Oyama Legenda i Dziedzictwo

Książka jest właściwie encyklopedią, zbiorem 100 największych naukowców. Brani byli pod uwagę, ci co walnie przyczynili się do wielkich odkryć, jak i ci, którzy zapoczątkowali te odkrycia. Tylko jeden musiał pracować na swoje utrzymanie, reszta z racji spadków, małżeństw i majętności opiekunów naukowych mogli w 100% poświęcić się nauce. Każda sylwetka opiewa nie tylko, co dana osoba osiągnęła, ale też życie prywatne i okoliczności życiowe. A te nie zawsze były szczęśliwe.

Dla pasjonatów informatyki i popularnej w ostatnim czasie dziedziny cyber bezpieczeństwa pozycja obowiązkowa. Nie jest to poradnik ze względu na to, że opisywana akcja dzieje się dekady temu, ale wciągająca historia jednego z najbardziej poszukiwanego hakera wszech czasów.

„Pamięć absolutna” – Arnold Schwarzenegger To jedna z tych autobiografii, po których zostaje w głowie myśl: niemożliwe, żeby jedno życie pomieściło aż tyle historii. Arnold Schwarzenegger to prawdziwy człowiek orkiestra – kulturysta, aktor, biznesmen, polityk – i w tej książce widać, że za każdym z tych etapów stoi ogromna determinacja i bardzo konkretna wizja siebie. Czytając, miałam momentami wrażenie, jakbym oglądała film. Droga z małej austriackiej miejscowości do światowej kariery brzmi jak scenariusz Hollywood, a jednak to wszystko wydarzyło się naprawdę. W autobiografiach jest też coś ciekawego – czytając, sami wyrabiamy sobie opinię o człowieku. Poznajemy nie tylko sukcesy, ale też sposób myślenia, motywacje i momenty słabości. Po tej książce moja wizja Arnolda trochę się zmieniła. Przed lekturą widziałam głównie ikonę kina akcji. Po niej zobaczyłam przede wszystkim człowieka z ogromną ambicją, planem i konsekwencją w działaniu. To historia o tym, jak daleko można zajść, jeśli naprawdę wierzysz w swoją wizję i jesteś gotowy pracować na nią latami. Jeśli lubicie autobiografie ludzi, którzy żyją „na pełnej mocy”, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć. 💪📚

Książka o nietuzinkowym człowieku. Trochę w formie samochwałki... ale co tu się dziwić... przyjemnie się to czyta i nie ma wątpliwości, że Trump ma się czym pochwalić. Trochę narcyz, trochę megaloman, perfekcjonista... człowiek, którego nie każdy będzie lubił ale którego obecności w pobliżu przydałaby się każdemu... zapał, ambicja, dążenie do perfekcji, odwaga, silny charakter... no ja lubię tego gościa i za jego dokonania i za jego przekonania i tak po prostu... chciałoby się mieć choć ułamek jego zapału i energii... no i kasy... i władzy... =)

Ameryka w drugiej połowie zeszłego wieku. I na tym tle historia Alego, przez wielu uznawanego za najlepszego pięściarza, jaki kiedykolwiek pojawił się między linami ringu. Jednak był on także nietuzinkowym człowiekiem. Potrafił bowiem (jakże tym, prawie wszystkich, zaskakując) we właściwym momencie głośno powiedzieć "nie" systemowi. Chociaż mógł- wzorem wielu innych - udawać,że wszystko jest w porządku, i wygodnie czerpać korzyści z dostatniego życia... Muhammad Ali - wielki zarówno w ringu, jak i poza nim...

Z tego co pamiętam, to była moja druga elektroniczna książka tzw. e-book, którą pozwoliłem sobie dawniej zamówić, zapłacić za nią oraz przeczytać. Komputery, informatyka, technologie od zawsze mnie interesowały, wręcz pasjonowały i interesują nadal. Jedynie smartfony są przeze mnie nie do końca oswojone z prozaicznego powodu. Jestem konserwatystą i wolę tradycyjny internet na ekranie laptopa, a nie małego ekranu telefonu komórkowego. Bill Gates, postać ikoniczna, kluczowa dla rozwoju komputerów i ludzkości. Wybitny informatyk, który stworzył najważniejszą firmę w branży technologicznej czyli Microsoft. „Stalin oprogramowania” zaliczany przez wtajemniczonych do ruchu hakerskiego. Przynajmniej w początkach swojej działalności, zanim założył firmę, która stała się potęgą i kluczową firmą świata. Już sam wstęp do książki zawiera tzw. meritum, które warto przytoczyć, aby wyrobić sobie pojęcie o czym będzie rozprawiała ta bardzo dobra i wciągająca lektura. Pod wstępem z owej książki wydanej w 2012 roku zamieszczam link do tekstu na temat firmy Microsoft w teorii spiskowej. Pochodzi on z archiwalnego magazynu „Plastik” [pismo o kulturze techno], tekst ma tytuł „Enter: 666”, czemu? Wyjaśnia artykuł, który polecam, podobnie jak fragmenty wywiadów z Billem III Gates’em, bowiem książka jest skompilowanym wyborem różnych wypowiedzi tego wielkiego i bardzo zdolnego, a właściwie genialnego człowieka. Fragment książki - wstęp: „Jestem optymistą. To najważniejsze w mojej wizji świata. Jestem jednak niecierpliwym optymistą”. – BILL GATES, W: MICHAEL KINSLEY, CREATIVE CAPITALISM, 2008 Billa Gatesa można kochać lub nienawidzić, ale jedno nie ulega wątpliwości – od ponad trzech dekad jest on niekwestionowaną ikoną globalnego biznesu, a stał się nią w 1981 roku, kiedy rozpoczęła się masowa produkcja komputerów osobistych. Nazywany jest genialnym wizjonerem, tyranem i biznesmenem bez skrupułów. Wszystko można o nim powiedzieć, ale nie można pozostać wobec niego obojętnym. Bez względu jednak na opinie o Gatesie nawet jego najbardziej zajadli wrogowie muszą przyznać, że przyczynił się on do jednej z największych rewolucji współczesnego świata. Zamienił dostępną tylko dla specjalistów technologię komputerową lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku w nieocenione, łatwe w obsłudze narzędzie masowego użytku, które przyczyniło się do rozwoju ekonomicznego i powstania nowych miejsc pracy. Gates konsekwentnie zajmuje najwyższe miejsca w rankingach najbogatszych ludzi świata, jednocześnie postrzegany jest jako jeden z najbardziej kontrowersyjnych założycieli i prezesów korporacji w historii. Biznesmeni na całym świecie uważają go za swojego guru i wykorzystują jego biznesowe strategie przy tworzeniu i rozwijaniu własnych projektów. Wizerunek twardego zarządcy, jakiego Gates dorobił się, kierując do roku 2008 działaniami Microsoftu, zmienił się diametralnie, gdy postanowił całkowicie poświęcić się Fundacji Billa i Melindy Gatesów. W rezultacie inni filantropi zmuszeni byli zweryfikować swoje poglądy na jego temat. Pomimo że Bill Gates nie sprawuje już funkcji kierowniczych w jednym z najpotężniejszych koncernów świata, jego nazwisko jest stale obecne w mediach. Przyjaźń i wspólne działania charytatywne Gatesa z wokalistą U2 Bono oraz z gigantem inwestycyjnym Warrenem Buffettem, przyciągają uwagę dziennikarzy i opinii publicznej. To zaś nadaje ogromną rangę jego przedsięwzięciom filantropijnym – czy chodzi o prowadzoną wspólnie z byłym prezydentem Billem Clintonem kampanię na rzecz zwiększenia pomocy federalnej dla zniszczonych trzęsieniem ziemi miast i wiosek Haiti, czy serię wykładów w trakcie Festiwalu Filmowego Sundance, promujących reformę edukacji publicznej. W czasach czynnego zarządzania Microsoftem Gates zmuszony był chronić tajemnice korporacji, dziś jego życie przypomina otwartą księgę, a on sam udziela się na Facebooku, Twitterze i na blogu TheGatesNotes.com. Druga odsłona kariery Billa Gatesa jest nie mniej spektakularna niż pierwsza. Każdy, kogo interesują jego życie i poglądy bądź kto poszukuje inspiracji dla własnych biznesowych przedsięwzięć, znajdzie wśród myśli Gatesa cenne wskazówki dla siebie. * * * „ENTER: 666 czyli Microsoft w teorii spiskowej”: https://tesinblog.wordpress.com/2019/04/11/enter-666-czyli-microsoft-w-teorii-spiskowej-kamil-antosiewicz-plastik/

Niezbyt byłem zaskoczony, co sprawiło, że Stallman stał się tym, czym dzisiaj jest. Mowa o drukarce, która się zacinała oraz NDA byłego inżyniera Xeroxa. Dalej jest o dzieciństwie, podejrzeniu autyzmu, uwielbienie do tańca i rodzinne historie, które dość twardo odcisnęły swoje piętno na Stallmanie. Oczywiście jest też historia GNU/Linux, bo tak to powinno być według niego poprawnie zapisywane. Dowiedziałem się też, że Stallman niezbyt lubił się z Linusem Torvaldsem. Chociaż u Linusa ceni za zrobienie "tego, co trzeba zrobić". Inaczej mówiąc, jeśli chcesz jeden z drugim zrozumieć, dlaczego Stallman jest, jaki jest to taka na pół biografia jest warta poświecenia czasu.

Żaden z Mitnicka łamacz kodu, żaden hacker. Więcej w nim ze stalkera i piractwa oprogramowania. Skuteczny, bo pierwszy zręcznie zaadaptował tzw. inżynierię społeczną do penetracji cyberświata wykorzystując niską świadomość technologiczną i techniczną swoich ofiar (dziś ta inżynieria nazywa się "na link", "na załącznik w mailu", ale też "na wnuczka", "na policjanta", "na zakład energetyczny"...). Etykietą antykorporacji okleiły Kevina media, bo jemu wystarczało narcystyczne upojenie gnuśnością użytkowników. Mitnick wyrósł ze świata "dużych" komputerów i tonowego wybierania numerów telefonicznych. Mitnick to też wdzięczny obiekt śledztwa dziennikarskiego trącącego manią prześladowczą i łowiectwa sensacji. To pierwszy przykład medialnego dorwania gościa "technologicznego" za pomocą radiowego "pegasusa" tamtych czasów (jak na tamte czasy (80-90 XX. wieku),czyli skanera łączności komórkowej. Przeczytać warto, bo jeśli przejść nad obsesją polowania na sieciowego "cienia", to sporo dowiemy się o tym, jak komputery wrastały w tzw. życie bieżące ówczesnej Ameryki. Nam tego ustrojowo oszczędzono, a Timeksy, Komodory, Atari, Spektrumy, Amstrady CPC mogliśmy wygłodniale skonsumować dopiero wtedy, gdy były już de facto passe (bo Spectrum 2, Amstrady PCW, Amigi... to był raczej drooogi Kosmos). No, może nie aż tak źle, to nie było, bo był Elwro 800Junior),ale to już inna i też ciekawa historia.

O Sir Alex Ferguson jest tu bardzo mało, a dziennikarz (kibic United) skupił się na własnych przeżyciach związanych z jego ukochanym klubem. Książka opowiada o tym, co oznacza bycie fanem Manchester United przez wspaniałe 25 lat panowania sir Alexa Fergusona, zarówno w najradośniejszych, jak i najtrudniejszych chwilach.

Hitler byl przedewszytskim filozofem ale dosc wyjatkowym bo otrzymal jeszcze plus 100 do charyzmy dzieki ktorej porwal za soba caly narod niemiecki. Zachecam kazdego kto chce myslec samodzielnie do przeczytania tej ksiazki. Nie dziwie sie, ze niektorzy tak mocna pluja na nia jadem bo Hitler gdyby zyl dzis bylby przeciwny unii europejskiej. Czytalem wersje z 2005 roku bo nowych wydan po 2020 nie uznaje za wartosciowe. Na koncu ksiazki jest program NSDAP ktory jest mega patriotyczny. Jako zachete dodam ze Adolf przeprowadzil eksperyment i zagonil czlonkow komisji swoich komitetow partii do roboty, bo zirytowalo go ich nierobstwo i branie kasy za produkowanie bezsensownych nikomu niepotrzebnych rozporzadzen. Nagle jak mieli cos zrobic to zaczeli znikac i nie mozna bylo ich znalezc.... To daje do myslenia.

Audiobook Nie mógłbym spać spokojnie gdybym nie sięgnął po pełną publikację, po przeczytaniu pierwszych dwóch teaserów i było warto. Nie rozumiem czemu w „Teaserach” książki, szczególnie w tym zajmującym się filantropią. Okrojono materiał o słowa Forda „Tam, gdzie biznes wchodzi w filantropie, tam filantropia traci serce”, które totalnie odwracają cały wydźwięk narracji i z przeciwnika stawia mnie w szeregu ze zwolennikami metody Forda. Jestem osobą z natury zanurzoną swoim życiem w statystyce i, pomimo że większość mego życia na niej polega, jednocześnie nie odcinam się od poglądów o nie skuteczności statystyki w rozwiązywaniu wszystkich swoich wyzwań i problemów i fantastycznie mi się czytało tę książkę pod tym kontem. Gdyż Ford wielokrotnie w tej swojej biografii zawodowej, przywoływał liczne statystyki, dzięki którym jego firma stała się tym, czym się stała, a jednocześnie uświadamiał czytelnika, że jego firma nie jest niewolnikiem statystyk tylko niewolnikiem celu. Gdyż niewolnikiem statystyki jest Bankier tudzież Makler, od których Ford raczył stronić. Także, te rozważania na temat wzajemnie wykluczających się idei: statystyka, cel, powód działania. A jednocześnie stronienie od podporządkowywania celu, statystyce, by statystyka lepszych wyników firmy nie stała się celem samym w sobie, wypaczając jakość dostarczanej usługi. Lub by prowadzenie statystyki, nie stało się  powodem jej prowadzenia, tylko by celem było dostarczenie, najlepszego możliwego produktu klientowi. Kilka jeszcze słów o Celu, czyli Teleologii, (nie mylić z Teologią),kiedy wertowałem strony tej biografii, szukałem schematu budowania przedsiębiorstwa i procesów w nim, na fundamencie filozofii biznesu. I w swoich osobistych rozważaniach doszedłem do wniosku, że wszystko w przemyśle Forda zawierało się na oparciu każdego najmniejszego procesu wewnątrz firmy, na zdefiniowaniu celu danego procesu, lub części samochodu, innowacji. I podporządkowanie tego procesu jego celowi, dzięki temu jego fabryki były takie wydajne, dzięki temu jego model biznesowy, tak dobrze działał i spełniał swój cel. Nieraz sam zapominam, w jakim celu prowadzę jakąś statystykę w swoim życiu, tym samym sprawiam, że ta statystyka nie służy swojemu celowi. Więc siłą rzeczy staje się bezproduktywna. To chyba najlepsza lekcja, jaką wyciągnąłem z tej lektury, by proces zawsze był podporządkowany swojemu celowi.

Książka która mnie mocno zaskoczyła. Kupiona kiedyś tam, jako dopełnienie do paczki (zawsze tak robię, szukam czegoś konkretnego, a potem przeglądam co też ma dany sprzedający "na składzie" i dorzucam co najmniej tyle, aby wysyłka była darmowa - wtedy czuję się jakbym oszczędzał, hahaha ... ). Ot, kolejne wspomnienia wojskowego - pomyślałem sobie. Nazwisko oczywiście kojarzyłem z Irakiem, Kuwejtem, Pustynną Burzą itd. Po zakupie leżała sobie na półce dość długo, czekając na swoją kolej, jak wiele innych zresztą. A tu rewelacja, autor nie dość że sam miał bardzo ciekawe życie i potrafił o tym opowiedzieć (zarówno o blaskach, jak i o cieniach),był człowiekiem odważnym, szczerym i inteligentnym (członek Mensy),to również ciekawą postacią był jego ojciec, o którym także sporo możemy się dowiedzieć w pierwszej części tej bardzo ciekawej opowieści. Czyta się to świetnie, nie ma nudy, trafiamy wraz z bohaterem wspomnień w wiele interesujących miejsc i sytuacji - a na koniec mamy jego Opus Magnum czyli Pustynną Burzę widzianą od środka. Brawo, panie generale Schwartzkopf :)

Po przeczytaniu poczułem lekkie rozczarowanie - bo początek zapowiada się dobrze, ale im dalej, tym bardziej autorowi peron odjeżdżał. Takie przynajmniej odniosłem wrażenie. Ale nieco później w różnych innych, niepowiązanych z Ostatnią walką i IIWŚ książkach trafiałem na wzmianki o Zumbachu lub Misterze Brownie... więc zacząłem weryfikować wydarzenia opisane przez samego Zumbacha. I doznałem.. szoku to może za dużo powiedziane, ale sporego zaskoczenia. Otóż facet nie fantazjował. Faktycznie brał udział we wszystkich opisanych wydarzeniach. Może niekoniecznie wszystko było dokładnie tak, jak to przedstawił (tego nie sposób stwierdzić),ale rzeczywiście BYŁ i UCZESTNICZYŁ. Jego wspomnienia nie są wytworem wybujałej wyobraźni. To chyba największe zaskoczenie. Drugi plus, niezwiązany z powyższym, to brak jakichkolwiek odniesień politycznych, światopoglądowych, bogoojczyźnianego patosu i tego typu ckliwych chwytów.

Książka w ciekawy sposób opisuje historię wstąpienia Pana Piotra do Legii Cudzoziemskiej. Szkoda jedynie, że autor nie skupił się bardziej na opisie samej legii (uzbrojenie, taktyka, prowadzone działania) zasłaniając się tajemnicą i wiernością jednostce. Według mnie książka miałaby większą wartość gdyby zawierała więcej merytorycznej treści, a nie poetycznych opisów przyrody czy też okolicy, w której przebywał autor.

Błyskotliwa kariera zadziornego chłopaka z Gdańska, który jako 12-latek rozpoczął treningi bokserskie. Jako 20-latek został zawodowym bokserem, otrzymał obywatelstwo niemieckie, rozpoczął drogę na sportowe szczyty i... został dożywotnio zdyskwalifikowany przez Polski Związek Bokserski. Opowiada tu o swojej 12-letniej karierze, o obecnym życiu ojca rodziny, biznesmena i społecznika, a także o kulisach współczesnego boksu zawodowego, najciekawszych walkach, postaciach i organizacjach bokserskich. Ta książka to szybki przegląd kariery Dariusza Michalczewskiego i mogę polecić fanom boksu.

To tekst źródłowy, który powstał w XVII wieku. Spisany przez jednego z bukanierów (piratów),który bezpośrednio uczestniczył w części opisanych wydarzeń. Exquemelin plywał pod Morganem i brał udział w np. zdobyciu Panamy. O jakości tej książki, jej przystępności, świadczy najlepiej popularność jaką zyskała w Europie. To co mi się najbardziej podoba w tym wydaniu to jego absolutne B O G A C T W O. Kto ma egzemplarz ten wie. Piękna, kolorowa, z wszechobecnymi ilustracjami i redakcyjnymi dodatkami przybliżającymi czytelnikowi rozmaite zagadnienia związane z morskim życiem piratów. Ta książka to świetna rzecz dla młodzieży.