Nie ma żadnego planu dla miłości, walki, śmierci, dla niczego. Istnieje tylko wzór matematyczny: człowiek plus jego zamiary równa się przypadek. Ale i w to nie łatwo uwierzyć. Musi być jakiś plan chytrze zamaskowany, jak splot intrygi w dobrze napisanej sztuce. Może w momencie zgonu człowiek rozwiązuje zagadkę i mówi "A, teraz wiem, dlaczego autor wprowadził tę postać w pierwszym akcie".

Próbował przypomnieć sobie Europejki, z którymi zetknął się
w życiu. Aha! Ta pijaczka spotkana w barze w dzień śmierci ojca.
Zapewne była Polką. Cóż, Polska to kraj niezbyt romantyczny, ale
bạdź co badź leży w Europie.