...ludzie są zbyt skomplikowanymi istotami, by szczerze upaść się prostotą.

Gdyby świat był warsztatem, nad którym nocne niebo zakrzywiałoby się jak hala z blachy falistej, łatwiej byłoby utrzymać go w porządku - powiedział do Sirkki. Chociaż nie jestem pewien, czy chciałbym tego... porządku.

Wtedy, kiedy ludzie byli myśliwymi- zbieraczami, mieli więcej wolnego czasu i byli zdrowsi. Potem, gdy zabrali się za uprawę ziemi, musieli ostro harować. Ludzie zaczęli gromadzić majątek, potrzebowali niewolników. Populacja rosła, pojawiły się różnice kkasowe. Przedtem wspólnoty były mniejsze, skoro tylko najliczniejsi i najlepiej przystosowanie byli w stanie przeżyć.

Gdzie mógł wędrować wzrok matki? Przechadzała się nim gdzieś w oddali, czy może zwróciła się mu wnętrzu własnej głowy.

Jakże wiele odgłosów skrywała w sobie ta cisza? Całą kakofonię ziemskiego świtu - plus okazałych szczupaków w sitowiu, drżenie wiatru w liściach topoli. To była cisza Urbana z dźwięków. Ptaki śpiewały godzinami przez całą noc, także w tak krótkiej, błękitnej, mrocznej chwili, próbując znaleźć sobie partnerkę do rozrodu. A gdzie indziej, na brzegu tego rozległego jeziora, szukający swego wewnętrznego światła ludzie zebrali się w odosobnieniu, by posłuchać, na jak wiele sposobów Bóg potrafi milczeć.