Podwójne życie Szaszkiewiczowej

Bez wątpienia książeczka ta była bardzo przyjemną lekturą, a Szaszkiewiczowa była bez wątpienia bardzo interesującą, poczciwą i sympatyczną kobietą.
Jednak mnie troszkę przeraża jej wszechobecny optymizm. Jest dla mnie trochę... nieludzki(?). Niektóre naprawdę przykre i bolesne sytuacje przedstawia w sposób taki... obojętny. Ja wiem, że to dobrze, że się nie zamartwia i nie popada w depresję, ale mnie to jednak troszeczkę przeraża.
Poza tym myślę, że naprawdę warto przeczytać.
Szczególnie, jak nietrudno się domyślić, zainteresowały mnie fragmenty o Piotrze i Piwnicy pod Baranami. Jestem zachwycona, że mogłam się dowiedzieć więcej o tej cudownej "instytucji", o Szaszkiewiczowej i Ksylolicie w jej życiu.

Bez wątpienia książeczka ta była bardzo przyjemną lekturą, a Szaszkiewiczowa była bez wątpienia bardzo interesującą, poczciwą i sympatyczną kobietą.
Jednak mnie troszkę przeraża jej wszechobecny optymizm. Jest dla mnie trochę... nieludzki(?). Niektóre naprawdę przykre i bolesne sytuacje przedstawia w sposób taki... obojętny. Ja wiem, że to dobrze, że się nie zamartwia i...

Ogromnie się cieszę, że (dzięki blogowi Beznadziejnie zacofany w lekturze ) trafiłam na tę książkę. Opowieści o życiu Kiki Szaszkiewiczowej czyta się znakomicie. Cały czas myślałam o tym jaką kolorową, nietuzinkową Osobą być musiała ( zmarła w 2014 roku) i jak fajnie byłoby Ją znać. Życie naprawdę niełatwe, bo Czas i Historia generowały dużo trudnych chwil. Jednak Jej wewnętrzna pogoda, ciągła ciekawość nowych przeżyć, zgoda na nieuniknione, dystans do siebie, wiara w człowieka wreszcie - powodowały, że nawet smutne czy wręcz tragiczne okoliczności przeradzały się koniec końców w fantastyczne, pozytywne historie. To naprawdę jest sztuka!

Ogromnie się cieszę, że (dzięki blogowi Beznadziejnie zacofany w lekturze ) trafiłam na tę książkę. Opowieści o życiu Kiki Szaszkiewiczowej czyta się znakomicie. Cały czas myślałam o tym jaką kolorową, nietuzinkową Osobą być musiała ( zmarła w 2014 roku) i jak fajnie byłoby Ją znać. Życie naprawdę niełatwe, bo Czas i Historia generowały dużo trudnych chwil. Jednak Jej...

http://zacofany-w-lekturze.pl/2015/05/glosik-slaby-ale-bardzo-nieprzyjemny-irena-kika-szaszkiewiczowa-podwojne-zycie-szaszkiewiczowej.html

http://zacofany-w-lekturze.pl/2015/05/glosik-slaby-ale-bardzo-nieprzyjemny-irena-kika-szaszkiewiczowa-podwojne-zycie-szaszkiewiczowej.html

Fantastyczna, pełna humoru i zabawnie opisana historia własnego życia!

Szaszkiewiczowa nie powstrzymała się od własnych uwag co w przypadku opisywanych przez nią historii doprowadzało mnie o śmiechu, a historiom nadawało komicznego zabarwienia.

Nie jest to biografia naładowana datami, pisana "naukowym" językiem i co najważniejsza nie jest taka ułożona, chronologiczna i przy tym... nudna, jak potrafią być biografie. Nie oznacza to, że jest chaotyczna i bałaganiarska - o nie! Jest po prostu napisana od początku do końca, ale z ogromną lekkością pióra.
Czytając tę książkę widziałem Szaszkiewiczową taką jaka była - pełną humoru, optymizmu, nie poddającą się rzeczywistości i nie narzekająca na cały świat. W książce nie znalazłem wylewania żali na los, a przecież jaj rodzina i ona stracili wiele, a jej samej świat przewrócił się do góry nogami, w wyniku historycznych wydarzeń, a i jej życie rodzinne nie obyło się bez podejmowania trudnych decyzji.

Autorka pisząc tę książkę "przeniosła" mnie w ziemiański, przedwojenny świat, przedstawiając mi panujące w nim zachowania, zasady. "Widziałem" również początki działalności Piwnicy pod Baranami i "poczułem" klimat tam panujący - klimat tworzony przez gości tejże Piwnicy. To wszystko z lekkim tłem peerelowskiej rzeczywistości, ale użytym ze smakiem, bez zbędnego politykowania na łamach książkowych stronic.
Najzabawniejszą historią, która mi utkwiła była ta, w której babcia autorki jadąc do sądu, zorientowała się, że ma dwie różne rękawiczki i pomimo tego, iż podróż zaprzęgniętym w cztery konie wozem trwała dłużej niż dzisiaj samochodem, to kazała zawrócić, gdyż uznała za niestosowne wystąpienie w dwóch różnych rękawiczkach. Dopiero kiedy je zmieniła ponownie wyruszyła w drogę. Dla mnie to zabawne, choć wskazuje, na pewne stereotypy zachowań [a możne na fanaberie? ;)], ale pokazuje jak dzisiejsze zasady straciły na ważności, jak bardzo różniły się lata przedwojenne od teraźniejszych, co oczywiście jest naturalne na przestrzeni lat i wydarzeń, które wydarzyły się po drodze.

Nie ma usprawiedliwienia od opuszczenia tej lektury. Jest naprawdę cudowna, pełna optymizmu, jasna i lekka.

Polecam gorąco!

Fantastyczna, pełna humoru i zabawnie opisana historia własnego życia!

Szaszkiewiczowa nie powstrzymała się od własnych uwag co w przypadku opisywanych przez nią historii doprowadzało mnie o śmiechu, a historiom nadawało komicznego zabarwienia.

Nie jest to biografia naładowana datami, pisana "naukowym" językiem i co najważniejsza nie jest taka ułożona, chronologiczna i...

Wspomnień czar. Zachęcona entuzjastyczną opinią znajomej blogowiczki, siegnelam po Szaszkiewiczową. Uczucia mam mieszane, ale niewątpliwie po lekturze zostało przeswiadczenie, ze dobry humor ratuje z kazdej (no wlasnie czy z kazdej?) opresji. Czlowieka nie mnie oceniać...
Tymczasem blisko stuletnia Szaszkiewiczowa nadaje w najlepsze.

Wspomnień czar. Zachęcona entuzjastyczną opinią znajomej blogowiczki, siegnelam po Szaszkiewiczową. Uczucia mam mieszane, ale niewątpliwie po lekturze zostało przeswiadczenie, ze dobry humor ratuje z kazdej (no wlasnie czy z kazdej?) opresji. Czlowieka nie mnie oceniać...
Tymczasem blisko stuletnia Szaszkiewiczowa nadaje w najlepsze.

"Podwójne życie Szaszkiewiczowej" to książka ciekawa... Autorka jej ma fajny dystans do siebie, rewelacyjne poczucie humoru i wspaniały dar interesującego opowiadania o losach swojej rodziny oraz przyjaciół. Niestety doszukałam się kilku nieścisłości [np. błędnie podana odległość z Czudca do Przeworska] stąd późniejsze moje wątpliwości dotyczące ścisłości innych przytoczonych informacji a w konsekwencji odrobinę niższa ocena. Mimo wszystko polecam!!!!!

"Podwójne życie Szaszkiewiczowej" to książka ciekawa... Autorka jej ma fajny dystans do siebie, rewelacyjne poczucie humoru i wspaniały dar interesującego opowiadania o losach swojej rodziny oraz przyjaciół. Niestety doszukałam się kilku nieścisłości [np. błędnie podana odległość z Czudca do Przeworska] stąd późniejsze moje wątpliwości dotyczące ścisłości innych...

świetne! ciepła, dobra książka, chociaż o niełatwych często czasach i przeżyciach.

świetne! ciepła, dobra książka, chociaż o niełatwych często czasach i przeżyciach.

Zabawna, niezwykle ciekawa, pisana swobodnie i z wdziękiem. Całe życie Szaszkiewiczowej to bieg przez stulecie, panorama miejsc, czasu i ludzi. Ile ciekawych osób poznała, w jak różnych sytuacjach bywała! Choć niektóre z jej uczynków wydają mi się dość szokujące, to jednak nauczyłam się z tej biografii, żeby nigdy się nie poddawać, zawsze znaleźć coś optymistycznego i żeby lubić ludzi. Niezwykła książka, niezwykła osoba. Aż żal, że nigdy wcześniej nie słyszałam o pani Kice Szaszkiewiczowej. Polecam!

Zabawna, niezwykle ciekawa, pisana swobodnie i z wdziękiem. Całe życie Szaszkiewiczowej to bieg przez stulecie, panorama miejsc, czasu i ludzi. Ile ciekawych osób poznała, w jak różnych sytuacjach bywała! Choć niektóre z jej uczynków wydają mi się dość szokujące, to jednak nauczyłam się z tej biografii, żeby nigdy się nie poddawać, zawsze znaleźć coś optymistycznego i żeby...