Każdy krok w lesie przypominał mi, że prawda jest jak cień – zawsze tuż za mną, zawsze nieuchwytna, a ja coraz bardziej pragnęłem ją złapać, choć wiedziałem, że może mnie to spalić od środka.

Każda decyzja, którą podejmuję, waży jak kamień na mojej duszy. Wiatr huczy za oknem, jakby wytykał mi błędy, które próbuję ukryć przed światem. Czy mogę jeszcze naprawić to, co popsułem?