rozwińzwiń

Woła mnie ciemność

Okładka książki Woła mnie ciemność autora Agata Suchocka, 9788362577668
Okładka książki Woła mnie ciemność
Agata Suchocka Wydawnictwo: Initium Cykl: Daję Ci wieczność (tom 1) fantasy, science fiction
384 str. 6 godz. 24 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Format:
papier
Cykl:
Daję Ci wieczność (tom 1)
Data wydania:
2018-02-14
Data 1. wyd. pol.:
2018-02-14
Liczba stron:
384
Czas czytania
6 godz. 24 min.
Język:
polski
ISBN:
9788362577668
Średnia ocen

6,4 6,4 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Woła mnie ciemność w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Woła mnie ciemność



książek na półce przeczytane 839 napisanych opinii 839

Oceny książki Woła mnie ciemność

Średnia ocen
6,4 / 10
335 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Woła mnie ciemność

avatar
694
689

Na półkach:

Wszystkie gwiazdki daje za treść i formę. Styl już dawno nie spotykany. Nareszcie erotyk w którym się czuje erotyzm a nie przesycone wyuzdaniem i przeklinaniem zblizenia!
Choć fabuła daje wiele do życzenia, ten najważniejszy dla opowieści fakt jest fantastyka, to miło spędziłam czas czytając te pozycję.
A o czym ta książka?- o odnalezieniu siebie, o akceptacji swoich preferencji/upodobań. Główny bohater pod koniec wysunął wnioski trafione w 10- kiedyś myślałem że się ożenię, małżeństwo aranżowane, urodzi mi 4 dzieci a pozniej będę ją zdradzał jak większość mężczyzn robi. Nie sądziłem że jestem TAKI, nigdy nawet o tym nie myślałem, ciesze się że otworzyłem się na nowe doznania.

Wszystkie gwiazdki daje za treść i formę. Styl już dawno nie spotykany. Nareszcie erotyk w którym się czuje erotyzm a nie przesycone wyuzdaniem i przeklinaniem zblizenia!
Choć fabuła daje wiele do życzenia, ten najważniejszy dla opowieści fakt jest fantastyka, to miło spędziłam czas czytając te pozycję.
A o czym ta książka?- o odnalezieniu siebie, o akceptacji swoich...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1764
107

Na półkach:

Książka przeciętna. Fabuła nie porywa. Akcja bardzo się dłuży, zresztą dużą jej część stanowią opisy gejowskiego seksu. W zamyśle, być może, miało być mrocznie, intrygująco i tajemniczo, a wyszło chaotycznie i do bólu przewidywalnie - właściwie niemal od początku, czytelnik łatwo może się domyślać dalszego ciągu - zero zaskoczenia. Niestety. Wydaje się, że pisząc tę książkę, autorka miała zarysowany jakiś pomysł, jednak cokolwiek to miało być - nie wyszło. Jedyne, co naprawdę mi się podoba, to niestandardowe zakończenie. Ogólnie jednak szału nie ma. Jak dla mnie, zamiast trzymającej w napięciu powieści grozy - rozczarowanie. Nie polecam.

Książka przeciętna. Fabuła nie porywa. Akcja bardzo się dłuży, zresztą dużą jej część stanowią opisy gejowskiego seksu. W zamyśle, być może, miało być mrocznie, intrygująco i tajemniczo, a wyszło chaotycznie i do bólu przewidywalnie - właściwie niemal od początku, czytelnik łatwo może się domyślać dalszego ciągu - zero zaskoczenia. Niestety. Wydaje się, że pisząc tę...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
456
422

Na półkach: , , ,

Zdecydowanie trzeba było zacząć od początku, a nie od Bite me. Tu zaczyna się wciągająca historia o wampirach.

Zdecydowanie trzeba było zacząć od początku, a nie od Bite me. Tu zaczyna się wciągająca historia o wampirach.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

990 użytkowników ma tytuł Woła mnie ciemność na półkach głównych
  • 495
  • 483
  • 12
216 użytkowników ma tytuł Woła mnie ciemność na półkach dodatkowych
  • 142
  • 22
  • 14
  • 11
  • 11
  • 10
  • 6

Tagi i tematy do książki Woła mnie ciemność

Inne książki autora

Okładka książki Ku gwiazdom. Antologia Polskiej Fantastyki Naukowej 2025 Łukasz Borowiecki, Łukasz Marek Fiema, Magdalena Hoczyk-Banda, Daniel Kordowski, Paweł Majka, Marcin Podlewski, Marek Rzewuski, Przemysław Sadownik, Marta Sobiecka, Agata Suchocka, Jakub Turkiewicz, Mateusz Wyszyński, Wiktor Żwikiewicz
Ocena 9,3
Ku gwiazdom. Antologia Polskiej Fantastyki Naukowej 2025 Łukasz Borowiecki, Łukasz Marek Fiema, Magdalena Hoczyk-Banda, Daniel Kordowski, Paweł Majka, Marcin Podlewski, Marek Rzewuski, Przemysław Sadownik, Marta Sobiecka, Agata Suchocka, Jakub Turkiewicz, Mateusz Wyszyński, Wiktor Żwikiewicz
Okładka książki Nim zapłonie pierwsza gwiazdka Ewa Bauer, Agata Bizuk, Karolina Filuś, Izabella Frączyk, Anna Kasiuk, Agnieszka Lis, Agata Suchocka, Sylwia Winnik
Ocena 7,2
Nim zapłonie pierwsza gwiazdka Ewa Bauer, Agata Bizuk, Karolina Filuś, Izabella Frączyk, Anna Kasiuk, Agnieszka Lis, Agata Suchocka, Sylwia Winnik
Okładka książki Płatki pąsowych róż Ewa Formella, Renata L. Górska, Katarzyna Grabowska, Magdalena Kołosowska, Grażyna Mączkowska, Katarzyna Maludy, Agata Suchocka, Edyta Świętek, Joanna Sykat
Ocena 8,0
Płatki pąsowych róż Ewa Formella, Renata L. Górska, Katarzyna Grabowska, Magdalena Kołosowska, Grażyna Mączkowska, Katarzyna Maludy, Agata Suchocka, Edyta Świętek, Joanna Sykat
Okładka książki Martwce. Antologia wampiryczna Adam W. Bukowski, Aleksandra Cebo, Przemysław Duda, Mateusz Dudek, Tomasz Fenske, Michał Gadalski, Anna Kłodnicka, Marcin P. Kowalski, Małgorzata Lewandowska, Mateusz Libera, Rafał Łoboda, Graham Masterton, Kornel Mikołajczyk, Karolina Mogielska, Olaf Pajączkowski, Rafał Paliński, Bartosz Sokolak, Jakub Sokołowski, Agata Suchocka, Dominika Vicente, Paweł Wącławski, Marta Zając, Emil Zawadzki, Zeter Zelke
Ocena 6,8
Martwce. Antologia wampiryczna Adam W. Bukowski, Aleksandra Cebo, Przemysław Duda, Mateusz Dudek, Tomasz Fenske, Michał Gadalski, Anna Kłodnicka, Marcin P. Kowalski, Małgorzata Lewandowska, Mateusz Libera, Rafał Łoboda, Graham Masterton, Kornel Mikołajczyk, Karolina Mogielska, Olaf Pajączkowski, Rafał Paliński, Bartosz Sokolak, Jakub Sokołowski, Agata Suchocka, Dominika Vicente, Paweł Wącławski, Marta Zając, Emil Zawadzki, Zeter Zelke

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Bieg do gwiazd Dominika Smoleń
Bieg do gwiazd
Dominika Smoleń
Ada budzi się w szpitalu psychiatrycznym po kolejnej nieudanej próbie samobójczej. To choroba przekreśliła jej szansę na "normalne życie". Cukrzyca sprawiła, że została sama. Mimo iż mieszkała z rodzicami nie miała u nich wsparcia. Jedyną osobą, która dawała jej jakiegokolwiek poczucie bezpieczeństwa i wsparcia emocjonalnego jest babcia. Kiedy Ada wraca do domu czeka na nią smutna wiadomość. "Babcia nie żyje, ale zostawiła dla Ciebie list". W liście znajduje się informacja by Ada dała sobie 30 dni na "normalne życie, normalnej nastolatki. Jednak jeśli po miesiącu stwierdzi, że życie nie jest dla niej, niech go skończy tak jak planowała to zrobić do tej pory". 💔 Książkę czytałam na raty. Początek o samobójstwie, braku akceptacji ze strony religijnej rodziny oraz depresja dziewczyny brzmiały dla mnie bardzo znajomo przez co czułam ból w trakcie czytania książki. Emocje jakie towarzyszyły mi przez dalszą część książki, gdzie Adam naprawdę się stara "żyć normalnie" były u mnie mieszane. Raz chciało mi się płakać, raz byłam szczęśliwa, a często byłam zła na postacie, które w Ady życiu występowały. Co musiało by się stać by Ada dała szansę sobie i życiu i chciała zostać po 30 dniach ? To pytanie tkwiło w mojej głowie do końca książki. 📖🥺 Zakończenie zaskakujące, tak jakby całe nasze życie było zapisane w gwiazdach... 🌠
Pandemia - awatar Pandemia
oceniła na93 lata temu
Śpiew kukułki Frances Hardinge
Śpiew kukułki
Frances Hardinge
Utwór jest hybrydą gatunkową. Znajdziemy w nim elementy mrocznej baśni, horroru, fantastyki, trillera psychologicznego i powieści obyczajowej. Narracja tu bardzo specyficzna, wprost barokowa (przerost formy nad treścią),nie lubię takiej. Atmosfera panująca w utworze kojarzy mi się z klimatem "Opowieści tajemniczych i szalonych" Edgara Allana Poe. Sposób opisywania świata przedstawionego jest podobny - mroczny, oniryczny, osaczający, groźny i zły. Wydarzenia dzieją się w Anglii po I wojnie światowej. Od pierwszych słów tej powieści, bez żadnego przygotowania, zostajemy od razu wrzuceni w środek toczącej się fabuły. Każdej informacji trzeba się doszukiwać, narrator nie pomaga ani trochę. Taki zabieg bywa skuteczny i szybko pozwala czytelnikowi zaangażować się w wydarzenia. Ale w tej powieści efekt został zniweczony przez zbyt barokowy i poetycki język narratora. Niektóre sformułowania są tak kwieciste, że aż głowa boli. Np. "(...) czuwała, przyglądając się pełgającym światełkom przygaszonych lamp i czekoladowobrązowym pajączkom pojawiającym się na krawędzi sufitu." Może to i ładne, i poetyckie, ale jeśli coś takiego wypełnia 70% tekstu na każdej stronie, przestaje się podobać i wywołuje zniecierpliwienie. Przyznam, że po przeczytaniu 120. stron, chciałam z niej zrezygnować, co rzadko mi się zdarza. Ostatecznie postanowiłam dać jej jeszcze jedną szansę i przeczytać jeszcze 2-3 rozdziały. Od strony 160. coś w końcu zaczęło się dziać. Mamy tu rodzinę z dwiema nastolatkami, które zwalczają się z nienawiścią budzącą niesmak. Są też toksyczni rodzice, którzy je osaczają, niszcząc ich wszelkie przyjaźnie i znajomości. Starszą córkę dosłownie "zagłaskują", wmawiają jej chorobę i nie posyłają do szkoły. Natomiast młodszą wciąż besztają podkreślając, że jest problemem dla całej rodziny. Gdy dziewczynki wpadają w tarapaty, okazuje się że rodzice nie chcą/ nie mogą/nie potrafią im pomóc. Wsparcie przychodzi od kogoś znajomego, kogoś wykluczonego przez ojca i matkę Triss i Pen. Świat fantastyczny, w tym utworze, pełen jest bardzo oryginalnych istot i wydarzeń. Zadziwia, intryguje i zaskakuje. To niewątpliwa zaleta powieści. Jednak jest to świat przerażający, groźny, obcy, osaczający i napastliwy. Dlatego nie zgadzam się z opinią wydawcy, że to powieść dla młodzieży, może takiej 15+. Młodszym przyniesie więcej szkody niż pożytku.
Iwona ISD - awatar Iwona ISD
ocenił na72 lata temu
Przeklęci święci Maggie Stiefvater
Przeklęci święci
Maggie Stiefvater
Nie wiem, czego spodziewałam się, gdy osiem lat temu wrzuciłam tę książkę do koszyka, ale na pewno nie tego, co ostatecznie dostałam. I wiecie co? Dobrze, że tyle u mnie przeleżała, bo wtedy chyba nie odnalazłabym w niej tego wszystkiego, co teraz zrobiło na mnie takie wrażenie. "Przeklęci Święci" to zdecydowanie nie jest typowa młodzieżówka z elementami fantasy. Ba! To nawet nie do końca fantasy, jakiego możecie się spodziewać. Powiedziałabym, że to nawet bardziej przypowieść niż klasyczna opowieść. Mamy tutaj prostą historię, ale naładowaną symboliką i metaforami, które robią robotę. O ile ktoś lubi takie klimaty. Bo jeśli szukacie akcji i szybkiego tempa, to możecie się odbić. Ale jeśli lubicie grzebać głębiej i wyciągać z tekstu więcej niż tylko fabułę to myślę, że warto. Akcja dzieje się w latach 60. w Kolorado, co samo w sobie nadaje całości ciekawy klimat. Ale najważniejsza jest jednak rodzina Soria, posiadająca dar (a może przekleństwo?),który zmusza ludzi do konfrontacji z własnym mrokiem. I dopiero gdy to zrobią, mogą dokonać cudu – przebaczenia i uzdrowienia. Brzmi dziwnie? Trochę tak. Ale im dalej w las, tym bardziej zaczyna to mieć sens. Postacie? Barwne i wyraziste. Każda inna, każda zapada w pamięć. I choć nie każdą da się od razu polubić, to nie sposób ich pomylić, a to ogromny plus. Mam jednak wrażenie, że to jedna z tych książek, które trzeba przeczytać w odpowiednim momencie, bo nie każdy czas będzie dla niej odpowiedni. Ja trafiłam idealnie – i dlatego mnie kupiła. Ale spokojnie mogę sobie wyobrazić, że kilka lat temu uznałabym ją za dziwną, może nawet nudną. To historia, którą można pokochać albo kompletnie znienawidzić. Nie dla każdego, ale zdecydowanie dla tych, którzy chcą czegoś mniej oczywistego. Dla mnie dość spore zaskoczenie.
Paulina - awatar Paulina
oceniła na710 miesięcy temu
Słowo i miecz Amy Harmon
Słowo i miecz
Amy Harmon
Tę książkę odkryłam przypadkiem, przeglądając stronę wydawnictwa. To pierwsza część dylogii, która od razu mnie zaintrygowała. Wykracza poza utarte schematy. Główna bohaterka, Lark, nie mówi, nie umie pisać ani czytać, ale wbrew pozorom to ona jest w tej książce Słowem. Mieczem z kolei jest Tiras: młody król, skrywający potężny sekret… Na dodatek, jak się okazało, jest tutaj nawet age gap. Możecie więc sobie wyobrazić mój zachwyt. Był niemały już na starcie, a potem tylko rósł. Autorka ma bardzo oryginalne podejście do fantastyki. Już czytając “Pierwszą dziewczynkę” jej autorstwa miałam takie wrażenie, a “Słowo i miecz” jeszcze je spotęgowało. Potrafi świetnie zbudować napięcie, a zwroty akcji, jakie wprowadza, naprawdę trudno jest przewidzieć. Czuć tutaj duszność bitew i obecność potworów, czających się gdzieś z tyłu kartki. Nie można być pewnym, czy i kiedy pojawią się kolejne, ani jaki będzie wynik walk. Poza tym dworskie intrygi potęgują napięcie i wzbudzają w czytelniku niepokój – nie każdy potwór musi przecież wyglądać inaczej niż człowiek, a na głowę króla Jeru wielu ostrzy sobie zęby. Wątek romantyczny jest dosyć… trudny. Mam na myśli to, że jest miło, czasem nawet słodko, a z drugiej strony Tiras miewa takie chwile, w których można się na niego zdenerwować. Przynajmniej ja tak miałam, gdy docierało do mnie, w jakim położeniu znalazła się Lark i jakie podejście miewał do tego jej “partner”. Niby można to uznać za chęć zapewnienia bezpieczeństwa, ale i tak nie uważam tego za do końca zdrowe. Szczególnie widać to w jednym, dość istotnym momencie – denerwowałam się wtedy razem z bohaterką. Mimo wszystko ich historię oceniam pozytywnie. Losy, przeznaczenie, przepowiednie, klątwy oraz miłość rozwijająca się w ich cieniu. Do tego dobrze zbudowany świat, mocno podzielony, jeśli chodzi o ludzi posiadających Dary – tych władających wykreowaną na potrzeby książki magią. Swoją drogą to podejście do magii jest bardzo ciekawe. Niby nie odkrywcze, a jednak o innym nazewnictwie, a to nadaje jej świeżości i przyjemnej dla oka inności. Ta książka jest dosyć cienka, stosunkowo krótka, a mimo wszystko na tyle obszerna, że wątki są dobrze skonstruowane, rozpisane i domknięte. Sporo opisów z początku może nużyć, jednak da się do nich przywyknąć. Bardzo wciągają w ten fantastyczny świat. Tutaj słowa mają moc – i to dosłownie. Jeśli zatem macie ochotę przekonać się, jak ta moc wygląda, to wiecie, po jaki tytuł sięgnąć. Ocena: 4,5/5 🥃 – Magda
Klub_Literatek - awatar Klub_Literatek
ocenił na92 miesiące temu
Cała ja Augusta Docher
Cała ja
Augusta Docher
"Wiem, jestem wredna. Wredna, wyobcowana, chamska (...),nietowarzyska (...),nadęta i niemiła, ponieważ nigdy się nie uśmiecham..." Beata Majewska to znana na rynku wydawniczym postać, autorka mająca na swoim koncie już kilkadziesiąt tytułów. Jej nazwisko nie jest mi obce, jednak dopiero teraz, dzięki Livrocat, miałam okazję poznać pióro pisarki. "Cała ja" to książka mieszcząca w sobie złożoną historię, która na pierwszy rzut oka sprawia dosyć mylne wrażenie. To opowieść o dwóch dziewczynach, majacych za sobą przykre doświadczenia. Jak się okazuje, łączy je znacznie więcej niż moglibyśmy się na pierwszy rzut oka spodziewać. Paula i Milena. O ile historia pierwszej z nich do mnie przemawia, tak przeżycia tej drugiej są dla mnie trochę nie do przyjęcia. Zresztą, nie tylko dla mnie, czego dowodem mogą być rozmaite wpisy w książce, zostawione przez poprzednich uczestników book tour. Jej związek ze znacznie starszym mężczyzną wywołał we mnie niesmak. Oczywiście, nie chodzi tu tylko i wyłącznie o różnicę wieku, a o całą otoczkę, która rzuca się w oczy w trakcie lektury powieści. Nie chcę Wam tu zbyt wiele zdradzać, jednak myślę, że wielu z Was podzieliłoby moje zdanie. Co prawda, im więcej się nad tym zastanawiam, tym bardziej zaproponowany przez autorkę scenariusz wydaje mi się prawdopodobny. Myślę, że gdyby zaistniały określone okoliczności, związek, o którym pisze Beata Majewska, byłby możliwy, co nie zmienia faktu, że dla mnie jest on nie do przyjęcia. Im dalej zagłębiamy się w lekturę, tym bardziej sytuacja Mileny się komplikuje. Muszę jednak przyznać, że choć mające miejsce wydarzenia wydają się jeszcze bardziej szokujące, dla mnie już takie nie były. Myślę, że początkowe rewelacje sprawiły, że podświadomie spodziewałam się czegoś utrzymanego w podobnym tonie. Niemniej, dalszy rozwój wypadków mocno skomplikował życie Mileny, zmuszając bohaterkę do przeorganizowania swojego życia. W zestawieniu z nią życie Pauli wydaje się sielanką, choć cały czas mamy świadomość, że w przeszłości dziewczyny wydarzyło się coś, do czego nie chce wracać. Przyznam, że po początkowej dezorientacji, w pewnym momencie zaczęłam dostrzegać całkowity obraz tej historii, a tytuł książki nabrał dla mnie zupełnie nowego wyrazu. Tematyka powieści "Cała ja" jest trudna i momentami kontrowersyjna. Niestety, nie znam szerzej pióra autorki i trudno mi powiedzieć czy jest to wyznacznik twórczości Beaty Majewskiej. Z pewnością takiego przekonania nabrałabym, gdyby udało mi się zapoznać z pozostałymi książkami pisarki. Nie ukrywam, że tytuł zrobił na mnie wrażenie, zaś proza autorki okazała się przyjemna w odbiorze. Powieść czytało się szybko i ani przez moment nie czułam się znużona przebiegiem wydarzeń. Wręcz przeciwnie, towarzyszyło mi morze emocji o różnorodnym zabarwieniu. Odczuwałam szok i niedowierzanie, momentami niesmak, ale też i rozpacz oraz nadzieję. "Cała ja" to powieść, która pokazuje nam, w jaki sposób życiowe doświadczenia wpływają na nasze zachowanie. Zwracają uwagę, że nie na wszystko mamy wpływ, czasami po prostu musimy zaakceptować bieg wydarzeń. Pogodzić się z tym, co nas spotyka i nauczyć żyć z konsekwencjami tych wydarzeń. Moja ocena 7/10.
kasienkaj7 - awatar kasienkaj7
ocenił na78 miesięcy temu

Cytaty z książki Woła mnie ciemność

Więcej
Agata Suchocka Woła mnie ciemność Zobacz więcej
Agata Suchocka Woła mnie ciemność Zobacz więcej
Agata Suchocka Woła mnie ciemność Zobacz więcej
Więcej