Cytaty z tagiem "temperament" [24]

Kobiety zawsze robią na mnie wrażenie. Serio. To nie znaczy, że jestem niewyżyty seksualnie
ani nic z tych rzeczy - chociaż mam temperament. Po prostu czuję do nich słabość. Mimo, że
zawsze zostawiają te swoje cholerne klamoty w przejściu.

Miałam temperament żółwia. Napotykając na swojej drodze jakiekolwiek zagrożenie, pragnęłam tylko umrzeć albo się ukryć.

Temperamentem bliska była szaleństwa; jej temperament niektórzy brali za szaleństwo.

Być przeto może, że do tłumaczenia „Pucelle” pociągnął Mickiewicza poprostu temperament artystyczny, że fabuła Woltera służyć mu miała za kanwę, na której rozwinąć pragnął zalety swego stylu – żywość, barwność i humor. Lecz że młodość lubuje się w najostrzejszem wyrażaniu swoich poglądów, mógł poemat Woltera swą treścią filozoficzną pociągnąć Mickiewicza, który pod względem żywości uczuć i braku kompromisu całe swe życie młody pozostał.

Temperamenty łagodne i ociężałe rozpalają się wolno, jak mokre kłody.

Zdarzają się natury o takiej delikatności moralnej, iż przy każdym powodzeniu doznają wstydu, a przy każdym niepowodzeniu wyrzutów sumienia.

Mam swój temperament. Nie taki, jak moje przyjaciółki, u których bucha on płomieniami. Mój temperament to lód, który mnie odrętwia. Wiem, że to źle, gdy nie czuję swojej twarzy. Podobno czasami moje oczy wyglądają jak śmierć.

Za sprawą swojego temperamentu wyrobił sobie zdolność spokojnego, jasnego spojrzenia na własne porażki bo porażka trzeźwiła.

Wdowa Matka patrzyła na Jehonalę z mimowolnym podziwem.
- Ostrzegam cię - powiedziała - ta dziewczyna ma nieposkromiony temperament. Widzę to w jej twarzy. Jest zbyt silna, jak na kobietę.
- Jest piękna - powiedział cesarz.
Jehonala wciąż nie odwracała głowy. Słyszała głosy, nie widząc mówiących.
- Jakież znaczenie może mieć jej temperament? - pytał właśnie cesarz. - Przecież nie może kłócić się ze mną.

[...] filozofia nie ma temperamentu radykalnego. Jest ona eklektycznym wynikiem kompromisu, szukającego nade wszystko modus vivendi.