Magnus wiedział, że stróże nocni obchodzą sklepy i biura i pilnują, żeby się nie włamali złodzieje, albo żeby nie powstał gdzie pożar czy coś w tym rodzaju. Chodzą całą noc od jednego miejsca do drugiego, a jeśli napotykają złodzieja, przewracają go, przytrzymują i dzwonią po policję.

I kiedy deszcz bębni o szyby, a mama mówi: "Co za okropna pogoda. Biedni ci wszyscy na morzu". A tata dodaje: "Jakie szczęście, że siedzimy w domu".

Magnus wszedł bardzo powoli na jezdnię. Przystanął na chwilę między szynami tramwajowymi i rozglądnął się. To było niesamowite uczucie móc tak stać na środku ulicy jak policjant i nie być przejechanym na śmierć. Zwykle musiał patrzeć po kilka razy w prawo i lewo, i znów w lewo i w prawo, i dopiero potem biegł co sił na drugą stronę, w strachu, żeby go nie przejechały samochody, motocykle czy inne okropności.