Młodość dla opornych #2

Główny bohater jest wyrzutkiem, odrzuconym przez społeczeństwo. Podróżuje razem ze swoją siostrą i likwiduje demony za zapłatą. Pomysł na tę mangę był bardzo ciekawy i trafiony. Miał potencjał, który został dobrze pokierowany. Manga wpadła w moje gusta, przyjemnie się czytało i moim zdaniem ze spokojem mogłoby powstać więcej tomów. Niestety to jednotomówka, więc na więcej nie można liczyć, a szkoda.

Pewna osoba napisała pod moją wideo-recenzją: "...Dużo nieprzerysowanych uczuć bohaterów. " Odpowiedziałem. Świetnie to ujęłaś. Właśnie to jest moim zdaniem sednem dobrze opowiedzianej historii o tematyce LGBT - nieprzerysowane uczucia. Widzimy je, doświadczamy tego, co czują bohaterowie, ale jednocześnie, to nie jest takie napastliwe. Nikt nas nie próbuje przekonywać, że ktoś postępuje jednoznacznie dobrze, czy źle. Ta manga po prostu pozostawia przestrzeń dla każdego w świecie, gdzie tak łatwo jest szufladkować ludzi. To jest super. "Nasze marzenia o zmierzchu", to 4 tomowa seria, która dotyka chyba bardzo aktualnego problemu, jakim jest akceptacja społeczna. Choć tematem przewodnim jest homoseksualny chłopak, który zakochuje się w znajomym ze szkoły, to manga doskonale lawiruje wokół tego tematu. Boy's love schodzi na boczne tory, a autor przedstawia całe spektrum innych postaci, które mają własne problemy. Największy z nich to jak żyć w świecie, gdzie narzucony jest jeden "właściwy standard", a odmienność jest nierozumiana lub wręcz potępiana? Gorąco polecam osobom zainteresowanym tematem, jak również niezdecydowany, które lubią ładną kreskę i mają otwartą głową.

Akcja kręci się wokół Riku Adachiego, członka szkolnego klubu piłkarskiego, jego zdolnego kolegi z klasy Shu Mishimy, a także młodszego od nich i uwielbiającego bawić się w cukiernika Nao Sonady. Żaden z nich nie jest wybitnym kucharzem, ale mimo wszystko próbują stawić czoła łatwiejszym potrawom. Głodni bez ustanku chłopcy pochłaniają więc przygotowane przez siebie dania, świetnie się przy tym bawiąc. W tomiku znajdują się też różne przepisy, dzięki którym będzie można podjąć to samo wyzwanie! Autorka Shiori Hanatsuka zaprasza do wspólnej przygody, podając wam na tacy tę pyszną mangę! 🍜 Recenzja 🍜 🍙 “Głodni bez ustanku” to bez wątpienia smaczna manga, ale co do samych przepisów… To nie wiem, czy byłabym w stanie je odtworzyć. 🍙 W mandze oprócz dobrego jedzenia znajdziemy też życiowe rozterki bohaterów. Które raczej czytelnikowi nie są obce, bo kto z nas nie zastanawiał się nad wyborem szkoły, zawodu itp. 🍙 Manga jest dla mnie neutralna. Nie wywołała we mnie żadnych większych emocji… Jedynie mój żołądek składał jakieś tam zastrzeżenia. 🍙 Poza tym kreska jest przyjemna, a dania apetyczne! Przy większym zapale, może uda się podołać kulinarnemu wyzwaniu.

„Switched” nie zapowiadało jakoś wielce porywającej historii. O dziewczynie, która nagle znajduje się w innym ciele. I nic nie wskazywało na to, że ta seria miała być nasycona tak wartościowymi i mądrymi rzeczami. Oczywiście nie każdy musi popadać w zachwyty tak jak ja nad słowem rysowanym, ale znalazłam tutaj wiele różnych odczuć, a przecież seria liczy sobie ledwo 3 tomiki. Jak już wspomniałam poznajemy młodziutką Ayumi, która w końcu wiąże się ze swoim ukochanym. Pech jednak chce, że koleżanka, a raczej zwykła dziewuszka z jej klasy Umine postanawia ot tak skoczyć z dachu... Teoretycznie nastolatka powinna być świadkiem tragicznego samobójstwa, a okazuje się, że pada ofiarą zamiany ciał, która wywraca jej życie do góry nogami. I tu rozpoczynamy wraz z naszą bohaterką pogoń za odzyskaniem swojego ciała, swojego życia. Umine wcale nie zamierza jej tego ułatwiać, a Ayumi wbrew pozorom nie zostaje z tym sama. Najważniejszym aspektem całej historii jest to, że bohaterka nie zostaje osamotniona. Ma u swojego boku przyjaciela, który jako pierwszy sam okrywa co się wydarzyło, a jak można się domyśleć pociąga to za sobą masę zdarzeń, które nie raz nas wbiją w fotel (w porywach w łóżko, tak jak i mnie). W piękny sposób autorka ukazała to jak ludzie potrafią być dla siebie podli. Jak wygląd zewnętrzny potrafi być najważniejszą rzeczą pod słońcem. Jak spokojna, nikomu nie wadząca dziewuszka potrafi zbudować wokoło siebie ostrokół, który niemalże podłącza pod prąd. Słowa ranią bardzo mocno, dotykają duszy i zostawiają w niej blizny, których często – gęsto nie da się już zabliźnić. A mimo to jest światełko w tunelu, że kiedy się powie głośno o swoich pragnieniach, o swoich potrzebach, o tym, że przecież zawsze jest obok ktoś kto poda nam pomocną, bezinteresowną dłoń. Powiem Wam, że nawet się popłakałam na tej opowieści. Nie spodziewałam się, że tak mocno mnie dotknie, chodź już dawno temu wyleczyłam się z wszelakich parszywych myśli o sobie samej, bo przecież mam wokoło siebie ludzi, którzy zawsze mnie wesprą. I jeden jedyny zarzut jaki mam – to nie tak miało się skończyć! =D Liczyłam, że całość zakończy się zupełnie inaczej i mam do Autorki trochę żalu, że nie stworzyła końca takiego jaki miałam cały czas nadzieję spotkać, a tu taki psikus! Niemniej jednak, jak dla mnie, bardzo dobra historia, pięknie ilustrowana i z życiowymi prawdami.

Jest to sielonkowa opowieść o zauroczniu, pierwszej miłości, przyjaźni i szkole czteroosobowej grupki przyjaciół z męskiego liceum. Historia bardzo przyjemna i odstresowująca. Widząc jak chłopcy pomagają sobie nawzajem pomimo, że mogą ponieść karę, aż chce się ich dopingować w czasem naprawdę głupich pomysłach. Jest to przyjemne czytadło na raczej wiosenno letni klimat z powodu lekkości i beztroski.

🟢 “Zjedzona przez demona” to jednotomowa manga pełna dobrego humoru, magii i demonów. 🟢 Kreska w mandze jest urocza, ale bez większego szału. Taka prosta, przejrzysta, bez wyrazistego cieniowania. 🟢 Co do samej historii, to nie miałam zbyt wielu oczekiwań. Ponieważ to jednotomówka i niekiedy ciężko jest się zmieścić autorom w narzuconej liczbie stron. 🟢 Najbardziej jednak irytowały mnie w mandze liczne powtórzenia. Na tak cienką mangę... wystarczyło raz wspomnieć o sytuacji. W jakiej znalazła się główna bohaterka a nie trzy. To była strata całej strony, bo zrobiono coś w stylu kopiuj - wklej… Nic nowego, to do fabuły nie wprowadziło. Rozumiem, taki zabieg przy jakiejś dłuższej serii… ale przy jednotomówce… nie. Wystarczy opis z tyłu mangi i wyjaśnienie w pierwszym rozdziale. Wilk będzie syty i owca cała. 🟢 Jeżeli chodzi o relację między bohaterami 🤭 to można powiedzieć, że to takie hate-love w delikatnej wersji dla młodszych czytelników. Przy czytaniu żadna czerwona flaga w głowie mi nie zaświeciła 🤔 więc kiedyś do niej na pewno wrócę. Miło spędziłam czas, ale bez większych fajerwerków!

Bardzo ładna kreska, proste i oszczędne kadry, rozbudowana i ekspresyjna mimika, śliczne oczy na zbliżeniach ( : Sama historia jest dość nielogiczna i niekonsekwentna. Motywacje niektórych postaci nie mają uzasadnienia, najpierw nie i niby konkretne argumenty nie do podważenia a później bez wyraźnego powodu zmieniają zdanie o 360 stopni, WTF? To wygląda jak proste rozwiązanie zastosowane tylko po to, żeby zamknąć całość na szybko w 2ch rozdziałach. Samo zakończenie również budzi we mnie mieszane uczucia, ale mimo wszystko jak najbardziej przeczytać można, to tylko dwa tomy więc jeżeli komuś nie do końca podpasuje tak jak mi, to nie będzie miał poczucia zmarnowanego czasu jak gdyby historia miała 10 tomów czy więcej ;)

Pierwsze co można zauważyć to ładna kreska. Później, zaczynając już czytać tomik, dostajemy przyjemną historię o dwojgu licealistów. Obydwoje bohaterów szybko polubiłam. Pod koniec tomiku pojawiło się we mnie uczucie niepokoju. Wygląda na to, że ta historia nie będzie taka wesoła, na jaką się zapowiadała, ale z tego powodu bardzo mnie zaciekawiła. Nie mogę się doczekać dalszych losów bohaterów.

Fabularnie ta historia jest całkiem ciekawa. Oto mamy dwójkę gimnazjalistów, udających, że łączy ich tylko przyjaźń. Planują kontynuowanie nauki w tym samym liceum, ale ostatecznie muszą się jednak rozdzielić. Ona trafia do programu kosmicznego i dostaje się na statek kosmiczny, krążący po orbicie Marsa, on - zostaje na Ziemi, prowadząc to samo życie, co do tej pory. Utrzymują, co prawda, ze sobą kontakt, ale im bardziej oddala się statek kosmiczny, tym więcej czasu trzeba wiadomościom na dotarcie. A gdy statek, wykorzystując lukę w czasoprzestrzeni, przeskakuje o kilka lat świetlnych, sytuacja komplikuje się na całego... Historia nie nazbyt ckliwa, całkiem sympatyczna i wzruszająca. Mi osobiście przeszkadzała jednak grafika. A w zasadzie dość podobny wygląd poszczególnych postaci i chaotyczne przeskakiwanie do scen z retrospekcją. Trochę to w czasie lektury irytowało i psuło frajdę z czytania tej skądinąd całkiem dobrej historii.

Szukacie ambitnej, dającej do myślenia serii? Zapomnijcie o tej mandze. Poszukujecie lekkiej i zabawnej odskoczni od łzawych/brutalnych/ciężkich do czytania mang? Ta manga jest dla was! "Przemiana w jaśniepana" to przezabawna, leciutka, pełna gagów komedia z nutką romansu, zabawnymi bohaterami i fabułą parodiującą stereotypy w shoujo mangach. Jeśli lubicie romanse pełne śmiesznych scen i z oryginalnymi bohaterami, na pewno spodoba się ta seria. Na plus można od razu kupić trzy tomy, więc seria nie jest przedłużona tak jak Mistrz romansu Nozaki.

🃏 Kolejny tom przygód Azusy i jego "kolegów" ze szkoły. Tym razem jedziemy na wycieczkę gdzie Azusa dowiaduje się co myślą o nim inni tak naprawdę. Okazuje się jednak, że ktoś zezwolił na atak na Azuse. Karino i Azusa zaczynają się coraz bardziej zbliżać. Takeru i Anji ciągle się ukrywają przed konsekwencjami, a Atsamu tworzy z przyjaciółmi nowe, wspaniałe wspomnienia. 🃏 Potrzebowałam przerwy od tej serii, ale powrót okazał się dobrym pomysłem. Przeczytałam tom na raz w mniej niż pół godziny. Relacja Karino i Azusy jest strasznie toksyczna. Nie popieram takich relacji w rzeczywistości jednak daje tu ustępstwo ze względu na fikcję literacką. Romantyczne relacje innych postaci są raczej na poziomie zdrowia. Mimo wszystko toksyczność całego uniwersum jest przełamywana powoli kierując się w dobrą stronę.

Sądziłam, że to jedna pełnowymiarowa manga, a tymczasem w tomiku znajdują się trzy (w zasadzie cztery) krótkie historie. Łączy je tematyka: miłość, obawa przed ośmieszeniem i porzuceniem. Łączy też poczucie humoru. Ale nie są to historie ani jakoś szczególnie zachwycające, ani zapadające na długo w pamięć. Tytułowa historia chyba jest z nich wszystkich najlepsza i ma największy potencjał, szkoda tylko, że nie została bardziej rozbudowana.

Jedna z najprzyjemniejszych mang, które czytałam. Słodka i niezobowiązująca. Najpiękniejsza kreska ze wszystkich poznanych dotąd przeze mnie mang. Zainteresował mnie wątek noszenia maski przez Shina - jednego z głównych bohaterów. Mówi on, że nie może pozbyć się maski, ponieważ codziennie na świecie czyhają różne stwory i potwory, które nie mogą ujrzeć jego twarzy. Właściwie wątek ten nie był w żaden sposób rozwinięty, a szkoda. Mógłby być on bardzo ciekawym dodatkiem. Wiem, że jest to jednotomówka, jednak gdyby autor postanowiłby kontynuowanie ,,Nie odpychaj mnie" - z całą pewnością sięgnęłabym po kolejny tom!

Takie historie lubię najbardziej, pełne rozważań i uroku. Powoli rozwijająca się fabuła i postacie, które mają to coś w sobie. Wszystko bardzo spójne i wciągające, daje do zastanowienia się nad życiem osób homoseksualnych. Uwielbiam takie realnie prowadzone historie❤️. Jestem po przeczytaniu drugiego tomu i nie mogę się doczekać jak ta historia rozwinie się dalej, o ile będzie kontynuowana (mam taką nadzieję). ❤️😊

Jest to prosta historia opowiadająca o romansie dwóch dorosłych mężczyzn. Kajiyama jest kurierem codziennie rozwożącym paczki po swoim rejonie. Do jednego z mieszkań wozi paczki codziennie. Mieszkanie to należy do Aizawy, który z znanych tylko sobie powodów (dowiadujemy się w trakcie) nosi głowę od kostiumu królika. Jest to mangą do przeczytania na raz. W środku znajduje się również druga historia zupełnie innych bohaterów. Mangę przyjemnie i szybko się czyta jednak historia którą tak szybko się czyta da się równie szybko zapomnieć. Jednak w swojej prostocie w jakiś sposób przyciąga. Głównie wynika to z niespotykanego ubioru bohatera, który sprawia, że chcemy dowiedzieć się dlaczego. Jednak po dowiedzeniu się tego łatwo stracić zainteresowanie. Jest to dobra mangą dla osób które dopiero zapoznają się z gatunkiem jakim jest yaoi ponieważ jest to lekka i nie nachalna pozycja. Manga posiada ładna, przejezystą kreskę skupiająca się na postaciach. Tło jest najczęściej białe lub tonowane szarością. Mi osobiście pozycja się podobała jednak nie jest to coś co mam potrzebę przeczytać ponownie.

| Ocena dla całej serii | Bardzo duże zaskoczenie. Nie wiem dlaczego, spodziewałam się przesłodzonej historyjki o miłości. Tymczasem dostałam przyjemną opowieść o akceptacji siebie i samotności. Jest bardzo pouczającą. "Można zmienić wygląd, ale tego co w środku już nie." Myślę, że ten cytat idealnie ukazuje to co ma nam do przekazania ta historia. Pomimo elementów fantastycznych, zamiany ciałami, historia nie miesza się, nie ma w niej żadnych niedopowiedzeń, ktorych można by się spodziewać po tak krótkiej objętości. Widać, że autorka dokładnie przemyślała i zaplanowała całą historię. Na duży plus zasługuje również bardzo przyjemna dla oka kreska. Myślę że jest to świetna manga i na pewno wielu osobom przypadnie do gustu.

Podchodziłam do tego tytułu jak pies do jeża. Odrzucała mnie sama okładka. Pytacie się więc dlaczego go kupiłam? Sama nie wiem, pewnie przez przypadek pod tytułem "zmów jeszcze jedną, będziesz mieć darmową przesyłkę". Nie pamiętam. Ale w końcu przysiadłam, przeczytałam i jestem bardziej niż zadowolona. To naprawdę dobry tytuł, a druga historia jest nawet bardzo dobra. Co prawda zgadzam się z opinią poniżej, że pierwsza historia zasługuje na 18+, a nie 16+, bo jednak i przemocy i seksu było tam dość dużo, ale historia mnicha była słodka i urocza. Choć kreska zupełnie nie pasuje do takich określeń. Z resztą zestawienie tych dwóch historii - pełnej dramatyzmu i niemal sadyzmu opowieści o szkole rządzonej przez gangi (swoją drogą, gdzie byli nauczyciele, ja się pytam),oraz zabawnego i ciepłego opowiadanka o mnichu, stanowi ciekawy kontrast. Pierwsza z nich, przynajmniej we mnie, wywołała gwałtowne uczucia, druga - błogie ciepło. Tytuł polecam, ale tylko dla dorosłych.

Sama historia - o utracie ukochanego w lotniczej katastrofie, a potem skonstruowaniu androida na jego wzór po to, aby wyciągnąć z depresji dziewczynę zmarłego - brzmi dość ciekawie. Gorzej, niestety, z realizacją... Ta manga jest adaptacją filmu, więc może w tym tkwi problem. Może jeśli zna się treść pierwowzoru, łatwiej jest ogarnąć tę historię. Ale przecież chyba nie na tym adaptacja powinna polegać? W efekcie - jeśli się filmu nie oglądało - można mieć poczucie chaotyczności całej opowieści. I jej skrótowości. Tym bardziej, że w fabule teraźniejszość przeplata się ze wspomnieniami, a nie są one jakoś konkretnie zaznaczone, bohaterowie wyglądają tak samo, więc w którymś momencie człowiek się naprawdę może pogubić. No i ta finałowa wolta... Osobiście odkładałam tę mangę z lekkim niesmakiem. I sporym mętlikiem w głowie. A drugi raz już nie chce mi się jej czytać ;)