Wszystko kiedyś się kończy. Wojny, zarazy, kryzysy... Tylko nie każdy dożyje. Trzeba się modlić i czekać.

Całe nasze życie jest grą. Wokoło pełno szulerów, karty są znaczone, większość uczestników przegrywa, a niektórzy muszą za wcześnie wstać od stolika...

- Stówaka grzywny mi wlepili... Nie bardzo nawet rozumiem, za co.
- Ty się ciesz, że nie dostałeś kilku lat. Robert, ja cię proszę, skoro już musisz świrować, nie możesz tego zrobić jakoś normalniej? Tak po ludzku? Jak wszyscy?
- To znaczy?
- Jest tyle fajnych opcji, żeby bezmyślnie, ale nieszkodliwie tracić czas. Płaskoziemcy, antyszczepionkowcy, zapisz się do ufologów, zacznij zbierać etykiety piwne, wstąp do loży masońskiej lub klubu sportowego. Zapisz się na kursy do pracowni garncarstwa, naucz się grać na gitarze. Albo może zostań weganinem. Rybki, brydż, filatelistyka... Nie?
- Przemyślę to, ale najpierw muszę odnaleźć pewną czaszkę.

Przyjdzie czas, a zło, które czynicie, odbije się jak w lustrze i do was wróci.

W zasadzie masz rację, wódka to nic dobrego. Niejeden przez nią upadł i już się nie podniósł. Czasem jednak pomaga. Zagłusza ból istnienia. Pomaga dobyć ostatnich sił do walki, pokonać strach czy odrazę, a czasem zapomnieć. Uważaj na alkohol. Jest zdradliwy. Łatwo tłumi cierpienia duszy... Ale potem trzeba go więcej i więcej.