Ukradziony sen

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

O tym, żeby nie kraść rękopisów.
Nastia Kamieńska musi rozwiązać sprawę morderstwa młodej dziewczyny, która krótko przed śmiercią twierdziła, że ktoś ukradł jej sen. Dodatkowym utrudnieniem jest fakt, że wśród jej kolegów z wydziału zabójstw znajduje się kret.
Rozwiązanie intrygi jest ciekawe, choć momentami książka bardziej przypomina thriller niż kryminał, jest tu sporo niezłych scen, dosłownie w ostatnim zdaniu następuje spory zwrot akcji, a jako że czytam tę serię wybitnie nie po kolei, sporo rzeczy zaskoczyło mnie w wątku relacji Nastii i Loszki (nadal jedna z moich ulubionych literackich par). Typowo dla tego cyklu wątek kryminalny jest wybitnie zawikłany, niemniej tym razem wydawał się zawikłany w sposób, który był dla mnie męczący - gubiłam się wśród natłoku imion i meandrów gangsterskich porachunków.

O tym, żeby nie kraść rękopisów.
Nastia Kamieńska musi rozwiązać sprawę morderstwa młodej dziewczyny, która krótko przed śmiercią twierdziła, że ktoś ukradł jej sen. Dodatkowym utrudnieniem jest fakt, że wśród jej kolegów z wydziału zabójstw znajduje się kret.
Rozwiązanie intrygi jest ciekawe, choć momentami książka bardziej przypomina thriller niż kryminał, jest tu sporo...

Dobrze mi się to czytało i fabuła całkiem niezła. Lecz początek zamula i akcją musi się rozkręcić. Sa lepszy książki ale ta nie jest zła. Jest ok

* Pomimo ze to szczęść cyklu to nie ma problemu z odnalezieniem się co i jak.

Dobrze mi się to czytało i fabuła całkiem niezła. Lecz początek zamula i akcją musi się rozkręcić. Sa lepszy książki ale ta nie jest zła. Jest ok

* Pomimo ze to szczęść cyklu to nie ma problemu z odnalezieniem się co i jak.

Oj, jak ja ją lubię, towarzyszkę Marininę. Opis z tyłu książki nie oddaje jej złożonej fabuły. Nie ma się co sugerować, że to jakaś "fantastyka" o "ukradzionym śnie". Nie, nic z tych rzeczy. Jedna jedyna rzecz, która mnie męczy w jej książkach to posługiwanie się dwuczłonowymi imionami oraz zdrobnieniami, które nie zawsze, nie od razu mogę skojarzyć z właściwym bohaterem. Ale cóż, taki to już "urok" Rosjan. Niemniej jednak uwielbiam Marininę. Kiedyś, zanim dorobiłam się swojej kolekcji, przeczytałam kilka jej powieści (około czterech) zupełnie nie po kolei i postanowiłam ją mieć na półce. Na razie mam ich 17. Jeszcze dużo brakuje, bo seria z Anastazją ma ponad 40, lecz nie wszystkie przetłumaczone są na polski.

Oj, jak ja ją lubię, towarzyszkę Marininę. Opis z tyłu książki nie oddaje jej złożonej fabuły. Nie ma się co sugerować, że to jakaś "fantastyka" o "ukradzionym śnie". Nie, nic z tych rzeczy. Jedna jedyna rzecz, która mnie męczy w jej książkach to posługiwanie się dwuczłonowymi imionami oraz zdrobnieniami, które nie zawsze, nie od razu mogę skojarzyć z właściwym bohaterem....

Nie mam silnej opinii o tej książce. Z jednej strony mamy ciekawe tło wydarzeń fabularnych (wychodząca z czasów sowieckich Rosja, kiedy powstają fortuny i zmienia się życie ludzi) oraz najgorszą fabułę. Z drugiej strony sposób pisania niezbyt mi podszedł - wydawał się dość suchy i często odchodzący od aktualnych wydarzeń do bardziej abstrakcyjnych tematów, które nie miały związku z wątkiem głównym. Niezbyt interesowały mnie losy bohaterów, choć wydawali się napisani poprawnie.

Oceniam tę książkę nisko, ponieważ nic mnie tutaj nie zachwyciło, ani nic mnie nie porwało. Ta pozycja była mi dość obojętna - co nie jest dobrym sygnałem.

Dawno też nie spotkałem się z wydaniem, które tak źle oddzielało fragmenty rozdziałów. Często musiałem się domyślać, że to już inna postać/miejsce, ponieważ brak jednej linii na końcu strony jest nie do zauważenia.

Nie mam silnej opinii o tej książce. Z jednej strony mamy ciekawe tło wydarzeń fabularnych (wychodząca z czasów sowieckich Rosja, kiedy powstają fortuny i zmienia się życie ludzi) oraz najgorszą fabułę. Z drugiej strony sposób pisania niezbyt mi podszedł - wydawał się dość suchy i często odchodzący od aktualnych wydarzeń do bardziej abstrakcyjnych tematów, które nie miały...

Trzecia i jak na razie najlepsza książka o dzielnej Anastazji w mrokach moskiewskiego półświatka.

Trzecia i jak na razie najlepsza książka o dzielnej Anastazji w mrokach moskiewskiego półświatka.

Przyznam szczerze, że przez pierwszą połowę książki okropnie się nudziłam. Ale końcu akcja nabrała tempa. Tym razem pani Kamieńska musiała wstać zza biurka i ruszyć w teren.. Jednak tym razem przeciwnik okazał się być silny i przebiegły. A do tego mający swoich ludzi w milicji.
MarinIna ciekawie maluje obraz Rosji lat 90tych. Mam wrażenie, że jaby się do tej pory nic nie zmieniło. Korupcja, szantaż, przemoc... Jak dla mnie trochę za dużo wątków pobocznych ale ogólnie ok.

Przyznam szczerze, że przez pierwszą połowę książki okropnie się nudziłam. Ale końcu akcja nabrała tempa. Tym razem pani Kamieńska musiała wstać zza biurka i ruszyć w teren.. Jednak tym razem przeciwnik okazał się być silny i przebiegły. A do tego mający swoich ludzi w milicji.
MarinIna ciekawie maluje obraz Rosji lat 90tych. Mam wrażenie, że jaby się do tej pory...

Kolejna część cyklu z major Kamieńską. Coraz bardziej przekonuję się do autorki.

Kolejna część cyklu z major Kamieńską. Coraz bardziej przekonuję się do autorki.

To moja druga ksiazka Marininej i wciaz jestem zadowolony.
Policyjny kryminal z akcja w Moskwie w 1993r. Bez nadecia, polityki i stereotypow.
Tym razem w serii z major milicji Kamienska wkracza bezwzgledny oficer KGB. Jest tragedia z przeszlosci, a trupy wychodza ze szafy. DO tego korupcja, szantaz i niewidoczny wrog.
Czytalo mi sie bardzo przyjemnie, polecam.

To moja druga ksiazka Marininej i wciaz jestem zadowolony.
Policyjny kryminal z akcja w Moskwie w 1993r. Bez nadecia, polityki i stereotypow.
Tym razem w serii z major milicji Kamienska wkracza bezwzgledny oficer KGB. Jest tragedia z przeszlosci, a trupy wychodza ze szafy. DO tego korupcja, szantaz i niewidoczny wrog.
Czytalo mi sie bardzo przyjemnie, polecam.

Sprawny kryminał na wolną chwilę.

Sprawny kryminał na wolną chwilę.