Oszustwo niedoskonałe. Jak zdemaskowałem Lance'a Armstronga

Książka przedstawia kolarstwo zupełnie z innego poziomu, a zwłaszcza ciemne jego czasy początku wieku, kiedy doping w zasadzie był tam czymś naturalnym. Pokazuje sztuczki jakie stosowano, by wygrać i nie dać się złapać, a jednocześnie jak trudna była to rywalizacja. Dla fanów kolarstwa pozycja ciekawa, jak ktoś jest przeciwny temu sportowi to i tak znajdzie wady.

Książka raczej dla ludzi lubiących piłkę nożną. Dużo ciekawostek z różnych piłkarskich epok oraz wspomnień legendarnych momentów w kontekście emocji z nimi związanych. Na pierwszym planie liga angielska, są też odniesienia do innych rozgrywek. Nietypowa, dość frywolna forma. Przez to czasami gubiłem się między przejściami od jednego wydarzenia do drugiego. Na plus krótkie rozdziały dzięki czemu mogłem ją czytać w 10-15minutowych interwałach.

Wyprawa przez Pireneje zajęła pół książki - dużo więcej niż o niebo ciekawsze relacje z biegów. Książka bez wiedzy biegowej ale fajna czytanka. Trochę przefilozofowana ale cóż, autor chciał przekazać swoje myśli i rozterki. Biegowo i mentalnie Kilian TOP :-)

Szczerze współczuję wszystkim fanom Manchesteru United, którzy sięgną po tę książkę. Lektura autobiografii legendarnego Sir Aleksa wskazuje czarno na białym, że zastąpienie tego formatu postaci było po prostu niemożliwe. Widzimy to zresztą do dziś - dekada, która minęła już od odejścia SAF-a naznaczona była chaosem - na boisku, na ławce trenerskiej, w szatni i gabinetach. A końca nie widać... Wracając do książki, jest to miejscami dość chaotyczny strumień świadomości Fergusona poświęcony w głównej mierze losom United już w XXI wieku, co mnie akurat odpowiadało. Dobrze, że trener zdobył się na kilka słów o praktycznie każdym zawodniku, który przewinął się w tym czasie przez Old Trafford. SAF nie kreuje się na nieomylnego, przyznaje się do kilku błędów, niektórych decyzji broni, oddaje też honor swoim rywalom - słowem, ciekawa pozycja o ciekawym człowieku - nie tylko dla fanów Czerwonych Diabłów.

Mimo, że nienawidzę Manchesteru United, a samego Fergusona także nie darzę sympatią to zdecydowałam się przeczytać tę biografię. Jest napisana solidnie i obiektywnie. Przedstawia dobre i złe strony tego wielkiego trenera. I to od jego najmłodszych lat. Lektura warta przeczytania i potrafiąca zainteresować nawet kibiców innych klubów.

Długimi fragmentami czyta się niczym scenariusz bardzo dobrego thrillera. Najwięcej zyskuje, kiedy jest faktycznie dziennikiem i opisuje szczegółowo dane konkretnych wydarzeń. Szerszy opis emocjonalny również sporo daje od siebie. Zwłaszcza w finałowych rozdziałach. Zdecydowanie traci, kiedy trener popada w dygresje i różne osobiste przemyślenia. Niektóre są ciekawe, ale większość dość mono nuży. Minusem jest także niedokładne tłumaczenie. Wiele zdań zalatuje grafomanią. Przydałoby się lepsze spolszczenie. Pod względem samej treści i znaczenia, jest to jedna z najwartościowszych książek piłkarskich w historii.

[...] "Kiedy myślę o Dennisie, przychodzą mi do głowy określenia: lojalny, inteligentny, doskonale przystosowany. Był prawdopodobnie najbardziej swobodnym graczem, jakiego trenowałem. Prawdziwy zwycięzca!" Chuck Daily ᎷᏆᎷᏫ ᎳᏚᏃᎽᏚᎢᏦᏫ ᏢᎪNᏆᎬ ᎡᏫᎠᎷᎪN NᎪᎫᏞᎬᏢᏚᏃᎬᏀᏫ ! Dzisiaj kończy 63 lata. Niezaprzeczalnie i bez cienia wątpliwości Dennis Rodman to najbarwniejsza postać w historii sportu EVER!. Drugiego takiego nie znajdziecie. Pod tą kontrowersyjną osobowością, która stała się jego znakiem rozpoznawczym, kryje się jeszcze bardziej kontrowersyjna postać. To jak gra na uczuciach, łapiąca za serce, wywołująca współczucie, a za chwilę wychodzi jego brak odpowiedzialności i naiwność. Wydaje się, że Dennis doskonale potrafi wcielić się w rolę plotkarskiego dziennikarstwa, by osiągnąć swój cel. ROZGŁOS... Nie wiem, czy komukolwiek jest to potrzebne do szczęścia, bo tutaj nie dowiesz się niczego więcej ponad to co już wiesz. Dlatego nie odradzam, ale też nie polecam 😉 Jeżeli będziecie mieć możliwość to 𝐏𝐎𝐋𝐄𝐂𝐀𝐌 𝐙𝐀 𝐓𝐎 𝐅𝐈𝐋𝐌 𝐃𝐎𝐊𝐔𝐌𝐄𝐍𝐓𝐀𝐋𝐍𝐘 𝐏𝐓. "𝐄𝐊𝐒𝐂𝐄𝐍𝐓𝐑𝐘𝐂𝐙𝐍𝐘 𝐃𝐄𝐍𝐍𝐈𝐒 𝐑𝐎𝐃𝐌𝐀𝐍" / Dennis Rodman: For Better or Worse z serii filmów 30 for 30. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 𝐃𝐋𝐀 𝐂𝐈𝐄𝐊𝐀𝐖𝐒𝐊𝐈𝐂𝐇 : Dennis Rodman Siedem razy zdobył tytuł najlepiej zbierającego zawodnika i został włączony do Koszykarskiej Galerii Sław im. Naismitha. W swojej czternastoletniej karierze wywalczył pięć mistrzowskich pierścieni NBA (w roku 1989 i 1990 z Detroit Pistons, a w latach 1996–1998 z Chicago Bulls). Dwukrotnie został wybrany Obrońcą Roku (1990, 1991). Rozegrał ponad 900 spotkań w lidze NBA ze średnią liczbą punktów na mecz wynoszącą 7, a zbiórek 13. Jack Isenhour Ukończył West Point i został odznaczony jako weteran wojny w Wietnamie. Jako student Akademii Wojskowej grał w pierwszym składzie drużyny Boba Knighta. Po opuszczeniu armii zdobył tytuł magistra komunikacji społecznej na Uniwersytecie Tennessee, a później rozpoczął karierę dziennikarza telewizyjnego. Mieszka w Charlotte w Karolinie Północnej.

Przezabawna książka pełna anegdot z bogatej, wieloletniej, radiowej (i telewizyjnej) historii panów Jarońskiego i Wyrzykowskiego, znanych głównie z komentowania wyścigów kolarskich, ale nie tylko. Czyta się bardzo szybko i przyjemnie, a uśmiech na twarzy gości zaskakująco często, nawet jeśli nie jest się fanem kolarstwa.

Andrzej Iwan świetny piłkarz ale też człowiek, który miał wiele problemów życiowych począwszy od kontuzji do których doprowadził go Piechniczek wystawiając w meczach kadry przez hazard gdzie zaczynał grać będąc piłkarzem Wisły Kraków skończywszy na alkoholu, który toczył się przez jego życie. Postać tragiczna bądź co bądź polskiej piłki nożnej ale w tym tragizmie był też osobą wesołą, śmieszną potrafiącą rzucać świetne teksty typu reklamowanie przez Luke Modricia Jastrzębi z Zoo! Ajwen z Krzyśkiem zrobili świetną książkę nie mogłem od niej oderwać się choćby na pięć minut i przeczytałem ją w ciągu dwóch dni (dziwne jak na mnie). Książka sama w sobie to spowiedź z tych wszystkich tragicznych spraw potraktować ją trzeba bardziej jako pamiętnik niż autobiografie. Czytając ją czułem się jak na kolejce w wesołym miasteczku wygląda tak bardzo jak rollercoaster emocjonalny, że bardziej się nie da. Kilka razy poleciała mi łza, bo pamiętam jego programy w Weszło gdzie świetnie analizował mecze czy to Ekstraklasy, czy to Reprezentacji w Piłce Nożnej. Kupiłem ją dawno temu dokładniej 3/4 lata temu przeczytałem ją teraz było warto szkoda mi tylko, że nie kupiłem z autografem Pana Andrzeja. Myślałem, że będzie spotkanie autorskie wraz z Krzysztofem i Andrzejem ale niestety takiego spotkania nie było bardzo teraz żałuję, że nie kupiłem z autografem. Wracając do samej książki jak przedstawiłem wyżej książka jest spowiedzią z alkoholu, prób samobójczych (które w tej książce się pojawiły),hazardu oraz życia piłkarza TOPOWEGO piłkarza jak na tamte czasy. Świetnie została napisana, a Epilog, który się w tej książce pojawił chwyta za serce. Wywiady przeprowadzone też pokazują, że problem główny Ajwena był bagatelizowany czyli ten wstrętny alkohol. Miał pomoc od rodziny Bartka Iwana (syna),córki i Pani Basi. Szkoda, że tak to się potoczyło ale niestety... Ajwen zapadnie w mojej pamięci z tego tekstu o tym Jastrzębiu (najlepsza jego wypowiedź). Książkę oceniam na 10/10

Piłka nożna, czyli gra która elektryzuje miliony ludzi na całym świecie. Piłkarze zarabiają niebotyczne pieniądze, ktoś stwierdzi że przesadzone, być może (w przypadku polskich ligowców, z całą pewnością). Tak jak na czele Kościoła stoi Watykan, tak i piłka nożna ma swoją organizację, która nie przejmuje się przepisami prawa, kręci wałki, stanowi swoiste państwo w państwie. Jest to swego rodzaju tajemnica poliszynela, każdy o tym wie, jednak instytucje które mają narzędzia do tego, aby położyć temu kres, dziwnym trafem nie są w stanie, albo nie chcą tego zrobić. O tym właśnie jest ta książka, o różnego rodzaju machinacjach, korupcji, szwindlach, jednym słowem szambo. Przerażająca sprawa.

Książka o herosie współczesnego sportu, człowieku z żelazną etyką pracy jak i ogromną pasją do pływania. Michael gdy był mały bał się wejść do wody, jak już przełamał się potem zaczął stopniowo osiągać niesamowite wyniki na coraz to ważniejszych zawodach aż po Igrzyska Olimpijskie.

Anonimowy angielski agent piłkarski opowiada o kulisach swojej pracy i środowiska, do którego trafił. Sam w pewnym momencie mówi, że wszystkie przytoczone w książce historie mogą być równie dobrze prawdziwe, jak i zmyślone - i ciężko nie odnieść wrażenia, że prawda jest tu dość bezczelnie naciągana. Mimo tego - oraz ciągłego narzekania - czyta się tę książkę całkiem nieźle. Dobra rzecz dla ludzi, którzy chcieliby się bardziej zagłębić w brudny świat agentów piłkarskich.

Bardzo dobra publikacja dla miłośników rowerów i nie tylko. Maja Włoszczowska to dla mnie osoba kompletna: wykształcona, inteligentna, zawzięta w sporcie i to wszystko znajdziemy w tej książce. Publikacja opatrzona zdjęciami - jako amator różnych medycznych aspektów byłam zachwycona zdjęciami nogi! Fotografie zdecydowanie wzmacniają przekaz w tej książce. Dodatkowo historie rodzinne i opisy umiejętności mamy pokazują jak czasami po prostu urodzenie się w innych czasach decyduje o tym co możemy w życiu osiągnąć. Jako laik w jeździe na rowerze zaczerpnęłam sporo wskazówek a taka, którą pamiętam do dzisiaj to sposób trzymania kierownicy przy zjeździe w dół oraz informacje o ułożeniu i zaczepieniu stopy na pedałach. W książce opisane są również aspekty mi mało znane, więc dla mnie były ciekawe jak obowiązki w stosunku do które sponsora oraz relacje z osobami, które pracują na sukces danego sportowca. Od przeczytania książki zupełnie inaczej patrzę na naszych mistrzów sportu.

Nieporównywalnie ciekawsza niż większość biografii opisujących suche fakty z karier sportowców. Szamo z przymrużeniem oka przytacza dziesiątki anegdot ze swoim kariery i robi to w niezwykle interesujący sposób, chociaż oczywiście poczucie humoru golkipera nie każdemu podpasuje.

Przyznam się ze wstydem, iż książka „Zawód: szpieg. Rozmowy z Aleksandrem Makowskim”, będąca wywiadem rzeką przeprowadzonym z wymienionym w tytule oficerem polskich służb przez Pawła Reszkę i Michała Majewskiego, zdrowo się u mnie przeleżała. Z tego co pamiętam, trafiła do mnie w jednym z pakietów (nagród) z Instytutu Książki. Wciąż brak mi czasu nawet na planowane lektury, więc wylądowała w jednej z toreb z tym, co na później. A później to o niej zapomniałem. Na szczęście podczas porządków w garażu zwróciła moją uwagę. Na szczęście. Rozpocząłem lekturę z nadzieją, lecz nieśmiałą. W końcu tych książek pisanych przez „byłych oficerów służb” mamy ostatnio zatrzęsienie i różnie to z nimi bywa. Od początku wciągnął mnie rytm pytanie-odpowiedź, który nadaje dziełu odpowiednią dynamikę. Krótkie, konkretne pytania i takie same odpowiedzi. Wbrew temu, czego się spodziewałem, rzecz nie traktuje tylko o Polsce i naszej historii (to koloryt kontrwywiadu),ale i (a może przede wszystkim) o zagranicy. Zresztą oba wątki się łączą niczym dwie strony tej samej monety i są równie interesujące. Nie będę streszczał ani omawiał – wymienię tylko hasłowo szczególiki, które wyjątkowo utkwiły mi w pamięci: - migawka o upadku Sajgonu (szkoda, że taka krótka) - sytuacja wywiadów w Austrii - Afganistan i Bin Laden - dużo interesujących rzeczy o USA Z ciekawostek – zagadka: ile lat pracuje się na emeryturę w ONZ? Kto zgadnie :) Pytania czasami się ślizgają po temacie, a Makowski czasami krótko je ucina. Widać, że z wywiadu nigdy się nie odchodzi. Mimo tego książka bardziej niż ciekawostkami przemawia nie tylko wspomnieniami Makowskiego, lecz i konkretną wiedzą historyczną rozmówców, ukazywanym tłem, związkami między faktami, datami, osobami i motywami. Pojedyncze źródło jest jak wąska wiązka latarki oświetlającą coś w nocy, ale to dzieło jest taką kolejną latarką, która doświetla obraz jawiący się na podstawie innych publikacji o tej tematyce, wydobywa z mroku szczegóły, nadaje obrazowi głębię. Poziom rozmowy jest bardzo wysoki, zarówno merytorycznie, jak i stylu. Szkoda tylko, że przy fragmencie o Wałęsie zabrakło puenty, iż dla Polski nie jest ważne, co robił przed, tylko co robił po. Lektura nie jest wesoła. Skoro nawet wywiad takiego siermiężnego i ubogiego państwa jak PRL był w stanie zrobić agenta z premiera w zasadzie wrogiego rządu, to co mogą mocarstwa? Po lekturze tym bardziej się dziwię tym publicznym debatom o agenturalnej, lub nie, przeszłości różnych osób. Niech się tym zajmują historycy, ale my i media? Skoro Kowalskiego oceniamy nie po deklaracjach, a po czynach (nie jest porządny ten, kto kradnie, choćby się kreował na świętego),to dlaczego nie stosujemy normalnych kryteriów wobec polityków i innych znanych ludzi? Skoro nie wiemy, czy ktoś jest agentem, to zamiast nad tym dyskutować, może przyjrzyjmy się jego działaniom? Co robi, na czyją korzyść i na czyją szkodę? Sądźmy po czynach, a nie po deklaracjach... Rozumie się samo przez się, że pewne pytania i pewne odpowiedzi paść nie mogły, ale mądrej głowie dość po słowie, więc dzieło niesie sporą wiedzę dla zainteresowanych tematyką nie tylko służb, ale w ogóle polityką i historią, można powiedzieć, że samą rzeczywistością. Tym bardziej, że jak to się mówi, kultura korporacyjna raczej się nie zmienia, więc to, czego się dowiadujemy o przeszłości, wiele nam mówi o teraźniejszości i przyszłości służb, polityki i innych „korporacji”. To niestety też nie rysuje optymistycznego obrazu… Reasumując – pozycja wyjątkowo interesująca, chyba dla każdego, kto choć trochę czasem zastanawia się nad polityką i historią, krajową i międzynarodową. Gorąco polecam źródło: https://klub-aa.blogspot.com

Jedna z najlepszych autobiografii związanych z piłką nożną, jakie czytałem. Fascynująca postać, która przez tyle lat pracy na najwyższym poziomie musiała przeżyć wiele interesujących i niespodziewanych momentów. Na szczęście umiejętnie podzielił się nimi z czytelnikami. Jako fan Spurs czytałem z zaciekawieniem wszystkie rozdziały i jeszcze bardziej doceniłem Harry'ego Redknappa.

Jeśli ktoś śledzi świat piłki, to nie znajdzie tu wiele zaskoczeń. Tym bardziej, że sporo tych historii to mniej więcej lata 2005-2014, więc gdy to piszę, mają one kilkanaście lat. Z jednej strony podczas lektury stajemy się malutką częścią najbogatszej ligi świata, ale z drugiej dowiadujemy się, że wcale nie najlepszy piłkarz tej ligi z wcale nie największych klubów żył jak arabski szejk i nie widział w tym nic niesprawiedliwego. Te tłumaczenia bywały irytujące, choć ciekawe. Najwyższych szczytów piłkarskich tak naprawdę nie dotknął, nie licząc imprezowania z graczami Barcelony. Myślałem, że dowiem się o tym świecie więcej, ale może po prostu ten świat nie jest tak głęboki, jak myślałem.

Ibra zainteresował mnie swoją osobą właśnie poprzez swoje kontrowersyjne wypowiedzi. Książka wpadł mi w ręce przez przypadek i … mam mieszane odczucia. Lubię historie ludzi którzy coś osiągaj mimo braku jakiegokolwiek zaplecza. Książka jednak wydaje mi się dosłownie transkrypcją wywiadu z piłkarzem. Pół książki przyzwyczajałem się do chaosu informacyjnego i skakania po wątkach. Może to specyfika tego gatunku a rzadko sięgam po biografie i moje zarzuty są bezzasadne? Nie wiem. Historia fajna, narracja troche zbyt chaotyczna.

Ciekawy reportaż, przedstawia realia życia w USA i zawiera dużo danych - od razu zaznaczam, że czytajac należy pamietać, że książka wydana została w 2012 roku, więc wszystkie twarde dane są aktualne na tamten rok i nie należy się do nich przywiązywać. Sięgając po te pozycje warto mieć ogólną ocenę i wiedzę o USA z aktualnych czasów, aby sobie porównać jak to wyglądało ponad 10 lat temu a jak teraz i ile rzeczy się zmieniło. Danych jest dużo (np. procent religii, procent wykorzystania aut, dużo o edukacji) więc momentami pytałam siebie - po co ja to czytam? Na szczęście są one przemycowne w ciekawy opis przedstawiający ogólny obraz Stanów i Amerykanów, podoba mi sie, że książka jest podzielona na tematy jak np. kultura broni, country, stosunek do religii czy samochody, a te każdy temat jest wyjaśniony niejako od podstw. Przez taki podział tematyczny nie trzeba czytać całości tylko można wybrać konkretny rozdział na temat, który czytającego interesuje i wracać do ksiązki wielokrotnie.

Książka kozacka. O Kozakiewiczu usłyszałem w rapowym kawałku Dwóch Sławów "O sportowcu". Od razu poprosiłem o tę książę, ponieważ jako lekkoatleta chciałem przeczytać biografię innego lekkoatlety. Byłem zachwycony, że w końcu nie jest to historia o piłkarzu czy bokserze, bo głównie takie pozycje widziałem na sklepowych półkach. Byłem więc bardzo pozytywnie nastawiony do tej pozycji i szczerze się nie zawiodłem. Pozytywna osoba Kozakiewicza która jest opisana w humorystyczny, ale i poważny sposób ukazuje go jako osobę walczącą o swoje, czujemy do niego przez to niesamowitą sympatię i pewną dozę uznania go jako autorytet. Ponadto czułem tę PRLowski klimat, co wydaje mi się w niej odgrywać też całkiem ważną rolę, a historię o tym jak Kozakiewicz zanosił kwiaty nauczycielce, zapamiętam do końca życia ;)