Około 246 milionów lat temu dinozauromorfy wielkości wilków biegały na dwóch nogach, chwytając swoje zdobycze szponami przednich łap, bardzo w swoim zachowaniu podobne do niedużej wersji T. rexa. Żyły nie tylko w Polsce, ich ślady znaleziono również we Francji, Niemczech i południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych, a ich kości pojawiły się we wschodniej Afryce, a potem w Argentynie i Brazylii. Większość z nich jadła mięso, ale niektóre stały się wegetarianami.

Gdzieś na świecie – od argentyńskich pustyni po lodowce Alaski – mniej więcej raz na tydzień odkrywa się kolejny gatunek dinozaura. Powtórzmy jeszcze raz: nowy dinozaur co tydzień. To około pięćdziesięciu nowych gatunków rocznie.

Tę właśnie historię zamierzam opowiedzieć w tej książce – epicką historię o tym, skąd wzięły się dinozaury, jak zyskały dominację, jak to się stało, że niektóre z nich urosły do ogromnych rozmiarów, a inne rozwinęły skrzydła oraz pióra i zmieniły się w ptaki, i wreszcie o tym, jak pozostałe zniknęły, ustępując miejsca współczesnemu światu, w tym – nam samym.

Mięsożercy ci łamią kilka stereotypów na temat dinozaurów, a zwłaszcza teropodów, które wciąż trwają w umysłach wielu ludzi. Nie były one toczącymi się ciężko potworami jak T. rex, ale zwierzętami mniejszymi, zwinniejszymi, inteligentniejszymi, w większości rozmiaru człowieka. W rzeczywistości stanowiły one podgrupę teropodów, które poszły własną drogą, zamieniając siłę i masę swoich przodków na większy mózg, bardziej wyostrzone zmysły i kompaktowy, lekki szkielet pozwalający na aktywny tryb życia.