Irys mały detektyw

Czy nie chcielibyście wiedzieć, co zwierzęta żyjące w naszym otoczeniu mają nam do powiedzenia? Zdolność słyszenia tych stworzeń posiada Zosia, główna bohaterka tej serii. Dziadek Horacy co jakiś czas przywoził do ZOO nowe zwierzęta, które w nowym miejscu mogły znaleźć opiekę, pomoc i zrozumienie. Dość długo nie wracał ze swojej wyprawy, przez co Zosia oraz jej mama bardzo martwiły się o krewnego. Pewnego dnia jednak w górze zobaczyli balon, a w nim dziadka Horacego. Nowym zwierzątkiem, które przywiózł być lewek, Leoś. Seria ,,Zosia i jej ZOO" składa się jak na razie z trzech tomów. Od lektury pierwszej części minęło już 7 miesięcy, jednak nie przeszkodziło mi to w odbiorze książeczki o lwiątku. Każdą opowieść można czytać oddzielnie, jednak przyjemnie jest zapoznać się z wszystkimi trzema historiami. W tej o lwiątku mamy do czynienia z prawdziwą determinacją, siłą ducha. Razem z bohaterami odczuwamy strach, ale także radość. Momentami bywa wzruszająco. Jeden tomik czyta się niezwykle szybko, ok. 30 minut. Duża czcionka zdecydowanie ułatwia szybkie czytanie. Na końcu znajdują się dwie karty z lwiątkiem. Jedną z nich można odesłać i gdy zbierzemy odpowiednią ilość kart zdobędziemy jakąś nagrodę. Ja myślę jednak, że dobrze nadadzą się też do gry w memory. W chwili, gdy mamy dużą ilość książeczek z kartami gra może trwać naprawdę długo. ,,Zosia i jej ZOO. Samotne lwiątko" to seria, której bohaterami są egzotyczne zwierzęta, które możemy zobaczyć tylko w ZOO. To jedyna seria, którą kolekcjonuję o istotach, których nie można zobaczyć na terenie Polski na wolności. Jeżeli lubicie zwierzęta, powinna Wam się spodobać. Moja ocena: 5,5/6

Kolejna część przygód młodego górala i jego białej suczki nazywanej Bella. Wojna zakończona, Sebastian podrósł, ma prawie dziesięć lat. Z tej okazji, Cezar chce mu podarować łańcuszek z dwoma medalikami.. Do czego to doprowadzi? Czy ktoś nowy pojawi się w życiu chłopca? Tym razem przyjaciele stawią czoła kolejnej "bestii" - pożarowi, który według wszystkich strawił Angelinę. Jednak Sebastian, Cezar i Bella nadal wierzą, że jest cała i zdrowa. --- Książka bardzo mnie wciągnęła, pisana inaczej niż pierwsza. Większa czcionka, kadry z filmu tylko zachęcają do dalszego czytania. Nie mogę się doczekać, aż "upoluję" ostatnią :)

To był ostatni tom tej pięknej historii, który został mi do przeczytania. Niesamowite jaką można zbudować relację ze zwierzęciem, a także jak zwierzęta potrafią się odwdzięczyć za ocalenie ich. Bardzo polecam tą książkę, jak i pozostałe, bo naprawdę warto. Książkę czyta się bardzo szybko, w środku zawarte są piękne kadry z filmu.

Papilon, bo to on jest sprawcą zaistniałej sytuacji czytelniczej, wydał jakiś czas temu serię o małych, puchatych stworzonkach: "Klub Kociaków Słodziaków". Całość obejmuje około ośmiu tytułów. Każda z nich traktuje o innym kotku i jego właścicielce. Mnie dane było przeczytać "Wielką ucieczkę Dymka". W zasadzie nie trzeba trzymać się kolejności, ale fajnie jednak zacząć od pierwszej części, czyli "Nowy dom Imbirka". To w niej właśnie małe czytelniczki dowiadują się co to za tajemniczy klub i skąd się wzięła jego nazwa. Nie będę Wam za dużo zdradzać, sami sprawdźcie :) Mały Dymek, szary jak dym z komina, jest "żywym srebrem". Wprost roznosi go energia i próbuje za wszelką cenę wydostać się z domu. Jego właścicielka - Maja, dba o swojego pupila jak potrafi. Jednak poza opieką nad kociakiem ma mnóstwo innych zajęć dodatkowych tak więc nie potrafi się zorganizować bez zaniedbywania choćby jednego z nich. Książki te uczą dzieci empatii, szacunku do zwierząt, tego jak należycie się nimi opiekować, a także jak w przypadku Mai, pomagają zrozumieć, że nie damy rady robić wszystkiego na co mamy ochotę. Więcej na blogu : http://www.zwyklamatka.pl/2016/09/dla-maych-dziewczynek-i-obuziakow.html

2 tom z serii. Mimo, że w serii jest zachowana chronologia, poszczególne tomy można czytać osobno. Łączy je zawsze wspólny motyw pani weterynarz oraz jej dzieci. Główni bohaterowie ludzcy i zwierzęcy zmieniają się. Na szczęście panuje tu równouprawnienie i w serii występują zarówno chłopcy jak i dziewczynki. W tym tomie główną bohaterką jest dziewczynka i kucyj Pierrot. Rodzice dziewczynki mają problemy finansowe, więc pasję konną realizuje pomaganiem w stajni. Wg mnie jest to element edukacyjny wprowadzający dodatkowy realizm do książki. W książce jest podejmowana kwestia rozwodu (pani weterynarz) i jej potencjalnego nowego związku (rozmowa dzieci). Całość jest dosyć delikatna i wyważona. Mojego 5 letniego syna nie zraziła. Książka mu się bardzo podobała, a i mi się przyjemnie czytało.

INKA, PORZUCOEN SZCZENIĘ” "Inka, porzucone szczenię" - to książka dla wszystkich, którzy kochają zwierzęta, którzy nie wyobrażają sobie życia bez milusińskich, którzy szanują przyrodę i zawsze zachwycają się pięknem otaczającego świata. Po takie książki sięgam z sentymentu i tęsknoty za literaturą dziecięcą i młodzieżową, która przez lata kształtowała mnie i moje serce, mój sposób myślenia, widzenia i odczuwania świata. Zwierzęta przez lata stanowiły bardzo istotny wpływ na moją wrażliwość, wszystkie książki czy lektury, jak "Łysek z pokładu Idy", "Nasza szkapa", Lassie, wróć!", "O psie, który jeździł koleją", "Był sobie pies", "Hachiko. O psie, który czekał" i wiele, wiele innych wyryły się na zawsze w moim sercu, zatem, gdy gdzieś zobaczę jakąś książkę o pieskach czytam i się wzruszam. Nie inaczej było z historią porzuconych w kartonie trzech szczeniąt, które znalazła Zosia idąca ze swoją ciocią Jolą do pracy do schroniska. Dziewczynka dzielnie pomagała cioci, a tym razem miała okazję zobaczyć, jak trudna jest opieka nad porzucanymi szczeniętami, które ktoś po prostu wywalił na zimną mroźną noc. Zosia bardzo to przeżywała, to ona nadała małym pieskom wdzięczne imiona: Cziko, Riko i Inka - jej ulubienica. Najmniejsza i najbardziej krucha suczka z trojga rodzeństwa ledwo przeżyła, dzięki dużemu zaangażowaniu Zosi, która ogrzewała pieska i karmiła smoczkiem, udało się uratować Inkę. Nikogo nie zdziwił fakt, że Zosia bardzo zżyła się z pieskami, pokochała je, zwłaszcza Inkę ale wiedziała, że jej mama nie zgodzi się na przygarniecie pieska do domu, tym bardziej, że jej starsza siostra gimnazjalistka Kinga boi się psów z uwagi na incydent z przeszłości. Zosia tylko przygląda się jak małe pieski rosną, jak się rozwijają i jak przychodzą do schroniska ludzie zainteresowani zabraniem szczeniąt, między innymi jej przyjaciółka Blanka. Zosia była tak bardzo smutna, że być może jej najbliższa koleżanka zabierze Inkę, aż serce jej pękało. Dziewczynki nie potrafiły nawet rozmawiać. Wszystko jednak, jak to w takich miłych książkach, ma swój szczęśliwy finał. Przeczytajcie i się dowiecie. Książka oczywiście przyciągnęła też moją uwagę swoją przepiękną okładką, ponieważ ten piesio - Inka, wygląda identycznie, jak moja mała "Kropeczka". No musiałam przeczytać tę książkę i jestem z tego powodu bardzo szczęśliwa. Wzruszałam się, podziwiałam ilustracje i przekazałam oczywiście dzieciom do czytania. Książka bardzo pomocna dla dobrego rozwoju dziecka, ma duże litery do samodzielnego czytania. Dzieci przeżyją niesamowite chwile podczas poznawania historii szczeniąt, szczególnie Inki, która też najlepiej poczuła się w obecności Zosi. To historia jakich wiele w życiu, właśnie tak rodzą się najpiękniejsze relacje człowieka ze zwierzętami na całe życie. Jedna z najpiękniejszych przyjaźni, wierności. Serdecznie polecam książkę o porzuconych pieskach. Uczy empatii, wrażliwości, tego jak ważna jest opieka nad psem, czym jest praca w schronisku, że nie należy porzucać zwierząt, że każdy zasługuje na miłość, na swój dom i ciepły kąt i co najważniejsze, że marzenia się spełniają!! Miłej lektury 😊

Jako ojciec wielkiej fanki kotów i pochłaniaczki książek - zostałem niejako zmuszony do zapoznania się z tym kryminałem. Nie żałuję, choć wiadomo - jest to raczej literatura dla 8-10 latków a nie dla starego konia. Trzeba przyznać, że fabuła jest dość zgrabnie nakreślona, napięcie i dreszczyk emocji jest. No i kot, a w zasadzie to koty - dla mojej córki to z automatu + do oceny :) Polecam wszystkie 3 części :)

Tina Nolan to autorka, jak na razie 11-tomowej serii, w której głównymi bohaterami są różne zwierzęta - koty, psy, konie, kaczka, królik, lis. Ewa i Karol Mareccy wraz ze swoimi dziećmi Ewą i Karolem prowadzili schronisko ,,Cichy kąt", gdzie oferowali pomoc i opiekę wszystkim potrzebującym zwierzętom. Kolejnym psem, który potrzebował ich pomocy była Łatka, którą ktoś zostawił przed ich domem w kartonie. Byli pewni, że ktoś po prostu ją porzucił, jednak postanowili to sprawdzić. Cenię sobie i uwielbiam wszelkiego rodzaju książki o zwierzętach. Najbardziej lubię te o kotach, jednak nie mogę wciąż o nich czytać. Zdecydowałam się na zakup serii ,,Na pomoc zwierzakom", gdyż spodobała mi się różnorodność bohaterów oraz przepiękne wydanie. Cena także nie jest zbyt wygórowana, więc zakupiłam. Minęło sporo czasu zanim zabrałam się za lekturę, jednak zaręczam, że było warto to zmienić. Nie zawsze wszystko układa się tak, jakbyśmy chcieli. Nie wszystkie zwierzęta mogą mieć dobrych właścicieli, ciepły kąt i miskę strawy, gdy tego zapragną. Seria ukazuje, że warto przygarniać zwierzęta ze schronisk, dbać o nie, będąc np. wolontariuszem. Tak niewiele potrzeba, by komuś pomóc. Przyznam szczerze, że nie czuję się na siłach, by chodzić do schroniska, pewnie chciałabym przygarnąć stamtąd wszystkie kotki :) Można jednak pomóc także w inny sposób, wpłacając pieniądze na dane miejsce. ,,Łatka - niechciany szczeniak" to pierwszy tom serii, warte uwagi młodych czytelników oraz miłośników zwierząt. Dość duża czcionka oraz ilustracje dość znacznie przyśpieszają czytanie. Ja taką książeczkę czytam raptem pół godziny. Odnośnie ilustracji są one trochę inne, niż w książkach z innych serii. Wyraźnie widać, jakby zostały narysowane pociągnięciem ołówka, nie są jakieś wyidealizowane. Ja przeczytałam już 4 tomiki, o których będę pisała na dniach, a w planach mam pozostałe 7. Już nie mogę się doczekać ich lektury! Moja ocena: 5,5/6

Super książka ! Tylko dlaczego w każdej części jest zwierzak ucieka, mówi pomożesz mi , dziewczynka jest zaskoczona i mówi ,,ty.... mówisz ? '' , mówi jej o lwim tronie ona na to ,,mówisz lwim jesteś przeciesz kotem ? '' , pokazuje jej się jako lew ona się boi , i zawsze jej tłumaczy , że może być niewidzialny ? polecam ;)

@fenek_czyta W książce poznajemy Dorotkę i jej rodzinę – mamę, tatę i brata. Dziewczynka kocha pieski i pragnie takowego mieć. Niestety. Rodzice nie zgadzają się, ponieważ uważają, że jest jeszcze zbyt mała, by się opiekować zwierzęciem oraz nie mają wystarczająco dużego ogrodu by piesek mógł w nim biegać. Wyjazd na wakacje, na kemping i nadzieja, że chociaż tam nasza bohaterka będzie mogła bawić się z czworonogami. Spełnia się jedno z jej marzeń. Okazuje się, że suczka właścicielki pola namiotowego oszczeniła się. Tak więc dziewczynka za zgodą Pani Julii i rodziców opiekuje się zgrają maluchów. Jak dla mnie jest to niesamowicie emocjonalne opowiadanie o miłości małej dziewczynki do pieska. Ponadto autorka ukazuje również perspektywę szczenięcia i jego uczucia względem małej Dorotki. Jego przywiązanie do niej i walkę o przyjaźń. Odpowiedzialność i wytrwałość pokazana w czynach dziewczynki naświetla nam jak bardzo zależy jej na owczarku niemieckim, którym jest piesek. Nie bez powodu właścicielka pola namiotowego nie nadaje imion szczeniętom – wszystko po to by się do nich nie przywiązywać, bo w końcu będą musiały trafić do nowych domów i tam też je otrzymają. Co uczyni Dorotka? Czy jej ulubiony owczarek niemiecki otrzyma imię? Z wakacji do domu powrócą we czwórkę czy w piątkę?

Przeczytałam Wnuczce przez telefon choć duży druk ułatwi Jej samodzielne czytanie jeśli zechce powrócić.Książkę podałam. Podobała nam się historia Białka i Błyska uwięzionych w zoo. Potrzeba wolności i droga do niej jest najlepszą puentą do przemyślenia. Wartościowa pozycja.

Jak dla mnie - 10 :) Rewelacyjna książeczka o pieskach, miłości do nich, a także o rodzinnych relacjach. Moje dzieci miały jedno zastrzeżenie do niej - za krótka! Rozdzialiki krótkie. Pani Wanda Chotomska z wielkim wyczuciem wplątała w prozę elementy swojego poetyckiego talentu :) Polecam wszystkim!

Kolejna książka o piesku. Jak tak dalej pójdzie to za jakiś czas staniemy się z moją córeczką ekspertkami od książeczek o pieskach, kotkach i innych zwierzętach. Ale cóż zrobić jak dziecko lubi właśnie takie lektury. A tutaj znów przygody mądrego, małego pieska, który ucieka z cyrku i szuka prawdziwej rodziny. Oczywiście szczęśliwe zakończenie w pakiecie ... no bo jak inaczej :)

Książka opowiada o przygodach chyba siedmioletniej (?) dziewczynki, która mieszka w zoo i uwielbia opiekować się zwierzątkami i pomagać im, a do tego rozumie ich mowę. Dużo przygód, które myślę są w sam raz aby zainteresować i jednocześnie nie zasmucić, ani nie wystraszyć ich powagą dziecka w wieku przedszkolnym. Nasza prawie sześciolatka była bardzo zainteresowana, sama uwielbia zwierzątka, więc podobało się tym bardziej. Myślę, że sięgniemy po kolejnej tomy. Nie mam tylko pojęcia czy wszystkie te fakty o pingwinach są prawdziwe, ale jeśli tak, to tym bardziej plus bo można się czegoś nauczyć. :)

Sue Mongredien to autorka serii Klub Kociaków Słodziaków, która liczy sobie już 10 tomów. Opowiada o 6 dziewczynkach oraz ich kociakach. Ania trochę obawiała się przeprowadzki w nowe miejsce. Na szczęście rodzice pomyśleli o jej samopoczuciu i postanowili sprawić jej kotka, aby nie czuła się taka samotna. Na miejscu u ciotki, skąd pochodził kociak, spotkała jeszcze 5 dziewczynek, które także przyszły obejrzeć zwierzątka. W związku z tym postanowiły założyć Klub Kociaków Słodziaków. Bardzo lubię wszystkie książki, które opowiadają o kotach, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok serii autorstwa Sue Mongredien. Każda książeczka opowiada o innym kotku, choć kolejne tomy są fabularnie ze sobą powiązane. Moim zdaniem całość tworzy jedną książkę fabularną, którą można czytać bezustannie. Styl autorki jest prosty, a duża czcionka dodatkowo ułatwia i przyśpiesza czytanie. W książce dodatkowo zawarte zostały liczne ilustracje przedstawiające opisywane zdarzenia. Seria przeznaczona jest dla dzieci od 6. roku życia, jednak sądzę, że starszym czytelnikom także się spodoba. Miłośnicy kotów będą nią szczególnie zachwyceni. Sądzę, że ta krótka książeczka może być bardzo pomocna w chwili, gdy chcemy mieć własnego kotka. Dzięki zapoznaniu się z nią możemy poznać problemy, które mogą dotknąć także nasze zwierzątko. Ja nigdy nie miałam kota, jednak z chęcią czytam o ich wyczynach. ,,Nowy dom Imbirka" to pierwszy tom serii Klubu Kociaków Słodziaków, z którą warto się zapoznać. Już same okładki są urocze i z pewnością były dla mnie dużym impulsem do zapoznania się z tą serią. Ja czuję się nią usatysfakcjonowana. Moja ocena: 5/6

Wydaje mi się, że ta książka dla dzieci 4 plus będzie idealna. Może nawet dla bardziej cierpliwego trzylatka, który zaciekawi się treścią i obrazkami co kilka stron wplecionymi w całość. Treść bardzo prosta, bez zbędnych zawirowań, mówiąca o przygodach małej kaczuszki i dziewczynki, która martwiła się jej losem, zainteresuje dziecko, do tego bardzo urocze obrazki rysowane ołówkiem. Całość fabuły mało wymagająca, ale ogólnie pozytywne wrażenie.

Książka „Szafir, psiak na medal” Agnieszki Stelmaszyk to pierwszy tom serii "Kto mnie przytuli?". Poznajemy uroczego psiaka Szafira. Szafir to mały szczeniaczek, który spędził całą noc na dworze, zanim przyniesiono go do schroniska. Miejsce to nazywane jest Przytuliskiem, a pracuje w nim pani Marta ze swoją pomocniczką Anitą. Gdy piesek trafia do schroniska, ma nie więcej niż 5 tygodni. Zostaje nazwany Szafirem z uwagi na niezwykły odcień oczu. Dwa tygodnie później na adopcję szczeniaczka decyduje się rodzina z dwójką dzieci. Dziewczynki: Lidka i Ola, są podekscytowane nowym domownikiem. Okazuje się, że zarówno one, jak i szczeniaczek, muszą się nauczyć dbać o siebie nawzajem. Wspólnie przeżywają wiele wspaniałych i pouczających przygód. Poznając perypetie Szafira, dziecko dowie się tego, jak bardzo w życiu każdego z nas potrzebna jest druga istota i jak ważne jest, by mieć do kogo się zwrócić i na kogo liczyć. To historia o odpowiedzialności, potrzebie adopcji i wrażliwości. Moje przedszkolaki uwielbiają te przygody.

Książka mnie zachwyciła! Lena spędza wakacje u cioci i kuzynów, Róży i Kamila. Kamil zachowuje się bardzo dziwnie po przyjeździe Leny. Dziewczynka widząc jasne światło w pokoju cioci, odsłania kłębki wełny i widzi rudo-białego kotka. Książka pełna akcji i wciągająca, zachęcam do czytania i zapaewniam, że się nie zawiedziecie czytając ją, bo ja się nie zawiodłam wcale :3.

Książka dziwnie się kończy, jakby ktoś próbował na szybko zakończyć historię Czarnego Noska — a szkoda. To, co mi przeszkadzało, to fakt, że czasem myśli Misia były rozbudowane i mądre, by za chwilę autorka przedstawiła misia jako bardzo głupiutkiego, który dopiero co poznaje świat.

Dla tych, którzy nie znają tej serii kilka podstawowych informacji na wstępie : Białek to mały kucyk urodzony na polanie w lesie Lojsta. Jest to wyjątkowy zwierz, gdyż wyróżnia go żółte umaszczenie i biała plamka. Pokazując swoją odwagę i przyjazne nastawienie do innych zdobywa przyjaciół oraz przeżywa wraz z nimi liczne przygody! W trzeciej części Białek wespół z przyjacielem Błyskiem mieszkają w stajni, daleko od domu. Białkowi nie podoba się życie w zamknięciu i próbuje wydostać się na wolność. Poznaje kolejno: konia Kasztana, psa Machaja, sarenkę Karmel, ropucha Łasucha. Z każdym z nich wiąże się jakaś przygoda. Jaka? Przeczytajcie i poznajcie je sami. Czy Białek pozostanie na wolności wiedząc, że Pia za nim tęskni, a najlepszy przyjaciel nadal mieszka w stajni? Seria o Białku jest przeznaczona dla dzieci, które zaczynają się uczyć samodzielnie czytać. Duża czcionka, krótkie zdania, pozwalające dzieciom czytać bez uczucia znużenia. Przede wszystkim jest to historia uniwersalna i dla każdego: zarówno dla dziewczynek jak i chłopców! http://zwyklejmatkiwzlotyiupadki.blogspot.com/2015/02/kacik-recenzencki-lenka-gora.html