Kobieta, która nie czyni ze swego ciała stopnia, aby pomóc dojść do celu ukochanemu mężczyźnie, to kobieta, która ma serce tylko dla siebie.

(...)natura bowiem stworzyła tylko bydlęta, a głupców zawdzięczamy cywilizacji.

(...) miłość, która nie mieści w sobie nierozerwalnej przyjaźni, wydaje mi się chwilową rozpustą.

Rozumiem, że przy kobiecie bogatej Rastignac mógł wyżyć i to przyzwoicie wyżyć; ale skąd on wziął majątek? — spytał Couture. — Majątek, równie znaczny jak on ma dzisiaj, trzeba skądś wziąć, a nikt nigdy nie posądził go o wynalezienie jakiegoś dobrego interesu.

(...) jej inteligencja polega na tym, że paraduje dowcipkiem, że kocha Rastignaka z kompromitującą wiernością, słucha go ślepo, słowem, kobieta w stylu włoskim.

Kobieta bardzo inteligentna mówiła: „Szczęście jest tam, gdzie się je kładzie”.

Szczęście jak cnota, jak zło to pojęcia względne (...).

Na sto osób, które oddają ostatnią posługę jakiemuś nieborakowi, dziewięćdziesiąt dziewięć mówi w kościele o interesach i o przyjemnościach.

(...) małe dzieci, wolą ciasteczko od dukata, nie wiedząc, że za dukata mogłyby mieć dwieście ciasteczek.

Wszelki rząd, który się miesza do handlu i nie zostawia mu swobody, popełnia kosztowne głupstwo: dochodzi do cen maksymalnych lub do monopolu.

To w istocie bardzo przykre nie być poślubionym wobec Boga i ludzi z kobietą, którą się kocha.

(...) posiada wykształcenie nieuniwersyteckie, ale uniwersalne.

Wynika z tego jedynie wielka prawda finansowa, której nie spotkałem nigdzie wypisanej… (...) Dłużnik jest silniejszy od wierzyciela.

- Och! — rzekł Blondet — w tym, co mówiliśmy przed chwilą, ja widzę parafrazę zdania Monteskiusza, którym streścił Ducha Praw.
- Co za zdanie? — rzekł Finot.
- Prawa to są sieci pajęcze, przez które przechodzą wielkie muchy, a w których zostają małe.

Jak powiedział biskup z Leon, jeżeli wolność jest dawna, królewskość jest wieczna: wszelki naród zdrowy duchem, wróci do niej pod taką czy inną formą.

Legalność zabija nowoczesne społeczeństwo.