Niewiarygodne przygody Marka Piegusa

Stawiam takim książkom możliwie najwyższe oceny, bo jest to piękna klasyka polskiej literatury młodzieżowej.
Dziś już nikt takich książek nie pisze, a wielka szkoda.
Rzecz jasna fabuła jest mało realna, w dodatku archaiczna nieco, ale przecież nie o to chodzi.
Opis przygód Marka w klasie, kiedy to jest dyżurnym, a potem w domu, kiedy usiłuje odrabiać lekcje, jest jedyny w swoim rodzaju.
Ojciec Marka i jego wypowiedzi w rodzaju "mniejsza o to" - trzeba umieć doszukać się wysublimowanego humoru.

A odezwanie się niejakiego Pumeksa: "nie wyglądasz mi zbyt mądrze" - jakże pasowałoby do wielu współczesnych, w tym także oglądanych w mediach...

Na podstawie tej książki zrealizowany był serial telewizyjny (1967 rok).
W dzisiejszych czasach książka ta zostałaby zapewne potępiona, bo stary detektyw angażuje do pościgu za przestępcami młodych chłopców, a główny bohater swój pokój dzieli z wiolonczelistą i starszym kuzynem.
Być może nasłano by na rodziców Marka opiekę społeczną,
a detektyw Hippolit Kwass tłumaczyłby się gęsto przed organami ścigania.
Kiedyś był jednak bardziej normalnie, niż dziś...

Stawiam takim książkom możliwie najwyższe oceny, bo jest to piękna klasyka polskiej literatury młodzieżowej.
Dziś już nikt takich książek nie pisze, a wielka szkoda.
Rzecz jasna fabuła jest mało realna, w dodatku archaiczna nieco, ale przecież nie o to chodzi.
Opis przygód Marka w klasie, kiedy to jest dyżurnym, a potem w domu, kiedy usiłuje odrabiać lekcje, jest jedyny w...

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Czytało się wybornie!

Czytało się wybornie!

Czytało się wybornie!

Czytało się wybornie!

Jako młoda dziewczyna zaczytywałam się, oglądałam film. Prawda, że to zaskakujące - ówczesne książki dla młodzieży niemal "na pniu" dało się nieźle sfilmować?

Jako młoda dziewczyna zaczytywałam się, oglądałam film. Prawda, że to zaskakujące - ówczesne książki dla młodzieży niemal "na pniu" dało się nieźle sfilmować?

Książka mocno wciąga, napisana jest z humorem, ale cały czas nie mogłam przestać myśleć o tym, że cała akcja to absurd, że te wydarzenia nigdy nie mogłyby się wydarzyć. Pomysł z grupą hiper mądrych młodych nastolatków harcerzy, odważniejszych, mądrzejszych i sprytniejszych od najbardziej cwanych przestępców warszawskich, też nie jest dla mnie przekonujący. Raziło mnie też to, że wśród bohaterów nie ma ani żadnej dziewczynki ani żadnej kobiety. Jest, owszem, matka Marka Piegusa, ale to postać trzeciego planu, która nie odgrywa żadnej istotnej roli. To zupełnie nienaturalna sytuacja.
całość
https://powrot-do-krainy-ksiazki.blogspot.com/2025/12/edmund-niziurski-niewiarygodne-przygody.html

Książka mocno wciąga, napisana jest z humorem, ale cały czas nie mogłam przestać myśleć o tym, że cała akcja to absurd, że te wydarzenia nigdy nie mogłyby się wydarzyć. Pomysł z grupą hiper mądrych młodych nastolatków harcerzy, odważniejszych, mądrzejszych i sprytniejszych od najbardziej cwanych przestępców warszawskich, też nie jest dla mnie przekonujący. Raziło mnie też...

Jedyna ksiązka przy której śmiałam się na głos,przeczytałam ją kilka razy jako nastolatka .

Jedyna ksiązka przy której śmiałam się na głos,przeczytałam ją kilka razy jako nastolatka .

Ależ to był hit za młodych lat . Książka przeniosła mnie w czasy moich rodziców i pamiętam że gdy ja kończyłem czytać już nie mogłem się doczekać kiedy wpadnie w moje ręce nowa część dlatego uznaje to za arcydzieło bo było wiele innych atrakcji a ja wybrałem książkę .

Ależ to był hit za młodych lat . Książka przeniosła mnie w czasy moich rodziców i pamiętam że gdy ja kończyłem czytać już nie mogłem się doczekać kiedy wpadnie w moje ręce nowa część dlatego uznaje to za arcydzieło bo było wiele innych atrakcji a ja wybrałem książkę .

Przeczytałem "Przygody Marka..." mojemu dziewięcioletniemu synowi - twierdzi, że to najlepsza książka na świecie (po namyśle stwierdził, że druga - po Harrym Potterze).

Przeczytałem "Przygody Marka..." mojemu dziewięcioletniemu synowi - twierdzi, że to najlepsza książka na świecie (po namyśle stwierdził, że druga - po Harrym Potterze).

Z książkami E.Niziurskiego mam do czynienia odkąd miałem naście lat. Od zawsze bardzo je lubiłem i teraz czytam mojemu 7-letniemu synowi. Przygody Marka Piegusa bardzo mu się spodobały.
Polecam i tym młodszym i tym starszym 😉😊

Z książkami E.Niziurskiego mam do czynienia odkąd miałem naście lat. Od zawsze bardzo je lubiłem i teraz czytam mojemu 7-letniemu synowi. Przygody Marka Piegusa bardzo mu się spodobały.
Polecam i tym młodszym i tym starszym 😉😊