Ale rodzicielka zostawiła jej coś jeszcze. Kuzynkę. I chociaż Una nigdy nie wierzyła w te bzdury o więzach krwi, nie przeszkadzało jej to wykorzystać faktu, że inni wierzyli. Zasada numer szesnaście: nie spisuj nikogo na straty, póki tylko żyje.

Ludzie nie chcą tego, szczerości. Nie tak naprawdę. Chcą półprawd, ubarwionych historyjek i pięknie brzmiących kłamstw.

Ale tu i teraz nie było miejscem, w którym mogła się ukryć. Tu i teraz mogła żyć.