Właśnie to uwielbiam w czytaniu - w każdej książce odkrywam jakiś drobiazg, który skłania do przeczytania następnej pozycji, a tam znów jest coś, co prowadzi do kolejnej. I tak w postępie geometrycznym - bez końca i żadnej innej motywacji prócz czystej przyjemności.

(...)Mężczyźni są bardziej interesujący w książkach niż w życiu.

Uwielbiam odwiedzać księgarnie i rozmawiać z księgarzami; jest to zupełnie inna, specyficzna rasa ludzi. Nikt przy zdrowych zmysłach nie pracowałby za tak niską pensję, jaką mają ci sprzedawcy, ani żaden rozsądny kupiec nie podjąłby się handlu takim towarem - zysk jest wprost śmieszny. A zatem musi nimi powodować miłość do czytelników i czytania oraz to, że pierwsi mają dostęp do książkowych nowości.

TRUDNO O WIĘKSZĄ SAMOTNOŚĆ Z KIMŚ, Z KIM NIE MOŻNA POGADAĆ ALBO, CO GORSZA, NIE MOŻNA POMILCZEĆ.

Nie chcę wyjść za mąż tylko dlatego, żeby być zmężną.Trudno o wiekszą samotność niż życie z kimś, z kim nie można pogadać albo, co gorsza, nie można pomilczeć.

...gdy człowiek skupi na kimś uwagę, świat staje się pełen tej osoby.
(z listu Juliet do Dawseya)

Małe troski są wymowne. Wielkie milczą.

Ludzki umysł może z każdej rzeczy uczynić przyjaciela.

CZYŻ TO MAŁO ZNACZY CIESZYĆ SIĘ SŁOŃCEM, RADOŚNIE POWITAĆ WIOSNĘ, KOCHAĆ, ZAMYŚLIĆ SIĘ, ZWIĄZAĆ KONIEC Z KOŃCEM.

Nie ma na świecie mężczyzny, który choć w połowie byłby tak wierny jak pies.

... czyta się po to, by nie zwariować.

Wobec pewnych spraw człowiek zawsze zostaje sam.

Coś w tym jest, że humor pomaga znieść rzeczy normalnie niemożliwe do zniesienia.

Jak się poczyta dobre książki, to te kiepskie potem zupełnie nie cieszą.

Może książki mają jakiś instynkt, który prowadzi je do właściwych czytelników?

I can"t think of anything lonelier than spending the rest of my life with someone I can't talk to, or worse, someone I can't be silent with.

Uważam, że Seneka może trafić do każdego – jest zawsze aktualny. Dam przykład wzięty z życia, chodzi mianowicie o pilotów Luftwaffe i ich włosy. Na Londyn startowali z Guernsey. Latali w nocy, w ciągu dnia mieli wolne. No i co wtedy robili? Otóż głównie odwiedzali salony piękności w St. Peter Port, robili sobie manikiur, masaż twarzy i kazali układać wymyślne fryzury. Kiedyś widziałem takich pięciu świeżo ufryzowanych; szli obok siebie, spychając miejscowych z chodnika. Od razu przypomniały mi się słowa Seneki o gwardii pretoriańskiej: "Któż z nich nie wolałby ujrzeć Rzymu zburzonego niż zniszczonej własnej fryzury". [z listu Johna Bookera do Juliet].

Byłoby dla niej lepiej, gdyby nie miała tak wielkiego serca.

Trudno o większą samotność niż życie z kimś, z kim nie można pogadać albo, co gorsza, nie można pomilczeć.

Całe życie myślałam, że historia kończy się w momencie, gdy bohater z bohaterką stają na ślubnym kobiercu, bo co dobre dla Jane Austen - dobre dla każdego. Ale to nieprawda. Wtedy to dopiero początek; każdy dzień przynosi zaskakujące zwroty akcji.
(list Juliet do Sidneya

Nie ma na świecie mężczyzny, który choć w połowie byłby tak wierny jak pies. Jeśli psa się dobrze traktuje, odpłaci z całego serca; będzie najwierniejszym przyjacielem, który nigdy nie zdradzi i nie będzie zadawać żadnych pytań.

Właśnie to uwielbiam w czytaniu - w każdej książce odkrywam jakiś drobiazg, który skłania do przeczytania następnej pozycji, a tam znów jest coś, co prowadzi do kolejnej. I tak w postępie geometrycznym - bez końca i żadnej innej motywacji, prócz czystej przyjemności.

Ludzie,którzy mieszkają w pobliżu wody,są o wiele milsi.

CZY KIEDYKOLWIEK NASZŁA CIĘ REFLEKSJA, ŻE LUDZIE MAJĄ DUSZĘ - I TO NIE TYLKO DLATEGO, ŻE KTOŚ CI TAK POWIEDZIAŁ, ALBO ŻE USŁYSZAŁEŚ TAKI RETORYCZNY ZWROT, LECZ CZY DOTARŁO TO DO CIEBIE JAKO PRAWDA, KTÓREJ JEST SIĘ WIERNYM? ZAISTE ŚWIAT KIEDYŚ BYŁ INNY... SZKODA, ŻE STRACILIŚMY NATURALNĄ WIĘŹ Z NASZYMI DUSZAMI... KONIECZNIE TRZEBA ZNÓW RUSZYĆ NA ICH POSZUKIWANIE, INACZEJ CZEKA NAS ZNACZNIE GORSZY LOS.

Przyznałam Ci rację,że "Duma i uprzedzenie" to jedna z najpiękniejszych książek o miłości w naszej literaturze,a w dodatku tak świetnie napisana,że czytelnik umiera z ciekawości,jak się potoczą losy bohaterów.

Czas na podjecie decyzji byl krotki.Rodzice mieli na to tylko jeden dzień,a potem czekało ich pięć lat konsekwencji.

Gdy stoję twarzą do morza, nie widzę brzydkich cementowych bunkrów ani ziemi bez drzew.
Morza nawet Niemcy nie byli w stanie zniszczyć.

MAŁE TROSKI SĄ WYMOWNE. WIELKIE MILCZĄ.

To wielkie szczęście pić prawdziwą herbatę, a do tego jeść chleb z masłem. I teraz jeszcze ta książka!

Mówiła potem,że chłopiec promieniał tym cudownym światłem,jakie mają w sobie dzieci,nim przychodzi na nie Wiek Rozumu.