Podobno co nas nie zabije to nas wzmocni. Ludzie tak mówią, kiedy przytrafi im się coś strasznego. Ale to nie prawda. Co nas nie zabije, łamie nam wszystkie kości, roztrzaskuje na kawałki, trzymane w całości brudnawymi bandażami i pożółkłymi plastrami. Wszystko trzeszczy wzdłuż lini pęknięcia. Jesteśmy krusi, śmiertelnie zmęczeni trzymaniem się w jednym kawałku. Czasem żałujemy, że to nas nie zabiło.

Zawsze mnie bawiło to powiedzenie. Nie wywołuj wilka z lasu. Przecież prędzej czy później głodny wilk i tak wyjdzie z lasu, prawda?

Czasem przekonanie,że wie się wiele,może się okazać niebezpieczne,bo kto tak naprawdę w pełni zna inną osobę? Można dotknąć skóry,ale nigdy nie przebijesz się mięsa. Nie wnikniesz do szpiku kości.

Nie pozwolę, żebyś zrujnowała mi zycie. Żałuję, że cię urodziłam, to był okropny błąd.

Zaliczanie połprzytomnych dziewczyn nie sprawiało mu oczywiście aż takiej satysfakcji, ale jak sie nie ma, co sie lubi, to się lubi, co się ma. A nazajutrz nikt i tak o niczym nie wiedział.

Tyle kłamstw. On kłamał, ona sama też. To na niej ciazyła odpowiedzialność. (...) To ona sprowadziła tego człowieka do ich swiata. Ona była winna. Wszystko zaczynało sie sypać na jej oczach.

Niby miło mieć osobistego cheerleadera, ale wykańczała ją ciagła presja na osiagniecie sukcesu. "No dobrze, tato, już się robi", pomyslała i z całej siły złapała się umywalki, żeby uspokoić drżenie rąk.