Wspomnień nie da się zamknąć(...) Pamięć to nie jest ludzkie ciało włożone do ziemi. Wspomnienia to część duszy, moje kochane słoneczko. Ciało może się w proch zamienić, ale myśli, sny i wspomnienia nigdy nie szczezną. One fruną w gwieździsty kosmos na zawsze. One, jeśli są opowiedziane ludziom, to kiedyś ci ludzie opowiedzą o tych wspomnieniach dalej innym ludziom. I może się zrobić z nich, z tych wspomnień, taki nieskończony łańcuch pamięci, i zostanie na zawsze. Pamięć jest cenniejsza niż złoto, kochanie, niż złoto...

Otóż powiadam wam: widziałem wiele krwi na wojnie. Wsiąkała w ziemię toczona z białych, z czarnych, indiańskich żył, a była jednako szkarłatna.

Tak już jest, że dawna miłość trochu się tli w nas aż do śmierci.

(...) jakby nie było zła, toby nie było dobra, bo wszystko by było nijakie i człowiek nie rozpoznałby, co dobre, a co złe.

(...) tak żeś to utkał, mój Ty Panie, że człowiek może być jak wół, co go można kupić na targu i gnać do roboty. Jak ci to może pasować, Panie Boże w niebiosach?

(...) za wolność trzeba dać sobie połamać kości i upuścić krwi.

Łatwo gadać, trudniej ważyć. Jeszcze trudniej wybierać. A najtrudniej żyć. Tyle wam na razie powiem.