Raced. Ścigany uczuciem

„Real” autorstwa Katy Evans to jedna z tych powieści, które wciągają od pierwszych stron i trzymają emocjonalnie do samego końca. To nie jest zwykły romans – to intensywna, pełna napięcia i pasji historia o miłości, która rodzi się w świecie brutalnym, niebezpiecznym i nieprzewidywalnym. Evans stworzyła książkę, która balansuje między erotyką, dramatem a opowieścią o ludzkich słabościach i sile, by się im przeciwstawić. Główna bohaterka, Brooke Dumas, to młoda kobieta, która po kontuzji musi zrezygnować z kariery sportowej. Gdy przypadkiem trafia na walkę nielegalnych zawodów bokserskich i po raz pierwszy widzi Remingtona Tate’a, znanego jako Riptide, jej życie zmienia się całkowicie. On jest uosobieniem siły, tajemnicy i magnetyzmu – dziki, charyzmatyczny, a przy tym niezwykle skomplikowany. Między nimi natychmiast rodzi się przyciąganie, które autorka opisuje z taką intensywnością, że niemal „czuć” je na skórze. Z czasem okazuje się jednak, że Remington nie jest typowym bohaterem romansu – to mężczyzna zmagający się z chorobą afektywną dwubiegunową. Evans wprowadza ten wątek z wyczuciem, pokazując, że miłość do osoby zmagającej się z problemami psychicznymi wymaga ogromnej cierpliwości, zrozumienia i odwagi. To nie jest bajka o księciu na białym koniu, ale opowieść o realnym człowieku, który każdego dnia walczy nie tylko na ringu, ale i z samym sobą. Jednym z największych atutów powieści są jej bohaterowie. Remington Tate to postać pełna sprzeczności – z jednej strony brutalny, niebezpieczny, silny fizycznie; z drugiej – wrażliwy, zraniony i bardzo emocjonalny. Evans nie boi się pokazywać jego słabości, dzięki czemu nie jest on stereotypowym „bad boyem”, ale złożonym człowiekiem, który desperacko pragnie miłości, a jednocześnie boi się, że ją zniszczy. Brooke natomiast jest przeciwieństwem typowych bohaterek romansów – nie jest bezradną dziewczyną czekającą na wybawcę. To kobieta z charakterem, silna i empatyczna, ale też zmagająca się z własnymi rozterkami. Jej relacja z Remym to nie tylko fizyczne przyciąganie, ale i emocjonalna podróż przez wzloty i upadki, momenty szczęścia i rozpaczy. Motyw walki przewija się przez całą książkę – zarówno dosłownie (w ringu),jak i symbolicznie. Evans pokazuje, że miłość nie zawsze jest prosta i lekka; czasem to walka o drugiego człowieka, o zaufanie, o zrozumienie. Związek Brooke i Remy’ego to mieszanka namiętności, bólu, potrzeby bliskości i nieustannego strachu, że choroba zniszczy to, co udało się zbudować. Ich relacja jest pełna napięcia – chwilami toksyczna, chwilami czuła i piękna. Czytelnik nie raz czuje złość, żal i wzruszenie, bo ta miłość nie jest „idealna”, lecz prawdziwa, ze wszystkimi swoimi niedoskonałościami. Katy Evans pisze w sposób niezwykle zmysłowy, ale nie przesadny. Sceny erotyczne są intensywne i emocjonalne, lecz nie stanowią taniej sensacji – są częścią relacji, sposobem wyrażania emocji bohaterów. Autorka potrafi oddać ich chemię słowami w taki sposób, że czytelnik naprawdę czuje, jak między nimi iskrzy. Narracja prowadzona z perspektywy Brooke pozwala zrozumieć jej emocje, obawy i fascynację Remym. Jednocześnie styl autorki jest przystępny, płynny i bardzo „filmowy” – łatwo wyobrazić sobie każdą scenę. Choć „Real” często klasyfikowany jest jako romans erotyczny, w rzeczywistości to powieść o akceptacji, chorobie psychicznej, potrzebie kontroli i wewnętrznych demonach. Evans zaskakuje tym, jak dojrzale pokazuje wpływ choroby na relacje i poczucie własnej wartości. Remy nie jest „zepsuty”, tylko inny – i Brooke uczy się, że prawdziwa miłość to nie chęć zmiany drugiego człowieka, ale akceptacja jego natury. Ten wątek czyni książkę wyjątkową wśród romansów – nie wszystko kończy się różowo, ale każde zwycięstwo bohaterów, nawet najmniejsze, smakuje prawdziwie. Książka stała się bestsellerem nie bez powodu – czytelniczki (i czytelnicy) pokochali jej szczerość i emocjonalność. Dla jednych „Real” to historia o namiętności, dla innych – opowieść o sile miłości wobec choroby i cierpienia. Nie brakuje opinii, że powieść bywa zbyt dramatyczna, momentami przesadzona, a dialogi – zbyt romantyczne lub patetyczne, ale dla większości to właśnie te emocje stanowią o jej wyjątkowości. Evans nie boi się balansować na granicy intensywności i przesady – jej świat jest pełen ekstremów, ale dzięki temu historia pozostaje w pamięci na długo. A tak na koniec. „Real” to książka, która nie daje o sobie zapomnieć. To nie jest lekka historia na jeden wieczór – to emocjonalna burza, w której miłość zderza się z rzeczywistością, a bohaterowie uczą się, że prawdziwe uczucie wymaga siły i wytrwałości. Katy Evans udowadnia, że nawet w świecie brutalnym i pełnym bólu można znaleźć piękno, jeśli tylko ma się odwagę kochać naprawdę. To powieść o ludziach złamanych, ale nie przegranych. O miłości, która boli, ale daje sens. O walce, którą warto toczyć każdego dnia – w ringu i w życiu. Jeśli lubisz intensywne, emocjonalne historie z wyraźnie zarysowanymi bohaterami, silną chemią i nutą dramatyzmu – „Real” jest książką dla Ciebie. Ale ostrzegam: to nie jest zwykły romans. To doświadczenie, które zostaje w sercu na długo. ❤️

Cudowna! Jedna z lepszych książek Mii Sheridan. Może okładka nie zachęca, ale naprawdę warto przeczytać. Zawiera w sobie wszystko, co trzeba: humor, akcję, spice, cudowną walkę o siebie i rozkwit bohaterów. Bardzo podobało mi się to, że został tutaj poruszony wątek handlu ludźmi-to temat, o którym trzeba mówić głośno i autorce świetnie się to udało. Polecam z całego serca!❤️

Książka „Mine” Kate Evans Cykl: Real (tom 2) Data 1. wydania: 2013-11-05 Data 1. wyd. pol.: 2016-06-29 To kontynuacja historii boksera podziemnych walk Remingtona Tate znanego jako „Tajfun” oraz rehabilitantki sportowej Brook Dumas. Co nam daje drugi tom? Zaczyna się w miejscu gdy bohaterka leczy swoje serce bo zostawiła swojego ukochanego z listem w szpitalu gdzie on był w bardzo poważnym stanie… wtedy Remington przywozi jej siostrę i znowu Brook dostaje propozycje pracy. Gdy Brook odeszła u Remingtona nie było kolorowo… co odciska swoje piętno na bohaterce. Remington jest gotowy pokazać, że potrafi walczyć i odzyska utracony tytuł. Czy tej dwójce uda się napisać swoje szczęśliwe zakończenie? A może już nie dwójce a raczej trójce… Brook okazuje się być w zagrożonej ciąży… zostaje odesłana do domu na pewien czas plany jednak znowu krzyżuje siostra Brook, Nora i znowu ucieka do największego przeciwnika Remingtona… Brook jest w niebezpieczeństwie a Remington jest daleko… Czy uda im się odzyskać tytuł mistrza podziemia oraz zakończenie żyli długo i szczęśliwie? Cała książka to taki odgrzewany kotlet sytuacji z siostra Brook. Książkę ratują pojedyncze nowe wątki takie jak ciąża oraz końcówka historii gdzie choroba Tajfuna pokazuje swoje mroczne oblicze. Książka mnie nie zachwyciła ale z racji, że bardzo polubiłam odkrywanie Remiego sięgnę po kolejne części. Całość oceniam 6/10

Haddie Motgomery - przyjaciółka Rylee, głównej bohaterki serii "Driven". Pół roku temu straciła starszą siostrę Lexie, która przegrała walkę z rakiem piersi. Przez to Haddie, aby zapomnieć o bólu i cierpieniu, szuka zatracenia w seksie. Beckett Daniels - najlepszy przyjaciel Coltona Donovana, mężczyzna Rylee. Jest to dość spokojny mężczyzna, nie chce się wiązać, tak jak Haddie. Ale zmienia diametralnie zdanie, gdy spędza noc z tą szaloną blondynką. UWAGA SPOJLERY CO DO SERII "DRIVEN"!!! Haddie po weselu Rylee i Coltona topi smutki w alkoholu i ma zamiar wrócić do domu, by zagłuszyć smutek do końca. Niestety jej plany krzyżuje Beckett, który jako dobry mężczyzna czuje obowiązek, aby zaopiekować się pijaną dziewczyną i chce ją odprowadzić do jej pokoju, w którym odbyło się wesele. Jednak Haddie nie ma zamiaru iść grzecznie spać. Kokietuje i podnieca mężczyznę, aby ten pomógł zagłuszyć jej demony, które objawiły się po stracie siostry. Beckett opiera jej się, bo nie chce jej wykorzystywać, gdy ta jest pijana, ale zdrowy rozsądek zakłóca pożądanie do seksownej blondynki. Dziewczyna po nocy z Beckettem i niesamowitym seksie z nim powala mu się odwieźć do domu i dopiero, gdy jest sama, dociera do nie co tak naprawdę zrobiła. Czuje ogromne zażenowanie i nie wie jak mu spojrzy w twarz przy następnym spotkaniu. W tym samym czasie w drzwiach mieszkania Haddie pojawia się Dante. Jej były chłopak, który szuka noclegu na kilka tygodni. Kobieta czuje, że to się źle skończy, ale zgadza się nie mogąc oprzeć się urokowi Dantego. Beckett za to, po nocy z Had, jedzie na rodzinne ranczo, aby odsapnąć i przestać myśleć o blondwłosej kobiecie oraz o rzeczach, które z nią robił zeszłej nocy. Spotyka tam swojego młodszego brata Walkera i nie dane mu jest do końca się zresetować. W książce bliżej poznajemy Haddi I Becketta, z którymi mogliśmy zapoznać się już w serii "Driven", ale tym razem to tylko i wyłącznie ich historia. Haddie polubiłam od samego początku. Jest buntownicza, nieposkromiona i ma mega cięty język. Jak tu jej nie pokochać? Ale ma też swoje wady. Rozumiem, że jest uparta i zawzięta, ale bez przesady. Czasami zamiast zapytać Becksa co on sądzi w danej sytuacji po prostu go odpychała i raniła, żeby później podjąć decyzję za ich oboje. Moją głowę zalewają obrazy. Wspomnienia, jakie mogliśmy razem stworzyć, gdybym szczerze odpowiedziała na to pytanie. Gdybym dopuściła go do siebie... i pozwoliła sobie na odczuwanie emocji całym sercem, a nie po kawałkach, które mi się wymykają,gdy tracę ostrożność. Beckett za to jest przykładem idealnego faceta. Troskliwy, opiekuńczy, ale też uparty i wybuchowy. Chociaż czy upartość przy takiej kobiecie jak Haddie jest wadą? Raczej pomocą. Książka nie jest ani trochę gorsza od głównej serii. Jest podzielona na rozdziały ze strony kobiety i ze strony Becketta. Chociaż znowu kobieca bohaterka gra tu główne skrzypce. Płakałam, śmiałam się i wkurzałam przy tej lekturze. Wszystkie emocje odhaczone, więc mogę Wam ją serdecznie polecić, a ja nie mogę się doczekać kolejnej historii napisanej przez tą autorkę.

Uczucia mam raczej mieszane, ale w kierunku tych pozytywnych. Może sama postać Nailla została lekko przerysowana i odbiera nieco uroku całej historii, ale nie zmienia to faktu, że przez całą serię przebrnęłam z niemałymi wypiekami na twarzy. Wyczuwalna chemia, świetna fabuła, klasyczne, ale nie nudne rozwiązania. Lektura raczej mocno lekka, idealna na wieczorny relax ;)

Spodziewałam się prostej, namiętnej i gorącej powieści, która pozwoli oderwać mi się od problemów. W istocie - jest to powieść namiętna i gorąca, na pewno jednak nie prosta i nie pusta. Hawkin i Quinlan - chemia między głównymi bohaterami jest fantastycznie opisana. Oprócz gorących i dobrze napisanych scen mamy tutaj również dramat głównego bohatera, z którym musi się zmagać. Dramat, którego doznał jako mały chłopiec. Piętno, które nosi w sobie do dziś. Czy uczucie pomoże mu zerwać kajdany przeszłości? Bardzo zachęcam, lektura bardzo wciągająca i seksowna 🙂

Chyba spodziewałam się czegoś innego, bardziej zabawnego z ciętą gadką, zabawnymi scenkami, a otrzymałam zwykły romans wziętego adwokata i jego koleżanki z pracy, która pomaga mu w odzyskaniu miłości jego życia, z którą a dziecko. Stanton w młodym wieku wpadł ze swoją dziewczyną i dorob0ił się dziecka, jednak zamiast pozostać z rodziną, wyjechał na studia i tam już pozostał, cały czas troszcząc się o swoją córeczkę, nawet będąc na odległość. Jednak kiedy dostaje zaproszenie na ślub, coś w nim pęka, odzywa się macho i postanawia zawalczyć o swoją byłą miłość. Ale ludzie się zmieniają i okazuje się, że uczucia również.

W końcu po nieudanych kilku lekturach trafiłam na podniebny lot i nie zawiodłam się. Moja pierwsza myśl podczas czytania: "BDSM hmmm....będzie kolejna porażka" ale nie! Wszystko jest z umiarem. Zakończenie nakłania do sięgnięcia po kolejną część. Polecam.

Ostatni tom serii, w ktorym dramat goni dramat. Domyslalam sie kto "miesza" w firmie w sprawie osrodka, bo za czesto ta osoba byla wspominana w ksiazce. Jednak w sprawie zabojstwa obstawialam dwie osoby, obydwoch ojcow i nie wiedzialam, ktory jest tym wlasciwym. Mimo dramatu zakonczenie szczesliwe, a relacje braci w zupelnosci mnie satysfakcjonuja, polecam.

Miłość ma różne barwy , jednak namiętność jest koloru czerwonego. Wcale nie żałuję , że przeczytałem kolejny tom z tego cyklu. Jestem bardzo zachwycony książką. Uwielbiam czytać powieści erotyczne z bogatymi i przystojnymi milionerami. Ta powieść jest świetna. Jestem bardzo zadowolony. Polecam

Ostatnia część serii Crossa, która w porównaniu do swoich poprzedników, myślę, że prezentuje się nieco gorzej. Życie Evy oraz Gideona nadal jest pełne pasji i namiętności, w końcu po wszystkich tragicznych wydarzeniach mogą cieszyć się sobą, a ich życie wraca na normalne tory. Choć bardzo lubię serię Crossa, to jednak widać, że autorce brakowało pomysłów na dalsze części. "Tylko Corss" zdecydowanie stracił całą swoją aurę, która przejawia się w pierwszych częściach. Tu wszystko jest nieco bardziej naciągane.

Skończyłam „Pokusę. Uwikłani. Tom 1” i muszę przyznać, że to jedna z tych książek, które wciągają od pierwszych rozdziałów i nie pozwalają się oderwać. Historia jest bardzo emocjonalna, momentami intensywna, a relacja między bohaterami pełna napięcia, niedopowiedzeń i psychologicznej gry. Lubię książki, w których oprócz romansu jest też coś więcej — trudna przeszłość, skomplikowane charaktery i uczucia, które nie są oczywiste. Tutaj zdecydowanie to dostałam. Momentami bohaterowie mnie denerwowali, momentami było gorąco, a chwilami wręcz niepokojąco, ale właśnie to sprawiło, że chciałam słuchać dalej. To nie jest lekka, słodka historia miłosna, tylko bardziej opowieść o obsesji, potrzebie bliskości i o tym, jak bardzo ludzie potrafią być pogubieni w uczuciach. Książkę czytalo mi się bardzo dobrze i na pewno sięgnę po kolejny tom, bo jestem ciekawa, co dalej wydarzy się między bohaterami. Dla mnie książka wciągająca, emocjonalna i idealna na wieczory, kiedy chce się odpłynąć w historię. 📖

Jakoś podołałam z tą książką, ale było ciężko. Nic takiego porywającego w niej nie było. Bianka próbuje sobie wmawiać, że nic nie czuje do Jamiesa. On natomiast przekonuje są so siebie. Bianka poznaje kolejne kobiety związane z ukochanym i coraz bardziej chce od niego się odsunąć, ale pożądanie jest większe niż zdrowy rozum.

Krótkie i dość szczegółowe zakończenie serii " Nie dajesz mi spać". Podsumowało przygody przyjaciół, wszyscy szczęśliwi, zakochani i pełni życia. Po wypadku Simona, Caroline wiedziała już, że pragnie aby miłość jej życia nadal była przy niej. Seria kończy się, wielkim happy endem. Dla Simona i Caroline oraz całej paczki

"Obsesja" to książka, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala oderwać się aż do końca. Historia pełna jest intensywnych emocji, namiętności i psychologicznych zawirowań między bohaterami, które sprawiają, że każdy ich wybór trzyma w napięciu. Podoba mi się, jak autorka pokazuje skomplikowane relacje i ludzkie pragnienia, a emocjonalne zmagania bohaterów sprawiają, że historia zostaje w pamięci na długo. To powieść, którą czyta się z przyspieszonym biciem serca i której nie sposób łatwo zapomnieć.

„Barwy miłości” to powieść, która od pierwszych stron wciąga w wir emocji, pożądania i tajemnic. Kathryn Taylor stworzyła historię, która łączy w sobie namiętność, intrygę i subtelną psychologię relacji między dwojgiem ludzi pochodzących z zupełnie różnych światów. Główna bohaterka, Grace Lawson, jest młodą, ambitną kobietą, która przyjeżdża do Anglii na staż w renomowanej firmie finansowej. Jej życie wydaje się uporządkowane i przewidywalne, dopóki nie poznaje Jonathana Huntingtona – przystojnego, tajemniczego i niebezpiecznie pociągającego właściciela firmy. Od pierwszego spotkania między nimi rodzi się napięcie, którego nie sposób zignorować. Jonathan to typ mężczyzny, który przyciąga niczym magnes, ale jednocześnie budzi niepokój. Grace, choć stara się zachować rozsądek, stopniowo ulega jego urokowi. Ich relacja rozwija się w szybkim tempie, pełna jest namiętności, sprzecznych emocji i niepewności. Taylor doskonale pokazuje, jak cienka jest granica między fascynacją a uzależnieniem emocjonalnym. Autorka kreśli bohaterów z dużą dbałością o psychologię – Grace to postać, z którą łatwo się utożsamić. Jest inteligentna, wrażliwa i pełna pasji, ale też popełnia błędy, których skutki boleśnie odczuwa. Jej wewnętrzna walka pomiędzy rozumem a sercem jest jednym z najmocniejszych punktów powieści. Jonathan natomiast to klasyczny archetyp mężczyzny z tajemniczą przeszłością – chłodny, kontrolujący, a zarazem głęboko zraniony. Kathryn Taylor umiejętnie balansuje między romansem a dramatem psychologicznym. Nie jest to jedynie historia o miłości – to również opowieść o zaufaniu, utracie kontroli i potrzebie bliskości. Autorka pokazuje, jak trudne może być otwarcie się przed kimś, kto burzy nasz uporządkowany świat. Każda scena między Grace a Jonathanem jest naładowana emocjami – od pożądania po gniew i zranienie. Styl pisania Taylor jest lekki, ale jednocześnie pełen głębi. Opisy miejsc są niezwykle sugestywne – Londyn tętni życiem, a w tle eleganckie biura, rezydencje i ekskluzywne wnętrza budują klimat luksusu i napięcia. Dialogi brzmią naturalnie i dobrze oddają charaktery bohaterów. Autorka potrafi też doskonale stopniować napięcie, przez co książkę trudno odłożyć. „Barwy miłości” to również opowieść o odkrywaniu samej siebie. Grace, wchodząc w związek z Jonathanem, nie tylko poznaje jego sekrety, ale też uświadamia sobie własne pragnienia i granice. To dojrzewanie emocjonalne, które niesie ze sobą ból, ale też siłę. Taylor nie idealizuje miłości – pokazuje ją jako uczucie piękne, ale i wymagające, często bolesne. Książka zawiera wiele scen namiętnych, jednak nie są one wulgarne ani przesadzone. Autorka traktuje erotyzm jako naturalny element relacji, który odzwierciedla emocjonalne napięcie między bohaterami. Dzięki temu powieść nie sprowadza się do prostego romansu, lecz zyskuje głębszy wymiar. Jonathan, mimo że momentami budzi kontrowersje, jest postacią niezwykle złożoną. Jego chłód i potrzeba kontroli wynikają z bolesnych doświadczeń, których stopniowo dowiadujemy się wraz z Grace. Właśnie ta warstwowość sprawia, że jego postać nie jest jednowymiarowa – to nie tylko bogaty mężczyzna z problemami, lecz człowiek z wewnętrznymi demonami. Grace natomiast z biegiem historii dojrzewa – przestaje być jedynie zakochaną dziewczyną, a staje się kobietą, która potrafi walczyć o siebie. Jej przemiana jest naturalna i przekonująca, co czyni ją jednym z najbardziej wiarygodnych żeńskich bohaterek w literaturze obyczajowo-romantycznej. Autorka umiejętnie buduje napięcie fabularne – nie brakuje tu sekretów, niedopowiedzeń i niespodziewanych zwrotów akcji. Momentami powieść przypomina thriller emocjonalny, bo czytelnik stale czuje niepewność: co jeszcze Jonathan ukrywa? czy Grace zdoła go naprawdę poznać? „Barwy miłości” to książka o emocjonalnej zależności, ale też o potrzebie wolności. Taylor pokazuje, że prawdziwa miłość nie może opierać się na kontroli, lecz na zaufaniu i wzajemnym szacunku. To przesłanie wybrzmiewa szczególnie mocno w finale, który pozostawia czytelnika z refleksją i pragnieniem sięgnięcia po kontynuację. Wielką zaletą powieści jest to, że nie jest przesłodzona. Autorka nie boi się pokazywać trudnych emocji – zazdrości, lęku, poczucia winy czy samotności. Dzięki temu historia wydaje się prawdziwa, a bohaterowie – ludzcy, nieidealni, ale bliscy. Choć książka wpisuje się w nurt tzw. „romansu z nutą erotyki” podobnego do „Pięćdziesięciu twarzy Greya”, różni się od niego dojrzałością i głębią emocjonalną. Kathryn Taylor nie epatuje seksem – raczej skupia się na emocjach, psychologii i duchowej więzi między dwojgiem ludzi. Niektórzy czytelnicy mogą zarzucić powieści pewną przewidywalność, zwłaszcza w pierwszej części, ale w miarę rozwoju fabuły autorka udowadnia, że potrafi zaskoczyć. Tempo narracji jest dobrze wyważone – nie ma dłużyzn, a każdy rozdział wnosi coś istotnego. Pod względem warsztatowym „Barwy miłości” to książka dopracowana i napisana z pasją. Widać, że autorka wie, o czym pisze i robi to z pełnym zaangażowaniem. Jej język jest prosty, ale elegancki, co sprawia, że lektura jest przyjemna i płynna. To także historia o zaufaniu – o tym, jak trudno jest otworzyć się przed kimś, gdy w przeszłości zostało się zranionym. Kathryn Taylor porusza temat lęku przed miłością i pokazuje, że prawdziwe uczucie wymaga odwagi. „Barwy miłości” to powieść, która bawi, wzrusza i skłania do refleksji. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie – namiętność, dramat, tajemnicę i czułość. To książka idealna dla osób, które lubią historie o intensywnych emocjach i trudnych wyborach. Nie jest to tylko romans – to także podróż w głąb ludzkiej psychiki, w której autorka udowadnia, że miłość może być najpiękniejszym, ale i najbardziej niebezpiecznym uczuciem. Po przeczytaniu „Barw miłości” trudno pozostać obojętnym. To powieść, która zostawia po sobie emocjonalny ślad i sprawia, że chce się więcej – więcej odpowiedzi, więcej emocji, więcej miłości.

Wciągający i łatwo czytający się romans. Główni bohaterowie nie są stereotypowi i ciekawie się ich poznaje. Jedynym minusem budowy postaci w tej książce jest to, w jak nieodpowiednich momentach Gray myśli o seksie z główną bohaterką. Na wszystko jest czas i miejsce, ale widać, że autorka niekoniecznie się tym przejmowała. Bardzo ładnie opisane zostało całe otoczenie. Napa, dom i winnica zostały pięknie zobrazowane, nadano im ciepła, co mi osobiście uprzyjemniło lekturę. Na sam koniec pragnę dodać, że Virgil jest najbardziej kochaną postacią o jakiej przyszło mi czytać od bardzo dawna.

Lubicie trójkąty w książkach?? Ja tak, chociaż z góry wiadomo, że jedna z tych osób będzie skrzywdzona, może czasem tak musi być 🤭🤭 . "Collide" i "Pulse"@gail_mchugh to książki, w których pojawia się troje bohaterów, czyli Emily, Dillon i Gavin... . Emily jest w związku z Dillonem, który jest opiekuńczy, troskliwy, był przy niej gdy jej matka zmarła, dlatego dziewczyna po jej śmierci postanawia przeprowadzić się do Nowego Jorku do chłopaka... Tam jednak poznaje seksownego, pewnego siebie Gavina... Między tą dwójka iskrzy i coś zaczyna się dziać... Jednak co z Dillonem? Niestety... Okazuje się, że Dillon nie jest tym kochającym chłopakiem za jakiego go Emily uważała. Pojawia się jego mroczna osobowość i agresja, którą wyładowuje na dziewczynie ... . Czy Emily będzie z Dillonem z czystego przywiązania i lojalności, czy jednak wybierze Gavina, który nie jest jej obojętny? Dla Gavina dziewczyna też jest ważna... Jednak co ukrywa Gavin? Czy Gavin zna się z Dillonem? Z jaką przeszłością mężczyzna się zmaga? Czy potrafi kochać? Czy Emily mu pomoże w walce z przeszłością ? Jak będzie wyglądać ten cały układ i co z Dillonem? . Powiem Wam, że to była bardzo dobra seria... Książki czytało się ekspresowo. Jednym słowem Polecam ♥️♥️

Sięgnęłam po tą trylogię zaraz po skończeniu poprzedniej trylogii o Starku. Widać podobieństwo w kreowaniu postaci, nawet słowa, zdania które wypowiadają bohaterowie, szczególnie Jackson są prawie identyczne do Damiena co szczerze mówiąc trochę mni irytuje. Kolejna irytująca rzecz która powtarza się w tej trylogii to że na nasza bohaterka wyjawia wszystkie swoje głęboko skrywane tajemnice przy drugim spotkaniu. WTF? Konflikt naszych bohaterów zdecydowanie za szybko się rozwiązał, nie lubię gdy wybucha bomba po czym w zasadzie na kolejnej stronie już mamy szczęśliwe rozwiązanie... trochę więcej dramatu plis. Co do erotycznej strony książki, to opisy zbliżeń są interesujące, podobnie opisane jak w pierwszej trylogii, i jeśli ktoś lubi gdy scen jest dużo, nie będzie zawiedziony. Ogólnie pierwsza część nie jest zła, obiecujący początek trylogii, mam tylko nadzieje, że nie będzie tak jak w tamtej, gdzie 2 i 3 część były bardzo nudne i nic się nie działo. Oby nie!

Jest to książka, która przekona Was do tego że pieniądze nie zawsze są tym, za czym biegniemy. Co możemy chcieć od życia mając wszystko? Czy prawdziwą miłość można kupić? I czy ma swoją cenę? A może nawet można ją zdobyć, ale czy kłamstwo jest dobrym sposobem? Przecież kłamstwo ma krótkie nogi. 🤷 Każdy z nas chociaż raz w życiu szukał sposobu na zwrócenie uwagi drugiej połówki. Kiedy jest się zakochanym, zaczynamy widzieć świat na różowo. Ale czy kłamiąc dodajemy sobie dodatkowych punktów? Chloe postawiła właśnie na kłamstwo. Mając wygodne życie, porzuca swojego narzeczonego w dniu ślubu. Zakłada klinikę dla zwierząt i zaczyna być szczęśliwa. Kiedy dołącza do niej przystojny weterynarz, Chloe traci głowę. Zaczyna kłamać odnośnie swojego życia bo.... Jej nowy obiekt westchnień został porzucony przed ołtarzem. A przecież Chloe nie chce, by widział w niej swoją byłą miłość. Przeczytajcie i zobaczcie jak klamstwo może zmienić wasze życie. Niekoniecznie na lepsze. 😊 Książka szałowa nie była. Wątki momentami za szybko biegły, zostały gdzieś ucięte, a nie raz wiało nudą. Instagram z_ksiazka_na_sercu