As God Commands

Uwielbiam książki autora, wątki gładko się splatają, spod pozornego i dosłownego brudu i zgnilizny wyłaniają się bohaterowie i sytuacje które na długo zapadają w pamięć

Uwielbiam książki autora, wątki gładko się splatają, spod pozornego i dosłownego brudu i zgnilizny wyłaniają się bohaterowie i sytuacje które na długo zapadają w pamięć

Apokalipsa zdarza się

„Jak Bóg przykazał” Niccolo Ammanitiego jest jak rwący nurt rzeki dla bezbronnego czytelnika w pontonie. Nie sposób się oprzeć ani zatrzymać, zdani na łaskę pędzącej narracji, czytając myślimy o tym mrocznym tygodniu – apokaliptycznym tygodniu dla bohaterów, a siłą tej mrocznej powieści także dla czytelnika.

Rino Zena jest faszystą, Christiano Zena jego nieodrodnym synem, Cztery Sery jest debilem, Danilo Aprea nieudacznikiem po rozwodzie. Planują ukraść bankomat.

Tyle na temat zarysu fabuły. Banalnie i z gruntu fałszywie – ten zarys niczego wam nie powie o „Jak Bóg przykazał”. Jest to bowiem książka precyzyjna w swej meandryczności, realistyczna i metafizyczna jednocześnie, łączy gatunkowość i autorską wizję. Niemożliwe? Trzeba zatem sprawdzić samodzielnie.

Horror? Kryminał? Thriller? Powieść o skomplikowanych relacjach ojca samotnie wychowującego swojego syna? Mroczna metafizyczna wizja? Powieść psychologiczna? Brutalna proza społeczna?
Wszystko. Często sarkam, że autor błądzi w gatunkach i konwencjach, nie potrafi odnaleźć pomysłu na powieść. W tym przypadku wszystko jest tak misternie splecione i wyraziste, że można jedynie upajać się pisarstwem Ammanitiego w ekstazie i przerażeniu.

Apokalipsa zdarza się

„Jak Bóg przykazał” Niccolo Ammanitiego jest jak rwący nurt rzeki dla bezbronnego czytelnika w pontonie. Nie sposób się oprzeć ani zatrzymać, zdani na łaskę pędzącej narracji, czytając myślimy o tym mrocznym tygodniu – apokaliptycznym tygodniu dla bohaterów, a siłą tej mrocznej powieści także dla czytelnika.

Rino Zena jest faszystą, Christiano Zena...

Czyta się świetnie. Płynie przez strony. A historia ciężka, ale jakby prawdziwa.

Czyta się świetnie. Płynie przez strony. A historia ciężka, ale jakby prawdziwa.

Przed wystawieniem 10/10 powstrzymała mnie tylko wulgarność tej książki, która może odrzucić kogoś na pierwszych stronach. A ja bym bardzo nie chciał, żeby kogokolwiek odrzuciła.

Przed wystawieniem 10/10 powstrzymała mnie tylko wulgarność tej książki, która może odrzucić kogoś na pierwszych stronach. A ja bym bardzo nie chciał, żeby kogokolwiek odrzuciła.

Przeczytałem tę książkę bo pewien znany dziennikarz napisał na twitterze ze to jedna z książek, które poleca. Udało mi się ją kupić mimo że wydruk był w 2006 roku ale nie wiem jak ją nazwać. Takiej mieszaniny zaburzeń psychicznych w głowach bohaterów nie spotkałem dawno w żadnej z ksiązek, wydaje się aż to niemożliwe.
Mimo tego książkę czyta się dobrze, wartka akcja, sploty okoliczności, przyznam że zdarzało mi się płakać ze śmiechu Ogólnie to pozycja dla koneserów tego typu twórczości- z pogranicza kryminału, komedii oraz pozycji pornograficznej

Przeczytałem tę książkę bo pewien znany dziennikarz napisał na twitterze ze to jedna z książek, które poleca. Udało mi się ją kupić mimo że wydruk był w 2006 roku ale nie wiem jak ją nazwać. Takiej mieszaniny zaburzeń psychicznych w głowach bohaterów nie spotkałem dawno w żadnej z ksiązek, wydaje się aż to niemożliwe.
Mimo tego książkę czyta się dobrze, wartka akcja,...

Doskonale się czyta. Tematyka trudna, bo jak inaczej określić historię chłopca samotnie wychowywanego przez ojca awanturnika, chętnie zaglądającego do kieliszka. Wielowątkowość w tej powieści nie przytłacza, być może dlatego, że wątki przeplatają się gładko i każdy szczegół jest ważny. Polecam.

Doskonale się czyta. Tematyka trudna, bo jak inaczej określić historię chłopca samotnie wychowywanego przez ojca awanturnika, chętnie zaglądającego do kieliszka. Wielowątkowość w tej powieści nie przytłacza, być może dlatego, że wątki przeplatają się gładko i każdy szczegół jest ważny. Polecam.

To pierwszy taki gatunek i pierwsza w sumie też książka tego autora którą czytam, no wlaśnie czytam nie skończyłem jej jescze czytać ale już smiało mogę ja ocenić na 10 z 10. Super opowieść pokazuję miłość ojca z synem dodatkowo powieść pokazuję ze wychowywanie bez matki też jest możliwę na pierwszych stronach trochę ukazana jest ,,patologia" od razu ma się takie odczucie ale w tym wszystkim jest też dobro :) Dość szczegółowo jest ta książka napisana mowa tu o np pseudominie ,,Cztery Sery" co i dlaczego.. nie mówiąc o stronie erotycznej z czego raczej jest ubaw. Nie wiem co dalej mnie czeka ale jestem przekonany że książka mnie nie zanudzi :) Warta Przeczytania książka... nie ma co się zastanawiać nad jej wyborem

To pierwszy taki gatunek i pierwsza w sumie też książka tego autora którą czytam, no wlaśnie czytam nie skończyłem jej jescze czytać ale już smiało mogę ja ocenić na 10 z 10. Super opowieść pokazuję miłość ojca z synem dodatkowo powieść pokazuję ze wychowywanie bez matki też jest możliwę na pierwszych stronach trochę ukazana jest ,,patologia" od razu ma się takie odczucie...

Bardzo lubię książki Ammanitiego. Zaczęło się od filmu " Io non ho paura" po którym od razu kupiłam książkę. Film "COme Dio comanda" widziałam parę lat temu, a że ostatnio udało mi się wyszperać wśród nadtybrzańskich bukinistów również książkę, po bardzo śmiesznej cenie, więc kupiłam i zaczytałam się na całego. Jednak "książkowy prototyp" to jest to i żaden film nie odda w całości tej treści, która ukryta jest między wierszami i którą my sami, czytelnicy, sobie wyobrażamy. Historia bardzo ludzka, dotykająca boleśnie naszej egzystencji. Nic tu nie jest owinięte w bawełnę. Bardzo podobały mi se szczegółowe opisy psychiki bohaterów - ich myśli, to przecież często i nasze myśli, jednak nie możemy ich głośno wypowiedzieć, bo nie pozwalają na to reguły. I wtedy wydaje nam się, że to co czujemy, to coś złego, coś, czego nikt inny na pewno nie czuje. Podczas lektury upewniamy się, że tak nie jest, że pozory mylą. I warto pamiętać, że jeden pozornie niewinny krok może przerodzić się w tragedię. Nikt nie może czuć się wiecznie bezpieczny w swoim wygodnym światku. Takie jest po prostu życie.

Bardzo lubię książki Ammanitiego. Zaczęło się od filmu " Io non ho paura" po którym od razu kupiłam książkę. Film "COme Dio comanda" widziałam parę lat temu, a że ostatnio udało mi się wyszperać wśród nadtybrzańskich bukinistów również książkę, po bardzo śmiesznej cenie, więc kupiłam i zaczytałam się na całego. Jednak "książkowy prototyp" to jest to i żaden film nie odda w...

Genialne przedstawienie wręcz ordynarnego życia mężczyzn w podeszłym wieku i perypetii syna jednego z nich. Pełna absurdu, rozterek, problemów, niekiedy obrzydzająca... Połączenie wszystkiego w jedno. Mistrzostwo.

Genialne przedstawienie wręcz ordynarnego życia mężczyzn w podeszłym wieku i perypetii syna jednego z nich. Pełna absurdu, rozterek, problemów, niekiedy obrzydzająca... Połączenie wszystkiego w jedno. Mistrzostwo.

Nie można przejść obojętnie koło tytułu, który tak bezceremonialnie wyrzuca nas gdzieś na margines społeczeństwa wraz z głównymi bohaterami powieści, do brutalnego, brudnego świata, podzielonego na ludzi, którzy żyją wg. jego zasad i wiecznych nieudaczników, szukających jedynie pierwotnych uciech.
W powieści Niccolo Ammantiego czuć biedę, brud i ból i problemy głównych bohaterów, którzy spróbują wyrwać się ze świata ludzi przegranych.

Nie można przejść obojętnie koło tytułu, który tak bezceremonialnie wyrzuca nas gdzieś na margines społeczeństwa wraz z głównymi bohaterami powieści, do brutalnego, brudnego świata, podzielonego na ludzi, którzy żyją wg. jego zasad i wiecznych nieudaczników, szukających jedynie pierwotnych uciech.
W powieści Niccolo Ammantiego czuć biedę, brud i ból i problemy głównych...