Na granitowych blokach po obu stronach głównego wejścia leżą dwa marmurowe lwy. Są białe, wyraźnie odcinają się od szarej elewacji. Biel sąsiaduje tu z szarością tak jak bieda z bogactwem, smutek z radością, niedostatek z nadmiarem. Takie są Lima, Peru, cała Ameryka Łacińska. (str. 65).

- Człowiek może się zmienić (...) ale pewnych rzeczy się nie zapomina. (str. 93).

Każdy ma inne potrzeby, inny charakter, inne doświadczenia. Nie ma jednego schematu działania. A my zachowujemy się trochę tak, jakbyśmy chcieli wcisnąć wszystkich w ubranie tego samego rozmiaru. Nie myślimy o tym, że na jednego będzie pasowało, a na innego już nie. Rękawy okażą się za długie albo puszczą szwy, bo ubranie będzie za małe. Ale my powiemy, że to ten człowiek poniósł porażkę. Że jest antyspołeczny, że nie chce się zmienić. A to nieprawda. To my dobraliśmy nieodpowiednie narzędzie. (str. 112).