-Jesteś niezwykle mądrą kobietą, Yuno. -Wiem. - Uśmiechnęła się. - I dlatego nigdzie nie pasuję.

Czasem czuję, jakby świat wokół rozpadał się na kawałki i rozsypywał pod moimi stopami. Spadam i nie mam czego się chwycić. Boję się.

- Nie wiem - szepnęła. - Może nie wierzę, że mogłoby być łatwo? Może jestem aż tak uszkodzona, że nie mogę sobie tego nawet wyobrazić?

- Przyszłaś... - wychrypiał. - przyszłaś po mnie.
[...]
-Zawsze przyjdę.

- Nigdy niczego nie chciałem. Nikogo o nic nie prosiłem. O więzi, sympatię, przyjaźń. O seks. Brałem tylko to, co ludzie mi ofiarowywali z własnej woli. Bo wiedziałem, że nie będę potrafił im się odwdzięczyć.

- Czasami nienawidzę za to świata i ludzi. Za to, jak łatwo pozwalają się zwodzić. Że tak naprawdę nie chcą widzieć prawdy, bo do niczego nie jest im potrzebna. I czasem myślę, że mogłabym go zniszczyć. Spalić.

Musi udawać. Musi sama w to wierzyć. Inaczej sposób, w jaki postrzega otoczenie, by ją zabił. Nie da się żyć w świecie bez masek.