Z każdym oddechem. Wskazówki do medytacji

Bardzo fajna i podnosząca na duchu. Można sobie wiele uświadomić i przestać walczyć z tym, co zwyczajnie da się odpuścić. Każdy z nas potrzebuje od czasu do czasu odpocząć i pozostawić za sobą stary świat. Słowa mnicha pokazują, że jest to łatwiejsze niż nam się wydawało.

Krótka i treściwa, przyjemnie mi się czytało. Dowiedziałam się trochę a temat buddyzmu, chociaż szczerze mówiąc, brakowało mi większego uporządkowania tych pytań, poza tym w niektórych miejscach przydałby się odnośniki do jakichś badań czy źródeł. Mimo tego serdecznie polecam.

Lubię książki, które w prosty sposób przekazują informacje, zostawiając czytelnika z wiedzą, nad którą może się zastanowić i wybrać to, co w danej treści jest dla niego najważniejsze. Ta książka mnie trochę zaskoczyła, gdyż wyprostowała kilka informacji, które zostały mi przekazane przez aktywnych buddystów żyjących w Polsce. Dodatkowo dała mi solidne podstawy wiedzy o tej religii, tłumacząc różnice między poszczególnymi szkołami, dzięki czemu zaczęłam rozumieć konflikty, które między nimi zachodzą. Na swój sposób "odarła" mnie z części mojej wiedzy, bo musiałam na nowo poukładać nie tylko fakty, ale również moje wrażenia i uczucia względem ludzi, których znam i którzy są pasjonatami buddyzmu. Niestety, ludzie często zapominają o wielu rzeczach i tworzą swoje własne środowisko, dobierając tylko te informacje, które pasują do obrazu, w którym chcą żyć. Ta książka jest świetnym punktem wyjścia do odkrywania buddyzmu. Trochę żałuję, że trafiłam na nią tak późno, bo przez kilka lat wierzyłam w coś, co w rzeczywistości nie istniało. Książka porusza również temat, że wiele osób, nie rozumiejąc wszystkiego, wchodzi w ten nurt poglądów i tworzy swoje własne odmiany buddyzmu. Z jednej strony można się na to zgodzić, ale mimo wszystko książka podkreśla, że warto pogłębiać wiedzę i rozwijać się, a nie pozostawać w jednym miejscu. Dlatego zarówno książka, jak i przedstawiony w niej obraz buddyzmu, zrobiły na mnie bardzo pozytywne wrażenie.

Wiadomo, żadna książka o zen, nie będzie idealna, bo kto chce zrozumieć zen za pomocą rozumu i logiki niestety będzie błądził. Ale to też nie jest książka, która ma na celu nauczyć czytelnika jak zrozumieć nauki zen. Bardziej jest to wprowadzenie do zen tzn. można tam znaleźć podstawowe informacje na temat czym jest zen, jakie są szkoły, sztuka zen itp. Dzięki temu, że książka nie jest pisana przez wschodniego nauczyciela/mnicha, ale przez zachodni umysł, można łatwiej przyswoić wiedzę na temat zen. Polecam przeczytać bo warto.

Fajne i przyjemne kompendium. Choć "kompendium" to może daleko idące określenie, wszak nie jest to pozycja omawiająca każdy możliwy temat buddyjski w sposób dogłębny. Natomiast, jest to świetne i przyjemne dla oka i umysłu wprowadzenie do tej "religii". Jeżeli ktoś chce po prostu poznać tematykę buddyzmu (jego pochodzenie, założenia, zasady, odłamy, filozofię) to jest to świetny podręcznik. Jeżeli ktoś chce zostać buddystą - ta książka także może się okazać pomocna. Jedyny zarzut, jaki bym wrzucił to to, że autorzy trochę na siłę próbują "nawrócić" czytelnika na buddyjską ścieżkę, a wiem, że niektórych może to zirytować. Książka jest tym, co mówi okładka, więc spełniła moje oczekiwania. Opowiada o rzeczach dobrze i jasno i wyciągnąłem z niej całkiem sporo wiedzy. Zaznaczam tylko, że dla osób mocno siedzących w buddyzmie, może się pojawiać sporo już im znanych faktów.

Świetna pozycja dla osób zarówno praktykujących buddyzm tybetański jak i totalnie zielonych w temacie. Można się z niej dowiedzieć naprawdę dużo o historii buddyzmu w Tybecie, historii samego Tybetu, czym jest buddyzm mahajana doktrynalnie. Zarówno w świetny sposób przedstawia różnice i podobieństwa głównych szkół buddyzmu tybetańskiego. Zdecydowanie polecam lekturę.

Interesująca, aczkolwiek nie polecałbym jej, wbrew tytułowi, osobom niezorientowanym co nieco w buddyźmie. Część treści to faktycznie kompendium wiedzy o podstawach tej religii/filozofii, część natomiast to zagmatwany opis niezliczonych metod medytacji, które dla osoby niewtajemniczonej będą zapewne niezrozumiałe. Mimo wszystko warto sięgnąć po wiedzę na ten temat nie od jakiegoś newageowego szarlatana, tylko od najważniejszej postaci współczesnego buddyzmu.

Klasyk. Książka przede wszystkim dla zainteresowanych tematem, ale dobrze pamiętać, że to jedna z tych książek, których - jeśli chcemy czegoś więcej niż zapoznania się z teorią - nie wystarczy przeczytać. Osoby zainteresowane bardziej kulturą Tybetu i tybetańskim buddyzmem niż świadomym śnieniem także nie powinny jednak czuć się zawiedzione, bo autor pisze interesująco i przedstawia swój świat i świat swoich przodków w naprawdę pasjonujący sposób. Przeczytałam kilka lat temu po raz pierwszy, ale co jakiś czas wracam do tej książki i zwykle znajduję w niej coś, co mi wcześniej umknęło.

Przeczytałem drugie wydanie, czyli odświeżyłem sobie Mowę Dharmy spisaną przez Jakusho Kwonga, gdyż czytałem tą książkę parę lat temu. Od czasu do czasu czytam literaturę Zen, ponieważ ta na nowo inspiruje do praktyki, która jest Skarbem, który należy pielęgnować, co czasem zapominam robić. Znowu dowiedziałem się, że praktyka to nie tylko pozycja lotosu i że pracuje się tak jak deszcz, nie licząc na zasługi i pochwały, tylko robiąc swoje, "odsuwając" na bok mały umysł. Bardzo dobra lektura jako dodatek do codziennej praktyki!

Dhammapada ("Ścieżka Prawdy Buddy") to słynne sutry kanonu palijskiego (zbiór Khuddaka Nikaya) wyrażające naukę Buddy Siakjamuniego. Obcowanie z mądrością Przebudzonego to głębokie duchowe przeżycie oraz inspiracja do rozwijania wrażliwości moralnej. Wybrane myśli i pouczenia: 1) Ani na niebie, pośród oceanów, w górskiej jaskini ani nigdzie na ziemi nie znajdziesz takiego miejsca gdzie mógłbyś uniknąć skutków swoich złych czynów. 2) Cokolwiek złego może uczynić wróg wrogowi, lub nienawistny znienawidzonemu, nieopanowany umysł wyrządzi sobie większą krzywdę. 3) Cudowne, doprawdy, jest opanowanie umysłu, tak trudnego do opanowania, zawsze żywotnego i chwytającego to co pożąda. Poskromiony umysł przynosi szczęście. 4) Kto zna swe przeszłe życia, kto widzi niebo i piekło, kto osiągnął kres odradzania się i uzyskał doskonały wgląd – mędrca, który zdobył szczyt duchowej doskonałości, nazywam świętym. 5) Lepiej jest przeżyć jeden dzień w moralności i medytacji niż sto lat niemoralnie i bezmyślnie. 6) Spośród wszystkich aromatów - sandałowca, tagary, niebieskiego lotosu i jaśminu - najsłodsza jest woń duchowej czystości. 7) Zdrowie jest najcenniejszą zdobyczą, a zadowolenie największym bogactwem. Osoba godna zaufania jest najlepszym towarzyszem, Nirwana – najwyższym szczęściem.

"Umysł..."jest zapisem mów wygłaszanych przez Suzukiego, podczas odosobnień medytacyjnych. Suzuki wygłaszał mowy po angielsku, którym nie posługiwał się perfekcyjnie. Celem jego mów była wyłącznie pomoc praktykującym. Mowy Suzukiego zostały zredagowane przez anglojęzycznych uczniów i tak powstała książka. Suzuki, kiedy przejrzał pierwsze wydanie, ponoć powiedział: bardzo dobra książka, ale to nie ja ją napisałem. W oryginalnym tytule podkreślona jest także nieformalność wskazówek Suzukiego. I tak, moim zdaniem, należy ją traktować. Jako zbiór rad dla praktyków, siedzących na poduszkach. Książka jest papierowa. Niebo jest niebieskie.

Najlepsze wprowadzenie do buddyzmu zen. Zwięzłe, przejrzyste i napisane przez autora zanurzonego w tradycji i duchowości Dalekiego Wschodu. Suzuki wyjaśnia, że zen zaczyna się i kończy na osobiście zdobytym doświadczeniu. Ci, którzy nie mogą oprzeć się na własnym doświadczeniu, niczego nie rozumieją. Ponadto zen z całą mocą i uporem domaga się wewnętrznego duchowego przeżycia. Jedną z metod praktykowania zen są koany, czyli paradoksalne pytania lub opowiastki. Konstrukcja koanu przeczy logice, uderzając w nasze przywiązania i przyzwyczajenia. W ten sposób koan wyzwala człowieka z myślowych schematów, zbijając umysł z kolein, w które sam wszedł. Przykłady klasycznych koanów: 1) Uczeń: Czym jest Budda? Mistrz: Trzy funty lnu. 2) Dwie dłonie i mamy klaśnięcie. Jaki jest dźwięk jednej dłoni? 3) Jak wyglądała Twoja pierwotna twarz, nim narodzili się Twoja matka i Twój ojciec? 4) Jaki jest dźwięk fletu bez otworów? Autor "Wprowadzenia..." uspokaja, że zen mimo całej swej oryginalności nie musi być wcale hermetyczny czy elitarny. „Ci, którzy wiedzą o zen tylko tyle, ile przeczytali we wcześniejszych rozdziałach o jego nielogiczności czy o zen jako afirmacji wyższego rzędu, mogą dojść do wniosku, że jest on niedostępny i bardzo odległy od zwykłego powszedniego życia, że jest bardzo ponętny, lecz i bardzo nieuchwytny. My zaś nie możemy ich winić za to, co myślą. Z tych powodów powinno się przedstawiać zen także od jego łatwej, zrozumiałej i przystępnej strony. Życie jest podstawą wszystkiego, poza nim nie istnieje nic. Z całą naszą filozofią, ze wszystkimi wspaniałymi i wzniosłymi ideami nie możemy uciec od życia, które przeżywamy. Badacze gwiazd nie przestają stąpać po twardej ziemi. Czym jest zatem zen, kiedy staje się przystępny dla każdego? Joshu (Czao-czou) spytał raz nowego mnicha: – Czy byłeś już tu kiedyś? – Tak, panie, byłem – odparł mnich. Na co mistrz rzekł: – Napij się herbaty. Kiedy indziej, gdy przyszedł inny mnich, Joshu zadał mu to samo pytanie: – Czy byłeś tu już kiedyś? Tym razem odpowiedź była odmienna: – Nie byłem tu nigdy, panie. Stary mistrz jednakże rzekł tak jak przedtem: – Napij się herbaty. Inju (mnich zarządzający klasztorem) spytał potem mistrza: – Jakże to, ofiarowujesz tę samą filiżankę herbaty bez względu na to, jaka jest odpowiedź? – O Inju! – zawołał stary mistrz. – Słucham, mistrzu – odparł niezwłocznie mnich. Na co Joshu rzekł: – Napij się herbaty”.

Książka mała i niepozorna, ale bardzo ciekawa. Mimo, że jest to wydanie albumowe, zawiera ogromną ilość ciekawych informacji o szamanizmie i prezentuje jego zróżnicowanie i praktyki szamańskie z całego świata. Zdjęcia w tej książce są doskonałe i stanowią integralną część treści książki. Uważam, że to jedna z najlepszych książek wprowadzająca w tematykę szamanizmu wydanych u nas.

Buddyzm zawsze w jakiś sposób mnie interesował pod względem ciekawości jak i tego , że filozofia zawarta w tych naukach jest często przydatna w życiu , jak i często różni myśliciele , jak i psychologowie i trenerzy personalni często wykorzystują podobne nauki i postrzegania świata. Książka jako wprowadzenie do buddyzmu , ciekawa , choć w niektórych kwestiach , mało rozbudowane niektóre ważne kwestie jak i czasem ciężka w odbiorze , po przeczytaniu czegoś jeszcze mi brakowało. Uzupełnić wiedzę na pewno trzeba innymi pozycjami o tej tematyce i dobrych stronach internetowych. Ale polecam jako fundament pod zgłębianie dalej tematu.

Znakomite wprowadzenie do tematyki szamanizmu napisaną przez znawcę przedmiotu Nevilla Drury'ego. Obejmuje ono genezę szamanizmu, jego obecność w kulturach pierwotnych całego świata, szamańskie kosmologie, rytuały i wewnętrzny świat. Jeden rozdział poświęcony jest „świętym roślinom”, z których uzyskiwano substancje psychodeliczne służące szamanom do wprowadzania się w odmienne stany świadomości. Autor zajmuje się także problematyką przenikania praktyk szamanistycznych do świata cywilizacji zachodniej. Wszystko podane zwięźle, jasno i zrozumiale nawet dla laików. Może stanowić dobry start dla osób, które ta tematyka interesuje.

Niezwykła, piękna książka o tym, z czym mierzy się każda wielka czy mała religia, czyli o śmierci. Z pewnością jedna z najważniejszych popularnych książek buddyjskich, jakie w ogóle ukazały się na Zachodzie w drugiej połowie XX wieku. O śmierci powstało mnóstwo podobnych, dosłownie - całe mnóstwo, ale ta jest naprawdę wyjątkowa, poruszająca, spokojna i mądra. Mogą ją przeczytać i przeżyć ludzie, którzy nawet niespecjalnie się buddyzmem interesują i którzy już do buddyzmu nie wrócą. W przypadku niektórych może wręcz zmienić życie, a dla kogoś, kto akurat przeżywa stratę bliskiej osoby, może okazać się wręcz bezcenna, jak ratunek. Z pewnością daje unikalny wgląd w głąb buddyjskiej duchowości i wrażliwości bez przygniatania czytelników hermetycznym żargonem. Podziwu godne.