Czik przybrał swój najgrzeczniejszy uśmiech. Umiał to bardzo dobrze, przywoływać ten grzeczny uśmiech. Zawsze miałem wrażenie, że odrobinkę przesadza. Ale z drugiej strony wyglądał jak horda Mongołów, więc to wrażenie się wyrównywało.

Czik uważał, że to wyrafinowany plan, co najmniej w stylu Hannibala pokonującego Alpy.

Wyglądacie jak kartofle.

Od kiedy pamiętam, ojciec mnie uczył, że świat jest zły. Świat jest zły i człowiek też jest zły. Nikomu nie ufaj, nie idź z obcymi i tak dalej. Opowiadali mi to moi rodzice, opowiadali mi to nauczyciele i telewizja opowiadała mi to też. Kiedy się oglądało wiadomości: człowiek jest zły. Kiedy się oglądało inne programy: człowiek jest zły. Może to zresztą była nawet prawda i człowiek jest zły w dziewięćdziesięciu dziewięciu procentach. Ale dziwne było w tym wszystkim to, że Czik i ja spotykaliśmy w czasie swojej podróży prawie tylko ten jeden procent, który nie był zły.