Zanadto wszystko bierzesz do serca, przez to będziesz zawsze najnieszczęśliwym człowiekiem.

Powieść to bzdura napisana dla bzdury próżniakom do czytania

Biedni ludzie są kapryśni, tak już ustanowiła natura. Czułem to i dawniej. Biedny człowiek jest bardzo wymagający, inaczej jakoś patrzy na świat boży, na każdego przechodnia patrzy z ukosa i wodzi wokół smutnym wzrokiem oraz nasłuchuje każdego słowa, czy to przypadkiem nie o nim mówią?

Ach, drogi przyjacielu, nieszczęście to choroba zaraźliwa, ludzie nieszczęśliwi i biedni powinni wystrzegać się się wzajemnie, aby się jeszcze bardziej nie zarazić.

Muszę powiedzieć dziecince, że przecież zdarza się, iż człowiek żyje, a nic nie wie o tym, że tuż pod bokiem ma książkę opisującą jego życie kropka w kropkę. I czego się przedtem sam nawet nie domyślał, to obecnie, gdy zacznie czytać taką książkę, przypomni sobie wszystko, rozpozna i dopowie.

Jemelian opowiadał mi, że kiedy zbierano na niego składkę, to za każdą, za każdą dziesiątkę robiono mu rodzaj oficjalnych oględzin. Oni myślą, że dają mu swoje dziesiątki za darmo - ale nie, zapłacili przecież za to, że się im pokazuje biednego człowieka.

Ach, Wareńko, Wareńko! Proszę się nie smucić, łzy na smutek nie pomagają.

W dodatku zaś ludzie bogaci nie lubią, aby biedacy skarżyli się głośno na zły los - niepokoją, stają się natrętni! Tak, nędza zawsze jest natrętna; może jęki głodnych przeszkadzają spać.

Bo przecież trafia się niekiedy, że człowiek zabłądzi we własnych uczuciach i gada od rzeczy. A wszystko to nie z czego innego, tylko ze zbytecznej, głupiej gorącości serca.

gdyby wszyscy zaczęli tworzyć, to któż by przepisywał?

A literatura to dobra rzecz, Wareńko, bardzo dobra; dowiedziałem się tego od nich trzy dni temu. Wzniosła to rzecz. Krzepi serce ludzkie, poucza i różne inne rzeczy o tym wszystkim w książce ich napisano. Bardzo dobrze napisano. Literatura to obraz, to pewnego rodzaju obraz i zwierciadło; wyraz namiętności, subtelna krytyka, budujące nauki i dokument.

Co tam książka! Bujda drukowana. Powieść to bzdura napisana dla bzdury, próżniakom do czytania.

nieszczęście to choroba zaraźliwa, ludzie nieszczęśliwi i biedni powinni wystrzegać się siebie wzajemnie, aby się jeszcze bardziej nie zarazić.

Ach, drogi przyjacielu, nieszczęście to choroba zaraźliwa, ludzie nieszczęśliwi i biedni powinni wystrzegać się siebie wzajemnie, aby się jeszcze bardziej nie zarazić.

ten cały Szekspir to też bzdura, gruba bzdura i to wszystko napisane tylko dla paszkwilu!

Dziwna rzecz było ciężko, a wspomnienia są jak gdyby przyjemne.

A przecież zamiast niepotrzebnego spania można by się zająć czymś przyjemnym; na przykład siąść i popisać. I dla siebie pożyteczne, i dla innych dobre.