Nieuchwytna siła

Bardzo rzetelna pozycja o tematyce niezidentyfikowanych obiektów latających. Autor obiektywnie podejmuje się opisania obeserwacji obiektów latających oraz wydarzeń z tym związanych, porwań przez obcych, relacji światków, okaleczeń zwierząt oraz działań rządu w celu dezinformacji opinii publicznej. Na początku lektura jest dość ciężka, ponieważ autor wręcz bombarduje nas ilością dokumentów, dat oraz nazwisk, lecz uważam to za niezbędne, ponieważ książka podchodzi do tematu poważnie i w pewnym stopniu próbuje nam wyjaśnić, że jesteśmy odwiedzani (i nie tylko odwiedzani!) przez pozaziemskie cywilizacje, a jak powszechnie wiadomo - każda teoria musi być poparta sensownymi badaniami, a każda teza - argumentami. Jeśli ktoś interesuje się tematyką niezidentyfikowanych obiektów latających oraz kontaktów z obcymi cywilizacjami różnego stopnia - warto przeczytać.

Książka składa się z 7 rozdziałów: 1. Drugie oblicze Himmlera, czyli pogoń za skarbami nie z tego świata 2. Schauberger - Leonardo da Vinci Trzeciej Rzeszy 3. Jeszcze o niezwykłych poszukiwaniach Reichsfuhrera SS 4. Niedopowiedziana historia Głuszycy 5. Zamki zakonne i produkcja humanoidów 6. Legenda i nowe fakty na temat Nowej Szwabii 7. Suplement - dodatkowe informacje na temat Graala. "Kroniką" książka z pewnością nie jest, no chyba że autor ma własną definicję tego słowa ;) Za najciekawsze uznaję rozdziały 2 i 3.

Myśle, że każdy przynajmniej raz został nazwany kierownikiem czy piękną panią, aby wspomóc w zakupie "chlebka", Daukszewicz zebrał wszelakie (bardziej i mniej) zabawne historię z "lokalsami" w roli głównej. Oberwało się również politykom, ludziom znanym - celebrytom. Do mnie trafia, można się uśmiechnąć.

Pewnie się powtórzę: nie każdy szaleniec jest "guru" duchowym, religijnym, czy innym. Nie każdy głęboko wierzący jest szaleńcem, choć przecież szuka odpowiedzi. Nie każdy błądzący jest ślepy. Nie każdy przewodnik prowadzi do celu. Autor wybrał określone postaci, z określonego czasu. I poprowadził nas w określonym kierunku. A przecież, istnieje wiele dróg. Chyba trochę filozofuje, tak jak małe dziecko. Wracając do tematu: -książka ciekawa, ale należy czytać krytycznie, ostrożnie i jednak weryfikować niektóre wyrażone poglądy. To takie moje zdanie. Dla pełnej jasności - jestem agnostykiem (czyli z polskiego na nasze, kimś kto nie wyklucza możliwości istnienia Boga)

Poruszająca. Nieco rozwleczona, a autorowi zdarzało się powtarzać. Czytanie wymaga znajomości historii końcówki XX wieku (zwłaszcza Izraela); młodszemu czytelnikowi brak wiedzy o zdarzeniach które miały wówczas miejsce może czasem przeszkadzać. Myślę że warto ją przeczytać. Mnie miejscami wbijała w fotel i od razu zakupiłam kolejną część.

Książka pokazuje troszkę inny światopogląd na ekologię i całe globalne zamieszanie z nią. Jeżeli ktoś jest bardzo za wszelkimi działaniami, które mają na celu zatrzymanie globalnego ocieplenia to po tej literaturze można sobie zadać pytanie czy to aby na pewno idzie w dobrą stronę. Ja jestem, lub byłam z tych, którzy bardzo uwierzyli we wszystkie działania jakie są prowadzone aby zapobiec zmianom klimatu - dziś muszę zadać sobie pewne pytania ponownie, czy aby na pewno to wszystko ma sens? Książka dla osób, które lubią poszerzyć horyzonty i poddać swoje zdania, opinie czy teorie pewnej weryfikacji. Po raz kolejny potwierdzam się w przekonaniu, że im więcej czytam, im więcej staram się zrozumieć świat i człowieka, to tak naprawdę mniej wiem i rozumiem :)

Zbiór krótkich (za krótkich),gawędziarsko-historycznych, w większości wojennych opowieści, gdzie wspólnym mianownikiem jest niesymetryczny stosunek sił walczących stron (także np. człowiek-przyroda). Książka wydana niemal czterdzieści lat temu, ówcześnie była nadzwyczaj interesująca. Dzisiaj wszystkie przedstawione w niej zdarzenia są opisane szerzej i głębiej, niektóre doczekały się samodzielnych monografii. Nierówne boje, w tej chwili, to sympatyczny zbiór zajawek, które mogą dać asumpt do sięgnięcia po owe opracowania.

Napisana z pasją relacja z samotnej podróży dookoła świata na "Darze Przemyśla" - czyta się rewelacyjnie, chociaż na przewracając kolejne kartki ma się już świadomość relacji o świecie, który wygląda zupełnie inaczej - zarówno na morzu jak i na lądzie.

Czytając kolejną książkę autora mam wrażenie, że ta pozycja nie wnosi zbyt wiele nowej treści. Wiemy , że Polin już nie ma, i że Druga RP z Beckiem na czele miała skorzystać z propozycji sojuszu naszych zachodnich sąsiadów, ile jeszcze o tym? Na plus każdy wątek historyczny wpleciony w tekst. Mimo ciężkiego pióra Pana Nikt, świetnie się czyta o zakulisowych działaniach poszczególnych karajów.

Teorie spiskowe są dosyć popularne. Pamiętam jak dziś w czasie ataku 11 września podawano na bieżąco sytuację. Było wiele informacji, min o wysadzeniu samochodu pułapki przy Pentagonie. Pokazywano zdjęcia a po kilkudziesięciu godzinach okazało się, ze wpadł tam kolejny samolot. Tylko, że rozmiar zniszczeń był zbyt mały i wszelkie ślady natychmiast zostały usunięte. Tak więc nie odrzucałbym tych wszystkich teorii przedstawionych w książce.

" Są rzeczy na niebie i ziemi, o których się filozofom nie śniło " - tak można by podsumować ten zbiór historii i incydentów z udziałem NOLi z całego świata. Autor robi przegląd tego typu zdarzeń, jakie miały miejsce na świecie i w Polsce i przedstawia różne hipotezy ich mniej lub bardziej racjonalnego wytłumaczenia. I co znamienne - minęło 30 lat od ukazania się tej książki, a zagadka epoki pozostaje wciąż niewyjaśniona...

Znaleziona wśród zakurzonych książek z rodzinnej kolekcji. Pamiętam, że wtedy miałem ogromne parcie na religie azjatyckie i książki, które wniosłyby choć trochę wiary w moje życie. Dlatego bez pomyślunku przywiozłem ją sobie. Dopadło mnie zgorzkniałe niezadowolenie, kiedy okazało się, że jest innego gatunku - podróżniczego. Jednak coś mnie pchnęło do przeczytania jej całej. Ma ciekawsze i nudniejsze momenty. Jest relacją z podróży Janusza Wolniewicza, autora wielu podobnych wydań. Powstała w czasie komuny, więc czy ona maczała tam swoje paluchy? Czytanie umilały kolorowe zdjęcia z wyprawy. Są to jednak opisy miejsc, ludności azjatyckiej, trochę architektury, ale jedynie okiem miłośnika świata, za to chętniej pisał o darach natury. Współcześnie będzie pewni już nieaktualna.

Danuta Mikołajewska uzyskała tytuł doktora nauk medycznych, specjalisty chorób wewnętrznych. Nabyła odpowiednie kwalifikacje i kompetencje ku wypowiadaniu się na tematy zdrowotne. Odznaczyła się zdrowym rozsądkiem w analitycznym myśleniu. Zauważyła negatywne zmiany w otaczającym nas świecie, więc w książce poruszyła nie tylko tematy zdrowotne. Pandemia okazała się fałszywką. Wirus był produktem inżynierii genetycznej, a praktyczne jego użycie bronią biologiczną. Obostrzenia, zamknięcie gospodarki, kwarantanny spowodowały głównie szkody ekonomiczne i psychologiczne. Celem nie była ochrona przed śmiertelnym wirusem, lecz zabranie praw i wolności obywatelskich oraz pozbawienie ludzi własności (nieruchomości, samochody, kapitał firmy, oszczędności...). Pogwałcono godność człowieka i konstytucje wielu krajów demokratycznych. Ograniczono prawa obywatelom. Oto skrótowy schemat pandemii. Celem była władza absolutna. Środkiem do osiągnięcia tego celu był zewnętrzny wróg, czyli wirus. Narzędziem realizującym zlecone zadania były media. Taka sytuacja miała powodować wzrost wpływów wojska i policji, by eliminowały niebezpieczeństwa w osobach przeciwstawiających się fałszowi (obrazom pokazywanym w telewizji) obecnej narracji władzy i nieposłusznych zaleceniom, nakazom, zakazom, nowym pseudoobowiązkom. Ludzie – jak w transie – ulegli lękowi z powodu wirusa i dlatego posłusznie wykonywali wolę władzy, a "panika w praktyce oznacza stan zawężonego postrzegania". W łatwy sposób zostały ograniczone prawa i wolności obywatelskie. Nastąpił serwilizm środowiska naukowego i lekarskiego; "zaniżanie norm i zmiany definicji od lat są stałą tendencją w medycynie, przy czym inspiracja nie pochodzi ze środowisk medycznych". Struktura społeczna zaczęła transformować oraz tracić swoje prawidłowe i normalne cechy. Zaczęła kształtować się polaryzacja w społeczeństwie. Cytat z artykułu Gazety Polskiej pod tytułem "Masowa psychoza jako broń" autorstwa Jerzego Targalskiego: "Społeczeństwo sterroryzowane strachem o życie nie jest zdolne do stawiania oporu, ponieważ zmieniło się w zbiór jednostek wzajemnie się siebie obawiających. Więzi społeczne zanikają, co na wypadek agresji zewnętrznej pozwala zająć kraj bez jednego wystrzału. Ową psychozę są w stanie wygenerować dwie grupy zawodowe: dziennikarze i politycy. (...) Powstaje masowa psychoza społeczna, której każdy kto się nie podporządkuje zostaje napiętnowany". Autorka przytoczyła dane liczbowe i właśnie te fakty "mówiły" same za siebie. Zadaniem przeprowadzanych testów było uwiarygodnienie pandemii, "testy dają możliwość manipulowania przebiegiem pandemii w zależności od zapotrzebowania politycznego. Przykład: testowanie górników na Śląsku ". Wskaźniki epidemiologiczne, takie jak śmiertelność, zapadalność, chorobowość, wirulencja – nie uzasadniały paniki wywołanej przez polityków i media. Decyzje rządowe zostały podjęte w sposób arbitralny, bez wzięcia pod uwagę argumentów merytorycznych, czyli racjonalnych, a oparto się na emocjonalnej fali... doniesień! Ogromny nacisk na działania rządowe wywierało lobby firm farmaceutycznych. Ta pandemia była majstersztykiem, świetnie obmyślanym planem przez bardzo inteligentnych i przebiegłych ludzi, będących na usługach multimiliarderów, którzy zainwestowali krocie w produkcję branży farmaceutycznej. Społeczeństwo zostało zdominowane przez dezinformację. "Technologia informatyczna umożliwia tworzenie niezwykle sugestywnego obrazu multimedialnego. Obrazu noszącego wszelkie znamiona autentyzmu, ale niebędącego prawdziwym odzwierciedleniem rzeczywistości". "(...) świat wykreowany przez telewizję jest światem bajki". Obrazy telewizyjne głęboko wzbudzały duże emocje, a w takim pobudzonym stanie było brak refleksji, nastąpiła blokada racjonalnego myślenia. "Pozbawieni nadziei emeryci, mający do dyspozycji wyłącznie niepokój i udrękę, spędzają starość w towarzystwie telewizji. Dziś ich przerażenie osiągnęło apogeum". Nasunęło się wiele pytań. "Jak to możliwe, że administracyjne granice chińskich prowincji okazały się dla wirusa naturalną przeszkodą, a strefy klimatyczne i oceany nie stanowiły żadnej?" Dlaczego wirus tak słabo działał w Afryce, gdzie zwykle wybuchają epidemie siejące śmiertelne żniwo? Dlaczego najbardziej zostały zaatakowane państwa o najlepiej rozwiniętej demokracji i najlepszym standardzie życia? Dlaczego w niektórych dziwnych przypadkach wirus nie przekraczał granic państwowych, czyżby intuicyjnie wyczuwając, że nie wolno nielegalnie ich przekraczać? "(...) w miarę rzekomego rozprzestrzeniania się koronawirusa drastycznie zmniejszyła się liczba zachorowań na grypę. Rozważania podsumujemy dowcipem: >>Mówi grypa do korony: Jestem groźniejsza, zabijam więcej ludzi. Na to korona: Ale ja mam lepszy marketing<<". Maseczki nigdy nie chroniły przed koronawirusem, SARS-Cov-2 był "przynajmniej dziesięciokrotnie mniejszy od przestrzeni pomiędzy nićmi. To tak, jakby zamykając furtkę od ogrodu, usiłowano wzbraniać wstępu komarom. Stężenie dwutlenku węgla pod maseczką uważa się za porównywalne z długo niewietrzonym pomieszczeniem. Wewnętrzna powierzchnia sprzyja zatem kumulacji mikroorganizmów, powodując, że ryzyko zarażenia rozmaitymi drobnoustrojami dzięki maseczce paradoksalnie wzrasta". Danuta Mikołajewska wyjaśniła kwestię osławionych respiratorów. Podłączenie pacjenta do tego urządzenia pomogło mu... odejść na tamten świat, a nie uzdrowić go! Tylko około dwudziestu procent pacjentów przetrwało taką terapię, a potem u nich pojawiło się mnóstwo powikłań, w tym nastąpiło dwudziestokrotnie częściej zapalenie płuc, co przy tak osłabionym organizmie często doprowadziło do śmierci. Autorka pisała o papieżu Franciszku, ponieważ jego zachowanie stanowiło element plandemii wzmacniany na płaszczyźnie religijnej. Ów namiestnik świętego Piotra utworzył 13 grudnia 2020 roku Radę na rzecz Inkluzywnego Kapitalizmu, by usankcjonować działania najbogatszych światowych przedsiębiorców (Rothschildów, Rockeffelerów...). Papież sprzyjał idei Nowego Porządku Świata (New World Order),podważał tradycję Kościoła, promował szczepionki – czyżby był wilkiem ubranym w owczą skórę? Jego zachowanie okazało się podobne do demontażysty Kościoła od wewnątrz. Oto tego przykłady: brak katolickiego powitania, przyklękania, znaku krzyża i błogosławieństwa na placu świętego Piotra; obnoszono po Ogrodach Watykańskich pogańskiej figury Pachamamy (bogini ziemi – według Inków); deklaracja z Abu Zabi podważyła pochodzenie Jezusa Chrystusa; adhortacja "Amoris laetitia" o rozwodach; encyklika "Fratelli tutti" z neomarksistowskim nawoływaniem; wsparcie islamizacji (chcącej unicestwić chrześcijaństwo!) Europy; "lewicowe spłycenie nauki o człowieku. O Bogu niewiele, o Chrystusie prawie wcale". Ciekawostki: Laboratorium w Wuhan mieściło się przy Gaoxin Road 666 – dziwna zbieżność z szatańską liczbą. Szczepienia przeciw tężcowi w Kenii w marcu 2020 roku były akcją sterylizacji kobiet "po cichu", ale depopulacyjny przekręt medyczny wyszedł na jaw. Podobny proceder przeprowadzono już wcześniej na Filipinach, w Meksyku i w Nikaragui – wszędzie pod auspicjami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Negatywy rażące moje oczy: druk zawierał błędy interpunkcyjne (brak kropki czy przecinka) i niewłaściwe formy wyrazów. Autorka nie nabyła umiejętności budowania pięknych zdań, ale przekazywana treść była zrozumiała. Z tych przyczyn obniżyłem ocenę do 9 gwiazdek.

Bardzo ciekawa. Mimo, że to zbiór anegdot, które prawdopodobnie były spisane na podstawie tego, co się słyszało, to jednak ukazuje nam pewną charakterystykę dyktatora. Mówi się, że w przeciwieństwie do Hitlera nie był chory psychicznie, ale jednak miał wiele paranoi. Morderca, tyran, i kryminalista. Warto sięgnąć po tę lekturę, choćby po to, by dowiedzieć się jak kończą źli ludzie. Zło nigdy nie popłaca. Jeszcze ta pozycja, jest dowodem na to, że krwawy ustrój ciągnie na dno, także ich twórców, nie tylko państwo.