Po pierwsze nie szkodzić

Po Ang

Po Ang

Przyjemna, lekka, zawiera trochę specjalistycznego słownictwa, ale w niczym to nie przeszkadza.
Interesująca perspektywa lekarza, który czasem też bywa pacjentem.

Przyjemna, lekka, zawiera trochę specjalistycznego słownictwa, ale w niczym to nie przeszkadza.
Interesująca perspektywa lekarza, który czasem też bywa pacjentem.

„Po pierwsze nie szkodzić” to autobiografia Henrego Marsha- brytyjskiego neurochirurga, który szczerze opowiada o tajnikach zawodu lekarza. Jest to książka, która nie tylko zawiera szczęśliwe zakończenia, ale także dramaty- bo nie każda historia jest zwieńczona sukcesem. Często są to także dylematy podczas rozmów zarówno z pacjentami jak ich rodzinami.
Każdy rozdział jest poświęcony osobnym przypadkom klinicznym- guzy mózgu, krwiaki śródczaszkowe i urazy.
Brzmi strasznie? Dla niektórych z pewnością tak 😉
Książka jest napisana w przystępnym języku, także nie bójcie się tej poważnej terminologii medycznej którą zastosował Marsh.
Ponadto Henry Marsh zwraca uwagę na często błędne myślenie, że lekarze są idealnymi bohaterami w życiu.
Są to tacy sami ludzie jak my-pacjenci, którzy na co dzień zmagają się z szeregiem wątpliwości, wszelkich emocji oraz ograniczeniami.
Tutaj też muszę podkreślić, że autor nie boi się przyznać do popełnionych błędów.
Dla mnie jest to duży plus, bo trzeba zadać sobie pytanie- który lekarz potrafi przyznać się do tego, że coś źle zrobił? ❌
„Po pierwsze nie szkodzić” przede wszystkim dedykuję lekarzom którzy w trakcie swojej zawodowej kariery mierzą się z trudnościami oraz tym którzy zapominają, że pacjent to nie tylko kolejny przypadek medyczny, ale przede wszystkim człowiek.
Polecam książkę także tym osobom, które interesują się medycyną oraz tym, którzy się zastanawiają jak to jest być odpowiedzialnym za czyjeś zdrowie i życie.👩🏽‍⚕️👨🏻‍⚕️
Jest to zdecydowanie pozycja, która zmusza czytelnika do myślenia i refleksji nad życiem, aż do ostatniej strony.

„Po pierwsze nie szkodzić” to autobiografia Henrego Marsha- brytyjskiego neurochirurga, który szczerze opowiada o tajnikach zawodu lekarza. Jest to książka, która nie tylko zawiera szczęśliwe zakończenia, ale także dramaty- bo nie każda historia jest zwieńczona sukcesem. Często są to także dylematy podczas rozmów zarówno z pacjentami jak ich rodzinami.
Każdy rozdział jest...

Po pierwsze nie szkodzić-tytuł przewrotny, bo autor wielokrotnie przyznaje się do szkód jakie wyrządził. Szkód rzecz jasna niezamierzonych, ale... nie da się ukryć, że operacje na mózgu są obarczone dużym ryzykiem i nawet najlepszym zdarza się popełnić fatalny w skutkach błąd, kończący się śmiercią lub trwałym kalectwem pacjenta.
Świetnie się czyta, bo nie jest to opowieść tylko o guzach mózgu, ale też o ludziach, których te choroby dotknęły. Za każdym guzem stoi historia człowieka...
Końcówka książki jest nieco gorsza, jakby autorowi zabrakło fantazji literackiej przy opisywaniu np. procedury wprowadzenia na rynek nowych leków (wyjątkowo słaby rozdział). Mimo to polecam.

Po pierwsze nie szkodzić-tytuł przewrotny, bo autor wielokrotnie przyznaje się do szkód jakie wyrządził. Szkód rzecz jasna niezamierzonych, ale... nie da się ukryć, że operacje na mózgu są obarczone dużym ryzykiem i nawet najlepszym zdarza się popełnić fatalny w skutkach błąd, kończący się śmiercią lub trwałym kalectwem pacjenta.
Świetnie się czyta, bo nie jest to opowieść...

Świetna i ciekawa książka, super napisana i zdecydowanie warta przeczytania.

Świetna i ciekawa książka, super napisana i zdecydowanie warta przeczytania.

Miałem niestety nieco inne oczekiwania wobec tej książki, ponieważ spodziewałem się bardziej szczegółowych opisów operacji i technik, które dr Henry Marsh wykorzystywał w swojej codziennej pracy; oraz przystępnego, ale w miarę szczegółowego wyjaśnienia działania mózgu oraz układu nerwowego. Jeśli Czytelniku szukasz czegoś podobnego, to niestety musisz sięgnąć po inną lekturę, ale mimo wszystko zachęcam do podejścia do tej z trochę innym nastawieniem.

To tak naprawdę w największej mierze intymny testament doktora, pokazujący jak trudna emocjonalnie (i niekiedy moralnie) jest praca neurochirurga, oraz jak wielka precyzja i skupienie są niezbędne, ponieważ dosłownie najdrobniejsza pomyłka może rzutować potem na tragedię dla pacjenta i jego bliskich. Momentami przejmujący, trudny i wręcz przerażający dokument, przede wszystkim dający wgląd w to co dr Marsh czuł i myślał w trakcie wykonywanych zabiegów, rozmów z pacjentami oraz ich rodzinami. "Po pierwsze nie szkodzić" okazuje się być więc nie tyle podręcznikiem medycznym, co osobistą relacją z pierwszej linii frontu w walce o zdrowie i życie ludzkie. Jest to opowieść o ciężarze decyzji, które niosą za sobą daleko idące konsekwencje, i o ludzkim aspekcie medycyny, który często umyka w cieniu klinicznych procedur.

Miałem niestety nieco inne oczekiwania wobec tej książki, ponieważ spodziewałem się bardziej szczegółowych opisów operacji i technik, które dr Henry Marsh wykorzystywał w swojej codziennej pracy; oraz przystępnego, ale w miarę szczegółowego wyjaśnienia działania mózgu oraz układu nerwowego. Jeśli Czytelniku szukasz czegoś podobnego, to niestety musisz sięgnąć po inną...

Bardzo dobra pozycja, przystępna i tak zwany "page-turner".

Bardzo dobra pozycja, przystępna i tak zwany "page-turner".

Drugie czytanie po 7 latach ( jak ten czas leci...) i ciągle wielka przyjemność , wielokrotne wzruszenie oraz dające do myślenia wypowiedzi autora, który potrafi się przyznać do błędu, a to naprawdę wielka sztuka.
GORĄCO POLECAM !!!

Drugie czytanie po 7 latach ( jak ten czas leci...) i ciągle wielka przyjemność , wielokrotne wzruszenie oraz dające do myślenia wypowiedzi autora, który potrafi się przyznać do błędu, a to naprawdę wielka sztuka.
GORĄCO POLECAM !!!

Czytając książkę czułem się jakbym oglądał dr House. Z tą wielką różnicą, że dr Marsh to naprawdę empatyczny człowiek. Książka przede wszystkim o odpowiedzialności lekarskiej lekarza wobec pacjenta.

Czytając książkę czułem się jakbym oglądał dr House. Z tą wielką różnicą, że dr Marsh to naprawdę empatyczny człowiek. Książka przede wszystkim o odpowiedzialności lekarskiej lekarza wobec pacjenta.

Bardzo dobra książka, z rodzaju tych, które chyba lubię najbardziej! ;) Bardzo mi przypomina "Niewyjaśnione okoliczności" Richarda Shepherda ale nie dlatego że treść jest podobna tylko raczej styl, koncepcja. Też bym zaryzykował stwierdzenie, że spodoba się każdemu, nie tylko tym zainteresowanym medycyną/neurochirurgią. No może nie każdemu ale prawie ;) To są takie książki pisane trochę na wzór popularnonaukowych - tzn. jest jakiś temat niby trudny i poważny ale jest opisany w sposób przystępny i "dla mas" (w pozytywnym znaczeniu). Do tego odrobinka humoru, ale nie za dużo - idealnie!
Co jeszcze ją wyróżnia, to jest szczerość autora, który przyznaje się do swoich błędów (a nie musiałby, bo jak sam stwierdza w pewnym momencie - łatwo by było się od nich wykręcić),także takich które kosztowały jego pacjentów nieuleczalne kalectwo. Jest przez to bardziej ludzki i moją sympatię wzbudził. To też pokazuje, że lekarz nie jest Bogiem i nie jest nieomylny, ale stara się jak może...
Przy okazji poznajemy też różne guzy mózgu (wiele rozdziałów jest właśnie nimi nazwanych),nie wszystkie są śmiertelne i groźne ale zwłaszcza mocne były dla mnie fragmenty o pacjentach, którym albo trzeba było powiedzieć albo sami się już zorientowali, że ich guza nie da się usunąć (i np. będzie wciąż rósł...) albo za maksymalnie kilka miesięcy odrośnie (i będzie odrastał co raz szybciej, co którąś z kolei operację uczyni bezsensowną)...

(czytana/słuchana: 28.02-1.03.2023)
5-/5 [8/10]

Bardzo dobra książka, z rodzaju tych, które chyba lubię najbardziej! ;) Bardzo mi przypomina "Niewyjaśnione okoliczności" Richarda Shepherda ale nie dlatego że treść jest podobna tylko raczej styl, koncepcja. Też bym zaryzykował stwierdzenie, że spodoba się każdemu, nie tylko tym zainteresowanym medycyną/neurochirurgią. No może nie każdemu ale prawie ;) To są takie książki...