Miłość, gips i stokrotki

Poczytałam o niej trochę na jakimś blogu i nie da się ukryć zainteresowała mnie. Chodziła za mną i cieszę się, że zdecydowałam się ją wypożyczyć. Niby klasyczne romansidło dla młodzieży, ale sprawi , że choć na chwile wyrwiesz się z realistycznego świata :)

Zabawna. Dla mnie nowe spojrzenie na bycie jedynakiem. Nie rozumiem, skąd te głupio niskie noty - książka jest naprawdę dobra, zabawna, napisana niezłym, młodzieżowym językiem. I jest umiejscowiona w ABSOLUTNIE ZŁEJ KATEGORII. To POWIEŚĆ dla MŁODZIEŻY, a nie literatura dziecięca 🙄

Czytałam to jak miałam bodajże dziesięć lat. Lana jest zwykłą nastolatką. Jedzie na wakacje z rodzicami i z przyjacielem. Poznaje tam chłopaka, w którym bezgranicznie się zakochuje i próbuje się dla niego zmienić. Jej przyjaciel tez wpadł pewnej dziewczynie w oko. Akcja nabiera całkiem innych obrotów podczas dnia spędzanego na plaży. Lekka, fajnie się ją czyta.

Książka całkiem dobra, czytało się ją lekko, wydarzenia są jak najbardziej realistyczne i całkiem ciekawe. Dlaczego c a ł k i e m ciekawe? Bo to wydarzenia powtarzają się, może nie dokładnie, ale jednak. Dziewczyna, zakochana, nagle związek, co wybrać, miłość czy przyjaźń? Jednak zakończenie nie było tak do końca dobre, jak się spodziewałam, i było to miłe zaskoczenie, bo jestem już trochę znudzona większością zakończeń w tego typu książkach.

Szalona książka o dziewczynie, która nie odpuszcza i mści się na chłopakach, za grzechy, które popełnili. Niektóre jej pomysły są naprawdę bardzo śmieszne. Ale wiadomo, że nic nie trwa wiecznie- Merle się zakochała. Książka jest specyficzna, zwariowana i dość dziwna.

Bardzo dobra i przyjemna książka. Główna bohaterka to zabawna, wyrazista postać, obdarzona poczuciem humoru. Charlotte pracuje jako osoba zachęcająca do kupna kosmetyków w centrum handlowym( psika ludzi różnymi perfumami).Pewnego dnia widzi chłopaka swojej przyjaciółki - Bryanta w towarzystwie innej dziewczyny i postanawia go śledzić.Niestety, po podzieleniu się swoimi przypuszczeniami z Brianną, dziewczyna nie wierzy jej i myśli, że chce ją poróżnić z Bryantem, poniewąż nie lubi go za to, że dokuczał jej w dzieciństwie. Jednak Charlotte nie zaprzestaje swoich wysiłków , aby udowodnić Briannie, że chłopak ją okłamuje. Zakręcona powieść, napisana prostym językiem, szybko się ją czyta i niejednokrotnie wywołuje uśmiech na twarzy. Polecam.

Bianka Mynte-Konig stała się od 1 słowa Komórkowej miłości kolejną z moich ulubionych autorek! :D Przygody Kiki przeczytałam jednym tchem! Najbardziej ujęło mnie zachowanie mamy, która poważnie potraktowała problemy miłosne starszej córki i zwierzyła jej się z własnych podobnych problemów z mężem, czyli tatą Kiki i Piernika...:D Prawdziwa miłość POKONA WSZYSTKIE PROBLEMY!!! ;D PODOBAŁO MI SIĘ RÓWNIEŻ, KIEDY MEIK I KIKI POGODZILI SIĘ I WRÓCILI DO SIEBIE!!!! <3 ORAZ ODWAGA I UPÓR UCZNIÓW W WALCE O SWOJE PRAWA!!!! ;) GORĄCO POLECAM TĘ POUCZAJĄCĄ LEKTURĘ!!! <3 :*

Przygody Isy i Amandy na pewno spodobają się szczególnie wielbicielom kryminałów!!! Tym razem feralne laski wraz z Tannchauserem i Gumisiem będą odkrywać przyczyny dziwnych wypadków w zoo. :D Przyjaciele wygrają też konkurs, w którym główną nagrodą jest wyjazd do Filadelfii... Polecam dla relaksu i na poprawę humoru zwłaszcza w taką pogodę jak dziś + obowiązkowo ulubiony deser i/lub gorąca czekolada. ;)

Macie jakieś ulubione książki z dzieciństwa, do których lubicie wracać? Moją jest „Kryminał Spaghetti” - zapewniam, że ta książka skradnie wasze serducha! Cała przygoda zaczyna się od katastrofy! Mianowicie: rodzice, którzy zgłosili się do posprzątania szkolnego ośrodka wypoczynkowego w pierwsze dni ferii jesiennych, padają niczym muchy! Jak nie szkolenie w pracy, to problemy rodzine! Jedyna nadzieja w mamie Isy, która niestety dzień przed wyjazdem ulega wypadkowi, przez który „ląduje” na kanapie z nogą w gipsie. W tym samym czasie okazuje się, że pech dosięgnął również Amandę - najlepszą przyjaciółkę Isy, której tata w wyniku pecha łamie sobie rękę przed biurem podróży, w którym miał właśnie opłacić wycieczkę na Kanary. Spełnia się czarny scenariusz, w którym szkolna wycieczka szóstoklasistów może się nie odbyć… Główna bohaterka Isy wpada na genialny pomysł i wraz z Amandą udaje się pociągiem do Altgrünheide, aby przygotować ośrodek na przyjazd całej szóstej klasy. Od pierwszego dnia ich ratowniczej podróży przeżywają niesamowite przygody! Dziwne odkrycie Isy w piwnicy powoduje szereg niesamowitych zdarzeń, w które tylko „feralne laski” mogły się wpakować! Nieproszeni goście w nocy oraz „włamanie” do ośrodka to tylko początek! I co z tym wszystkim może mieć wspólnego „kuna od seatów” oraz pisarz kryminałów? Tego musicie przekonać się sami! Historia idealna na zastój czytelniczy lub gdy tak jak ja macie dość upałów i wyczekujecie jesieni. Mam do tej powieści szczególny sentyment, gdyż była ona jedną z pierwszych książek niemieckich autorek, które odnalazłam w miejscowej bibliotece - magicznym dla mnie miejscu. Chciałabym też podziękować mojemu mężczyźnie za to, że sprezentował mi ją kilka lat temu w prezencie🧡. Mam nadzieję, że zakochacie się w tej historii tak, jak ja! Oceniam: 5/5🥃 - Marcela

"Szkołą, balet, pierwszy całus" to pierwsza część przygód Bille. Pasją dziewczyny jest balet i robi wszystko by w przyszłości zostać baleriną. Jednak pewnego dnia spotyka Mischę, który wywraca jej życie do góry nogami. Bardzo fajna książka. Szybko i łatwo mi się ją czytało. Polecam ;)

Z racji, że cierpię ostatnio na chęć wrócenia do dawnych lat, stwierdziłem, że jakiś tytuł od Sabine Both może być lekkim czytadełkiem, z którym się ot tak zapoznam, na godzinkę, czy dwie. Może jestem nieco za stary na takie książki już, ale główna bohaterka, zresztą jak i inne były takie strasznie... płaskie. Jakoś mimo tych pozornych udziwnień i różnic między nimi, w rzeczywistości żadna niczym specjalnym się nie wyróżniła. Ale okej, to luźna książka dla młodszych czytelników, więc rozumiem. Co jest minusem? Pewnie to, że od początku wiedziałem jak się skończy, mimo tego przeczytałem to ot tak. Szczerze mówiąc, szału nie było, ale jako lekki "odmóżdżacz" nadało się idealnie. I w sumie młodszym osobom mogę to z czystym sumieniem polecić też jako coś bardzo lekkiego, z prostym językiem i niewymagającą historią.

Książka bardzo długo czekała na półce, abym nareszcie po nią sięgnęła. Nie miałam dużych oczekiwań przed rozpoczęciem czytania. Książka lekka, szybko się czyta, ciekawa historia młodej dziewczyny, dla której świat się totalnie zmienia, gdy decyduje się na wyjazd z Niemiec do Ameryki. Jedynie na minus są dialogi w języku angielskim, chociaż znam angielski, ale 1/3 książki w innym języku niż tłumaczenie to naprawdę słabe.

Bardzo sympatyczną okazała się być główna bohaterka - Lisanne, z której myślami w niektórych fragmentach mogłam się utożsamiać, i myślę że wiele innych nastolatek także. Książka opowiada m.in. o tym jak główna bohaterka powoli zakochuje się w tajemniczym 'Tom'ie12' na forum internetowym. Hmmm może i ta książka nie niesie za sobą zbyt dużego morału, bo w sieci zawsze trzeba mieć się na baczności i w większości przypadków tego typu zawieranie relacji przez internet to nie najlepszy pomysł, ale biorąc pod uwagę rozrywkę z czytania i czasami wręcz podsmiechiwanie się z zachowania Lisanne było przednie. Może jakbym czytała ją parę lat wcześniej wydawałaby mi się bardziej okej, ale biorąc pod uwagę ile lepszych książek zdążyłam już przeczytać, to muszę powiedzieć że zbytnio rozwiniętej akcji tutaj nie ma, bohaterowie wykreowani powierzchownie, część momentów do przewidzenia. Książka pisana wydaje mi się bardziej z myślą o nastolatkach niżeli o osobach 16+, tylko mówię. ZAPRASZAM NA IG@azetowa

Florian zrywa z Kati tuż przed jej urodzinami.... Kati znajduje wreszcie prawdziwą miłość w osobie tajemniczego różanego kawalera Tobiego... <3 ;* Bardzo się kochają i są wspaniałą parą!!!!!!!!!!! <3 ;* Gorąco polrcam szczególnie na relaks i poprawę humoru!!!!! <3 ;* :D ;*

Książka opowiada o tym jak różne osoby mogą się zakochać pomimo tak wielu różnic, ale i tak zawsze jest jakieś podobieństwo. Punkt widzenia zakochanego chłopca. Tim grający w drużynie piłkarskiej, zakochuje się w pięknej baletnicy Ruby, ale żeby go polubiła musi zrezygnować z piłki nożnej i tańczyć w balecie. Tim nie rezygnuje z gry w piłkę, robi obie rzeczy naraz. Niedługo ma mieć mecz piłki ale i występ taneczny. Czy Tim zrezygnuje z meczu, czy weźmie w nim udział? Przeczytajcie i przekonajcie się sami :)

Kolejne przygody 13 Henri i jej przyjaciółki Tani... ;) Oczywiście dziewczyny mają problemy miłosne... ale na szczęście wszystko skończy się happy endem!!!! ;* :) <3 Gorąco polecam szczególnie dla relaksu, na poprawę humoru i wieczorną, jesienną pogodę!!!!!!!!!! <3 ;*

Oryginalna forma tekstu w postaci dialogów w komunikatorze internetowym trzech przyjaciółek ze szkolnej ławki, przeniesionych na papier, kryje za sobą osobowości: "Zoe dobra jest, Maddie szalona, a słodka Angela łagodność wcielona". Trzy lata „blablania” amerykańskich nastolatek, obejmuje czas całej szkoły średniej. Raj zaspokajania ciekawości o czym plotkują rówieśniczki zza oceanu, ale i dla rodziców o czym i jak mówią, co myślą i co czują ich dorastające dzieci, bo „zaufanie zaufaniem, ale kontrola musi być”, jak mawia moja znajoma, mama trójki nastolatków. Nie byłam ciekawa, nie miałam ochoty zaglądać przez ramię autorce i pewnie nie sięgnęłabym po te nietypowe, zwariowane tytuły, gdybym nie przeczytała, że znajdują się na liście książek Stowarzyszenia Bibliotek Amerykańskich umieszczanych na niej wtedy, gdy podejmuje się wobec nich najwięcej prób cenzury. W tym momencie poczułam lodowy oddech ostracyzmu społecznego, bo niedawno kupiłam wszystkie części zaprzyjaźnionej młodzieży. Sprawa stała się poważna. Wręcz wagi państwowej. Niepostrzeżenie przechwyciłam ten dowód przestępstwa i zaczęłam go nie czytać, a wręcz wnikliwie studiować, uczulając wszystkie zmysły na jakiekolwiek oznaki odstępstwa od normy, dewiację i inne patologie zagrażające prawidłowemu rozwojowi psychicznemu i moralnemu nadziei naszego narodu. Od tej pory Czujność stała się moim drugim imieniem. I… w pierwszej części nie znalazłam nic. Wszystko było jakieś takie obrzydliwie poprawne. Problemy jak każde inne tyle, że odpowiednie do grupy wiekowej: pierwsze zauroczenia, leń do nauki, zwariowane pomysły, łańcuszki szczęścia, co na siebie włożyć, wiecznie niedobrzy i nierozumiejący rodzice, legendarny i nieśmiertelny pryszcz na twarzy czy terminy zaliczania prac przedmiotowych. Aż nudno! Przeszłam jednak do następnych części, żeby nikt nie zarzucił mi, że właśnie tam było to, co z takim zacięciem tropiłam. I było! Tyle, że dużo ciekawiej! Nareszcie działo się! A to za sprawą samej młodzieży, która po ukazaniu się części pierwszej, pomogła autorce w napisaniu następnych, podsuwając jej tematy, pomysły, fakty z życia, dialogi i gwarowe słownictwo. I mimo, że doszły pierwsze kontakty erotyczne, inicjacja seksualna, homoseksualizm, kontakt z narkotykami i alkoholem, spotkania z policją, ucieczka z domu, to jednak wszystko zostało utrzymane w konwencji najwyższej, metodycznej poprawności wychowania z umoralniającymi wnioskami, choć muszę przyznać, że dobrze ukrytymi. Autorka dokładnie wiedziała, że młodzi nie lubią sztuczności, spoufalania się, dydaktyzmu, „rycia garów i ględzenia”. Więc w czym rzecz? Jedyną instytucją, świętością, autorytetem, wobec której dokonano zarzucanych książkom „bluźnierstw” był Kościół. Otworzyłam oczy na fakty, których nie dostrzegałam, skupiając uwagę na dobru moralnym młodzieży. A nie o dobro młodzieży tutaj chodziło, a o szeroko pojęte dobro Kościoła. Bo nieważne, że Zoe tylko dzięki czujności koleżanek nie staje się ofiarą pedofila w wieku piętnastu lat. Ważne jest to, ze pedofil jest głęboko religijnym nauczycielem, wykorzystującym ruch oazowy i swoją pobożność do tego celu. Nieważne, że Maddie radzi sobie, przy wsparciu przyjaciółek, z nałogami, zrywając z nimi. Najważniejszy jest afront uczczenia urodzin Chrystusa woreczkiem trawki. Nieważne, że inicjacja Zoe jest (niespełnione marzenie polskiej pedagogiki) przemyślana, zaplanowana, z kochanym chłopakiem, w wieku osiemnastu lat i z podwójnym zabezpieczeniem antykoncepcyjnym. Ważniejsze jest to, że odbywa się w podziemiach kościoła. Nieważne, że Zoe jest wierzącą, praktykującą katoliczką, otwartą na inność, próbującą zrozumieć ludzi innej wiary. Ważne jest to, że rozmawia ze Świadkami Jehowy i broni ich prawa do własnego światopoglądu, mówiąc: "jakie to musi być trudne; wiesz – to chodzenie od drzwi do drzwi (…) uważam, że są dzielni. Ani ty, ani ja nie wybrałybyśmy takiego sposobu na życie, ale to nie znaczy od razu, że to zły sposób". Mimo, że takich przykładów mogłabym wymienić więcej, to ograniczę się do tych czterech. Wystarczy. Już wszystko wiem. Mogę spać spokojnie. Moje zaufanie do Wydawnictwa Nasza Księgarnia nie zostało naruszone. W tej pewności utwierdził mnie absurd umieszczenia na tej liście Chłopca z latawcem Khaleda Hosseiniego za niedostosowanie do grupy wiekowej. I słusznie, bo to nie jest książka dla dzieci i nie wiem co ona w takim razie w ogóle robi na tej liście z tym groteskowym zarzutem? Proponuję za to umieścić na niej Kubusia Puchataka za grzech łakomstwa. Brak miodu może doprowadzić do frustracji powodującej mordercze instynkty. Ktoś się bawi metodami Stalina, który eksterminował ludzi za pomocą zasady: dajcie mi człowieka, a znajdę paragraf. Tylko, że na tej liście zasada brzmi: dajcie mi książkę, a znajdę powód. A z boku stoi młodzież i śmieje się z nas, kłócących się dorosłych, tak jak Zoe, Maddie i Angela: "SnowAngel: Jesteśmy dla niej „małymi przyjaciółkami Maddie”. Zoegirl: małymi przyjaciółkami Maddie, które wybierają się do poradni planowania rodziny… SnowAngel: które nie mają pojęcia, prawda? Że przecież dorastamy. Zoegirl: ale my o tym wiemy…i któregoś dnia oni też do tego dojdą. SnowAngel: miejmy tylko nadzieję, że nie dopiero po maturze." http://naostrzuksiazki.pl/

"Więc to tak! Mój Michał ma dziewczynę... Blondynkę... Długowłosą... Co tam włosy, można zgolić! Ale nogi... Za długie... Zbyt zgrabne... Porozpinane guziki... Włosy pieszczące ramiona, szyję... a pewnie i piersi. Ze wstrętem pomyślałam o moim mizernym biuście. I ten kolor włosów... Jak on to mówił? Kolor Jasnego piwa? Mój Misio. Mój poeta. Z jakimś babsztylem o zbyt długich nogach i zbyt pełnych piersiach..." Tak rozpoczyna się historia burzliwej, pierwszej miłości Dominiki - koleżanki słynnej Ali Makoty. Błyskotliwy humor, zabawne perypetie i atmosfera warszawskich blokowisk - takim stylem została obdarzona ta powieść, ale moim zdaniem ów opis jest zbyt skromny. Osobiście po przeczytaniu książki, miałam banana na buzi :) W dość krótkim opowiadaniu, co drugie zdanie było komiczne, a każdy rozdział niósł ze sobą przezabawną historię! W książce rządził przypadek i zbieg okoliczności, a do tego tekst był poparty <śmiesznymi> cytatami, które go uzupełniały. Zwariowane przygody takie jak: ogórkowy wypadek w supermarkecie, wspinaczka na drzewo, atak terrorystyczny, przyjęcie zaręczynowe, powrót dziadka z Ameryki i wiadomość o ciąży mamy - wydarzyły się dosłownie w ciągu kilku dni, a co ważniejsze były tylko tłem do głównego tematu - młodzieńczej miłości.

Pierwsza część przygód Henri i Toma... ;) Opisuje, jak wiele muszą przejść aby się do siebie zbliżyć... :D Uważam,że niesłusznie ta powieść jest zaliczana DO SERII DLA NASTOLATEK, PONIEWAŻ KAŻDY BEZ WZGLĘDU NA WIEK MOŻE SIĘ WIELE NAUCZYĆ, CZYTAJĄC POWIEŚCI Z TEJ SERII!!!!!!!! :) POLECAM DLA RELAKSU, NA POPRAWĘ HUMORU ZWŁASZCZA W TAKĄ, POGODĘ JAK DZIŚ + KONIECZNIE GORĄCA CZEKOLADA Z ULUBIONYM DESEREM!!!!!!!! ;D ;* :* <3