Potencjalnie rząd jest największym zagrożeniem dla ludzkich praw, gdyż to on ma monopol na użycie przemocy wobec bezbronnych z mocy prawa ofiar. Kiedy więc rząd nie napotyka ograniczeń w postaci praw człowieka, jest jego najgroźniejszym wrogiem. Kartę Praw spisano nie przeciw jednostkowym działaniom, lecz przeciw poczynaniom rządu.

Próba osiągnięcia dobra siłą jest podobna do zaprowadzenia kogoś do galerii malarskiej, ale po wcześniejszym wyłupaniu mu oczu.

Jaki inny ustrój społeczny, dawny czy obecny, ma lepsze niż kapitalizm konto, co się tyczy jakiegokolwiek zła społecznego? Średniowieczny feudalizm? Monarchia absolutna? Socjalizm albo faszyzm?

Nieoprotestowane dzisiaj absurdy jutro stają się powszechnie akceptowanymi sloganami.

W całych dziejach kapitalizmu nikt nie mógł ustanowić monopolu wymuszonego, jeśli działał konkurencyjny wolny rynek. W jakiejś dziedzinie produkcji można tego dokonać tylko w jeden sposób: przez wykorzystywanie prawa. Wszystkie monopole wymuszone, jakie istnieją i istniały - w Stanach Zjednoczonych, w Europie, gdziekolwiek na świecie - powstały i były możliwe tylko za sprawą działania państwa, to znaczy za sprawą franszyz licencji, subsydiów, aktów ustawodawczych, które zapewniały szczególne (niedostępne na wolnym rynku) przywileje konkretnym osobom czy grupom, broniąc w ten sposób wszystkim innym wstępu do określonej sfery, Wymuszony monopol jest konsekwencją nie leseferyzmu, lecz pogwałcenia jego natury i wprowadzeniu niezgodnej z nią zasady etatyzmu.

Państwowa kontrola nad gospodarką - niezależnie od tego, w czyim interesie sprawowana - była w dziejach przemysłu źródłem tylko i wyłącznie zła, a jedynym sposobem jego uniknięcia jest kapitalizm leseferystyczny, a więc zarzucenie wszelkich form państwowej interwencji w produkcję i handel, rozdzielenie państwa i gospodarki w ten sam sposób i z tej samej przyczyny, dla której oddziela się od państwa kościół.