„Donald, Kaczor Donald”

Tom, mimo że perełką nie jest, zawiera kilka porządnych komiksów. W mojej ocenie najlepszy był ten traktujący o problemie matematycznym z siedmioma mostami, najsłabszy zaś to ten o aktorach z figur woskowych. Nie mniej wszystkie opowieści warte są przeczytania.

'Wakacyjna katastrofa' to jeden z dwóch komiksów, które miałam przyjemność czytać w ostatnim czasie. Powyższy tytuł sugeruje czytelnikowi, że większość przygód będzie mniej bądź bardziej związana z tematem wakacji: podróżowaniem, urlopem, słońcem i sielanką. I w jakiś sposób rzeczywiście tak było. Bardzo podoba mi się forma tego komiksowego tomu. Z jednej strony, czytelnik dostaje kilka różnorakich historii - każda z nich koncentruje się na innym bohaterze. Różnorodność jest na tyle duża, że nie sposób znużyć się jakimkolwiek komiksem. Z drugiej strony, wszystkie historie są połączone jednym, podzielonym i wstawionym między pozostałe komiksem, przedstawiającym wspólne przyjęcie, na którym zebrali się niemal wszyscy bohaterowie. Krótkie, jednostronne (maksymalnie dwustronne) obrazy wprowadzają czytelnika do konkretnej (dłuższej) historii. Sprawiają również, że wszystkie, nawet te najbardziej różniące się historie, stanowią pewną jedność, a całość rzeczywiście nabiera wakacyjnej atmosfery. Przyznam szczerze, że Kaczor Donald w wersji normalnej Giganta (powyższy tytuł),bardziej mnie urzekł niż ten w wersji Gigant Ekstra (jedna z wcześniejszych lektur). W mojej opinii, druga opcja jest o wiele mniej różnorodna, a co za tym idzie - ciekawa. Oczywiście, biorąc pod uwagę mnogość komiksów z tych serii, mogę się mylić - podejrzewam jednak, że większość tomów jest realizowana w podobny sposób. Aczkolwiek, nie ważne po którą serię sięgniecie - uważam że Kaczor Donald jest ponadczasowy i każdy powinien być zadowolony sięgając po jeden z tomów Giganta. Ze swojej strony bardzo polecam. Co prawda, rzadko sięgam po komiksy, jednak jeśli tylko nadarzy się ponownie taka okazja - z chęcią przeczytam 'coś od Kaczora Donalda'.

Dodatkowe historie związane ze Sknerusem trzymają poziom 12 głównych rozdziałów Życia i czasów Sknerusa. Tak jak oryginalne rozdziały są kroniką zdobycia majątku i poróżnienia się ze wszystkimi, tak powyższa pozycja jest bardziej sentymentalna i skupia się na wątkach łączących Sknerusa z Złotką, oraz zabawnych historyjek z której jedna pokazuje ważne wydarzenie z życia Sknerusa z innej perspektywy, a druga nie wnosi nic do tomu, ale jest rzeczywiście dość dobra i mogłaby być wśród oryginalnych 12 opowieści. Polecam te bardzo dobre komiksy związane z bardzo rzadkim w formach literackich dla młodszych czytelników wątkiem niespełnionej miłości.

Przyjemny, letni i wakacyjny zbiór, gdzie statki czy promy odgrywają główną rolę. 1. "Wujek Sknerus. A statek płynie" - 8/10 2. "Dziobas. Śmiały projekt" - 6/10 3. "Myszka Miki. Kryminał na fali" - 8/10 4. "Kaczor Donald. Trudne decyzje" - 7/10 5. "Doubleduck. Szef przeciw wszystkim" - 4/10 6. "Goofy. Film akcji" - 5/10 7. "Kaczor Donald. Gorzkie nieróbstwo" - 7/10 8. "Wujek Sknerus. Skarb w Błękitnej Zatoce" - 7/10 9. "Superkwęk. Morskie maskarady" - 7/10 10. "Goguś. Nie ma sprawiedliwości na tym statku" - 7/10 11. "Supergoofy. Knują i psują" - 5/10

Średni tom z wyróżniającym się komiksem tytułowym, niezłym Nawiedzonym domem, najzabawniejszym w numerze komiksem Sztuka zbyt nowoczesna (sympatyczne zakończenie z Gogusiem),oraz Złotym bełkotem i Chytrą lisicą - dwoma klasycznymi historiami przygodowymi. Reszta najwyżej średnia, a w większości słaba.

W tomie: Sknerus i Diodak zamieniają się osobowościami. Miki i oszustwo przemysłowe - kradzież patentu na przysmak na okrągło. Donald w stroju kaczoraptora:) Sknerus odkrywa, że Donald wynajmuje Superkwękowi podziemie;p Donald i Dziobas jako moto-ochroniarze. Diodak konstruuje pomocników, którzy swe zadania spełniają nawet za dobrze. Donald zamiast się uczyć hydrauliki uczy się rabunku! Filon i Kaczencja i jednorazowe walizki - do czasu interes się kręci, potem trzeba się go pozbyć... w dodatku - kolacja z McKwaczem dla Kaczencji! Okazuje się, że Goguś ma pecha, bo nie może go mieć... w dodatku - kolacja z aktorką Gruz [i Donaldem]. Sknerus zostaje burmistrzem [bo burmistrz nie płaci podatków], ale najpierw musi dowieść, że nowowybrany Otto Mucha sfałszował wybory.

fantastyczne wydanie, aż szkoda, że Egmont dalej tej serii nie kontynuował, bardzo podobał mi się cały wstęp, historia Roty oraz inne ciekawostki, jest to fantastyczna rzecz, której w zwykłych wydaniach bardzo mi brakuje same komiksy są dobre, ale wybór do tego tomu mógłby by być zdecydowanie lepszy, oczywiście najsłabszy komiks jest z Mikim 1. "Myszka Miki. Karateka z Myszogrodu" 5/10 2. "Wujek Sknerus. Denne skarby" 6/10 3. "Kaczor Donald. Kaczor Donald na Zamku Kwamelot" 9/10 4. "Wujek Sknerus. Eksterminator" 8/10 5. "Kaczor Donald. Znikający Kaczor" 7/10 6. "Kaczor Donald. Wyprawa wikingów" 6/10 7. "Kaczor Donald. Młody rewolucjonista" 7/10

Tytułowa historia jest całkiem zgrabna, szkoda, że nic z tego nie wychodzi dobrego dla Donalda - Goguś, jak zawsze, ma szczęście... Miki z Goofym podążają za sekretem da Vinci, a rozwiązanie jest raczej niesamowite [N.O.L.] no ale szczęśliwe :) Sknerus w sportowej rywalizacji wygrywa, chociaż to jego sprzęt sportowy miał wygrać - rewelacyjny pomysł! Superkwęk i Ireyon - kolejne starcie [w tej wersji tłumacza Kwantomas nazywa się Fantomkwak!], które okazuje się być trwającym od tysiącleci składaniem puzzli 3D;p wszystko sklejone gumą balonową;p skarbiec zaklęty [oczywiście] przez Magikę daje popalić Sknerusowi, ale summa summarum wygrywa on oraz Harpagon w worku! :) Bracia Be pokonani przez energetyczną staruszkę, która na końcu - zgarnia ich łup! Goguś wkręcony przez Donalda odgrywa się na nim skutecznie. Sceptyczny Donald [przygoda w barwach C.A.P.] zostaje poddany czarom gremlinów, które zdołały ocalić swój dom.

Donald jako Stalowy Kaczor [:P] próbuje "wychować" Siostrzeńców, niestety - przebranie zostaje odkryte a zemsta na słodko kończy się - tak jak okładkowy obrazek:) Skarbiec Sknerusa pęka! ; system sprężynowy wykorzystują Bracia Be, a więc Sknerus i spółka ruszają w pogoń. Miki i Pluto rozbijają bandę pirata Piotrusia - w tle pułapki oraz... kradzież steru:) Krótko o karuzeli Braci Be i radiowozie;p Donald i Goguś w pustynnej wyprawie po bezcenną wodę, sprytem i szczęściem ją zdobywają, potem wypijają:P [UWAGA - leci dodatkowa gwiazdka] dzięki temu Donald ma szczęście, a Goguś musi harować! :) To lubię! Superwkęk udaje przestępcę i udaje mu się rozbić gang - niestety - Donald musi uciekać przed Sknerusem... Magika wszędzie widzi Sknerusa - tylko, że on naprawdę też jest w górach! Więc czarownica musi... uciekać, a Sknerus nie wygrywa "Złotego Ciułacza":( Filon i Kaczencja zakładają biuro matrymonialne, w którym komputerowo łączą pary - i to się sprawdza! do czasu, gdy Sknerusowi komp przydziela... Amelię Szyk - w rezultacie biuro Kaczencji pada, a Sknerusa oblegają reporterzy oraz panna Pazur w ślubnej bieli:) Dziobas sprzedaje mrożonki Donaldowi oraz Jonesowi - wtrąca się w to Daisy i wychodzi szok gastronomiczny:P, a wrogi duet musi tyrać w kuchni! Wiadomo, że Donald narobi bigosu walcząc o względy Daisy z Gogusiem pośród zimowych stoków!

Prawdziwych przyjaciół docenimy kiedy naprawdę ich zabraknie. Taki morał wyciągniemy z historii "Koncert życzeń". Diodak zostanie najwścieklejszym mieszkańcem Kaczogrodu. Aby mu pomoc, Donald z siostrzeńcami muszą udać się do Kwafryki. Miki i Goofy trafią na inną planetę bogatą w złoto. Rozwikłają zagadkę kradzieży i zabiorą nas w kosmiczną przygodę. Do Braci Be trafi praktykantka. Chłopcy mimo jej niezdarności nie potrafią się oprzeć. To jednej z ciekawszych historii tego tomu.

Czytałam z tej serii jeden z nowszych tomów, czyli W krainie pigwinów, ten był trochę gorszy. Opowiadanie 2, 8 i 9 zmiotły wszystko. Jednak w ostatnim się pogubiłam, ,,Zaklinacz drożdży" trochę nudny. Reszta super. Bardzo śmieszny, większość wciągająca. Polecam, ale nie na początek przygody z Kaczorem Donaldem, Sknerusem, Siostrzeńcami, i innymi świetnymi bohaterami🙂

Swoją fascynację komiksem i rysunkiem zacząłem właśnie od Kaczora Donalda. Najpierw były tygodniki, potem popularne "Giganty". W końcu zainteresowałem się tematem bardziej na poważnie. Zacząłem czytać o najpopularniejszych rysownikach, historii serii, poznałem dobrze całe "uniwersum". Wiem, że brzmi to może nieco zabawnie, ale "Donald" to nie tylko 4 postacie na krzyż. W dużej mierze dzięki legendarnemu Carlowi Barksowi i właśnie Donowi Rosie. Ten drugi wprowadził komiksy o Donaldzie i Sknerusie na zupełnie inny poziom. To już nie były krótkie, oparte wyłącznie na przewidywalnych gagach historyjki. Kto czytał "Życie i Czasy Sknerusa McKwacza" wie co mam na myśli. Rosa ma przy tym niezwykle charakterystyczną kreskę, łatwo go rozpoznać. Dla wszystkich, którzy interesują się tematem, seria "Kaczogród" jest idealna. Mi taka fascynacja Kaczorami oczywiście dawno przeszła, Giganty sprzedałem, przestałem kupować nowe, ale "Kaczogrody" zostawiłem. To nie jest seria dla 6-letnich dzieci, tylko wydanie typowo kolekcjonerskie. Świetna sprawa.

"Kaczory na opak" autorstwa Michaela T. Gilberta i Pata McGreala, będące dwunastym tomem serii Gigant Poleca, to pełna humoru i przewrotnych sytuacji opowieść, która zabiera nas do Kaczogrodu, ale w dość nietypowym stylu. Cała historia opiera się na pomysłowej grze z klasycznymi motywami i postaciami znanymi z uniwersum kaczek Disneya, jednak w krzywym zwierciadle – stąd "na opak". Główna fabuła polega na odwróceniu ról, co tworzy szereg zabawnych i absurdalnych sytuacji. Kaczor Donald, Sknerus McKwacz, siostrzeńcy i inni bohaterowie są tu postawieni w niecodziennych okolicznościach, które sprawiają, że muszą się zachowywać całkowicie niezgodnie ze swoim zwyczajnym charakterem. To, co było kiedyś oczywiste, zostaje tu zakwestionowane, co prowadzi do zabawnych wpadek i nieporozumień. Choć początkowo może się wydawać, że taki zabieg jest ciekawy i świeży, po jakimś czasie historia zaczyna nużyć. Humor oparty na odwracaniu ról jest śmieszny, ale po kilkunastu stronach staje się przewidywalny i powtarzalny. Brakuje tu głębszych wątków, które mogłyby podtrzymać zainteresowanie na dłuższą metę. Jednym z jaśniejszych punktów tego wydania są rysunki – charakterystyczny, wyrazisty styl ilustracji oddaje dynamiczność historii i dodaje jej komicznego wymiaru. Postaci są barwne, a akcja jest szybka i energiczna, co z pewnością spodoba się młodszym czytelnikom. Podsumowując, "Kaczory na opak" to lekka, zabawna, choć miejscami nieco przewidywalna opowieść. Dla fanów kaczego uniwersum może to być miła rozrywka na jeden wieczór, jednak trudno uznać ją za wyjątkowo wciągającą lub przełomową. To bardziej ciekawostka niż historia, która na dłużej zapadnie w pamięć.

W tomie: w Irlandii u skrzatów - pech Donalda i szczęście Gogusia będą musiały ostro walczyć, by uratować krainę szczęścia. Fantomen i Miki ratują świat przed żabami i dinozaurami z wojennymi zapędami:) Pierwsza część zwinnej łodzi podwodnej [z racji niedostępności wszystkich tomów nie lubię tak podzielonych historii:(]. Kuzynka Magiki - dobra wróżka Jagika przybywa z wizytą:) Piotruś ściąga pomysł na kradzież z filmu [który zna Glina;p]. Żelbetonowy czwarty milion Sknerusa. Superkwęk i Kwadini, i zaginiona dyszka. Bereks jako model, niestety jego słabość do kiełbasek oraz zapędy jego panów szybko skończą jego karierę na wybiegu... Nawozem Diodaka potraktowane kwiaty poszarzają Kaczogród - jednak gwałtowne emocje ratują sytuację:) Brawo Siostrzeńcy!

W tomie: Donald i siostrzeńcy w poszukiwaniu Estevana w amazońskiej dżungli - podarowując lateks [i balonówkę] gumiakom :) Miki i Donald w kaczo-myszej wersji "Hobbita". Kaczy Dziki Zachód: Kaczencja i Filon rozkręcają mobilną jadłodajnię, która doprowadza konkurencję do szału... naśladownictwa;p Przekonujący Gładysz doprowadza do banicji Superkwęka, ale Diodak uwalnia z więźnia Audiomaga, Jajcarza i Detonatora i nasz bohater musi działać! Sknerus i Kwakerfeller w starciu o diament z kosmosu - tylko, że to podstęp Magiki! Diodakowe żelazko do metalu [z pewną wadą] oraz Bracia Be planujący atak na skarbiec. Sknerus i spółka łowiący huragany. Bezdźwiękowa historyjka o kranie wodą atakującym Donalda. Złodziej zamienia torbę z łupem z torbą Goofiego. Perypetie Sknerusa z fałszywymi banknotami i niepodrabialnymi pitulami, które w gromadzie - wybuchają!

Tom zaczyna się słabym komiksem tytułowym, ale długa historia futbolowa daje radę. Co prawda wiadomo jak się skończy, ale zazwyczaj historie o tej tematyce są bardziej naiwne, tutaj jest nawet jakaś dramaturgia. Najlepszy komiks w tym numerze to kryminał z Mikim, bardzo kameralny, ale bez głupot i łatwych rozwiązań.