Chłodne spojrzenie

Name: Chłodne spojrzenie
Rating: 5,8 (73 reviews)
Author: Giles Blunt
ISBN: 9788324129164

5,8 / 10

Wydawnictwo: Amber fantasy, science fiction

247 str.

Kategoria:: fantasy, science fiction
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Cold Eye (1989)
Data wydania:: 2007-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2007-01-01
Liczba stron:: 247
Czas czytania: 4 godz. 7 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788324129164

Nowojorski artysta maluje prześladujące go wizje morderstw, ale nikt nie chce ani oglądać, ani kupować jego obrazów. Po kolejnej klęsce przypadkowo spotkany zagadkowy mężczyzna proponuje mu pomoc. Jaką? Za jaką cenę? Nicholas tego nie wie, ale przyjmuje propozycję. Wkrótce jego płótna zdobywają ogromne powodzenie.

Średnia ocen

5,8 / 10

9 opinii 73 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Chłodne spojrzenie w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Chłodne spojrzenie

Średnia ocen

5,8 / 10

73 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Chłodne spojrzenie

170

sosemigo

24.08.2014

6 / 10

Na półkach: ,

Największą zbrodnią w tej książce jest przewidywalnosc akcji. Czyta się ją szybko i sprawnie, można nawet się wciągnąć, ale nie bardziej niż w Szklaną Pułapkę z Brucem Willisem ;) Jedno zdanie na okładce odziera powieść ze wszelkiej tajemnicy: "faustowski pakt w zamian za sukces". Malarz bez sprzedanych obrazow, zagadkowy mężczyzna, pakt za "wysoką cenę" gwarantujący sławę... litości :) da się czytać, ale nie spodziewalabym się zbyt wiele; zwłaszcza jakiegoś głębokiego przesłania. Żądza sławy i bogactw to temat dość oklepany, jak również mieszanie w to dziwnych gentelmanow w czarnych pelerynach ;)

więcej Pokaż mimo to

460

338

kiniamala

25.08.2013

8 / 10

Na półkach: ,

Autodestrukcja...co może z człowiekiem zrobić dążenie do sławy, bogactwa..? I choć trochę przewidywalna, to czyta się świetnie.

Pokaż mimo to

obsesja230

19.06.2013

10 / 10

Na półkach: ,

Bardzo interesująca książka. Zaciekawi każdego melancholika i z pewnością nie tylko.

Pokaż mimo to

MisterOzz

04.02.2012

Na półkach:

Dla mnie rewelacyjna opowieść o autodestrukcji człowieka! Czytając tą książkę można zauważyć iż mimo, że nie trzyma w napięciu i momentami bywa przewidywalna jak dla mnie to potrafi całkowicie pochłonąć i wprawić w przygnębiający wręcz nastrój. Myślę, że wiele osób się ze mną zgodzi iż istnieją podobieństwa z "Harrym Angelem".
Gorąco polecam tę pozycję osobom utalentowanym plastycznie;)

więcej Pokaż mimo to

101

Catarinka

15.12.2011

6 / 10

Na półkach: , , ,

Połowę książki przeczytałam ziewając, ale później ze strony na stronę było coraz lepiej. Samo zakończenie czytałam jednym tchem zastanawiając się czy może jednak coś się zmieni.

Pokaż mimo to

118

aklerre

18.10.2011

9 / 10

Na półkach: ,

Bardzo dobra książka, którą warto przeczytać. Historia od razu wciąga i aż się prosi, by czytać do końca.

Pokaż mimo to

234

Radek

01.02.2011

1 / 10

Na półkach: ,

Po przeczytaniu książki "Czterdzieści słów rozpaczy" tego samego autora spodziewałem się czegoś lepszego.
Niby ksiazka ta ma swój "klimat" ale mnie nie przekonała.
Tak jak zostało napisane wcześniej, jak dla mnie "za ciężka".
Początek zapowiadał się fajnie ale czym dalej tym nudniejsza.
Dokonczyłem ją tylko dlatego, że mam w zwyczaju zawsze dokończyć książkę, nawet ta która okaże się kompletnym niewypałem.

więcej Pokaż mimo to

761

edymucha

23.01.2011

1 / 10

Na półkach: ,

Mroczna i "ciężka" książka

Pokaż mimo to

269

ukyo

26.09.2010

3 / 10

Na półkach:

Czyli jak z podrzędnego malarza powierzchni płaskich stać się wielkim w świecie sztuki. Jak? Ano wystarczy mały faustowski pakcik. Książka w żadnym razie nie jest oryginalna, ale klimat zdecydowanie ma. Moim zdaniem można przeczytać.

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

125 użytkowników ma tytuł Chłodne spojrzenie na półkach głównych

Przeczytane 94
Chcę przeczytać 29
Teraz czytam 2

48 użytkowników ma tytuł Chłodne spojrzenie na półkach dodatkowych

Posiadam 38
Kryminały 3
Ulubione 2
2020 2
Oddane/sprzedane/zamienione 1
Szukam 1
Kryminał 1

Tagi i tematy do książki Chłodne spojrzenie

thriller faustowski pakt malarstwo sława

Inne książki autora

Więcej

0,0

Crime Machine Giles Blunt

6,7

Pustkowia żałoby Giles Blunt

6,0

Pora czarnych much Giles Blunt

6,0

Lodowata burza Giles Blunt

więcej

Giles Blunt

Kanadyjski powieściopisarz i scenarzysta

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Las cieni

Franck Thilliez

Zaskakująca i trzymająca w napięciu, to są przymioty, które zdecydowanie określają tę książkę. Poza tymi oczywistymi dodałabym jeszcze niepokojąca, mroczna, szokująca, obrzydliwa (?). "Przyjemna" pozycja dla fanów gatunku typu thriller gdzie człowiek jest największym złem jakie może cię spotkać, a umysł najgorszym mącicielem. Czyta się szybko, jednak powieść w głowie pozostaje na długo.

Magdalena Szymanek-Chruściel

ocenił na61 rok temu

Wilki Fenrydera

Alec Covin

Kompletny misz- masz. Hybryda Tarantino- Rodriguez z kryminałem... Trudno do końca określić. Wątek 10-13 niedokończony. Mam wrażenie,że autor miał zbyt dużo pomysłów do upchnięcia w tej powiesci.Thule, Rudolf Hess, SS....i wojna secesyjna. Chattama ,Grange i Miniera czytałem jakiś czas temu ,ale Convin to nie ich półka. Szczebel niżej co najmniej.

Patashka

oceniła na62 miesiące temu

Pokój umarłych

Franck Thilliez

Książkę czyta się bardo szybko, akcja toczy się jakby w pośpiechu, tak że czytelnik na pewno nie zdąży sie nudzić. Dużo się dzieje, splątane na pozór odległe losy bohaterów i wydarzenia naprzemiennie są opisywane. Kryminał dobry, człowiek ma ochotę dowiedzieć się jak to wszystko się skończy, chce rozwiązać zagadkę a ta wychodzi całkowicie na jaw dopiero na ostatnich stronach książki. Mroczne aspekty, szaleństwo wplecione w psychikę i zachowania bohaterów a także motywy odrażające sprawiają, że książka jest naprawdę ciekawa.

angplaza

oceniła na77 lat temu

Ekwinokcjum

Michael White

Kolejna książka z cyklu "tajne stowarzyszenie z korzeniami w starożytności/średniowieczu/renesansie" (niepotrzebne skreślić). Trochę jednak o Newtonie się z niej dowiedziałam, więc może nie jest to do końca stracony czas. A czyta się lekko i przyjemnie.

Horror starego typu. Momentami było na prawdę strasznie i wręcz obrzydliwie, opisane tu zbrodnie to prawdziwy hardcore. Całościowo książka była całkiem całkiem, choć niektóre wątki powodowały, że robiło mi się niezręcznie. Poziom perwersji był całkiem wysoki. Jak na horror. W sumie to był określiła książkę jako mroczną opowieść o zaburzeniach psychicznych z zabarwieniem erotycznym.

Agnieszka

oceniła na62 lata temu

Ogród ciemności

Anne Frasier

Początek intrygujący i bardzo wciągający. A końcówka jeszcze bardziej. Aż nie szło się od niej oderwać. Dlatego poszłam spać później niż powinnam ;). Cała książka trzymała w napięciu. Bardzo mi się podobała. Pomimo tego, że nie czytałam pierwszego tomu dało się zorientować we wszystkich wydarzeniach. Niestety był jeden duży minus. To jak w większości książka była pisana w 3 osobie, a w niektórych momentach w 1 osobie. Z początku ciężko mi było się przestawiać, potem już nawet. Jednak to nie była główną bohaterka. Pomimo tego książka była bardzo fajna i miała straszny klimat ;). Na pewno film byłby całkiem fajny :). Gorąco polecam.

Magdalena

oceniła na97 lat temu

Krwawy krąg

Jerome Delafosse

Nathan budzi sie ze spiaczki w norweskim szpitalu i niczego nie pamieta. W trakcie zmudnego sledztwa ktore prowadzi odkrywa swoja makabryczna przeszlosc zwiazana z krwawym kregiem ktory jest organizacja zagrazajaca ludzkosci. Gdyz robi na wyznawcach chrzescijanstwa okrutne tortury i eksperymenty. Koniec troche mnie rozczarowal gdyz jest za rozwlekly i nudnawy choc ogolnie ksiazka nie jest zla i temat ciekawy.

Mamy tu do czynienia z wyjątkowo paskudnym rodzajem morderstw, opisanych od strony ich sprawców i próbujących rozwikłać ich zagadkę detektywów, na czele z prowadzącym śledztwo inspektorem, którego dodatkowo nęka niepewna sytuacja związana z jego cierpiącą na zaburzenia psychiczne żoną. Napisane w sposób wciągający, są prawdziwie odmalowane portrety psychologiczne, niezły, transparentny w stosunku do treści jest język tej powieści, jednocześnie pojawiają się w nim perełki, gdy autor w nieszablonowy sposób próbuje oddać istotne cechy czyjegoś postępowania, sposobu myślenia lub trybu zaistniałych wypadków...

Harry

ocenił na73 lata temu

Izolacja

Joshua Spanogle

"Izolacja" to dość nietypowy thriller medyczny, który thrillerem jest tylko na początku a później przeradza się w książkę sensacyjną. Wszystko zaczyna się od trzech kobiet zarażonych dziwnym, nieznanym wirusem. Do zbadania tej sprawy zostaje wyznaczony młody pracownik agencji odpowiedzialnej za bioterroryzm i zapobieganie rozprzestrzenianiu się groźnych wirusów. Doktor Nathaniel McCormick ma przed sobą trudne zadanie, gdyż musi zbadać zwyczaje zarażonych kobiet, które były mieszkankami domów opieki nad niepełnosprawnymi umysłowo. Dość szybko jednak wpada na trop nosiciela, niestety sprawa komplikuje się, gdy zostaje on brutalnie zamordowany. Nathaniel zaryzykuje swoją karierą i życiem, by rozwikłać tę sprawę, zwłaszcza, gdy zacznie się ona robić dla niego bardziej osobista. Joshua Spanogle może nie stworzył książki idealnej, bo do kilku rzeczy można by się przyczepić, jednak wygrał tutaj kreacją głównego bohatera, gdyż Nathaniela zwyczajnie nie da się nie lubić. Uparty doktor ponad wszystko stawia prawdę i rozwikłanie zagadki, która może uratować ludzkie życia. Niejednokrotnie jego kariera zawisa na włosku, wokół niego pojawia się coraz więcej wrogów, lecz on brnie do przodu, chociaż im dalej, tym więcej ma wątpliwości. Powieść przekonała mnie do siebie ogromną dawką dobrego humoru, którą epatuje główny bohater. Ironiczny, bezwzględny wobec swoich słabości, niejednokrotnie rozbroił mnie swoimi tekstami. Akcji też nie mogę nic zarzucić, gdyż od pewnego momentu jest równa i dynamiczna. Początek może się niektórym lekko wlec, gdyż następuje wprowadzenie do wydarzeń, zapoznanie z terminologią medyczną i prezentacja bohaterów. Im dalej, tym lepiej. Robi się dość krwawo i niebezpiecznie, ciężko wyczuć jak zachowają się dane postaci. "Izolacja" zwodzi przede wszystkim tytułem. Spodziewałam się zupełnie czegoś innego a mianowicie powieści toczącej się na terenie jakiegoś szpitala, w którym poddani izolacji pacjenci mają jakieś koszmarne przeżycia. Dostałam natomiast powieść prawie całkowicie sensacyjną, z lekką domieszką thrillera medycznego, gdzie izolacja występuje jedynie na początku i nie ma w niej nic nadzwyczajnego. Nie uważam mimo to, iż książka zawodzi. Bynajmniej, bawiłam się całkiem dobrze, odpowiadał mi podział na krótkie rozdziały, bawił swoimi tekstami Nathaniel a tempo akcji sprawiało, że strony szybko mi uciekały. Większa część "Izolacji" ma narrację pierwszoosobową, dzięki czemu bardzo dobrze poznajemy sposób myślenia zabawnego doktora. Książka może nie szałowa ale całkiem niezła i zdecydowanie różniąca się od innych thrillerów medycznych.

Małgorzata Nowicka

oceniła na79 lat temu

To coś

James Grippando

Na końcu nie bardzo wiedziałem czemu morderca mści się, za nieswoje ""(?) winy. No i dlaczego musiał zorganizować swój odwet w tak spektakularny sposób, budując scenę zbrodni z takim rozmachem, zaangażowaniem środków, własnego udziału tak intensywnego - to , jakby chciał pokazać swoją niezwykłą sprawność. Ale konstrukcja opowieści całkiem nieźle trzyma do końca...

AK17

ocenił na63 lata temu

Przerażacze

Stephen Laws

Do książki Stephena Laws’a pod tytułem „Przerażacze” przyciągnęła mnie czysta ciekawość i recenzje umieszczone z tyłu książki, mówiące buńczucznie o tym, że autor ukazał zło w najczystszej postaci. Czy tak było? Mam mieszane uczucia, książki do horrorów raczej bym nie zaliczył, aczkolwiek działalność zła jest nakreślona bardzo mocno, a jego opisy dość łatwo można sobie wyobrazić, co jest niewątpliwie mocnym plusem książki. Pozycja została podzielona na cztery części, a każda z nich okraszona cytatem z „Doktor Jekyll i pan Hyde”. Dlaczego? A no dlatego, że książka ma wiele z nią wspólnego. Przedstawia pogląd, że w człowieku istnieją dwie osoby, ta dobra, i zła. Poza tym fabuła kręci się koło słowa zemsta. Więcej nie mogę powiedzieć, gdyż musiałbym zdradzić fabułę. Wracając do części, miałem wrażenie, że im sięgam po kolejną, tym książka jest mimo wszystko coraz słabsza. Zapowiadała się bardzo dobrze, by na samym końcu zatrzeć te wrażenie. Warto wspomnieć co oznacza samo słowo przerażacze – pochodzi ono z angielskiego slangu: wymuszenie, zagrożenie fizyczną przemocą w celu uzyskania korzyści. Bohaterami książki są Edward Brinkburn i Rennie Montresor, których autor przedstawia z rozmysłem, zawierając o nich sporo informacji . Czytając książkę „Przerażacze” miałem wrażenie, jakby bohaterowie byli prawdziwi, nie tylko ta dwójka. Ciężko mnie stwierdzić dla kogo ta pozycja, a nawet nie potrafię jej zaklasyfikować do jakiegoś konkretnego gatunku. Ocena: 6-/10

Polecam książkę na totalne "odmóżdżenie". Nie trzeba przy niej myśleć. Dzisiaj zaczęłam ją czytać i dzisiaj skończyłam. Przeczytałam i widziałam "Ojca chrzestnego", oglądałam wszystkie sezony "Dr. House'a" i twierdzę, że książka idealnie odzwierciedla to, co dzieje się w mafijnym światku jak i zachowuje przy tym ironię wspomnianego doktora. Czarny humor rewelacyjny, bo nawet kilka razy się zaśmiałam. Oby kontynuacja książki była tak samo dobra.

Dość wciągający thriller z ciekawym pomysłem na fabułę. Uważam, że nie wszystko zostało jednak dobrze poprowadzone, są wydarzenia, które według mnie "nie spinają się ze sobą". Coś co mnie niezwykle irytowało, to występujące przez całą książkę liczne literówki i błędy składniowe.

Agnieszka

oceniła na64 lata temu

Ulica potępionych

Andrew Klavan

Różne są tu oceny tej powieści (rozrzut na całej osi oceniania) co świadczy o wręcz krańcowo różnym odbiorze tej chyba ostatniej jak dotąd na polskim rynku książki. Ja jestem - no może nie zachwycony - ale pod sporym wrażeniem talentu pana Klavana. Książka po prostu jest świetnie napisana (chylę głowę za stylistykę) i w sumie posiada wciągającą intrygę. I choć jak ten gatunek jest przewidywalna (wydaje mi się, że właśnie o to autorowi chodziło) to nic nie osłabia przyjemności czytania.

jacks

ocenił na87 lat temu

Świątynia martwych dziewcząt

Stephen Dobyns

Gdyby ktoś liczył na powieść typowo sensacyjną z wartką akcją, to szczerze by się zawiódł. Dlatego może czytałam dużo niepochlebnych opinii na temat tej książki. Ja jednak mam inne zdanie. Autor w swojej powieści obala mity związane z pojęciem wolności głoszonej według amerykańskich mediów. Być może jest to aktualne w dużych aglomeracjach, ale nie w takiej mieścinie jak Aurelius. Mieszkańcy wiodą spokojne życie, mają ukształtowany światopogląd i trzymają się niego. Ich świat jest bezpieczny, zrozumiały i przewidywalny. Wszystko się zmienia, gdy w tajemniczych okolicznościach znikają trzy dziewczynki. A gdy okazuje się, że najpewniej porywaczem jest jeden z mieszkańców, mieszkańcy ukazują swoje prawdziwe oblicze. Okazuje się, że są pełni uprzedzeń, z podejrzliwością odnoszą się do nowych mieszkańców. Podejrzany jest każdy, który nie mieści się w ich ciasnych schematach, czyli ma inny kolor skóry, jest innego wyznania, nie integruje się za bardzo z resztą społeczeństwa. Największe oburzenie wywołuje jednak fakt, że ktoś może poddawać w wątpliwość istotę głoszonych zasad i norm panującego systemu. Kto zadaje pytania jest podejrzany. Po każdym porwaniu nasilająca się histeria powoduje, że ludzie skłonni są do samosądów na podstawie jakichś bzdurnych podejrzeń, usprawiedliwiają przemoc, a nawet zbrodnię. Pośrednio za to winę ponosi system edukacyjny oparty na dostarczaniu uczniom wiedzy wybiórczej, schematycznej, która w ogóle nie uczy samodzielnego myślenia i poszukiwania prawdy. Autor z ironią podchodzi do zachowań i postaw bohaterów. Niektórzy czytelnicy zarzucali autorowi rozwlekłość i to, że poświęcił za dużo miejsca na opis postaci niezwiązanych z akcją. Uważam, że to jednak stanowi o wartości tej powieści. Myślę, że autorowi bardziej zależało na pokazaniu tego, co kryje się pod "taflą", co jest ukryte pod powierzchnią. Nie zmniejsza to w żadnym stopniu dramatyzmu książki, chociaż nie ma szczegółowego opisu zbrodni. Było to zbędne, bo przerażające jest to, że każdy może stwarzać pozory przyzwoitego człowieka, prawidłowo funkcjonować, a okazać się potworem.

Ewa

oceniła na78 lat temu

Wieczny uciekinier

James Grippando

Skuszony dobrymi opiniami o autorze zacząłem lekturę "Wiecznego uciekiniera" i przez większość książki było dość średnio i nie odczuwałem większej satysfakcji. Akcja w miarę szybka, wiele wątków, bohaterowie znośni, pojawiła się tajemnica i intryga (choć trochę wydumana ale realna),wszystko w średnio-dobrym schemacie sensacyjnej literatury popularnej. Brakowało mi jednak czegoś czego oczekujemy od lektur tego typu, czegoś nieokreślonego co nazywa się często klimatem książki. To oczywiście odczucie subiektywne, ale tak to zadziałało w moim przypadku. Do tego główny bohater adwokat Jack Swyteck, został moim zdaniem tak słabo opisany przez autora, w taki sposób, iż trudno było się z nim identyfikować, polubić lub znienawidzić, a dla mnie to dość duży mankament w tego typu literaturze. Kiedy oczekiwałem, że dotrwam jakoś z lekturą do spodziewanego końca, autor gdzieś po 2/3 książki zaskoczył mnie niebywale. Kulminacyjny punkt fabuły, jakieś 150 stron przeczytałem jednym tchem. Wszystkie dotychczasowe wątki zostały świetnie poprowadzone i okazały się fabularnie uzasadnione, intryga się zagęszczała, tajemnice powoli wychodziły na światło dzienne a całość napisana obrazowo, z werwą i trzymała mocno napięciu. Brawo dla autora. Z tego względu zasłużona 6/10 i zachęta dla mnie po sięgniecie na półkę po inne lektury pana Grippando.

Tym razem sięgnęłam po nieco starszy kryminał, wydany w 2008 roku. Według mnie jest to drugi tom serii, jednak można go śmiało czytać osobno, ponieważ w żaden sposób nie łączy się z pierwszą książką autora ("Podszepty diabła"). Jedyne co jest wspólne to postać głównego bohatera, stąd też moje określenie serii. 📖 Książka jest całkiem przyjemna w odbiorze. Różni się od współczesnych kryminałów, ale właściwie w niczym im nie ustępuje. Różni się tym, że nie jest tak bardzo krwawa jak obecne książki ale za to fabuła wciąga niemalże od razu. Zagadka do najprostszych nie należy, autor podrzuca nam kilka mylnych tropów oraz kilku dobrych podejrzanych. W przypadku zarówno tej książki jak i debiutu nie udało mi się rozpoznać sprawcy morderstw. Autorowi udało się namieszać mi w głowie. 📖📖 "Piekielny chłód" czyta się bardzo szybko. Rozdziały są krótkie, przeskakujemy między nimi niemal z prędkością światła 😉 Para głównych bohaterów da się lubić a śledztwo przez nich prowadzone jest naprawdę ciekawe. Książkę uważam za dobrą pozycję. 📖📖📖 Powieść podzielona jest na trzy części. Pierwsza i ostatnia to historia opowiadana w pierwszej osobie z perspektywy detektywa Malone'a a druga okiem policjantki Lamb (trzecia osoba). Takie rozwiązanie pozwala nam lepiej poznać i lepiej zagłębić się w stworzoną przez autora intrygę. Podsumowując: nieco starszy kryminał, który daje radę. Książka szybko wciąga i nie nudzi - kryminalna zagadka do najłatwiejszych nie należy. Myślę, że fani kryminałów z przyjemnością przypomnieli by sobie tę pozycję bądź dopiero poznali. Ja polecam ;)

Marcela

oceniła na73 lata temu

Lista śmierci

Paul Johnston

Tak szczerze to nie jakaś najwybitniejsza książka, pewnie dlatego tak twierdzę, bo kryminałów przeczytałam dość sporo ostatnio i mam wygórowane oczekiwania 😅. Główny bohater wydawał mi się trochę niedojrzały bądź mało spostrzegawczy. Natomiast historia trochę jakby taka naiwna, no fakt - pomysł oryginalny, ale wykonanie trochę kuleje. Niemniej jednak czytało się z zainteresowaniem, akcja się toczyła do przodu. Mimo wszystko niech jest to 7 na 10, bo mogło być o wiele gorzej. Ładna okładka przy okazji, bardzo mi sie spodobał metaliczny efekt ;)

Nethra

oceniła na71 rok temu

Podszepty diabła

Richard Hawke

"Podszepty diabła" po raz pierwszy czytałam mniej więcej 12-13 lat temu, więc teraz, sięgając po nią ponownie, czułam się, jakbym czytała tę książkę pierwszy raz ;) Zupełnie nic z niej nie pamiętałam. Osobiście traktuje "Podszepty diabła" jako pierwszy tom cyklu, ponieważ druga książka autora, "Piekielny chłód" ma tego samego głównego bohatera. Książka wciąga od samego początku, fabuła jest ciekawa a sama kryminalna intryga bardzo dobra. Pomimo tego, że przeczytałam mnóstwo kryminałów nie udało mi się do końca domyśleć rozwiązania. Coś tam przypuszczałam, coś ze sobą powiązałam ale ostatecznie to sam autor musiał mi wszystko wyjaśnić. Książka mi się podobała, jest to taki lekki i przyjemny kryminał, w sam raz na weekend. Jak tylko wrócę z ferii odświeżę sobie drugą książkę autora.

Marcela

oceniła na73 lata temu

Zabawa w śmierć

Anne Frasier

"Człowiek powinien uważać przy kreowaniu własnej rzeczywistości. Bo można się w niej pogubić. Tak daleko, że trudno potem wrócić do realnego swiata". Książka bardzo wciągająca, pokazująca do czego zdolny jest człowiek ciekawy śmierci (nie swojej naturalnie). Czyta się szybko i przyjemnie, polecam.

Ania

oceniła na108 lat temu

Cytaty z książki Chłodne spojrzenie

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Chłodne spojrzenie