Naprawdę był samotny. Nie znał nikogo innego, kto potrzebował tyle samotności co on. Rakel nazywała to "ograniczoną pojemnością społeczną" ... .

Człowiek chętnie wierzy, że potrafi się ukryć za własnymi tajemnicami, lecz prawdą jest oczywiście, że wszyscy wydzielamy swoje myśli i uczucia jak pot, a dobrzy obserwatorzy umieją je dostrzec.

Myślałem tylko, że bolesne jest mieć nadzieję, a jeszcze bardziej bolesne, kiedy to, o czym człowiek myśli i marzy, się nie spełni.

Nienawidze przywiazywac sie do roznych rzeczy. Rzeczy? Do miejsc i do ludzi. Do mezczyzn? Zwlaszcza do mezczyzn. Oni odbieraja wolnosc. To znaczy nie odbieraja, bo oddaje sie ja dobrowolnie, po kretynsku, jak gdyby sie bylo tak zaprogramowana.

(...) tak łatwo było sobie wmówić, że ten gest zawiera również nieco miłości. Koniec końców ważniejsze było czuć się kochaną niż być kochaną.

Przeciął ulicę, wszedł na plac i ruszył w stronę rzeźby tygrysa. Podrapał ją za uchem. O tak, właśnie tak, popieść lęk i uczyń go swoim przyjacielem.

Krohn pokiwał głową, znów zadając sobie powracające stałe pytanie. Gdyby wiedział, że jako adwokat będzie musiał tak dużą część życia spędzać z ludźmi, których tak bardzo nie lubi, to czy jeszcze raz wybrałby ten zawod?

Kim jesteście, my byliśmy; czym jesteśmy, wy będziecie.

Trzeba mieć po co żyć, a czasami po co umrzeć.

-No właśnie, a nam akurat na nich najbardziej zależy - stwierdzila Lucille. - Na tych, którzy nie odwzajemniają naszej miłości. Wydaje nam się, że nas pokochają, jeśli tylko troszkę bardziej się wysilimy.

- Nienawidzę przywiązywać się do różnych rzeczy. [...] Zwłaszcza do mężczyzn. Oni odbierają wolność. To znaczy nie odbierają, bo oddaje się ją dobrowolnie, po kretyńsku, jak gdyby się bylo tak zaprogramowaną. A wolność jest warta więcej niż mężczyźni.

- Czy uważacie, że macie niezbędne kompetencje, jeśli okaże się, że chodzi o osobę z rodzaju tych, które zabijają ponownie czyli o...

Oczywiście można przebywać w samotności, nie będąc samotnym, i być samotnym, nie przebywając w samotności. No ale teraz był samotny. I był sam.

Dorastal we wschodniej dzielnicy w czasach, kiedy Oslo bylo spokojna nudna i dosc szara malutka stolica na skraju Europy. Na ulicach slyszalo sie niemal wylacznie norweski bez zadnego obcego akcentu i widywalo sie tylko bialy kolor skory.

Zaciagnela sie i rozejrzala po Oslo. Popatrzyla na fiord lsniacy pod bladym bezchmurnym niebem jak srebro. Na niskie wzgorza plonace jesiennie czerwienia i zolcia. Cholera, ale tu pieknie.

Mozna sie upic umiarkowanie, nawet takim pelnokrwistym alkoholikom jak ty i ja powinno sie to udac. Mozna sie tak zaprogramowac, zeby pic tylko do pewnego momentu i wtedy przerwac. Wystarczy z gory zdecydowac, gdzie przebiega granica.

- Uważasz, że zabójca może mieć psa?
- I karmi go proszkiem na odrobaczenie w lesie, zanim zabije i zgwałci swoją ofiarę? Nie.

- Mhm. Należy odróżnić trofea od pamiątek. Trofea to symbole zwycięstwa nad ofiarą i w takich wypadkach często są nimi głowy. Pamiątki natomiast mają służyć jako przypomnienie aktu seksualnego i są w późniejszym czasie używane do osiągnięcia seksualnego zaspokojenia.

Faktem było, że ona sama w świecie mężczyzn doszła tam, gdzie się teraz znajdowała, bez niczyjej pomocy, i może dlatego nigdy nie potrafiła odepchnąć od siebie pogardy dla kobiet, które chętnie uzależniały się od mężczyzn.

- Musimy wynająć własnych śledczych. Bezkonkurencyjnych. W najlepszym razie znajdą mordercę. W prawie najlepszym - pokażę światu, że naprawdę staram się dociec prawdy.

- Dostałem go od pewnej damy, żeby być jej kawalerem.
- O rany, taka brzydka?
- Nie.
- Nie? To znaczy ładna?
- Tak bym powiedział, zważywszy na jej siedemdziesiąt kilka lat.