Święci mieli w swych dobrze znanych postaciach coś uspokajającego - jak policjant w wielkim, obcym mieście.

Człowiek średniowieczny podobny jest do chorego, który za długo był już karmiony zbyt silnymi lekarstwami.

Kobiecy pogląd na miłość jest zawsze zawoalowany i ukryty; pozostaje on subtelną i głęboką tajemnicą. (...) Kobiecego pojmowania miłości brak w literaturze nie tylko dlatego, że literatura stworzona została przez mężczyznę, ale też i dlatego, że kobiecie w miłości o wiele mniej potrzeba literatury.

Wyciągnąwszy ramiona ludzie średniowiecza ściągnęli niebo na ziemię.

Sama myśl już mogła udać się teraz na spoczynek - wyobrażenie świata było tak nieruchome, tak zastygłe, jak katedra, która śpi w świetle księżyca.

Początkiem nowości jest najczęściej to czego nasz duch poszukuje w przeszłości.