cytaty z książek autora "Marta Obuch"
I nie łudźmy się: włażenie ukochanemu do czterech liter kończy się jedynie tym,że oblubieniec zaczyna puszczać bąki!
Jeśli człowiek sam siebie nie uszanuje, nikt nie uszanuje jego.
Pokłóciła się śmiertelnie z mężem. Śmiertelnie należało odczytać jak najbardziej poważnie- Henryk wyszedł wczoraj wieczorem z domu, a tynk z rozłupanej futryny zawirował za nim wymownie i ułożył się w napis: DUMNY I BLADY ODCHODZĘ A TY SIĘ ZOŁZO W SAMOTNOŚCI WIJ!
Znalazł się w podziemiach z czterema babami, z których każda potrafiłaby pertraktować z diabłem, i to tak, że wysłannik piekieł prędzej zjadłby własny ogon, niż ugrał coś dla siebie.
Te małopolskie dziolchy stoja jak maznice. Na na na nana na... czerwone spodnice!''
-Gutek, recytuj moze czlowieku jak masz parcie na sztuke. Ale nie drzyj geby''
-Ooo to my juz przeszlismy na ty? Jestem na ty z taka fajna babeczka? na na na!
-Do jasnej pieprzonej Anielki... cisza ma byc!
-Anielki? A przez kogo ona pieprzona ta Anielka?
-Józefie święty..
(...)na widok włosów pani Ryszardy aż cofnął się o pół kroku, co pozwalało wnioskować, że sekretarka musiała być u fryzjera raptem wczoraj - A tobie co? Łepetyną bigos mieszałaś?
-Stawiam na krolika- wyszeptala i poprowadziła Igłę za ladę, gdzie w swietle padajacym z ulicznych latarni drewniany stwor wygladal jeszcze bardziej dziwacznie.
- W morde, do Baksa to mu daleko- stwierdził Igła nie kryjąc obrzydzenia, wydzielił królikowi pstryczka w nos i ostentacyjnie wytarł rękę.- Jakiś taki... skrzywdzony przez los , czy coś.
Pytanko mam do gospodyni- Gutek podniosl sie z podlogi i uroczyscie uklonil, Zdaje sie ze mial juz nieco w czubie, bo nienaturalnie swiecily mu sie oczy- ta fasolka.. niebo w gebie, bardzo smaczna i w ogole. Ale niebo w gebie, a wiatr w... Co chcesz, Igła, przeciez sie wyrazam. Tak, fasolka... Czy ja bym mogl w takim razie dostac zgode na jednego malenkiego pruczka? Misia pochopnie przytaknela, bo do konca nie wiedziala czego ta niesmiala prosba mogla dotyczyc. Uzyskawszy przychylnosc pani domu, rozochoceni wodka panowie postanowili sie nie krepowac. Bo fasolka ogorki i sledziki wywolaly w ich zoladkach mala rewolucje. Gdyby chcieli ja przeczekac w samotnosci, ubikacja by sie nie zamykala. Zbiorowa wymiana gazow stala sie wiec faktem.
Uczucia, zwłaszcza wezbrane, wyolbrzymione i ckliwe to grząski teren.
Coś jak łąka pełna krowich kup.
Nie dość, że śmierdzi, to i tak wiadomo, że w coś się wdepnie.
Ludzie dzielą się na dwie grupy. Na takich, którzy mają całe życie przed sobą, i na tych, co zawsze, bez względu na wiek, mają życie za sobą.
Bo w życiu nie chodzi o to,żeby żyć,ale żeby
przeżywać!
-Do siebie i o sobie zawsze należy mówić z szacunkiem, żeby inni brali przykład. Obowiązkowo!
Zakochanie uważał za awarię w systemach bezpieczeństwa. Mechanizmy obronne funkcjonują wadliwie pod wpływem nadmiernych emocji.
Czy dorosła kobieta może czuć się komfortowo, uwieczniając w księdze buchalterskiej doniosły fakt,że w środę kupiła srajtaśmę i proszek do prania?
Im mocniej się starasz, tym bardziej się zesrasz.
- Może wody?
- Wody to się leje do ziemniaków, a nie zrozpaczonej kobiety.
Wina. Whisky!
... bo jedno jest pewne - jesteśmy jedynymi osobami, z którymi zostaniemy na całe życie. I najlepiej mieć w sobie sprzymierzeńca.
Matkę ma się tylko jedną.
Tak, ale na świecie są matki, mamusie, mamy, mamcie i...
MAMOLE.
Rodzina.
Niby wybiera się tylko przyjaciół, ale po coś ta rodzina musi być.
-No, niech pan opowiada!
-Ale o czym?
-O tej zonie. Żoną mafijnego bossa to bym mogła być - powiedziała z rozmarzeniem. - Strzelanina we wtorek, buty z cementu w piatek...
-Normalnie. Przecież ona pracuje i przez pół dnia jej chata stoi otworem. Tudzież świeci pustkami. To my w tę pustkę... Jak w masło. Łomik, czy coś... I heja!
-Ja pierdykam - Zuza zagwizdała. - Wybacz, ale Rembrandtowi to byś dzisiaj nie mogła pozować. Chyba że malowałby nałożnicę. Po libacji w alkowie, dodajmy.
... należy pamiętać, i nieustannie to sobie powtarzać, że życie ma charakter falowy i jutro, pojutrze, najdalej za tydzień wyjdzie słońce. I to prawdziwe, i to metaforyczne, zresztą słońce jest za chmurami przecież nawet w najbardziej paskudny dzień.
Nie wiem, jak ty, ale ja tych rewelacji na trzeźwo do organizmu nie przyjmę...
Zastanawiająca sprawa z tą miłością.
Ludzie całkiem od niej ślepną.
Kiedy nastają ciemne, ponure dni, należy się po prostu odpowiednio ubrać i wyjść z domu, i to bezwzględnie. A nie siedzieć na kanapie i w rozwleczonych gaciach wyciągać pierwiastek z nieśmiertelności. Nie, nie, nie i jeszcze raz nie!
W przedpokoju poniewierały się wszędzie kawałki szkła i czerwone strzępy jakiegoś czegoś. Buraczki albo czerwona kapusta. Upaćkane były tym nie tylko ściany, ale i stojący w przedpokoju olbrzymi facet, który przycupnął grzecznie pod szafą i ściskał w obronnym geście łopatę. Ubrany był jedynie w bokserki ozdobione wydatnymi czerwonymi kropkami, a jego zszokowany wyraz twarzy upodabniał go do przedszkolaka z grupy Muchomorki, który poznał właśnie znaczenie słowa ,,moszna”.
-Jasne, nie wiem, jaki to musiałby byc finezyjny przestępca, żeby pisać po rzymsku sto, zamiast nabazgrać po prostu: "Kopsnij złoto, fiucie!".
Bywają dni tak ciemne i ponure, że człowiek rozważa tylko dwie możliwości: pójść w alkoholizm albo popełnić samobójstwo.
Małe, a jak cieszy.
Skromne, a złote.