnię wieńczy tu bowiem kara, a cierpienie i smutek żałoby to tylko preludium wątku miłosnego, który od zawsze stanowi jej ulubione rozwiązanie fabularne.
51. (!) powieść w dorobku pisarki to zgrabna synteza wszystkiego tego, za co można cenić jej twórczość; łabędzi śpiew, który przypadnie do gustu uszom wiernych czytelników.

To ostatnia powieść Mary Higgins Clark – zarówno w jej bogatym pisarskim dorobku, jak i na mojej prywatnej, czytelniczej liście. Na poczet tej niezwykłej okoliczności postanowiłam więc dyplomatycznym milczeniem zbyć wszystkie słabostki, charakterystyczne dla jej twórczości, i skupić się na walorach, którym „królowa suspensu” zawdzięcza swą niesłabnącą poczytność. Sprawę...

Ciekawa. Wielowątkowa.

Ciekawa. Wielowątkowa.