Kopciuszek współczesny

Okładka książki Kopciuszek współczesny autorstwa Agathe Godard
Okładka książki Kopciuszek współczesny autorstwa Agathe Godard
Agathe Godard Wydawnictwo: Alpress powieść historyczna
188 str. 3 godz. 8 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Format:
papier
Data wydania:
2007-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2007-01-01
Liczba stron:
188
Czas czytania
3 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788073624828
Nawet w codziennym życiu zdarzają się hitorie jak z bajki... Wzrastały i wychowywały się w zwyczajnych domach, ale dokonały niemożliwego-zdobyły serca szlachetnie urodzonych. Swoim wewnętrznym urokiem i wrodzonym wdziękiem powoli przełamywały opór ze strony monarchów, natomiast prostych ludzi urzekły niemal natychmiast. Książka opowiada historię siedmiu książęcych par, które, w przeciągu kilku ostatnich lat, podbiły zarówno media jak i całą opinię publiczną. Począwszy od dzieciństwa poprzez pierwsze spotkanie, nieśmiałe i skomplikowane zaloty, negatywne reakcje królewskiego otoczenia, aż do zaręczyn, bajkowego ślubu i pierwszego roku małżeństwa. To wszystko można odnaleźć w "Kopciuszku Współczesnym", a tylko czas pokaże, czy te wspaniałe kobiety zaznają szczęścia u boku swoich książąt.
Średnia ocen
5,7 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Kopciuszek współczesny w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Kopciuszek współczesny

Średnia ocen
5,7 / 10
22 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Kopciuszek współczesny

avatar
262
191

Na półkach:

Niniejsza książka opowiada ciekawą historię o siedmiu kobietach, które wkroczyły - z różnym powodzeniem w świat monarchii światowych. Kogóż tu nie mamy? Letizię, Clotildę Courau, Ranję Al - Abdullah, Mette - Marit z Norwegii, Masako - Japonia, Mary, Maximę . Najważniejsze jest to, że książkę czyta się bardzo szybko. Koresponduje ta tematyka po trochu z nazwą niniejszego bloga. Mamy obraz siedmiu kobiet, które zostawiły za sobą normalne życie, by wejść w "system". A systemy monarchii rozsianych po globie różnią się między sobą, ale najważniejsze w nich to - etykieta. Nie oceniać. Dotrzymać zobowiązań. Odpowiednio się ubierać. Nie odpowiadać - nie będąc pytaną. Być / stać u boku królewskiego / cesarskiego / książęcego wybranka. Pisząc tę krótką recenzję, zastanawiałem się, która z bohaterek liczącego około 183 stron dzieła - przypominała Lady Di. Chyba jednak każda, w mniejszym - lub w większym stopniu. Skandynawskie zaś są zaskakujące - są tzw. monarchiami rowerowymi, gdzie panuje większa swoboda. Warto sięgnąć po tę publikację, niektóre dane są już chyba nieaktualne - wszak rok wydania książki to bodajże 2007 rok. Ale : najważniejsze, że szybko się czyta, mamy mnóstwo ciekawostek o tym, jak naszym Bohaterkom udało się - mniej lub bardziej - wkroczyć w nieco zamknięty świat tradycyjnych systemów monarchicznych globu.

Niniejsza książka opowiada ciekawą historię o siedmiu kobietach, które wkroczyły - z różnym powodzeniem w świat monarchii światowych. Kogóż tu nie mamy? Letizię, Clotildę Courau, Ranję Al - Abdullah, Mette - Marit z Norwegii, Masako - Japonia, Mary, Maximę . Najważniejsze jest to, że książkę czyta się bardzo szybko. Koresponduje ta tematyka po trochu z nazwą niniejszego...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
919
868

Na półkach: ,

W 7 rozdziałach opisano pokrótce losy młodych kobiet, które trafiły w ostatnich ok. dwudziestu latach do rodzin królewskich. Ale niestety ani polotu języka i opowieści ani profesjonalizmu w tej książce nie znajdziemy. Jedynie zbiór ploteczek. Autorka raz pisze trochę o historii i pochodzeniu poszczególnych osób, ale potem nagle cytując czyjąś wypowiedź, jakby wręcz sama była świadkiem tejże wypowiedzi, więc przeskoki od ogółu do szczegółu co akapit. Oczywiście przypisów na końcu książki zero. Jest kilka zdjęć, ale wydają się być oficjalnymi materiałami prasowymi poszczególnych rodzin królewskich. Jedyny plus z tej książki to uświadomienie czytającym, że mamy obecnie aż tyle rodów królewskich - głównie znana jest raczej rodzina brytyjska, a te z innych części Europy czy Azji już mniej, a tutaj jest Dania, Japonia, Sabaudia, Jordania, Norwegia, Holandia i Hiszpania.

W 7 rozdziałach opisano pokrótce losy młodych kobiet, które trafiły w ostatnich ok. dwudziestu latach do rodzin królewskich. Ale niestety ani polotu języka i opowieści ani profesjonalizmu w tej książce nie znajdziemy. Jedynie zbiór ploteczek. Autorka raz pisze trochę o historii i pochodzeniu poszczególnych osób, ale potem nagle cytując czyjąś wypowiedź, jakby wręcz sama...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
798
129

Na półkach:

...a tak lubię Japonię i zachwycam się ich kulturą, tymczasem najbardziej mi żal właśnie księżniczki z Japonii :(

...a tak lubię Japonię i zachwycam się ich kulturą, tymczasem najbardziej mi żal właśnie księżniczki z Japonii :(

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

55 użytkowników ma tytuł Kopciuszek współczesny na półkach głównych
  • 29
  • 26
22 użytkowników ma tytuł Kopciuszek współczesny na półkach dodatkowych
  • 15
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Kopciuszek współczesny

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kochanki i królowe. Władza kobiet Benedetta Craveri
Kochanki i królowe. Władza kobiet
Benedetta Craveri
"Kochanki i królowe. Władza kobiet" Benedetty Craveri to niewątpliwie ciekawa pozycja dla tych, którzy lubią dobrze napisane książki popularyzujące historię. Autorka zaczyna swoją podróż w czasie od niepopularnej Włoszki, Katarzyny Medycejskiej, a kończy na znienawidzonej Austriaczce, Marii Antoninie, po drodze portretując Polkę: Marię Leszczyńską. Ta ostatnia nie zajmuje jednak ani zbyt dużo miejsca, ani uwagi autorki, podobnie jak pewnie nie zajmowała specjalnie dużo uwagi dworu, którym miała władać, czy nawet własnego małżonka. No cóż, podtytuł książki brzmi "Władza kobiet", jaką władzę miała córka Stanisława Leszczyńskiego? Maria była miła, ciepła, pobożna, płodna, co było zaletą dla królowej, ale jej charakter nie przystawał ani do francuskiego dworu, ani do jej królewskiego małżonka. O wiele więcej uwagi Craveri w "Kochankach i królowych" poświęca Annie Austriaczce, Małgorzacie, którą nazywamy "królową Margot" i Madame de Montespan. Te, podobnie jak i pozostałe postaci przedstawione w książce Craveri, odmalowane są ze starannością historyka, szacunkiem dla źródeł i sympatią. Benedetta Craveri nie tylko pokazuje jak współcześni opisywali bohaterki królewskich łożnic, ale i rysuje szerszy portret społeczeństwa, które je wydało. Fascynująca jest obserwowanie roli Kościoła w tych wszystkich układach i menuetach społecznych związanych ze zdradami małżeńskimi popełnianymi na lewo i prawo. Z jednej strony potępienie, z drugiej, kiedy to Kościołowi odpowiadało, przyjmowanie pieniędzy i szukanie poparcia dobrze ustawionych pań. Craveri w swojej książce odwołuje się często do sztuki z okresu, przywołując ikonografię, cytując literaturę lub druki ulotne. Robi to, żeby osadzić życie sławnych i osławionych w kontekście intelektualnym i artystycznym epoki. To ważne, bo przechodzimy z nią i jej bohaterami od Renesansu przez barok, po Oświecenie, zmieniają się nie tylko władcy, ale i sztuka i gusta. Craveri pokazuje, że aczkolwiek zwykło się mówić o kochankach królów, że są opętane żądzą władzy bardziej niż po prostu żądzą, to nikt z tych, którzy grawitowali w kierunku dworu królów Francji nie był inny. Craveri pokazuje cyniczne mechanizmy oczerniania i wyśmiewania, czasem mające korzenie w zazdrości, czasem w hipokryzji, czasem w autentycznym i szczerym oburzeniu, a czasem wreszcie w obawie przed tą najstraszniejszą z rzeczy: "kobietą u władzy". Królowe w książce "Kochanki i królowe. Władza kobiet" Benedetty Craveri nie zawsze jaśnieją blaskiem czystości i cnoty, rozumianej szerzej, niż tylko seksualnie. Są czasem drapieżne, czasem nierozsądne lub zwyczajnie głupie. Czasem są słabe, czasem zbyt silne i nie umieją tego ukryć. Ale i królewscy mężowie/kochankowie także nie błyszczą. Można by się w nich zakochać, ale czy któregoś da się polubić? Nie sądzę. A taką panią du Barry polubiłabym. Wielką zaletą książki "Kochanki i królowe. Władza kobiet" Benedetty Craveri jest to, że czytając ją, myśli się nie tylko o faktach, datach, koligacjach, ekscytującym lub nudnym życiu dworu, tylko o ludziach, których autorka ożywiła na kartach książki. Co jest wadą? To, co bywa wszelkich popularnonaukowych książek historycznych: psychologizowanie i zgadywanie, co postać lub postaci myślały i miały na myśli. Otóż jeśli nie ma dokumentów pisanych ich ręką, to tego wiedzieć nie będziemy, a nawet jeśli i listy się zachowały, to bywały i bywają potężnym narzędziem autokreacji. Zatem wolałabym, żeby historycy nie wchodzili na tereny zarezerwowane dla pisarzy i artystów. Jednak zdecydowanie polecam "Kochanki i królowe. Władza kobiet" Benedetty Craveri wszystkim tym, którzy chcą z wypiekami czytać o prawdziwej historii i jej bohaterach.
Orestea - awatar Orestea
oceniła na86 lat temu
Królowe: Sześć żon Henryka VIII David Starkey
Królowe: Sześć żon Henryka VIII
David Starkey
Starkey pisze dobrze, co do tego wątpliwości nie mam; jest to także bardzo dobra robota translatorska, a w przypadku literatury niebeletrystycznej jest to rzecz wyjątkowo ważna. Co nie zmienia faktu, że miałam długie przestoje, a do części o Annie Boleyn (w teorii wszak najciekawszej) podchodziłam kilkukrotnie i czytałam na raty. Rozwód z Katarzyną Aragońską i ślub z Boleyn są oczywiście nierozerwalnie związane z kwestiami religii i polityki Henryka VIII, ale musiałam się ratować audiobookiem, żeby przez niektóre zawiłości się przedrzeć. Starkey - w swoich próbach dotarcia do sedna sprawy - ma tendencję do dużej szczegółowości i dygresyjności, co czasem po prostu męczy. Z drugiej strony niektóre tematy potraktowane zostały mocno skrótowo albo wręcz skwitowane półsłówkami, pozostawiając czytelnika z pytaniami lub niedopowiedzeniami (jest tak choćby z całą sprawą oskarżeń Anny o niewierność królowi, czemu zostało poświęcone dosłownie kilka dość enigmatycznych akapitów). Zdecydowanie bardziej interesowały Starkeya meandry polityczno-religijne związku z Anną niż wątki osobiste i psychologiczne. Rozumiem to oczywiście, ale nie czuję się usatysfakcjonowana. Dodatkowo po mocno rozbudowanej części na temat Anny Boleyn rozdziały dotyczące kolejnych królowych były niewspółmiernie krótkie. I też niektóre interesujące mnie wątki zostały potraktowane po macoszemu. Czasem odnosiłam wrażenie, że od samych królowych interesuje Starkeya bardziej tło polityczno-społeczne i relacje na dworze królewskim. Licentia poetica, ale w takim razie tytuł książki jest nieco mylący. ;)
Lil - awatar Lil
ocenił na75 miesięcy temu
Rasputin, demon w szatach mnicha Norbert von Frankenstein
Rasputin, demon w szatach mnicha
Norbert von Frankenstein
Trudno dziś powiedzieć, kim tak naprawdę był Grigorij Rasputin: prorokiem, magiem, ludowym szamanem, rozmodlonym czarodziejem, uzdrowicielem, cudotwórcą, świętym mędrcem, mistykiem, hipnotyzerem, manipulatorem, lubieżnikiem i gwałcicielem, czy też, jak to wskazywały jego akta, wiejskim koniokradem i niepiśmiennym chłopem z Syberii, który dzięki "dzikiemu syberyjskiemu urokowi" i pewnym zdolnościom retorskim został wciągnięty w przeogromną machinę dworskich intryg, kłamstw, krętactw, plotek i podstępów ze strony rosyjskiej arystokracji. Wiele wskazuje na to, iż ten prosty chłop padł ofiarą wyścigu i rywalizacji o pieniądze i władzę wysoko postawionych petersburskich magnatów. Nie wydaje się też błędnym stwierdzenie, iż Rasputina i jego pozycję na dworze cara Mikołaja II można zaliczyć do przyczyn zagłady ostatnich Romanowów. Grono wrogów Rasputina (także cesarzowej Aleksandry) było ogromne, a narastające plotki na temat jego związków z cesarzową dolewały oliwy do ognia. Był chroniony przez nią, lecz to nie zapobiegło planom zamachu - zlikwidowali go inni Romanowowie. Wkrótce także car i jego rodzina padli ofiarą zamachu - bestialsko zamordowani w roku 1918 przez bolszewików w Jekaterynburgu. Rosyjski carat upadł. Romanowowie padli ofiarą nie tylko rewolucji bolszewickiej, byli także ofiarami systemu sprawowania władzy, rosyjskiej arystokracji oraz Rasputina, który w znaczny sposób przyczynił się do ich zagłady.
Wojtaszko - awatar Wojtaszko
ocenił na85 lat temu
Wyznania Kleopatry Margaret George
Wyznania Kleopatry
Margaret George
Czytelnik poznaje losy Kleopatry (z rodu Ptolemeuszów, oznaczającego „chwała jej przodkom”),począwszy od dzieciństwa, pod rządami ojca, który potem został obalony przez swoje starsze córki. Aby móc utrzymać dla niej tron, zwrócił się o pomoc do Rzymu. Po jego śmierci Kleopatra została królową Egiptu, poślubiając swojego młodszego brata, Ptolemeusza XIII. W międzyczasie dochodzi do jej spotkania z sporo starszym od niej Juliuszem Cezarem, co zapoczątkowało długotrwały romans. A usłyszała już o tym imperatorze w wieku 7 lat, kiedy Rzym wzrósł w potęgę i chciał inne kraje zamienić w swoje prowincje, bo według Cezara takie było prawo. Jaki portret władczyni wyłania się z kart tej powieści? Przede wszystkim królowej, która czyniła wiele, by utrzymać swoje dziedzictwo i zachować potęgę Egiptu, nigdy nie zapomina, jaka jest stawka gry. Miała kilka zaufanych przyjaciół, kochała, nienawidziła, została zdradzona i zraniona. Potrafiła przezwyciężyć swój strach przed wodą, była widzem potwornego spektaklu. Wcześnie zrozumiała, że niezamężna kobieta też może sprawować władzę, jeśli ma pieniądze; zawsze zaradna. „Od najwcześniejszych lat otacza mnie morze kłamstw. Ale ja umiem pływać.” W moim odczuciu pisarka w tym tomie bardzo skupiła się na relacji Kleopatry z Juliuszem Cezarem. Pociągał ją, kochała go i była mu wierna, została jego kochanką, dzięki niemu poznała jak wiele znaczy krótka chwila i jak bardzo jest ulotna. Urodziła mu syna. Tym związkiem prowokowali Rzym. Aż pewnego dnia „zbrodnia, zbrodnia…”, niepojęte dla Kleopatry stało się faktem, powrót do „obcego” domu, wielkie niespełnione oczekiwania. Potem przez zranione poczucie dumy podjęła decyzję, która przysporzyła jej wiele smutku. Jest to powieść naładowana szczegółowymi opisami miejsc, osób, powiązań polityczno-rodzinnych, z bardzo wieloma bohaterami- to bardzo historyczna i zarazem trochę ciężka lektura. Chyba jednak największym mankamentem jest to, że nie wywołuje większych emocji w związku z poczynaniami Kleopatry, czy jej losem, a na to też liczyłam. Lektura oferuje historyczny przekrój: od egipskich obyczajów (piramidy, małżeństwa rodzeństwa, eunuchowie, Aleksander Wielki jako niedościgniony władca w sarkofagu),do wzburzenia ludu podczas nieobecności faraona, przejęcia tronu przez niepohamowane ambicje, kryzysy (głód i zamieszki),politykę kontaktów z Rzymem, aż do krwawych i śmiertelnych widowisk rzymskim, triumfów kojarzonymi z konsulem imperatorem Cezarem. Powieść mogę polecić fanom dopracowanych historycznie powieści, z pewnością przekazuje wiele wiedzy, aczkolwiek za mało emocji by rzec, że to rewelacyjna lektura. To obraz silnej władczyni, kobiety interesu, ale która też ulegała swojemu sercu.
Liza - awatar Liza
oceniła na610 lat temu
Prawdziwa królowa: Elżbieta II jakiej nie znamy Andrew Marr
Prawdziwa królowa: Elżbieta II jakiej nie znamy
Andrew Marr
Andrew Marr to znany brytyjski dziennikarz i historyk, a jego książka „Prawdziwa królowa” miała na celu przybliżenie czytelnikom postaci Elżbiety II w sposób inny niż dotychczas. Niestety, choć tytuł sugeruje, że odkryjemy nieznane oblicze królowej, w rzeczywistości książka skupia się w dużej mierze na ludziach z jej otoczenia oraz szerokim kontekście politycznym, co może rozczarować tych, którzy liczyli na bardziej osobisty portret monarchini. Marr obszernie opisuje kluczowe postaci brytyjskiej polityki, dworu królewskiego i międzynarodowej sceny dyplomatycznej, jednak często robi to kosztem samej królowej. Momentami można odnieść wrażenie, że Elżbieta II jest jedynie tłem dla opowieści o premierach, doradcach i członkach rodziny królewskiej, zamiast być główną bohaterką książki. Dodatkowym minusem jest dominacja suchych faktów i analiz politycznych, które z pewnością zainteresują pasjonatów historii i ustroju Wielkiej Brytanii, ale mogą przytłoczyć czytelników szukających bardziej osobistego spojrzenia na życie królowej. Niestety, aspekt prywatny Elżbiety II został potraktowany pobieżnie, co pozostawia niedosyt, zwłaszcza że to właśnie codzienne życie, relacje rodzinne i emocje królowej mogłyby uczynić tę biografię wyjątkową. Podsumowując, „Prawdziwa królowa” to solidna książka pod względem faktograficznym, ale niekoniecznie spełniająca oczekiwania czytelników liczących na bardziej intymny portret Elżbiety II.
ula_blu - awatar ula_blu
ocenił na61 rok temu
Pamiętniki Lukrecji Borgii Matthew Graham Scarsbrook
Pamiętniki Lukrecji Borgii
Matthew Graham Scarsbrook
Nastoletnia Lukrecja Borgia i jej starszy brat Cesare w karnawałowym przebraniu wędrują po Rzymie... Tak zaczyna się rewelacyjna powieść historyczna, zgodna z najlepszymi wzorami płaszcza i szpady, osnuta na tle losów papieskiej córki i jej brata. Wśród bohaterów papież, rodzina Borgiów, dynastia aragońska i Machiavelli. Atmosfera zagęszcza się, a z wód Tybru wydobywane są kolejne zwłoki. Bohaterowie równie dobrze posługują się sztyletem, jak trucizną. W końcu prawie wszyscy umierają w nagłych okolicznościach. Z życiem uchodzi Lukrecja i jej synek... Książka bardzo ciekawa, obfituje w liczne fakty historyczne, fajnie i szybko się czyta. Lukrecja Borgia ur. 18 kwietnia 1480 w Subiaco, zm. 24 czerwca 1519 w Ferrarze. Córka kardynała Rodrigo Borgii, późniejszego papieża Aleksandra VI, księżna Ferrary. W 1493 została wydana za mąż za Giovanniego Sforzę, pana na Pesaro. Małżeństwo zostało unieważnione w 1497. W następnym roku poślubiła Alfonsa Aragońskiego, królewicza neapolitańskiego. Drugi mąż Lukrecji zginął zamordowany prawdopodobnie na polecenie jej brata, Cezara. W 1503 wyszła za mąż po raz trzeci, za Alfonsa I d’Este, księcia Ferrary. Pod nieobecność męża zajmowała się zarządem państwa. Znana była jako m.in. protektorka artystów. Przez dłuższy czas była owiana złą sławą, przypisywano jej kazirodcze stosunki z ojcem i bratem Cezarem. W związku z tym stała się popularną bohaterką utworów literackich, a później także filmowych. W II połowie XIX w. jej postać została zrehabilitowana przez historiografię.
Katherina87 - awatar Katherina87
ocenił na108 lat temu
Kochanki. O uwodzeniu, władzy i ambicji historie prawdziwe Eduardo Leigh
Kochanki. O uwodzeniu, władzy i ambicji historie prawdziwe
Eduardo Leigh
'Od dekadencji dworów Karola II i Ludwika XIV po surową atmosferę bunkra, w którym Hitler zawarł ze śmiercią - "Kochanki" przenoszą nas kolejno w różne światy ośmiu kobiet wykorzystujących są seksualną atrakcyjność do zdobycia władzy i bogactwa, wywołujących skandale i pracujących na reputację, która przetrwa ich śmierć. W ośmiu biografiach Leigh Eduardo z werwą ożywa trzy minione stulecia, bada sztukę oportunizmu, siłę ambicji i zwyczajną odwagę, którą wykazały się owe kobiety, by przetrwać w zdominowanym przez mężczyzn świecie. Książka "Kochanki" w rozkosznie plotkarski sposób opowiada o życiu i czasach pięknych, napiętnowanych i niezapomnianych kobiet.' Owymi kochankami są: Barbara Villiers, Pani de Montespan, Emma Hamilton, George Sand, Lola Montez, Eva Braun, Marion Davies, La Belle Otero. Książka godna polecenia. Owe 8 historii kochanek, które potrafiły wykorzystać urodę, urok i seksualność do swoich celów, są niewątpliwie fascynującymi kobietami, które zazwyczaj w ostateczności wpadły w ręce chciwości i hazardu. Co jest wielkim +, można poznać preferencje i skandaliczne prowadzenie się dworów władców Anglii Karola II, Francji Ludwika XIV (Król Słońce),a nawet dość dokładnie zarysowaną historię Hitlera, o których na lekcji historii raczej nie ma się okazji usłyszeć. Autor niejednokrotnie przytacza teksty źródłowe i co ważne podaje, ale zarazem zaznacza, iż pewne fakty nie zostały historycznie udowodnione (np. rzekomy pamiętnik Evy Braun ujawniony w 1947 r.) Osobiście prawie żadna z kochanek nie wzbudziła mojej sympatii, (u większości z nich obok piękna i uroku czaiło się okrucieństwo i bezwzględność) niemniej jednak nie żałuję czasu poświęconym każdej z ośmiu kobiet, które wywoływały zarazem zachwyt i nienawiść, pozostając do dziś legendą.
Cammie - awatar Cammie
ocenił na711 lat temu
Królewskie skandale Michael Farquhar
Królewskie skandale
Michael Farquhar
Wg. opisu okładkowego, książka Farquhara to "szokująco prawdziwe opowieści o najnikczemniejszych, najdziwaczniejszych i najbardziej rozwiązłych królach, królowych, carach i cesarzach". I w zasadzie na tym opiera się cała jej treść. Mamy tu szereg ciekawostek o przeróżnych władcach, ich rodzinach, ale też podstępnych poddanych i sługach, a także niemoralnych papieżach i innych przedstawicielach religijnych. Całość jest przedstawiona w całkiem przyjemnej do czytania, skondensowanej formie, nawet osoby nie będące zaznajomione jakoś szczegółowo z historią poszczególnych dynastii, ogarną poszczególne zawiłości i powiązania pomiędzy poszczególnymi, opisywanymi osobami. Sporo tu, jak można się spodziewać, wątków erotycznych, morderstw, opisów stosowanych tortur, czy wymyślnych zachcianek ludzi władzy. A fantazję mieli oni szczególną, faktycznie, zdarzały się opisy mocno wykraczające poza normy, aczkolwiek większość władców miała dość podobne upodobania i wiele anegdot bywało zbliżonych do siebie. Dla bardziej wnikliwych badaczy historii pomocnym dodatkiem są drzewa genealogiczne, oś czasu oraz notki "w pigułce" o królach Anglii, Francji i Rosji. Małym minusem jest sam układ logistyczny książki - ułożony tematyką, a nie postaciami, przez co nie raz o tej samej osobie czytamy w kilku rozdziałach, co wzbudza nieco poczucia chaosu. Całkiem luźna i przyjemna lektura, wielu z tych ciekawostek nie znałam wcześniej. Dla zainteresowanych tematem mogę polecić.
Bookerka - awatar Bookerka
oceniła na65 lat temu

Cytaty z książki Kopciuszek współczesny

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Kopciuszek współczesny