W ciągu naszego życia wszyscy będziemy musieli przejść cztery etapy. Każdy z nich jest niczym podróż pociągiem - gdy dojeżdżamy do określonej stacji, podróż ta się kończy (...).
Pierwsza to stacja dzieciństwa. Kiedy dzieciństwo się kończy, musimy wysiąść i wsiąść do pociągu, który dowiedzie nas do drugiej stacji w życiu, którą jest młodzieńczość. (...) Trzeci etap życia obejmuje młodość i dorosłość (...). Następnie spotykamy się z czwartym etapem, starością".

Ludzie zwykle trzymają się przeszłości, bólu, zajęci wskazywaniem palcem porażki, błędu. Nie pozwól, by ta gorycz nad tobą zwyciężyła, odsuń ją na bok i wzmacniaj się wiarą w Boga".

Śmierć zabiera ukochaną istotę, lecz nigdy wspomnienia. Miłość i wspomnienia są wieczne".

Nie chodzi o to, by nie cierpieć, lecz o to, by ból był drogą. On nie jest studnią, jest drogą do przebycia".

Wielokrotnie płacz jest przejawem tego, że pozostał jeszcze jakiś nierozwiązany problem lub otwarta rana".

Cierpienia nie można wyjaśnić, jest częścią życia ludzi. To my musimy znaleźć sens w naszym bólu, żeby móc przekształcić go w taki sposób, aby nie stał się gniewem czy głęboką depresją, która w rezultacie wpędzi w nas chorobę".

Z każdej sytuacji możemy zawsze wydobyć cos, co obróci się w dobro, czy to dla nas samych, czy też dla tego, kto tego potrzebuje".

Nie wybaczyć temu, który mnie skrzywdził, to jakby prowadzić go wszędzie ze sobą 'przykutego kajdankami'(...)'.

Wszystko zależy od nastawienia. Nastawienie to cos najpotężniejszego, co mamy. To sposób reagowania wobec życiowych sytuacji".