Historia filozofii. Tom 1. Filozofia starożytna i średniowieczna

08.04.2026

8 / 10

Na półkach: ,

gawęda o historii filozofii i dziejach filozofowania - tom I...

***

-- Część pierwsza - filozofia starożytna

Poprzednicy filozofów

- Pierwszy okres filozofii starożytnej

Tales i początek filozofii
Jońscy filozofowie przyrody (Anaksymander i Anaksymenes)
Heraklit
Parmenides i szkoła elejska
Poprzednik: Ksenofanes
Szkoła: Melissos
Zenon z Elei
Gorgiasz
Szkoła megarejska
Empedokles
Anaksagoras
Demokryt i atomiści
Pitagorejczycy

- Drugi okres filozofii starożytnej

Protagoras i sofiści
Sokrates
Uczniowie sofistów i Sokratesa
Cynicy
Cyrenaicy
Platon
Nauka o ideach
Nauka o duszy
Nauka o przyrodzie
Nauka o poznaniu
Etyka
Estetyka
Szkoła Platona
Arystoteles
Logika
Filozofia teoretyczna
Filozofia praktyczna
Następcy Arystotelesa

- Trzeci okres filozofii starożytnej

Stoicy
Fizyka
Etyka
Logika
Epikur i epikurejczycy
Etyka
Fizyka
Logika
Sceptycy
Koniec filozofii hellenistycznej
Eklektyzm
Filozofia w Rzymie
Nauka w Aleksandrii

- Okres końcowy filozofii starożytnej

Filon
Plotyn i neoplatończycy
Zamknięcie: starożytny pogląd na świat

- Filozofia chrześcijańska (w okresie poprzedzającym średniowiecze, do V w.)

Patrystyka
Gnostycy
Apologeci Wschodu
Orygenes
Grzegorz Nysseńczyk
Tertulian
Św. Augustyn
Teoria poznania
Teocentryczna metafizyka
Heteronomiczna etyka
Koniec patrystyki
Wschód
Zachód

-- Część druga: Filozofia średniowieczna

- Pierwszy okres filozofii średniowiecznej

Eriugena i prąd panteistyczny
Św. Anzelm i początki scholastyki
Św. Bernard i początki mistyki Średniowiecznej
Hugon od św. Wiktora i synteza scholastyki i mistyki
Abelard i spor o uniwersalia
Szkoła w Chartres. Humanizm wczesnego średniowiecza
Filozofowie arabscy
Perypatetycy arabscy
Mottekalemini
Mistycy sceptyczni
Przechowanie filozofii arabskiej przez Żydów
Wpływ filozofii arabskiej na chrześcijańską

- Drugi okres filozofii średniowiecznej

Arystotelicy i awerroiści
Św. Bonawentura i augustyniści XIII w.
Roger Bacon i empiryzm średniowieczny
Św. Tomasz z Akwinu
Poprzednik: Albert Wielki
Duns Szkot

- Końcowy okres filozofii średniowiecznej

Ockham i krytycyzm średniowieczny
Eckhart i mistycyzm XIV w.

- Filozofia scholastyczna w Polsce
Okres wcześniejszy: Witelo
Okres późniejszy

Daniel

03.03.2026

8 / 10

Na półkach: ,

Do książki tej trafiłem od Platona i Schopenhauera, którzy bardzo mnie zainteresowali i ich poglądy mocno mnie zafascynowały – i nie żałuję. Chciałem poznać historię filozofii w dogłębny sposób i ta książka naprawdę to umożliwiła. Przechodzi przez wszystkie zagadnienia dosyć szczegółowo.

Dodatkowo jest dużo analogii do wcześniejszych rozdziałów, czyli gdy przechodzimy do jakiegoś filozofa bliższego czasom współczesnym, a on ma swojego mistrza, to znowu wracamy do niego, omawiamy jego teorie, dzięki czemu zapadają one naprawdę w pamięć i bardzo dużo można zapamiętać.

Jest to jednak książka mocno podręcznikowa, która tych informacji ma natłok, dlatego często były też miejsca, które po prostu się nudziły i nie do końca były interesujące dla laika. Mimo to nie mam do czego się w tej książce przyczepić. Bardzo dobry tom, bardzo dobrze napisany i mega spowodował u mnie zajawkę na historię filozofii.

Starożytność jest świetna, jeśli chodzi o kształtowanie myśli. Teraz wiem, jak skutecznie dzięki filozofii i jej historii można zrozumieć myślenie ludzi w dawnych czasach i same tamte czasy. Bez historii filozofii nie możemy tak naprawdę poznać prawdziwej historii.

Jeśli chodzi o średniowiecze, momentami się dłużyło. Święty Augustyn, Tomasz z Akwinu to klasyka, pojawiają się też naprawdę bardzo, bardzo mocne nazwiska pomiędzy, nawiązujące do nich – pierwsze ślady nominalizmu ect. – jednak spory procent tej części się dłużył.

433

419

Wojtek Kusiński

21.02.2026

7 / 10

Na półkach:

Studenci i wykładowcy filozofii nieraz uznają szacowną "Historię..." profesora Tatarkiewicza za pracę nazbyt encyklopedyczną i trochę już przestarzałą. Prawda jest jednak taka, że w języku polskim nikt dotąd nie napisał równie klarownej syntezy idei kształtujących naszą cywilizację.

Pierwszy tom obejmuje myśl starożytną oraz średniowieczną. Profesor z wielkim szacunkiem odnosi się do czytelnika, precyzyjnie objaśniając pojęcia, procesy i argumenty składające się na wielką tradycję umysłową Zachodu. Czyni to tak umiejętnie, że jego wykład zrozumie każdy, nawet jeśli wcześniej nie zetknął się z żadnym tekstem filozoficznym.

Filozofia jest unikatowym wytworem zachodniej kultury, greckiego świata antycznego. Stanowi podstawę myślenia naukowego. Autor tłumaczy, czym różni się nauka od wiedzy praktycznej i filozofia od literatury mądrościowej (którą czasem się z filozofią myli).

Zaczynamy od spojrzenia na słynnych siedmiu mędrców, wśród których Tales jest tym, który daje początek poznaniu racjonalnemu, próbując zrozumieć, co jest zasadą (arche) rzeczywistości. Prymarną substancję odnajduje w wodzie, inni Milezyjczycy w powietrzu i bezkresie. Heraklit czyni tą zasadą ogień, widząc w nim wieczną zmianę i jedność przeciwieństw. Jesteśmy nad Morzem Jońskim, to tam po raz pierwszy refleksja przezwycięża mit.

Profesor Tatarkiewicz stworzył dzieło rzetelne, spójne, eleganckie. Odznaczające się jasnością wywodu i pięknem języka. Pokazał, że filozofia to wspaniały dialog ludzkiej myśli na przestrzeni wieków. Warto zapoznać się z tą klasyczną już publikacją, niegdyś obowiązkową dla każdego polskiego inteligenta.

Ironupiwada

15.01.2026

8 / 10

Na półkach:

To właśnie ta książka, mimo eseistycznego stylu, pozwoliła mi zakochać się w filozofii – szkoda, że cały cykl nie obejmuje okresu po latach 50. Mimo wszystko chapeau bas, profesorze Tatarkiewiczu!

Joanna

13.10.2025

7 / 10

Na półkach:

Może męczyć, ale to najlepsze i podstawowe źródło wiedzy o myśli filozoficznej na przestrzeni dziejów.

196

193

Noumen89

25.08.2025

9 / 10

Na półkach:

Pozycja obowiązkowa dla każdego kto chce poznać historię myśli. Niezwykła i nieustannie aktualna praca.

Izabela Pawlukowska

04.05.2025

10 / 10

Na półkach: ,

Bardzo dobry wstęp dla początkujących adeptów filozofii.

2276

ando

28.04.2025

10 / 10

Na półkach:

Jesteś osobą inteligentną, mądrą, wykształconą? Nie, gwarantuję Ci, że nie jesteś, dopóki przynajmniej trochę nie liźniesz filozofii. Nie obiecuję łatwej lektury (3 t.),trzeba czytać ze zrozumieniem, często powtarzać, ale jeśli nie masz wody między uszami otrzymasz nagrodę, która może wpłynąć na Twoje życie, postrzeganie świata na Twój rozwój intelektualny. Spróbuj. Nie zniechęcaj się.

311

308

krisoporanku

01.08.2024

7 / 10

Na półkach:

Trudno jest ocenić coś, co tak naprawdę ocenić się nie da. Filozofia, to taka dziedzina nauki, którą każdy może sobie interpretować jak uważa. Autor przedstawia ją właśnie tak, jak on ją rozumie, a my możemy jedynie albo się z tym zgodzić, albo nie. W każdym bądź razie, Tatarkiewicz wykonał tytaniczną pracę i w możliwie dosyć przystępny sposób przedstawił czytelnikowi historię filozofii.

2857

2855

Dawid Gawałkiewicz

13.05.2024

6 / 10

Na półkach: ,

Polecam tak o, jak się studiuje filozofię to jest to raczej odradzane do czytania, ale jak się jej nie studiuje to pewnie się po to nie sięgnie.

historia filozofii filozofia filozofia starożytna filozofia średniowieczna

Poznaj innych czytelników

2208 użytkowników ma tytuł Historia filozofii. Tom 1. Filozofia starożytna i średniowieczna na półkach głównych

Przeczytane 1 064
Chcę przeczytać 1 028
Teraz czytam 116

487 użytkowników ma tytuł Historia filozofii. Tom 1. Filozofia starożytna i średniowieczna na półkach dodatkowych

Posiadam 367
Filozofia 70
Ulubione 17
Studia 9
Chcę w prezencie 9
Historia 9
Audiobook 6

Tagi i tematy do książki Historia filozofii. Tom 1. Filozofia starożytna i średniowieczna

Inne książki autora

Więcej

7,6

O szczęściu Władysław Tatarkiewicz

7,0

Dzieje sześciu pojęć Władysław Tatarkiewicz

7,6

Historia filozofii. Tom 2. Filozofia nowożytna do roku 1830 Władysław Tatarkiewicz

7,5

Historia filozofii. Tom 3. Filozofia XIX wieku i współczesna Władysław Tatarkiewicz

7,5

Historia filozofii. Tom 1. Filozofia starożytna i średniowieczna Władysław Tatarkiewicz

0,0

Wykłady, bruliony i notatki z estetyki. Tom 1. Zeszyty estetyczno-etyczne Władysław Tatarkiewicz

Okładka książki Władysław Tatarkiewicz (1886-1980). Pamięć i wspomnienie Radosław Kuliniak, Mariusz Pandura, Łukasz Ratajczak, Jakub Tatarkiewicz, Władysław Tatarkiewicz

0,0

Władysław Tatarkiewicz (1886-1980). Pamięć i wspomnienie Radosław Kuliniak, Mariusz Pandura, Łukasz Ratajczak, Jakub Tatarkiewicz, Władysław Tatarkiewicz

więcej

Filozof i historyk filozofii, estetyk i etyk, historyk sztuki, członek Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk. Opracował semantyczną analizę szczęścia. Przeprowadził rozważania psychologiczne na temat przeżyć człowieka szczęśliwego i nieszczęśliwego. Dowodził, że nie istnieją wartości poza konkretnymi dobrami, choć mają charakter obiektywny. Był naukowcem wszechstronnym. W swych pracach zawarł zagadnienia z teorii muzyki, poezji i plastyki. Zajmował się również estetyką i historią sztuki. Omówił szczegółowo genezę, rozwój i znaczenie podstawowych pojęć estetyki: sztuki, piękna, formy, twórczości, odtwórczości i przeżycia estetycznego. Zapisał się w historii nauki polskiej głównie jako etyk i aksjolog, autor cenionych i tłumaczonych na wiele języków dzieł, m.in. 3-tomowej Historii filozofii, monumentalnej i nowatorskiej Historii estetyki oraz z przystępnej filozofii moralności.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Dzieje zachodniej filozofii

Bertrand Russell

bezkompromisowy, konstelacyjny element historii filozofii - angielska wyniosłość, socjalne odbrązowienie, pacyfistyczne odbicie... oczywiście do wielokrotnego czytania, eseje o ludziach, ideach i dziejach namysłu mądrościowego... Księga pierwsza. Filozofia starożytna Część 1. Presokratycy Rozdział I. Narodziny cywilizacji greckiej Rozdział II. Szkoła milezyjska Rozdział III. Pitagoras Rozdział IV. Heraklit Rozdział V. Parmenides Rozdział VI. Empedokles Rozdział VII. Znaczenie Aten dla kultury Rozdział VIII. Anaksagoras Rozdział IX. Atomiści Rozdział X. Protagoras Część 2. Sokrates, Platon i Arystoteles Rozdział XI. Sokrates Rozdział XII. Wpływ Sparty Rozdział XIII. Źródła poglądów Platona Rozdział XIV. Platońska utopia Rozdział XV. Teoria idei Rozdział XVI. Platońska teoria nieśmiertelności Rozdział XVII. Platońska kosmogonia Rozdział XVIII. Wiedza i percepcja u Platona Rozdział XIX. Metafizyka Arystotelesa Rozdział XX. Etyka Arystotelesa Rozdział XXI. Polityka Arystotelesa Rozdział XXII. Logika Arystotelesa Rozdział XXIII. Fizyka Arystotelesa Rozdział XXIV. Wczesnogrecka matematyka i astronomia Część 3. Filozofia starożytna po Arystotelesie Rozdział XXV. Świat hellenistyczny Rozdział XXVI. Cynicy i sceptycy Rozdział XXVII. Epikurejczycy Rozdział XXVIII. Stoicyzm Rozdział XXIX. Kulturowe znacznie Imperium Rzymskiego Rozdział XXX. Plotyn Księga druga. Filozofia katolicka Część 1. Ojcowie Kościoła Rozdział I. Rozwój religii żydowskiej Rozdział II. Cztery pierwsze stulecia chrześcijaństwa Rozdział III. Trzej Doktorowie Kościoła Rozdział IV. Filozofia i teologia świętego Augustyna Rozdział V. Stulecie V i VI Rozdział VI. Święty Benedykt i Grzegorz Wielki Część 2. Scholastycy Rozdział VII. Papiestwo w ciemnych wiekach Rozdział VIII. Jan Szkot Rozdział IX. Reformy kościelne XI wieku Rozdział X. Kultura i filozofia muzułmanów Rozdział XI. Wiek XII Rozdział XII. Wiek XIII Rozdział XIII. Święty Tomasz z Akwinu Rozdział XIV. Scholastycy franciszkańscy Rozdział XV. Zmierzch potęgi papiestwa Księga trzecia. Filozofia nowożytna Część 1. Od Renesansu do Hume’a Rozdział I. Najważniejsze cechy charakterystyczne epoki Rozdział II. Renesans włoski Rozdział III. Machiavelli Rozdział IV. Erazm i More Rozdział V. Reformacja i kontrreformacja Rozdział VI. Początki nauk przyrodniczych Rozdział VII. Francis Bacon Rozdział VIII. Lewiatan Hobbesa Rozdział IX. Kartezjusz Rozdział X. Spinoza Rozdział XI. Leibniz Rozdział XII. Liberalizm filozoficzny Rozdział XIII. Locke’owska teoria poznania Rozdział XIV. Locke’owska filozofia polityki Rozdział XV. Wpływ Locke’a Rozdział XVI. Berkeley Rozdział XVII. Hume Część 2. Od Rousseau do dzisiaj Rozdział XVIII. Ruch romantyczny Rozdział XIX. Rousseau Rozdział XX. Kant Rozdział XXI. Prądy umysłowe w XIX wieku Rozdział XXII. Hegel Rozdział XXIII. Byron Rozdział XXIV. Schopenhauer Rozdział XXV. Nietzsche Rozdział XXVI. Utylitaryści Rozdział XXVII. Karol Marks Rozdział XXVIII. Bergson Rozdział XXIX. William James Rozdział XXX. John Dewey Rozdział XXXI. Filozofia analizy logicznej

Klasyka literatury stoickiej do której sam osobiście musiałem dojrzeć. Gdy ją czytałem w wieku ok. 20paru to wiele z niej nie wyniosłem i wydała się strasznie nudna. Po latach i powrocie do niej nie zawiodłem się. W luźno rozrzuconych "Rozmyślaniach" Aureliusza można znaleźć wiele ciekawych myśli i idei do roztrząsania, jak i ciekawych wskazówek do postępowania w życiu. Nie z wszystkimi da się też zgodzić czy postępować w dzisiejszych czasach. Książka nie wciąga aż tak i nie ma tego potencjału co "Listy moralne..." Seneki, ale na pewno warta przeczytania (nie jest długa, w różnych wydaniach od 100 do 150 stron).

ocenił na1010 dni temu

Rozmyślania

Marek Aureliusz

Hubert

ocenił na811 dni temu

Struktura rewolucji naukowych

Thomas Kuhn

Wciąż ważna i aktualna, szczególnie przyglądając się ciągłemu rozprzestrzenianiu fanatyzmu naukowego (scjentyzm). Wbrew krytykom, Thomas Kuhn nie jest relatywistą i nie jest jego zamiarem uderzanie w samą naukę, a tym bardziej w samą prawdę. Gardził osobami piszącymi prawdę wyłącznie w cudzysłowiu i stanowczo odcinał się od lewicowych intelektualistów pierniczących o "konstruktach społecznych", albo postulujących całkowitą dowolność w umownym wybieraniu paradygmatów. Kiedy pisze, że dwie sprzeczne ze sobą teorie mogą być w pewnym stopniu prawdziwe, nie jest to wyrazem relatywizmu, a trywialnym stwierdzeniem faktu ograniczonej perspektywy człowieka, który nie jest Stwórcą, wobec czego nie możne znać całej prawdy o rzeczywistości. Teoria czy model nie jest rzeczywistością samą, a tylko opisem jej niewielkiego wycinka. Koniecznie trzeba wspomnieć o genialnej książce naszego rodaka, Mikołaja Brykczyńskiego - "Mit nauki. Paradygmaty i dogmaty", która czerpie ze Struktury Kuhna, ale idzie dużo dalej, a przy tym jest bardziej aktualna. Sięgnij po nią koniecznie - a jeśli musisz wybrać tylko jedną, to polecam sięgnąć po "Mit nauki". --------------------------------------- „Niestety koncepcje te wypaczyła rzesza sceptycznych intelektualistów, którzy widzieli w nich narzędzie podważenia samej idei prawdy. Kuhn nie żywił tego rodzaju zamysłu. Był zaiste miłośnikiem faktów i poszukiwaczem prawdy”. Ian Hacking „To prawda, że Struktura dała potężny impuls badaniom socjologicznym nad nauką. Niektóre z nich, akcentujące, że fakty to „konstrukcje społeczne”, i jawnie uczestniczące w negowaniu „prawdy”, budzą protest konserwatywnych naukowców. Kuhn pisał wprost, że nie cierpi tego rodzaju rozwinięć jego pracy”. Ian Hacking „Element dowolności nie oznacza jednak, że jakakolwiek grupa naukowa prowadzić może badania, nie przejmując pewnego zespołu przeświadczeń od swoich poprzedników”. „Większość uczonych poświęca się w swojej działalności zawodowej pracom porządkowym. One właśnie składają się na to, co nazywam nauką normalną. Jeśli poddać je dokładniejszej analizie, czy to w aspekcie historycznym, czy w ich współczesnej postaci, odnosi się wrażenie, że polegają one na próbie wtłoczenia przyrody do gotowych już i względnie sztywnych szufladek, których dostarcza paradygmat. Celem nauki normalnej nie jest bynajmniej szukanie nowych rodzajów zjawisk; raczej nie dostrzega ona tych, które nie mieszczą się w jej gotowych szufladkach. Również uczeni nie starają się zazwyczaj wynajdywać nowych teorii i są często nietolerancyjni wobec tych, które sformułowali inni. Badania w ramach nauki normalnej dążą do uszczegółowienia tych zjawisk i teorii, których dostarcza paradygmat”. „Na przykład maksima na obrazie dyfrakcyjnego rozproszenia elektronów, które później uznano za wskaźnik długości fali elektronu, były czymś niezrozumiałym, gdy je po raz pierwszy wykryto i opisano. Aby stały się miarą czegoś, należało powiązać je z teorią, która przewidywała falowe własności poruszających się cząstek. Ale nawet wtedy, gdy związek ten już uchwycono, trzeba było przebudować przyrząd tak, aby doświadczalne wyniki dawały się jednoznacznie przyporządkować teorii. Póki nie spełniono tych warunków, póty żaden problem nie mógł zostać rozwiązany”. „Przyjmijmy więc, że kryzysy są koniecznym warunkiem wstępnym pojawienia się nowych teorii, i zapytajmy, w jaki sposób uczeni reagują na nie. Część odpowiedzi – równie ważną jak oczywistą – można odnaleźć, wskazując ogólnie na to, czego uczeni nigdy nie robią, gdy mają do czynienia nawet z ostrymi i długotrwałymi anomaliami. Chociaż mogą tracić zaufanie do paradygmatu i poszukiwać alternatywnych wobec niego rozwiązań, nie odrzucają paradygmatu, który doprowadził do kryzysu. To znaczy nie traktują anomalii jako świadectw obalających teorię, jak by się tego domagała filozofia nauki. Uogólnienie to jest częściowo po prostu konstatacją historycznych faktów opartą na przykładach, jak te, które omówiliśmy poprzednio, i inne, o których jeszcze będzie mowa. Pokazują one – co jeszcze uwydatni dalsza analiza sposobu odrzucania paradygmatów – że teorię naukową, która uzyskała już status paradygmatu, uznaje się dopóty, dopóki nie pojawi się inna, zdolna pełnić tę funkcję. Historyczne badania rozwoju nauki w żadnym razie nie potwierdzają owego metodologicznego stereotypu falsyfikacji, jakoby miała ona polegać na bezpośrednim konfrontowaniu teorii z przyrodą. Uwaga ta nie głosi, że uczeni nie odrzucają teorii naukowych albo że obserwacja i eksperyment nie odgrywają w tym istotnej roli. Powiada natomiast – co okaże się sprawą zasadniczą – że akt oceny, który prowadzi uczonych do odrzucenia poprzednio akceptowanych teorii, oparty jest zawsze na czymś więcej niż tylko na konfrontacji teorii z doświadczeniem. Decyzja porzucenia jednego paradygmatu jest zawsze zarazem decyzją przyjęcia innego, a ocena prowadząca do niej wymaga porównania obu paradygmatów zarówno z przyrodą, jak i między sobą”.

Graven

ocenił na83 lata temu

Historia filozofii. Tom 2. Filozofia nowożytna do roku 1830

Władysław Tatarkiewicz

gawęda o historii filozofii i dziejach filozofowania - tom II... *** -- Filozofia nowożytna - Pierwszy okres filozofii nowożytnej - Humaniści Humaniści-filologowie i odnowienie filozofii starożytnej Montaigne i humaniści psychologowie Franciszek Salezy i teologowie-humaniści - Bruno i renesansowa filozofia przyrody Paracelsus Telesio Campanella - Franciszek Bacon - Naturalny system kultury Herbert of Cherbury Hugo de Groot Suarez i modernizacja scholastyki Polska filozofia Odrodzenia - Humanizm - Arystotelizm popularny - Stoicyzm - Kopernik - Teorie polityczne - Drugi okres filozofii nowożytnej Galileusz Kartezjusz - Metafizyka - Teoria poznania i psychologia - Szkoła kartezjańska - Współzawodnik: Gassendi Pascal Malebranche (okazjonaliści) Hobbes Spinoza Leibniz - Metafizyka - Zasady logiczne Newton Filozofia w Polsce w wieku XVII - Scholastyka wileńska - Innowiercy - Nauki przyrodnicze - Trzeci okres filozofii nowożytnej Początek stulecia: Filozofia Oświecenia w Anglii Locke i podstawy empiryzmu Berkeley Hume Shaftesbury - Etycy i estetycy angielscy w XVIII w. - Początki utylitaryzmu Środek stulecia: Filozofia Oświecenia we Francji Wolter i filozofia Oświecenia - Fontenelle - Bayle - Encyklopedyści La Mettrie i materializm Condillac i sensualizm D'Alembert i pozytywizm Helvetius i etyka Oświecenia Rousseau Reid i szkoła szkocka Koniec stulecia: Filozofia krytyczna w Niemczech Wolff i filozofia XVIII wieku w Niemczech Kant - Poprzednicy - Zagadnienie i metoda filozofii - Teoria poznania - Krytyka meta-fizyki - Etyka i estetyka - Zwolennicy - Przeciwnicy - Sceptycy (Schulze) - Irracjonaliści (Jacobi) Oświecenie i kantyzm w Polsce Oświecenie - Jan Śniadecki - Staszic i Kołłątaj - Kantyzm - Szaniawski - Filozofia zdrowego rozsądku - Jędrzej Śniadecki - Czwart okres filozofii nowożytnej Radykalizm filozoficzny Fichte Schelling Hegel - Szkoła Hegla Przeciwnicy idealizmu Schopenhauer Maine de Biran i spirytualizm francuski - Cousin - Ravaisson Filozofia mesjanistyczna w Polsce - Hoene-Wroński - Gołuchowski - Trentowski - Libelt - Kremer- Cieszkowski - Towiański - Mickiewicz

Książka niespodzianka, bo jej tytuł nastawia czytelnika na konkretny temat. Tymczasem treść, a przynajmniej większa jej część, odnosi się do Kanta, albo raczej krytki jego poglądów. Gdyby okładkę opatrzono nagłówkiem: "Przeciw Kantowi", byłoby to bardziej spójne. Przeczytałam kilka razy i nie znalazłam niczego nowego o podstawach moralności, ani odpowiedzi na pytanie, o jej źródła, czego oczekiwałam. Autor skupia się na różnorodności, wiedzy, indywidualności jednocześnie odrzuca kodeksy moralne, jako jej fundament. Hmm, nie było mi z tą lekturą po drodze, ale szanuję twórczo - filozoficzny wkład Schopenhauera.

ocenił na815 dni temu

O podstawie moralności

Arthur Schopenhauer

Lidia

oceniła na64 miesiące temu

Historia filozofii. Tom 3. Filozofia XIX wieku i współczesna

Władysław Tatarkiewicz

gawęda o historii filozofii i dziejach filozofowania - tom III... *** -- Część pierwsza - filozofia XIX wieku - Faza pierwsza: 1830-1860 Comte i pozytywizm J. St. Mili i empiryzm Herbart i realizm Feuerbach i naturalizm Marks, Engels i materializm dialektyczny Indywidualizm i elitaryzm - Stirner - Carlyle Filozofia wiary - Newman - Kierkegaard - Faza druga: 1860-1880 Spencer i ewolucjonizm Scjentyzm Parcelacja filozofii - Psychologia - Logika - Etyka - Estetyka Teoria poznania w Niemczech - Neokantyzm - Empiriokrytycyzm Metafizyka w dobie pozytywizmu - Wundt i metafizyka Niemców - Renouvier i metafizyka Francuzów Taine i humanistyka pozytywizmu Renan i sceptycyzm w pozytywizmie - Faza trzecia: 1880-1900 Opozycja w teorii przyrodoznawstwa Opozycja wsród humanistów Idealizm anglosaski Brentano Nietzsche Filozofia XIX wieku w Polsce -- Część druga - filozofia XX wieku - Faza pierwsza: 1900- 1918 Pragmatyzm Bergson Fenomenologia Brytyjska szkola analityczna i realizm Odnowienie scholastyki Szkola marburska i jej idealizm Croce i nowy idealizm Marksizm-leninizm - Faza druga: 1918-1930 Zagadnienia filozoficzne w nowej logice Zagadnienia filozoficzne w fizyce Zagadnienia filozoficzne w psychologii - Funkcjonalizm i hormizm - Psychologia postaci - Behawioryzm - Psychoanaliza; - Psychologia radziecka; Zagadnienia filozoficzne w socjologii - Socjologistyczna filozofia Durkheima - Filozoficzna socjologia Pareta Whitehead i filozofia przyrody Nicolai Hartmann

Zagadnienia i kierunki filozofii. Teoria poznania. Metafizyka

ocenił na815 dni temu

Kazimierz Ajdukiewicz

Filozofia dla niefilozofa jest jak wielki hamburger - nie wiadomo jak to ugryźć. Pomimo tytułu, enigmatycznego dla kogoś kompletnie nie znającego się na filozofii, ale chcącemu wejść w ten temat, LEGENDARNA książka Ajdukiewicza to dobry pomysł, a już na pewno lepszy niż inne wprowadzenia o tytułach jak "Filozofia dla zalatanych", "Podstawy filozofii", "Top 100 filozofów wszechczasów" itp. Jest jeden warunek - stosunkowo cieniutka książka wymaga jednak skupienia i spokoju, ażeby cokolwiek zrozumieć i co ważniejsze, żeby coś wynotować i zadać sobie ciąg innych pytań, które za fraki wciągną nas w niebezpieczny ale jakże ciekawy świat filozofowania.

Harold

ocenił na82 lata temu

Rozprawa o metodzie

Kartezjusz

Krótka czytanka o sposobach poznania, jego pułapkach i niedoskonałości własnego umysłu. Odsuwając nieco pogmatwany styl Kartezjusza i archaiczność języka tłumacza, był to bardzo przyjemny "jednostrzałowiec". Rene w swoich rozważaniach próbuje rozłożyć nauki na czynniki pierwsze, z lepszym lub gorszym skutkiem oraz prezentuje wyniki swoich demonstracyj w postaci m.in pre-Harveyowskiej teorii na temat wędrówki krwi przez organizm zwierzęcy. Bardzo frapujący wywód ukazujący, przynajmniej namiastkę, dawnych wierzeń, spekulacji oraz wiedzy okraszony filozoficznym sznytem podług najwłaściwszej w tamtej czas tytułowej metody.

CHUJEC

ocenił na77 miesięcy temu

Erystyka. Sztuka prowadzenia sporów

Arthur Schopenhauer

Broszurowe wydanie „Erystyki”, zaopatrzone w ciekawy wstęp, którego autor szczerze potępia wszelkie chwyty erystyczne i broni Schopenhauera jako tego, który co prawda napisał o nich, ale ku przestrodze ogółu. Niczym Machiavelli. Sama pozycja jest mocno przeceniana w dyskursie. Schopenhauer nie napisał nic odkrywczego, co można by podciągnąć pod coś więcej niż: „gdy typ się rzuca, zacznij go wyszydzać”. Tak naprawdę to bardziej kilka strategii prowadzenia kłótni, których zapewne sam się nauczył, bowiem w swoich tekstach używa tak wielu kontrowersyjnych (nawet jak na tamte czasy) zdań, że trudno uwierzyć, by jego otoczenie było na to głuche. Podsumowując, Schopenhauer bardzo mnie rozczarował. Spodziewałem się błyskotliwego wywodu, a dostałem porady złośliwego starca.

Adrian Pezda

oceniła na63 miesiące temu

Myśli

Seneka

Po prostu klasyka filozofii. Książka w przeciwieństwie do wielu innych pozycji, pozostaje wciąż, w większości, bardzo aktualna. Na pewno bardziej przystępna niż długi "Enheiridion / Diatryby" Epikteta i głębsza niż "Rozmyślania" M. Aureliusza. Gorąco polecam - bycie stoikiem może uczynić nas szczęśliwszymi i pełniejszymi. Moim skromnym zdaniem.

Daozi

ocenił na1011 miesięcy temu

Książę

Niccolò Machiavelli

Książka dobra, tylko tłumaczenie... Tłumaczenie jest tak złe, że przerzuciłem się na angielskie. Naprawdę, jeśli lepiej czyta mi się w tłumaczeniu innym niż rodzimy język, to coś jest na rzeczy. Jeszcze rozumiem, że ktoś przetłumaczył to setki lat temu i nikt nie aktualizował wydania. Ale nie... Nie dość, że na tamte lata język był już przestarzały, snobistyczny i pretensjonalny, to dodano przypisy, gdzie tłumaczy się archaiczne słowa na normalne synonimy. I niech mi ktoś wytłumaczy: jeśli używane jest zardzewiałe i pretensjonalne słowo, które trzeba tłumaczyć JEDNYM, nowszym, to samo znaczącym synonimem, to po co używać tego starego? Nie mogę tego pojąć. I to nie jest literatura piękna, naprawdę. Jest wręcz literaturą brzydką i upadłych pragnień oraz bezpłodnej pretensjonalności tłumacza i reszty „świty”. I to nie są wywijasy słowne, które wybrał sobie Makiawelli. Nawet nie tłumaczono z włoskiego. Proszę, niech ktoś to przetłumaczy na normalny język, a aktualne tłumaczenie odstawi do działu erotyki dla grafomanów i nadętych snobów.

Przeczytałem tylko działy 1-6, ponieważ reszta zaczęła coraz bardziej iść w teologię, a już zobaczyłem, że Pascal mnie nie przekona. Bardzo ciekawe myśli na temat zachowań ludzkich, np. dlaczego ludzie uciekają w rozrywki. Co do kwestii Boga - Pascal ucieka od rozumu do wiary, co mnie rzecz jasna nie przekonuje - przede wszystkim dlatego, że wiara chrześcijańska stoi na kruchych fundamentach i jest raczej życzeniowa oraz antropocentryczna.

Milan

ocenił na62 miesiące temu

Maksymy i rozważania moralne

François de La Rochefoucauld

Pesymistyczne maksymy autora noszą w sobie niewiele mądrości, a sporo pretensjonalnego tonu, który znać chociażby z demotywatorów. Co lepsze i co gorsze zostały w tym wydaniu oznaczone przypisami. Zarówno te przypisy, jak i sporych rozmiarów wstęp, zasługują na duży plus. Dzięki temu dziełko to czytało się mniej sucho. Mimo wszystko nie rozumiem, dlaczego la Rochefoucauld zapisał się na kartach światowej filozofii. Jego maksymy są niekiedy odważne, ale rozważania moralne wydają się mizerne. Jak dla mnie to bardziej literat niż filozof.

Adrian Pezda

oceniła na72 lata temu

Tractatus logico-philosophicus

Ludwig Wittgenstein

uważać na język! notatki z okopów wielkiej wojny o ludzkim oglądzie bóstwa nazywanego światem... i o czym nie można mówić, o tym trzeba milczeć... bo granice języka są granicami świata... https://iep.utm.edu/wittgens/#H10 https://pl.wikipedia.org/wiki/Traktat_logiczno-filozoficzny *** studium praktyczne z natury i możliwości języka https://lubimyczytac.pl/ksiazka/215433/lti-notatnik-filologa