Pojęcia nie miałam, jak to możliwe, że jeszcze nie zrozumiała, jak ten świat jest urządzony. Nie miłość nim kręci, lecz negatywne emocje. To one są źródłem wszelkiego ruchu. Niepowodzenie, odtrącenie, zazdrość, zemsta. Ciążą człowiekowi i zmuszają go do działania. Miłość to fort ze zbyt wielu kanapowych poduszek, miejsce, gdzie można się do woli oddawać marzeniom. Negatywne emocje to łoże nabite kolcami.

Prawdziwi przyjaciele to ci, których nie widujesz tak często, jak byś chciał, za to zawsze, kiedy z nimi spotykasz, jest jak za dawnych lat!

Nie chcę, żeby powiedział to głośno, bo na dźwięk tych słów skóra mi cierpnie. A jednak to powie, tak bowiem właśnie ludzie reagują na tragedie. Muszą o nich mówić, dlatego że samotnie nie udźwigną takiego ciężaru.

Facetów przez całe życie przygotowuje się do tego, żeby umieli sami o siebie zadbać. Dziewczyny trzyma się w zbyt mocnym uścisku i wpaja się im, że mają się wszystkiego bać.

Zrozumiałam, że to właśnie jest moją rolą: uszczęśliwianie innych. Może dlatego tyle dziewczyn ma ciągłego doła. Przedkładamy szczęście wszystkich wokół ponad własne.

Bycie obiektem pragnienia jest tym, co wyróżnia niektóre dziewczyny. Te, które potem dokonują wielkich rzeczy, osiągają ambitne cele, piszą książki, zostają gwiazdami filmowymi, kierują firmami. One wszystkie mają kogoś, kto ich pragnie. Świat cholernie jasno daje do zrozumienia, że choćby kobieta nie wiadomo ile w życiu zdziałała, pozostanie nikim, jeśli nie będzie też godna pożądania.

Słowa mogą rozbroić skuteczniej niż każda broń.

Ludzie uporczywie nam wmawiają, że porównanie to złodziej radości, że fakt, że jedna laska coś ma, niczego nie ujmuje drugiej. Gówno prawda. Zapominają o przypadku, kiedy dwie dziewczyny chcą tego samego.

Wątpliwości są kąkolem świata uczuć. Zarastają cały ogród, głuszą wszystko inne.