Każdy z nas musi powściągnąć swoje pragnienia i zrozumieć, że nasz cenny, planetarny dom jest wyjątkowym, lecz delikatnym, by nie rzec kruchym miejscem. Jeżeli zmądrzejemy, jeżeli spojrzymy na nie na nowo z zachwytem i zdumieniem, jeżeli nauczymy się pielęgnować nasz olśniewająco piękny, przesycony węglem świat tak, jak na to zasługuje, możemy mieć nadzieję, że pozostawimy to niezrównane, bezcenne dziedzictwo naszym dzieciom, ich dzieciom i wszystkim następnym pokoleniom.

Skały i najróżniejsze zamieszkujące je mikroorganizmy poradzą sobie doskonale bez względu na to, jakie szkody wyrządzimy naszemu domowi i - nieumyślnie - naszemu własnemu gatunkowi. Ziemia będzie trwać, życie będzie trwać, a nieubłagany proces ewolucji przez dobór naturalny zadba o to, by nowe stworzenia nadal zasiedlały wszelkie dostępne nisze na naszej planecie.

Elektrony atomów, podobnie jak struny skrzypiec, rezonują bowiem w określonych częstotliwościach harmonicznych.

W ciągu ostatnich 200 lat wydobyliśmy setki miliardów ton zawierających węgiel paliw kopalnych, przeważnie węgla i ropy naftowej. Spalanie ich uwalnia do atmosfery około 40 miliardów ton dwutlenku węgla rocznie, czyli tysiąc razy więcej niż wyziewy wszystkich wulkanów świata razem wziętych. To my, ludzie, radykalnie zmieniliśmy bilans tego, co wraca do atmosfery.

Niemal każdy badacz, który zapoznał się z tymi przekonującymi i niepodważalnymi faktami, dochodzi do tego samego, jednoznacznego wniosku: działalność człowieka powoduje nagrzewanie się Ziemi. Wniosek ten nie jest kwestią opinii czy spekulacji. Nie zależy od czynników politycznych ani gospodarczych. Nie jest elementem spisku uknutego przez naukowców po to, by uzyskać więcej funduszy, ani przez ekologów, by delektować się alarmistycznymi doniesieniami prasowymi. Niektóre opowieści o Ziemi są prawdziwe, i to jest właśnie jedna z nich.

Recykling. Właśnie tak działa natura. Stabilne atomy węgla na Ziemi nie powstają ani nie są niszczone - są używane wciąż i wciąż na nowo.